Język arumuński lub macedo-rumuński –
język, a w zasadzie grupa
dialektów i
etnolektów, która dopiero od niedawna przechodzi standardyzację — z
grupy romańskiej, podgrupa
wschodnioromańska języków indoeuropejskich.
Belgowie to ogół obywateli
Belgii. Wg przyjmowanych w
Polsce definicji
narodu Belgowie nie stanowią jednej narodowości, lecz składają na grupę tę się dwa główne narody:
germańscy Flamandowie i
romańscy Walonowie. Poza tym obywatelstwo belgijskie posiada kilkadziesiąt tysięcy
Niemców oraz około pół miliona imigrantów różnych narodowości.
Romanistyka (filologia romańska) – nauka o
językach romańskich i
literaturze pisanej w tych językach. Obejmuje całokształt wiedzy na temat tych języków oraz krajów w których są one używane, głównie w kontekście podobieństwa i różnic między nimi. Obejmuje również zagadnienia związane z nauką tych języków w szkołach czy na uniwersytetach.
Język rumuński (dakorumuński, limba română, limba dacoromână, arch. limba rumână) to
język z
grupy romańskiej (podgrupa
wschodnioromańska)
języków indoeuropejskich, którym posługuje się około 26 mln osób, z czego około 20,5 mln w
Rumunii, około 2,7 mln w
Mołdawii (zob.
język mołdawski), około 200 tysięcy w
Izraelu, około 100 tysięcy w
Serbii i około 400 tysięcy na
Ukrainie; mniejsze skupiska użytkowników w innych krajach (takich jak:
Australia,
Azerbejdżan,
Kanada,
Węgry,
Kazachstan,
Rosja i
USA).
Witold Mańczak (ur.
12 sierpnia 1924 w
Sosnowcu) - polski językoznawca, znawca
języków romańskich i
indoeuropejskich, emerytowany profesor
Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek krajowy
Polskiej Akademii Umiejętności i członek
Polskiej Akademii Nauk.
Ameryka Łacińska, Iberoameryka – termin obejmujący 20 krajów i 9 autonomii
Ameryki Południowej i
Ameryki Środkowej, w których mówi się
językami romańskimi, tj. po
hiszpańsku,
portugalsku lub
francusku.
Szuadit lub język żydowsko-prowansalski, (שואדית,
fr.: Chouadite, Shuadit,)
język wymarły z grupy
języków romańskich, używany w
Prowansji przez
Żydów w okresie od
XI w. do
1977.
Języki bunubańskie – mała
australijska rodzina językowa, skupiająca języki
aborygeńskie, używane w północnej
Australii. W jej skład wchodzą jedynie dwa języki, tj. bunuby i gunijandi, które są ze sobą spokrewnione mniej więcej w takim stopniu, jak języki
polski i
czeski. Oba mają po stu użytkowników i są zagrożone wymarciem.
Języki algonkińskie równinne - podrodzina
języków algonkińskich utworzona na zasadzie klasyfikacji bardziej geograficznej niż genetycznej (poszczególne języki tej grupy mają bliskie rozmieszczenie terytorialne). Obejmują zasięg środkowej i północnej części
Wielkich Równin.
Omówione w tym artykule języki to języki sztuczne, których twórcy oparli się na
językach słowiańskich. Języki te łączy w zasadzie jedynie określenie ich przez autorów jako należących do języków północnosłowiańskich, fikcyjnej grupy języków słowiańskich. Tej fikcyjnej grupy języków północnosłowiańskich nie należy mylić z rzeczywiście istniejącą grupą
języków północnosłowiańskich.
Teeline – system stenograficzny zatwierdzony przez Narodową Radę Szkolenia Dziennikarzy (
National Council for the Training of Journalists(
ang.)), organizację odpowiadającą za ustalanie zasad szkolenia i egzaminowanie dziennikarzy w
Wielkiej Brytanii. Utworzony w 1968 roku przez nauczyciela stenografii systemu Pitmana Jamesa Hilla (1908–1971). Został zaadaptowany do
języków germańskich i niektórych
romańskich. Podstawowym jego założeniem była szybkość i prostota nauki podstaw, aby po krótkim okresie przygotowawczym pozostałą częścią treningu była praktyka pisania i czytania, którą można prowadzić korzystając już z systemu na co dzień. Teeline nie osiąga prędkości starszych systemów, stąd nie może być zaliczony do
parlamentarnych, raczej do
notatkowych. Stwierdzony rekord prędkości to nie więcej niż 150 słów na minutę (wpm).
Języki afrykańskie - potoczne, czysto geograficzne określenie języków używanych na
kontynencie afrykańskim, obejmujące takie grupy i
rodziny językowe jak:
języki afroazjatyckie,
języki nigero-kongijskie (z rodziną
bantu),
języki nilo-saharyjskie i
języki khoisan (buszmeńsko-hotentockie), niekiedy także
język malgaski. Z języków objętych tą nazwą często wyklucza się jednak
języki semickie, zawężając jej zakres niemal wyłącznie do języków
Czarnej Afryki.
