Linki:
Ó,
Ą,
Ć,
Ę,
Ł,
Łacina,
Łużyce,
Ń,
Ś,
Śląsk,
Śmigus-dyngus,
Ź,
Ż,
A,
Aleksander Brückner,
Alfabet łaciński,
Alfabet polski,
Alternacja (językoznawstwo),
Ameryka,
Andrzej Walicki,
Argentyna,
Australia,
B,
Białoruś,
Biecz,
Brazylia,
C,
Cecha fonologiczna relewantna,
Czechy,
D,
Dialekt,
Dialekt chełmińsko-kociewsko-warmiński,
Dialekt małopolski,
Dialekt mazowiecki,
Dialekt północnokresowy,
Dialekt południowokresowy,
Dialekt slepiański,
Dialekt wielkopolski,
Dialekty języka polskiego,
E,
Etnolekt śląski,
Etnolekt słowiński,
Europa Środkowa,
F,
Fonetyka języka polskiego,
Francja,
G,
Germanizm,
Gramatyka języka polskiego,
Grupa pomorska języków lechickich,
Grupa wschodnia języków południowosłowiańskich,
Grupa zachodnia języków południowosłowiańskich,
Gwara,
Gwara łowicka,
Gwara białostocka,
Gwara krakowska,
Gwara lwowska,
Gwara miejska,
Gwara podhalańska,
Gwara poznańska,
Gwara sądecka,
Gwara warszawska,
Gwara więzienna,
Gwary laskie,
Gwary podlaskie (ukraińskie),
H,
Historia ortografii polskiej,
Hospodarstwo Mołdawskie,
I,
ISO 639,
Interia.pl,
Irlandia,
Izrael,
J,
Język łotewski,
Język średniopolski,
Język środowiskowy,
Język (mowa),
Język angielski,
Język białoruski,
Język bośniacki,
Język bułgarski,
Język burgenlandzko-chorwacki,
Język cerkiewnosłowiański,
Język chorwacki,
Język czarnogórski,
Język czeski,
Język dolnołużycki,
Język duński,
Język estoński,
Język fiński,
Język francuski,
Język górnołużycki,
Język grecki,
Język grecki klasyczny,
Język hebrajski,
Język hiszpański,
Język irlandzki,
Język kaszubski,
Język knaan,
Język literacki,
Język litewski,
Język liturgiczny,
Język macedoński,
Język maltański,
Język molizańsko-chorwacki,
Język naturalny,
Język niderlandzki,
Język niemiecki,
Język ojczysty,
Język połabski,
Język portugalski,
Język potoczny,
Język praindoeuropejski,
Język prasłowiański,
Język prekmurski,
Język rosyjski,
Język rumuński,
Język rusiński,
Język ruski,
Język słowacki,
Język słoweński,
Język słowianoserbski,
Język serbski,
Język serbsko-chorwacki,
Język staro-cerkiewno-słowiański,
Język staropolski,
Język staroruski,
Język szwedzki,
Język turecki,
Język ukraiński,
Język urzędowy,
Język węgierski,
Język włoski,
Język wschodniołużycki,
Język wymarły,
Język zachodniopoleski,
Języki łużyckie,
Języki świata,
Języki bałtosłowiańskie,
Języki czesko-słowackie,
Języki germańskie,
Języki indoeuropejskie,
Języki kentum,
Języki lechickie,
Języki południowosłowiańskie,
Języki słowiańskie,
Języki satem,
Języki wschodniosłowiańskie,
Języki zachodniosłowiańskie,
Jan Hus,
Jidysz,
Juliusz Bardach,
K,
Kanada,
Kazachstan,
Klasyfikacja języków,
Kościół Mariacki w Krakowie,
L,
Litera,
Litwa,
M,
Małopolska,
Mazowsze,
Meksyk,
Miśnia,
Miasto,
Migracja ludności,
Mikrojęzyki,
Miron Costin,
Mirosław Bańko,
Mniejszość narodowa,
N,
Najczęściej używane języki świata,
Niemcy,
Nowe dialekty mieszane,
O,
P,
Palatalizacja indoeuropejska,
Pismo,
Poczta elektroniczna,
Polacy,
Polonia,
Polska,
Powstanie i rozwój języka polskiego,
R,
Rada Języka Polskiego,
Rosja,
Rwanda,
Ryszard Łużny,
S,
Sąd,
Słowacja,
SIL International,
SMS,
Samogłoska,
Spółgłoska,
Stanisław Urbańczyk,
Stany Zjednoczone,
Sylaba,
Szwecja,
T,
Turyngia,
U,
Ukraina,
Unia Europejska,
Uniwersytet w Białymstoku,
W,
Wielka Brytania,
Wielkie Księstwo Litewskie,
Wielkopolska,
Wiesław Witkowski,
Wikibooks,
Wikicytaty,
Wikimedia Commons,
Wikisłownik,
Wołoszczyzna,
Województwo inflanckie,
Wydawnictwo Naukowe PWN,
XVIII wiek,
XVII wiek,
XVI wiek,
Y,
Z,
Zanik iloczasu,
Zenon Klemensiewicz,
Zygmunt Saloni,
Omówione w tym artykule języki to języki sztuczne, których twórcy oparli się na
językach słowiańskich. Języki te łączy w zasadzie jedynie określenie ich przez autorów jako należących do języków północnosłowiańskich, fikcyjnej grupy języków słowiańskich. Tej fikcyjnej grupy języków północnosłowiańskich nie należy mylić z rzeczywiście istniejącą grupą
języków północnosłowiańskich.
