Język obcy - język nie używany w danym kraju lub na danym terenie, nabyty najczęściej w procesie świadomego uczenia się. Nauka języka obcego stanowi ważny element programu nauczania w systemach oświatowych większości krajów świata. W niektórych krajach (np.
Japonia) obowiązkowym językiem obcym jest
język angielski, w innych panuje pod tym względem większa dowolność. W Europie w 13 krajach angielski jest przedmiotem obowiązkowym, uczy się go 90% uczniów.
TEFL (
ang. teaching English as a foreign language, nauczanie języka angielskiego jako języka obcego) dotyczy
nauczania języka angielskiego wszystkich, których
pierwszym językiem nie jest
angielski. Zazwyczaj też osoby te uczą się angielskiego na terenie, gdzie nie jest on powszechnie używany i nie ma wielu możliwości na naturalny kontakt z tym językiem. Z TEFL zazwyczaj możemy się spotkać w
kraju ojczystym uczniów w
szkołach państwowych lub na lekcjach prywatnych, czy to w postaci szkół językowych czy korepetycji.
Nauczycielami mogą być native speakerzy lub osoby, dla których angielski nie jest językiem ojczystym. Nauczanie różni się w tych dwóch przypadkach, dlatego w profesji nauczycielskiej znajdziemy dla nich inne nazewnictwo.
Drugi język , L2 - język przyswojony jako drugi w kolejności po
języku ojczystym. Niekoniecznie jest równoznaczny z
językiem obcym. Większość dzieci na świecie posługuje się dwoma językami. Na przykład dla dziecka kaszubskiego, posługującym się w środowisku rodzinnym i rówieśniczym
językiem kaszubskim i stykającego się z literackim językiem polskim dopiero w szkole
język polski jest językiem drugim, ale nie obcym. Bardzo często się zdarza w krajach wielojęzycznych, że L2 jest dominujący dla danej osoby, zwłaszcza gdy funkcjonuje ona poza terenem, na którym może posługiwać się językiem ojczystym. Na przykład Katalończyk mieszkający poza Katalonią posługuje się na co dzień
językiem hiszpańskim (L2) jako językiem głównym. W tej sytuacji może czasami dochodzić do procesu stopniowej utraty umiejętności mówienia językiem ojczystym (language attrition).
Liczebniki główne potęg tysiąca o
wykładniku naturalnym (takie jak tysiąc, milion, miliard i wyższe) są w różnych językach świata tworzone według różnych reguł. Dwa najbardziej rozpowszechnione systemy takich
liczebników to długa skala (fr. échelle longue) i krótka skala (fr. échelle courte). Systemy te posługują się analogicznymi (różniącymi się jedynie ortografią) nazwami w odniesieniu do różnych liczb. Na przykład słowo bilion, które w Polsce i w większości krajów europejskich oznacza milion milionów (10), w krajach anglojęzycznych (ang. billion) określa tysiąc milionów (10). Wybór długiej lub krótkiej skali zależy od kraju, języka, a nawet dziedziny zastosowania danego liczebnika; bywało też, że władze decydowały o zmianie obowiązującej w danym państwie skali.
Obowiązek nauki języka szwedzkiego w Finlandii – obowiązek nauki
języka szwedzkiego w
fińskich szkołach podstawowych w klasach 7-9, a także w szkołach średnich i na wyższych uczelniach; obejmuje również egzamin z języka szwedzkiego na poziomie
służby cywilnej.
Szwedzkojęzycznych Finów dotyczy natomiast obowiązek nauki języka fińskiego. W Finlandii 90,4% obywateli jest fińskojęzyczna, 5,5% używa
fińskiej odmiany języka szwedzkiego. Sytuacja ta dotyczy wyłącznie kontynentalnej Finlandii; na
Wyspach Alandzkich jedynym oficjalnym językiem jest szwedzki.
Komunikacyjne nauczanie języka (CLT) jest to metoda
nauczania języka drugiego i języka obcego, która kładzie nacisk na
interakcję jako zarówno środek jak i ostateczny cel uczenia się
języka. Jest ono również nazywane “komunikacyjną metodą nauczania języków obcych” lub po prostu "metodą komunikacyjną”.
Hiszpański (193,243,411 osób posługujących się tym językiem) oraz
portugalski (193,197,164 osób) są najbardziej rozpowszechnionymi językami w Ameryce Południowej. Hiszpański, wraz z innymi ojczystymi językami, jest językiem urzędowym w większości krajów. Portugalski natomiast jest językiem urzędowym w Brazylii,
duński w
Surinamie,
angielski w
Gujanie (w kraju tym jest używanych co najmniej 12 języków, m.in.
hindi oraz
arabski. Angielski obowiązuje na
Falklandach,
francuski jest językiem urzędowym
Gujany Francuskiej i drugim językiem w
Amapá, jednym z regionów Brazylii.
Komunikacyjne nauczanie języka (CLT) jest to metoda
nauczania języka drugiego i języka obcego, która kładzie nacisk na
interakcję jako zarówno środek jak i ostateczny cel uczenia się
języka. Jest ono również nazywane “komunikacyjną metodą nauczania języków obcych” lub po prostu "metodą komunikacyjną”.
