Linki:
Anhui,
Chińska Republika Ludowa,
Dialekt pekiński,
Dzongkha,
Fujian,
Hubei,
Hunan,
ISO 639,
Język średniochiński,
Język (mowa),
Język birmański,
Język bodo,
Język chiński,
Język garo,
Język hakka,
Język jin,
Język manipuri,
Język minbei,
Język minnański,
Język newarski,
Język starochiński,
Język tangucki,
Język tybetański,
Język wu,
Język xiang,
Język yue,
Języki świata,
Języki chińskie,
Języki chińsko-tybetańskie,
Języki mandaryńskie,
Języki tybeto-birmańskie,
Jiangxi,
Klasyczny język chiński,
Klasyfikacja języków,
Najczęściej używane języki świata,
Pinyin,
Pismo,
Pismo chińskie,
SIL International,
Standardowy język kantoński,
Standardowy język mandaryński,
Tshangla,
Wikipedia,
Język gan (
chiń. 贛語
pinyin: ganyŭ) – jeden z głównych
języków chińskich używanych powszechnie w
Chinach. Jest używany głównie w środkowej części prowincji
Jiangxi, a także w prowincjach
Hunan,
Hubei,
Anhui i
Fujian. Nazwa pochodzi od skróconej nazwy prowincji Jiangxi, przez którą płynie rzeka Gan.
Język wu (
chin.: 吳語;
pinyin: wú yǔ; wymowa wu: wu nyu) – jeden z głównych
języków chińskich używanych powszechnie w
Chinach. Jest używany w regionie Wu (od którego pochodzi nazwa), w prowincjach
Zhejiang,
Jiangsu,
Anhui,
Jiangxi i
Fujian. Główne dialekty wu to dialekty
Hangzhou,
Wenzhou,
Suzhou,
Shaoxing, Yongkang oraz
Szanghaju (nazwy dialektów pochodzą od głównych miast poszczególnych regionów). Jest drugim (po
języku mandaryńskim) co do liczby mówiących językiem używanym w
Chinach. Łącznie mówi nim 95 milionów osób.
Pinus hwangshanensis W.Y.Hsia –
gatunek drzewa iglastego z rodziny
sosnowatych (Pinaceae). Sosna ta pochodzi z gór we wschodnich
Chinach i występuje w prowincjach:
Anhui,
Fujian, południowy
Henan,
Hubei,
Hunan,
Jiangsu,
Jiangxi, południowo-wschodni
Junnan, centrum
Kuangsi,
Kuejczou,
Zhejiang. Nazwa gatunku wywodzi się od gór
Huang Shan w prowincji Anhui, skąd pochodziły pierwsze opisane okazy.
Język wu (
chiń. 吳語,
pinyin: wú yǔ, wymowa wu: wu nyu) – jeden z głównych
języków chińskich używanych powszechnie w
Chinach. Jest używany w regionie Wu (od którego pochodzi nazwa), w prowincjach
Zhejiang,
Jiangsu,
Anhui,
Jiangxi i
Fujian. Główne dialekty wu to dialekty
Hangzhou,
Wenzhou,
Suzhou,
Shaoxing, Yongkang oraz
Szanghaju (nazwy dialektów pochodzą od głównych miast poszczególnych regionów). Jest drugim (po
języku mandaryńskim) co do liczby mówiących językiem używanym w
Chinach. Łącznie mówi nim 95 milionów osób.
Mufu Shan (
chin.: 幕阜山;
pinyin: Mùfù Shān) -
pasmo górskie w środkowej części
Chin, na granicy prowincji
Hunan,
Hubei i
Jiangxi, na południe od miasta
Wuhan. Rozciągają się na długości ok. 200 km. Średnia wysokość wynosi ponad 1000 m n.p.m., najwyższym szczytem jest góra Mufu Shan (1595 m n.p.m.). Góry są w większości zalesione, gdzieniegdzie na zboczach występują uprawy herbaty.
Fuzhou (
chin.: 抚州;
pinyin: Fǔzhōu) – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich
Chinach, w prowincji
Jiangxi. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 126 356. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 3 566 753 mieszkańców.
Język hakka (
język chiński: 客家話/客家话
pinyin: Kèjiāhuà; język hakka: Hakka: Hak-kâ-fa - jeden z najważniejszych
języków chińskich, używany głównie w południowych Chinach, w wielu lokalnych wersjach dialektalnych, w prowincjach
Guangdong,
Fujian,
Jiangxi,
Kuangsi,
Syczuan,
Hunan i regionie autonomicznym
Kuejczou, a także na wyspie
Hajnan i na
Tajwanie.
She (chiń. 畲) – jedna z oficjalnie uznawanych 56
mniejszości etnicznych w
Chinach. Jest to największa po
Hanach grupa w prowincji
Fujian, zamieszkuje również prowincje
Zhejiang,
Jiangxi,
Guangdong oraz
Anhui.
Pieris (Pieris D. Don) –
rodzaj roślin z rodziny
wrzosowatych (Ericaceae), obejmujący 7 gatunków zimozielonych krzewów i małych drzew. Gatunki mrozoodporne występujących w chłodniejszych i górskich rejonach wschodniej
Azji (
Chiny –
Anhui,
Fujian,
Gansu,
Guangdong,
Hubei,
Jiangxi,
Zhejiang,
Hunan,
Tajwan,
Japonia) i wschodnich rejonach północnej
Ameryki. Gatunki bardziej wrażliwe na mróz można spotkać w
Himalajach (
Nepal i
Bhutan), północnym
Asamie i
Wietnamie.