Język macedoński (słowiański) – należy do tzw.
grupy bułgarsko-macedońskiej (wschodniej)
języków południowosłowiańskich. Nie należy go mylić z
helleńskim językiem
staromacedońskim używanym w starożytności.
Grupa wschodnia języków południowosłowiańskich lub grupa bułgarsko-macedońska - grupa dwóch blisko spokrewnionych ze sobą
języków południowosłowiańskich, którą stanowią
język bułgarski i
macedońskiego. Stoi ona w opozycji do
grupy zachodniej, którą stanowią
języki diasystemu serbsko-chorwackiego i
język słoweński. Grupa ta posiada nie tylko swoiste cechy słowiańskie, ale też takie, które powstały pod wpływem języków niesłowiańskich, co tłumaczone jest sąsiedztwem tych języków również z niesłowiańskimi językami
Bałkanów, należą zatem do tzw.
bałkańskiej ligi językowej.
Grupa zachodnia języków południowosłowiańskich lub grupa serbochorwacko-słoweńska - podgrupa
języków południowosłowiańskich, którą stanowią
język słoweński i języki powstałe na bazie
języka serbsko-chorwackiego. Stoi w opozycji do
grupy wschodniej, którą tworzą języki
bułgarski i
macedoński.
Język polski (polszczyzna) należy wraz z
językiem czeskim,
słowackim,
pomorskim (
kaszubskim),
dolnołużyckim,
górnołużyckim oraz wymarłym
połabskim do grupy
języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny
języków indoeuropejskich.
Języki słowiańskie –
grupa języków w obrębie rodziny
języków indoeuropejskich (podrodzina
bałtosłowiańska). Składa się z trzech zespołów językowych:
zachodnio-,
wschodnio- i
południowosłowiańskiego. Najstarsze zachowane
manuskrypty z tekstami słowiańskimi pochodzą z
X wieku. Do zapisu języków słowiańskich używane są lub były
alfabety:
głagolicki,
cyrylicki i
łaciński (w niewielkim zakresie również
arabski). Wywodzą się z
języka prasłowiańskiego używanego przez dawnych
Słowian, który uległ ostatecznemu rozbiciu na dialekty regionalne w wyniku ekspansji Słowian na
Bałkany w
VI wieku naszej ery.
Język bo (znany także jako Aka-bo) - wymarły język z grupy
andamańskiej. Występował w północno-zachodniej części Północnego Andamanu w Indiach. Jest uważany za jeden z najstarszych języków świata - szacowano, że może mieć nawet ok. 65-70 tys. lat. Przedrostek "Aka" w nazwie języka Aka-bo jest popularnym wśród języków andamańskich prefiksem dla słów związanych z językiem.
Język polski (polszczyzna) należy wraz z
językiem czeskim,
słowackim,
pomorskim (
kaszubskim),
dolnołużyckim,
górnołużyckim oraz wymarłym
połabskim do grupy
języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny
języków indoeuropejskich.
Język kaszubski, dialekt kaszubski (nazwy własne: kaszëbsczi jãzëk, kaszëbskô mòwa, pòmòrsczi jãzëk, kaszëbskò-słowińskô mòwa) –
mowa zachodniosłowiańska o spornym statusie – w zależności od przyjętych kryteriów uznawana za odrębny
język lub
dialekt języka polskiego. Często przyjmowane jest stanowisko pośrednie, unika się określania jej jako "język" lub "
dialekt" albo określa się ją jako
etnolekt. Z prawnego punktu widzenia kaszubszczyzna jest w Polsce
językiem regionalnym. Kaszubskim posługuje się w
Polsce na co dzień ponad 50 tys.
Kaszubów. Jest jedyną pozostałością słowiańskich dialektów pomorskich. Należy do grupy
języków lechickich, w jej centralnej odmianie, bliski standardowemu językowi polskiemu, z wpływami
języka połabskiego,
dolnoniemieckiego i
staropruskiego.
