Linki:
AJAX,
Baza danych,
Blob,
CERN,
Carnegie Mellon University,
Czcionka,
DTD,
Dokument,
Donald Knuth,
EbXML,
Generalized Markup Language,
Gramatyka formalna,
HTML,
Hiperłącze,
IBM,
Indeksowanie,
Internet,
Język angielski,
Język formalny,
Język francuski,
Kompletność Turinga,
Komputer,
Krój pisma,
LaTeX,
Lata 60. XX wieku,
Lata 70. XX wieku,
Lata 80. XX wieku,
Makro,
Maszynopis,
Matematyka,
Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna,
Odmiana pisma,
Oprogramowanie,
PostScript,
Procesor tekstu,
Rękopis,
Relacyjna baza danych,
SGML,
SOAP,
Semantyka,
Stanley Fish,
Stopień pisma,
Stos,
Sun Microsystems,
Tag (znacznik),
TeX,
Tim Berners-Lee,
Typografia,
Unix,
W3C,
WWW,
WYSIWYG,
Wydawca,
Wyszukiwarka internetowa,
XML,
Język znaczników (
ang. markup language) – format
dokumentu, który obok tekstu zawiera także dodatkowe informacje, które go opisują. Te dodatkowe informacje, na przykład na temat wyglądu czy znaczeniu fragmentu dokumentu, są wyrażane poprzez wplecione w tekst
znaczniki.
Generalized Markup Language (GML) – opracowany przez firmę
IBM język strukturalizowania dokumentów. Znaczniki GML opisywały rozmaite części dokumentu i ich relacje, jak rozdziały, sekcje, nagłówki, akapity, tabele itd. Dzięki GML autor dokumentu był zwolniony od formatowania wymaganego przez język IBM-owskich drukarek SCRIPT.
Xpath instrukcje wyboru Instrukcje wyboru określają które węzły dokumentu mają być przetwarzane. Istnieje zestaw znaczników, które w zależności od położenia elementu w strukturze drzewiastej dokumentu
XML pozwalają na wybranie odpowiednich elementów. Znaczniki te są wartościami atrybutu select w znacznikach wykorzystywanych w arkuszu stylów
XSL. Przykład:
Dynamiczny HTML lub DHTML (
ang. Dynamic HyperText Markup Language, dynamiczny hipertekstowy
język znaczników) jest to umowna nazwa dla technik służących do dynamicznej zmiany treści, wyglądu, zachowania dokumentu
HTML umożliwiających interakcję strony www z użytkownikiem i stosowanie efektów wizualnych.
SGML (
ang. Standard Generalized Markup Language) – standardowy uogólniony
język znaczników służący do ujednolicania struktury i formatu różnego typu informacji (danych). Pozwala zapisać je w formie dokumentu tekstowego i dzięki temu łatwo przenosić, wyświetlać i drukować w różnych systemach elektronicznego przekazu danych.
Dynamiczny HTML lub DHTML (
ang. Dynamic HyperText Markup Language, dynamiczny hipertekstowy
język znaczników) jest to umowna nazwa dla technik służących do dynamicznej zmiany treści, wyglądu, zachowania dokumentu
HTML umożliwiających interakcję strony www z użytkownikiem i stosowanie efektów wizualnych.
Temat-remat - w gramatyce funkcjonalnej jest to opozycja między tym, czego dotyczy wypowiedź (tematem), a tym, co o temacie jest powiedziane (rematem). Temat jest znaną, określoną wcześniej częścią wypowiedzi (informacją wyjściową), zaś remat wprowadza dodatkowe informacje. Podział zdania na temat i remat nazywa się aktualnym rozczłonkowaniem zdania.
<head> (ang. head – głowa, header - nagłówek) – sekcja nagłówkowa w dokumencie
HTML lub
XHTML. Pomiędzy otwierającym i zamykającym znacznikiem <head> znajduje się prolog dokumentu. Zwykle jest to tylko kilka znaczników (a przede wszystkim tytuł strony, informacje o autorze strony, kodowaniu i instrukcje dla przeglądarki oraz
wyszukiwarek). Nie wolno w prologu (czyli między znacznikami <head>) wpisywać tekstu, który ma się pojawić na stronie.
HTML (
ang. HyperText Markup Language,
pol. język znaczników hipertekstu) – dominujący język wykorzystywany do tworzenia
stron internetowych. Pozwala opisać strukturę informacji zawartych w dokumencie nadając znaczenie poszczególnym fragmentom tekstu (formując linki, nagłówki, akapity, listy, itp.) oraz osadzić w tekście dodatkowe obiekty np. statyczne grafiki, interaktywne formularze, dynamiczne animacje. W składni języka HTML wykorzystuje się
znaczniki opatrzone z obu stron nawiasami ostrokątnymi.
DOI (
ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator
dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów
URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu lecz jest do niego na stałe przypisany.
phtml (pre-HTML) - program do tłumaczenia dokumentu HTML w inny dokument HTML, w którym za pomocą tzw. preprocessingu można zagnieździć informacje nie dające się bezpośrednio zapisać w czystym HTML. Przykładem może być strona zawierająca formuły matematyczne, które wyświetlane są jako grafiki inline. Dokumenty zawierające elementy wynikające z preprocessingu mają rozszerzenie .PHTML. Stosuje się je m.in. w
Wikipediach.
Przypisy - wydzielone fragmenty tekstu w publikacji, wskazujące na źródło informacji, stanowiące uboczny lub pomocniczy nurt rozważań albo wskazujące dodatkowe informacje o danym fragmencie utworu. Zwykle nie umieszcza się ich w
podręcznikach akademickich.
Edytor -
program służący do wprowadzania zmian (
edycji) w jakimś dokumencie. Zazwyczaj używane w znaczeniu
edytor tekstu. Bardziej zaawansowane edytory tekstu bywają nazywane
procesorami tekstu. W zależności od typu edytowanego dokumentu rozróżniamy:
Hiperłącze (
ang. hyperlink, inaczej: odnośnik, link), to zamieszczone w
dokumencie elektronicznym (tekstowym, graficznym, wideo, animacji,
PDF,
HTML) odwołanie do innego dokumentu lub innego miejsca w danym dokumencie. Odwołanie takie związane jest z fragmentem tekstu lub obrazem – uaktywnienie hiperłącza (kliknięcie lub nadejście odpowiedniego momentu) powoduje otwarcie dokumentu docelowego.