Gatunkiem typowym jest Pieris formosa (Wallich) D. Don.
Changjiang Zhongxiayou Pingyuan (Równina Środkowego Jangcy;
chin. upr.: 长江中下游平原;
chin. trad.: 長江中下游平原;
pinyin: Chángjiāng Zhòngxiàyóu Píngyuán) – zespół
równin aluwialnych w
Chinach, wzdłuż rzeki
Jangcy i jej głównych dopływów. Rozciąga się od terenów na wschód od miasta
Yichang w prowincji
Hubei aż do delty Jangcy. Obejmuje część obszarów prowincji Hubei,
Hunan i
Jiangxi. Zbudowana głównie z
osadów aluwialnych naniesionych przez Jangcy i jej dopływy. Teren bagnisty, z dużą ilością rzek i jezior, nadający się do uprawy ryżu i hodowli ryb słodkowodnych.
Tulipanowiec chiński (Liriodendron chinense) –
gatunek drzewa z rodziny magnoliowatych występującym w środkowych i południowych Chinach w prowincjach
Anhui,
Kuangsi,
Jiangsu,
Fujian,
Kuejczou,
Hubei,
Hunan,
Jiangxi,
Shaanxi,
Zhejiang,
Syczuan i
Junnan, a także gdzieniegdzie w północnym
Wietnamie. Jest bardzo podobny do
tulipanowca amerykańskiego. Różni się od niego jednak głębiej powcinanymi liśćmi, a także krótszymi płatkami
korony, które są ciemnożółte; nie ma w nich barwy pomarańczowej. Osiąga około 40 m wysokości. Nie jest tak mrozoodporny jak jego amerykański kuzyn, ale uprawia się go w
Anglii (wiele okazów znajduje się w
Kew Gardens),
İrlandii,
Belgii,
Holandii i w
Niemczech. W Ameryce Północnej drzewo to rośnie na północy
Bostonu, we wschodnim
Massachusetts i w
Vancouver w
Kanadzie.
Język minzhong – język lub grupa blisko spokrewnionych języków (dialektów) używanych w centralnej, górzystej części prowincji
Fujian na południu
Chin. Min (閩 ) to krótka nazwa prowincji, a zhong (中) znaczy "środek". Język minzhong należy do grupy
min języków chińskich.
Powódź w Chinach - nawiedziła w
maju 2010 roku obszar południowych
Chin. W wyniku podtopień zginęło 542 osoby, 247 uważa się za zaginione. Straty szacowane są na około 12,3 miliarda
dolarów. Żywioł nawiedził prowincje:
Kuejczou,
Jiangxi,
Fujian,
Kuangsi,
Zhejiang,
Anhui,
Syczuan,
Hunan,
Guangdong,
Junnan oraz
Qinghai.
Klon trójlistkowy, klon nikkoński, klon Maksymowicza (Acer maximowiczianum) –
gatunek drzewa z rodziny
klonowatych (Aceraceae Juss). Występuje naturalnie w
Chinach (
Anhui,
Hubei,
Hunan,
Jiangxi,
Syczuan,
Zhejiang) i Japonii (wyspy
Honsiu,
Kiusiu,
Sikoku).
Glyptostrobus pensilis –
gatunek częściowo wiecznie zielonego
drzewa z rodziny
cyprysowatych reprezentujący
monotypowy rodzaj Glyptostrobus Endl. Rośnie w naturze na kilku izolowanych stanowiskach w
wietnamskiej prowincji
Đăk Lăk oraz
laotańskiej prowincji
Khammouan. Pierwotny zasięg obejmował też południowe
Chiny, gdzie współcześnie rośnie prawdopodobnie już tylko na stanowiskach antropogenicznych w prowincjach:
Fujian,
Hunan,
Guangdong (jedynie w tej prowincji jest liczny),
Kuangsi,
Jiangxi i
Junnan. Gatunek uprawiany jest sporadycznie poza południowo-wschodnimi Chinami, w miejscach o łagodnym klimacie, np. w
Wielkiej Brytanii.
Katastrofa kolejowa w Fuzhou do której doszło
23 maja 2010 roku około godz. 2:10 czasu lokalnego (18:10 czasu polskiego) w
Fuzhou w prowincji
Jiangxi w
Chinach. W wypadku zginęło 19 osób, 71 zostało rannych.
Luoxiao Shanmai (
chin. upr.: 罗霄山脉;
chin. trad.: 羅霄山脈;
pinyin: Luóxiāo Shānmài) –
łańcuch górski w południowo-wschodnich
Chinach, na granicy prowincji
Jiangxi i
Hunan, na
Wyżynie Południowo-Wschodniej. Średnia wysokość gór wynosi ponad 1000 m n.p.m.
Katastrofa kolejowa w Fuzhou do której doszło
23 maja 2010 roku około godz. 2:10 czasu lokalnego (18:10 czasu polskiego) w
Fuzhou w prowincji
Jiangxi w
Chinach. W wypadku zginęło 19 osób, 71 zostało rannych.
Dong Yuan (
chin.: 董源;
pinyin: Dŏng Yuán; ur. ok.
900 w Zhongling (
Jiangxi), zm. ok.
962) – chiński malarz, czołowy przedstawiciel i założyciel kierunku znanego jako południowa szkoła malarstwa pejzażowego.