Szkoła podstawowa – pierwszy etap formalnej edukacji. W większości krajów nauka w szkole podstawowej jest obowiązkowa. Nauczanie poza szkołą tzw.
edukacja domowa legalne jest m.in. w krajach anglosaskich, w
Chile i na
Tajwanie.
Czas urzędowy - umowny czas obowiązujący na jakimś obszarze, najczęściej
państwa lub mniejszej jednostki podziału terytorialnego. Na morzu obowiązuje
czas strefowy. Najczęściej ustala się go tak, by cała jednostka administracyjna miała jednakowy czas. W państwach o dużej rozciągłości równoleżnikowej na różnych obszarach może obowiązywać inny czas urzędowy. Pierwszy czas urzędowy wprowadzono w 1894 roku. Miało to na celu rozwikłanie wielu problemów.
Metodyka nauczania -
nauka o celowo i systematycznie stosowanych sposobach kierowania pracą
uczniów w procesie nauczania. Dzieli się na metodykę ogólną, oraz metodykę szczegółową (metodykę przedmiotów szkolnych)
Skanlacja (od
ang. scanlation; z połączenia słów scanning i translation) to termin stosowany głównie przez
fanów mangi (japoński
komiks). Skanlacje polegają na
skanowaniu oryginalnych stron mangi (najczęściej w
języku japońskim) i zastąpieniu tekstów językiem odpowiednim dla kraju, w jakim dana skanlacja ma się ukazać. Popularne jest też zastępowanie wcześniejszych skanlacji, np.
angielskich, innym językiem, np.
polskim. Takie rozwiązanie może wiązać się jednak z pewnymi niedogodnościami, ponieważ przykładowe angielskie tłumaczenie nie musi być w stu procentach wierne japońskiemu oryginałowi (niektórych zwrotów, słów i określeń nie można przetłumaczyć dokładnie i dosłownie, w szczególności bardzo rozbudowanych japońskich
onomatopei), a podczas pośredniego tłumaczenia z angielskiego na polski tłumacz może dokonywać kolejnych zmian, przez co tekst jeszcze bardziej odbiega od oryginału. Wiele grup skanlacyjnych w
Polsce i w innych krajach nie tłumaczy japońskich onomatopei ze względu na brak wyrobionego słownictwa, skupiając się jedynie na czystym tekście w dymkach.
Polityka językowa – zbiór zasad i założeń przyjęty przez władze danego państwa w stosunku do języka lub języków obowiązujących bądź używanych na jego terenie. Obejmuje ona przyjęcie
języka urzędowego, określenie sposobu jego nauczania, status języków mniejszości narodowych a także stosunek do ochrony języka przed wpływem obcych kultur.
Dydaktyka wojskowa - teoria nauczania i uczenia się w
wojsku. Dział
dydaktyki dorosłych badający
fizjologiczne i
psychologiczne aspekty procesu nauczania i uczenia się oraz społeczne uwarunkowania funkcjonowania instytucji
oświatowych. W wojsku wyróżnia się trzy podstawowe poziomy kształcenia:
Ponglish (także: „ponglisz”, „poglish”, „poglisz”, czasem „polamer” itp.) – nazwa
slangu polsko-
angielskiego, którym posługują się
Polacy mieszkający i pracujący na Wyspach Brytyjskich (
Wielka Brytania i
Irlandia) bądź w innych krajach anglojęzycznych. Slang ten oparty jest na języku polskim, ale zawiera wiele wyrazów, zwrotów, wyrażeń oraz konstrukcji składniowych pochodzących z
języka angielskiego. Najczęściej spotykany wśród Polaków znających język angielski na poziomie pozwalającym w najlepszym przypadku zrozumieć proste polecenia w pracy bądź zrobić podstawowe zakupy.
Matryca CCD (
ang. Charge Coupled Device) – układ wielu elementów światłoczułych, z których każdy rejestruje, a następnie pozwala odczytać sygnał elektryczny proporcjonalny do ilości padającego na niego
światła. W cyfrowych aparatach fotograficznych najczęściej stosowane są filtry
barwne, dające możliwość rejestracji natężenia określonej szerokości spektrum
światła w danym punkcie matrycy.
Język simlisz (
ang. Simlish) jest
sztucznym językiem używanym w grach wyprodukowanych przez
Maxis, głównie serii The Sims. Język ten wymyślili amerykańscy komicy Gerri Lawlor i Stephen Kearin. Znajduje się w nim tylko kilka słów o faktycznym znaczeniu, większość to po prostu wyrażenie uczuć i wydarzeń zachodzących w świecie simów, najczęściej improwizowane i nie powtarzające się. Wyrazy prawdziwe w tym języku pochodzą z
języka ukraińskiego i
języka tagalog (język urzędowy
Filipin). Używa się w nim symboli z zestawu Wingdings lub tzw. simogreckiego, składającego się z ośmiu liter (oresa, ho, war, nagard, anaja, frum, ciam, tri).