Linki:
Łacina,
Żargon,
Aglutynacyjność,
Alternacja (językoznawstwo),
Aoryst,
Bałkańska liga językowa,
Biernik,
Biologia,
Część mowy,
Czasownik,
Czasownik nieprzechodni,
Czasownik posiłkowy,
Czasownik przechodni,
Dialekt,
Diaspora,
Dopełnienie (językoznawstwo),
Ergatyw,
Esperanto,
Etnolekt,
Gatunek (biologia),
Grupa językowa,
Gwara,
Idiolekt,
Interlingua,
Język (mowa),
Język Hixkaryana,
Język albański,
Język analityczny,
Język angielski,
Język arabski,
Język baskijski,
Język białoruski,
Język bułgarski,
Język chiński,
Język czeczeński,
Język dyirbal,
Język ergatywno-absolutywny,
Język estoński,
Język etruski,
Język fiński,
Język francuski,
Język gruziński,
Język hebrajski,
Język japoński,
Język jukagirski,
Język kaszubski,
Język klingoński,
Język koreański,
Język kornijski,
Język litewski,
Język malgaski,
Język naturalny,
Język nominatywno-absolutywny,
Język nominatywno-akuzatywny,
Język nowogrecki,
Język odżibwe,
Język polski,
Język regionalny,
Język rumuński,
Język serbski,
Język sumeryjski,
Język turecki,
Język ukraiński,
Język urzędowy,
Język węgierski,
Język walijski,
Język wehikularny,
Języki świata,
Języki eskimo-aleuckie,
Języki fleksyjne,
Języki indoeuropejskie,
Języki kreolskie,
Języki pidżynowe,
Języki polisyntetyczne,
Języki pozycyjne,
Języki semickie,
Języki sztuczne,
Językoznawstwo,
Jukagirzy,
Klad,
Kladystyka,
Klasyfikacja taksonomiczna,
Liga językowa,
Migracja ludności,
Morfem,
Mowa (językoznawstwo),
Narzecze,
Nomada,
OSV,
OVS,
Orzeczenie (językoznawstwo),
Permutacja,
Podmiot (językoznawstwo),
Podrodzina językowa,
Pokrewieństwo języków,
Prajęzyk,
Prozodia,
Przyimek,
Przypadek,
Przysłówek,
Rodzina językowa,
SOV,
SVO,
Sanskryt,
Socjolekt,
Stosunki morfosyntaktyczne,
Systematyka (biologia),
Szyk V2,
Taksonomia,
Typologia języków,
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego,
VOS,
VSO,
Wyraz,
Istnieją dwa podstawowe sposoby
klasyfikacji języków – klasyfikacja genetyczna i klasyfikacja strukturalna. Rzadziej stosowane są też klasyfikacje funkcjonalne.
Międzynarodowej Klasyfikacja Chorób dla Onkologii (
ang. International Classification of Diseases for Oncology, ICD-O) to szczegółowa klasyfikacja stanowiąca rozszerzenie
Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-10) dla
guzów, stosowana przede wszystkim przez ośrodki zajmujące się rejestracją nowotworów. Obecnie stosuje się 3. edycję klasyfikacji ICD-O.
Diagnoza różnicowa – jej cel stanowi poznanie rodzaju objawów psychicznych występujących u chorego oraz ich
klasyfikacja w postaci określonego zespołu objawów.
Typy klimatów – jednostki stosowane w
klasyfikacji klimatu. Odznaczają się charakterystycznymi cechami przebiegu elementów klimatu odmiennymi od innych typów; ten sam typ klimatu może występować w różnych obszarach geograficznych, w przeciwieństwie do regionów klimatycznych. Pojęcie "Typ klimatu" zostało wprowadzone do
klimatologii pod koniec XIX wieku przez
Wladimira Köppena, niezależnie od
stref klimatycznych. Podstawowe typy klimatu wyróżnia się, biorąc pod uwagę wyniesienie terenu, odległość od oceanów i położenie w stosunku do nich, roczną zmienność temperatury i
opadów.
NACE to
akronim francuskiej nazwy Nomenclature statistique des Activités économiques dans la Communauté Européenne - Statystyczna Klasyfikacja Działalności Gospodarczych w Unii Europejskiej. Jest
klasyfikacją zbudowaną z szeregu liter i cyfr odpowiadających pięciu poziomom klasyfikacji.
Pierwsze cztery poziomy są wspólne dla wszystkich krajów Wspólnoty. Jednocześnie dopuszcza się zróżnicowanie piątego poziomu klasyfikacji w poszczególnych krajach w celu lepszego dostosowania klasyfikacji do lokalnych warunków.
Typy klimatów – jednostki stosowane w
klasyfikacji klimatu. Odznaczają się charakterystycznymi cechami przebiegu elementów klimatu odmiennymi od innych typów; ten sam typ klimatu może występować w różnych obszarach geograficznych, w przeciwieństwie do regionów klimatycznych. Pojęcie "Typ klimatu" zostało wprowadzone do
klimatologii pod koniec XIX wieku przez
Wladimira Köppena, niezależnie od
stref klimatycznych. Podstawowe typy klimatu wyróżnia się, biorąc pod uwagę wyniesienie terenu, odległość od oceanów i położenie w stosunku do nich, roczną zmienność temperatury i
opadów.