Wymarłe języki wołżańskie to grupa trzech
języków ugrofińskich z
rodziny uralskiej używanych na terenie dzisiejszej
Rosji środkowej do
XIV-
XVI w., kiedy zostały wyparte przez
język rosyjski.
Języki arapahońskie (arapaho-atsina) - grupa języków
algonkińskich z Wielkich Równin o wspólnym początku od
języka arapaho. Mogą być też uważane za dialekty tego języka. Poza językiem-korzeniem pozostałe są wymarłymi lub niemal wymarłymi językami.
Volksdeutscher (
pol. etniczny
Niemiec, liczba poj. r.m.) – określenie stosowane w pierwszej połowie
XX wieku wobec osób pochodzenia niemieckiego, niezamieszkujących
Niemiec, którzy nie posiadali niemieckiego ani austriackiego obywatelstwa (Reichsdeutscher) w takich państwach jak
Francja,
Belgia,
Dania,
Luksemburg, część
Szwajcarii oraz na obszarach dawnego osadnictwa niemieckiego w Polsce (
Poznańskie,
Górny Śląsk,
Pomorze Gdańskie,
Łódź i inne), w
Czechosłowacji (
Kraj Sudecki),
Rumunii, czy na
Litwie (okręg
Kłajpedy).
Teeline to system stenograficzny zatwierdzony przez Narodową Radę Szkolenia Dziennikarzy (
National Council for the Training of Journalists(
ang.)), organizację odpowiadającą za ustalanie zasad szkolenia i egzaminowanie dziennikarzy w
Wielkiej Brytanii. Utworzony w 1968 roku przez nauczyciela stenografii systemu Pitmana Jamesa Hilla (1908–1971). Został zaadaptowany do
języków germańskich i niektórych
romańskich. Podstawowym jego założeniem była szybkość i prostota nauki podstaw, aby po krótkim okresie przygotowawczym pozostałą częścią treningu była praktyka pisania i czytania, którą można prowadzić korzystając już z systemu na co dzień. Teeline nie osiąga prędkości starszych systemów, stąd nie może być zaliczony do
parlamentarnych, raczej do
notatkowych. Stwierdzony rekord prędkości to nie więcej niż 150 słów na minutę (wpm).
Języki szari-nilockie – dawna wspólna nazwa gałęzi
języków nilo-saharyjskich, obejmująca
rodziny języków
środkowosudańskich i wschodniosudańskich oraz
izolowane w obrębie nilo-saharyjskich języki
berta i
kunama. Nazwa została zarzucona, kiedy w toku badań lingwistycznych okazało się, że języki wschodnio- i środokowosudańskie oraz berta i kunama są typologicznie równorzędne względem innych nilo-saharyjskich podrodzin.
Beginaż (nid. begijnhof, fr.béguinage) – miejsce gdzie mieszkały
beginki. Beginaże powstawały głównie w
średniowieczu. Najczęściej spotyka się beginaże na terenie północnej i północno-wschodniej
Francji,
Belgii,
Holandii oraz zachodnich i północno-zachodnich
Niemiec.
Georges Raymond Constantin Rodenbach (ur. 16 lipca 1855 w
Tournai,
Belgia; zm. w
Paryżu,
Francja) −
belgijski nowelista i
poeta, przedstawiciel
symbolizmu i
dekadentyzmu; pisał w
języku francuskim.
Język nanggu - język z
rodziny malajsko-polinezyjskiej języków
języków austronezyjskich, dawniej klasyfikowany w obrębie grupy
wschodniopapuańskiej języków
papuaskich. Używany na
Wyspach SalomonaJęzyk niderlandzki, język holenderski (Nederlands, Nederlandse taal) - język
indoeuropejski z grupy
języków germańskich zaliczany do
języków dolnoniemieckich. Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi. Dla 23 milionów jest językiem ojczystym (pierwszym) i/lub językiem
kultury i
literatury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na
zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym
językiem urzędowym w
Holandii i
Belgii (
Flandria), a poza
Europą w
Surinamie,
Bonaire,
Curaçao,
Sabie,
Sint Eustatius,
Sint Maarten i
Arubie. Niderlandzki jest blisko spokrewniony z
językiem niemieckim i wykazuje podobieństwo do
angielskiego i
duńskiego. Języki o mniejszym zasięgu, które są blisko spokrewnione z niderlandzkim to
afrikaans (
język kreolski do
1925 uważany za lokalną
odmianę niderlandzkiego) i
fryzyjski (w mniejszym stopniu, gdyż nie należy do
języków dolnofrankijskich).