Język polski (polszczyzna) należy wraz z
językiem czeskim,
słowackim,
pomorskim (
kaszubskim),
dolnołużyckim,
górnołużyckim oraz wymarłym
połabskim do grupy
języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny
języków indoeuropejskich.
Sanskryt wedyjski - wymarły
język z grupy
indoaryjskiej języków indoeuropejskich. Jest to najstarsza postać języka staroindyjskiego -
sanskrytu, używana w okresie od XV do V wieku p.n.e. Z niego wywodzi się
sanskryt klasyczny. Nazwa pochodzi od
Wed, zbioru tekstów indyjskich, której najstarsza część,
Rygweda (1500-1200 r. p.n.e.), została spisana właśnie w tym języku. Tym samym są jedne z najstarszych zapisów języków indoeuropejskich. Język wedyjski jest blisko spokrewniony z
językiem awestyjskim, najstarszym zachowanym
językiem irańskim.
Etnolekt słowiński, gwara słowińska, język słowiński -
mowa zachodniosłowiańska kwalifikowana obecnie jako odrębny
język,
dialekt kaszubszczyzny (jeśli ją samą uznać za język), lub jej gwarę (jeśli traktować ją jako
dialekt języka polskiego). Inna teza mówi natomiast o
języku pomorskim, którego
kaszubszczyzna i słowińszczyzna mają stanowić dwa z trzech dialektów (trzecim są wymarłe w XVII w.
gwary zachodniopomorskie). Największy znawca etnolektu słowińskiego,
Friedrich Lorentz, kwalifikował go jako język, gdzie wyróżniał dwa główne dialekty: wschodnio- i zachodniosłowiński. Należy do
pomorskiej grupy języków lechickich. Posługiwali się nią
Słowińcy zamieszkujący
Pomorze. Gdy teren ten znajdował się pod władzą
Prus, a później
Niemiec, ulegał on silnej
germanizacji. Gwara przetrwała do początku
XX wieku, a nawet śladowo do lat 60. XX w. – najdłużej we wsi
Kluki, gdzie znajduje się obecnie
skansen Muzeum Wsi Słowińskiej.
Język staro-cerkiewno-słowiański (w polskich publikacjach spotyka się także zapisy: język s-c-s i język scs, lub język starobułgarski) – najstarszy
literacki język słowiański, formujący się od połowy
IX wieku i oparty głównie na słowiańskich gwarach Sołunia (dzisiejsze
Saloniki). Język s-c-s stał się podstawą literacką języków: bułgarskiego, rosyjskiego, serbsko-chorwackiego w różnych redakcjach. Najbliżej spokrewniony jest ze współczesnym językiem
bułgarskim i
macedońskim, jakkolwiek literackie postaci tych języków oparte są na innych zasadach gramatycznych.
Język kapuczyński (czasem używany jest także termin język beżtyjski, nazwa własna Бэжти) – jeden z niewielkich
języków kaukaskich, używany przez 6184 osób w południowym
Dagestanie. Język kapuczyński należy do
języków didojskich w
zespole awaro-didojskim, tworzącym podgrupę wśród języków dagestańskich w grupie północno-wschodniej (nachsko-dagestańskiej) języków kaukaskich. Kapuczyński jest blisko spokrewniony z
językiem chunzybskim.
Języki arapahońskie (arapaho-atsina) - grupa języków
algonkińskich z Wielkich Równin o wspólnym początku od
języka arapaho. Mogą być też uważane za dialekty tego języka. Poza językiem-korzeniem pozostałe są wymarłymi lub niemal wymarłymi językami.
Języki zaparo (sáparo, sáparoan, záparo, zaparoano, zaparoana) - języki południowoamerykańskie używane przez Indian
Zaparo, mieszkających na terenie
Peru i
Ekwadoru. Większość tych języków jest wymarłych, a te jeszcze używane - wymierające. Należy tu 7 języków.
Języki
czeski i
słowacki są blisko spokrewnionymi ze sobą i
wzajemnie zrozumiałymi językami
zachodniosłowiańskimi. Ich rozgraniczenie jest kwestią wyraźnie
socjolingwistyczną – o wiele bardziej zróżnicowane dialekty
niemieckie czy dwa standardy
norweskie są z woli użytkowników uznawane za warianty tego samego języka.
Język telugu (తెలుగు) –
język z grupy południowowschodniej , (wg.
Ethnologue grupy centralno-południowej ) rodziny
języków drawidyjskich. Jest największym językiem pod względem liczby posługujących się nim pośród języków drawidyjskich. Posługuje się nim około 70 mln osób, mieszkańców
indyjskiego stanu
Andhra Pradesh, gdzie posiada status
języka urzędowego. W języku tym powstają też filmy powiązane z
Tollywood.