Klasyfikacja budżetowa - jednolita
klasyfikacja pogrupowania dochodów jak i wydatków budżetowych, która umożliwia dogłębną analizę (
porównanie) założeń społeczno-gospodarczych państwa ze źródłami dochodów i wydatków budżetowych.
Klasyfikacja Keitha-Wagenera-Barkera – klasyfikacja stosowana do oceny zmian na dnie oka w przebiegu
nadciśnienia tętniczego. W klasyfikacji tej wyróżnia się cztery okresy zmian naczyniowych:
Szablon do wstawienia w artykułach szczegółowych z zawodami żużlowego Grand Prix przed ich rozegraniem (tzn. po rozegraniu użyć szablonu
Klasyfikacja SGP by tabelka z klasyfikacją pozostała "stała".
Iconclass – system
ikonograficznej klasyfikacji różnego rodzaju przedstawień (ludzi, wydarzeń, abstrakcyjnych idei), stosowany przede wszystkim wobec dzieł sztuki (a zwłaszcza malarstwa, grafiki i fotografii).
Klasyfikacja systematyczna grzybów –
klasyfikacja biologiczna organizmów należących do
królestwa grzyby (Fungi). Zgodnie z tradycją stosowane w niej są zasady
nomenklatury botanicznej, w tym określanie w polskojęzycznym nazewnictwie nazwy
gromada dla jednostki taksonomicznej Phylum. Mimo to jednostka ta bywa określana przez niektórych autorów jako
typ, co jest typowe dla nomenklatury zoologicznej.
Klasyfikacja FDA leków stosowanych w ciąży – klasyfikacja mająca na celu określenie ryzyka uszkodzenia
płodu w wyniku działania leku, który jest przyjmowany przez matkę w ciąży zgodnie z zaleceniem. Klasyfikacja nie zawiera żadnych informacji o ryzyku związanym z lekiem i jego
metabolitami zawartymi w mleku matki.
Klasyfikacja systematyczna grzybów –
klasyfikacja biologiczna organizmów należących do
królestwa grzyby (Fungi). Zgodnie z tradycją stosowane w niej są zasady
nomenklatury botanicznej, w tym określanie w polskojęzycznym nazewnictwie nazwy
gromada dla jednostki taksonomicznej Phylum. Mimo to jednostka ta bywa określana przez niektórych autorów jako
typ, co jest typowe dla nomenklatury zoologicznej.
Lider klasyfikacji górskiej ("najlepszy góral", "Król gór") to tytuł nadawany zawodnikowi ścigającemu się w
kolarskim wyścigu etapowym, który zdobył najwięcej punktów na tzw. górskich premiach. Określenie to jest też czasem stosowane w
wyścigach jednoetapowych, jednak bardziej adekwatne i częściej używane jest w odniesieniu do dużych tourów, gdzie klasyfikacja jest podliczana z etapu na etap.
Typologia jest dziedziną
językoznawstwa, która zajmuje się
językami ze względu na ich cechy (gramatyczne, fonetyczne, leksykalne).
Klasyfikacje typologiczne, w odróżnieniu od klasyfikacji genetycznych, nie grupują języków według ich pochodzenia. W klasyfikacji genetycznej (zob.
językoznawstwo historyczne) języki grupuje się w
rodziny, które łączy wspólny przodek, natomiast typologia łączy różne, często bliżej niespokrewnione języki, w typy.
Klasyfikacja Killipa-Kimballa – klasyfikacja opracowana dla oceny niewydolności serca w świeżym zawale mięśnia sercowego. Przedstawiona przez T. Killipa i J.T. Kimballa w 1968 roku na łamach American Journal of Cardiology.
II etap
63. Tour de Pologne wystartował z
Ostródy a zakończył się w
Elblągu. Najlepszym kolarzem na tym etapie okazał się Daniele Benati. Po 2. etapie w klasyfikacji generalnej trzech zawodników miało takie same czasy, o tym, który założy żółtą koszulkę
lidera wyścigu zadecydowało miejsce w
klasyfikacji punktowej, nowym liderem został
Wouter Weylandt.
Dokładna klasyfikacja Kościołów oraz związków chrześcijańskich i zapożyczających z chrześcijaństwa. Poniższa klasyfikacja oparta jest na tradycyjnym i najczęściej stosowanym podziale chrześcijaństwa na trzy gałęzie: katolicyzm, protestantyzm i wschodnią ortodoksję (prawosławie i kościoły orientalne)- mający podstawy w genetycznej i historycznej klasyfikacji wyznań chrześcijańskich. Często jednak niektóre wyznania zalicza się do dwóch wielkich gałęzi, lub uznaje za gałąź odrębną: np. anglikanizm uznawany często za "drogę środka" (via media) między katolicyzmem a protestantyzmem., czy też orientalne kościoły wschodnie odróżniane od prawosławia. Inny podział znowu jeszcze bardziej upraszcza klasyfikację dzieląc chrześcijaństwo po prostu na dwie gałęzie: zachodnią (katolicką i protestancką) lub katolicko-prawosławną i protestancką. Niektóre kościoły różnych gałęzi nawiązują między sobą
interkomunię. Oprócz trzech tradycyjnych, wymienione zostały nurty nowe: afrochrześcijaństwo, restoracjonizm i chrześcijaństwo nietrynitarne.