Linki:
Aglutynacyjność,
Andamanie,
Andamany,
Azja,
Bóg,
Drzewo,
Etnolekt,
Gąbka,
Gest,
Indie,
Indusi,
Język a-pucikwar,
Język aka-bea,
Język aka-cari,
Język aka-jeru,
Język aka-kede,
Język aka-kol,
Język aka-kora,
Język akar-bale,
Język birmański,
Język bo,
Język hindi,
Język jarawa,
Język oko-juwoi,
Język onge,
Język sentinel,
Język wymarły,
Języki indopacyficzne,
Języki kreolskie,
Języki papuaskie,
Języki tasmańskie,
Joseph Greenberg,
Karenowie,
Klasa nominalna,
Makrorodzina językowa,
Ołówek,
Poduszka,
Port Blair,
Possessivus,
Prometeusz (mitologia),
Przedrostek,
Rodzina językowa,
Rytm (muzyka),
Stworzenie świata,
Subkontynent,
Syntaktyka (językoznawstwo),
Szyk wyrazów,
Terytorium związkowe (Indie),
Trzcina,
Wielka Brytania,
Wielki Andaman,
Wiersz,
Wyrok,
XIX wiek,
XXI wiek,
XX wiek,
Zabójstwo,
Zakład karny,
Zrostek,
Języki andamańskie – postulowana
rodzina językowa, skupiająca języki, używane przez
autochtoniczną ludność Andamanów,
indyjskiego terytorium związkowego. W jej skład wchodzą dwie grupy – wielko-andamańska i ongijska oraz
język sentinel (nieudokumentowany, a co za tym idzie niezaklasyfikowany).
Język sentinel - język z grupy
andamańskiej, używany na wyspie Sentinel Północny. Język ten nie został jeszcze dokładnie poznany przez lingwistów. Jego użytkownicy są
ludem pierwotnym i nie mają żadnego kontaktu z cywilizacją.
Języki bunubańskie – mała
australijska rodzina językowa, skupiająca języki
aborygeńskie, używane w północnej
Australii. W jej skład wchodzą jedynie dwa języki, tj. bunuby i gunijandi, które są ze sobą spokrewnione mniej więcej w takim stopniu, jak języki
polski i
czeski. Oba mają po stu użytkowników i są zagrożone wymarciem.
Język bo (znany także jako Aka-bo) - wymarły język z grupy
andamańskiej. Występował w północno-zachodniej części Północnego Andamanu w Indiach. Jest uważany za jeden z najstarszych języków świata - szacowano, że może mieć nawet ok. 65-70 tys. lat. Przedrostek "Aka" w nazwie języka Aka-bo jest popularnym wśród języków andamańskich prefiksem dla słów związanych z językiem.
Jarawa (lub Dźarawa) – lud
azjatycki posługujący się
językiem jarawa z grupy
języków andamańskich. Mieszkają w zamkniętym rezerwacie na południu
archipelagu Andamanów.
Języki mirndyjskie czy mindyjskie -
australijska rodzina językowa, skupiająca języki
aborygeńskie, używane w północnej
Australii. Nazwa rodziny pochodzi od
inkluzywnego zaimka liczby podwójnej my dwoje, który występuje (w formach mind- lub mirnd-) we wszystkich, należących doń, językach. Pierwszy raz zaproponowana, przez Neila Chadwicka we wczesnych latach 80’.
Języki Ziemi Arnhema – niedawno zaproponowana
rodzina językowa, skupiająca języki używane w dużej części na
Ziemi Arnhema, w północnej
Australii. Tradycyjnie uznane rodziny, mające wejść w skład postulowanej, to:
Języki makro-pama-njungaskie – niedawno zaproponowana
rodzina językowa, skupiająca dwie największe rodziny
języków australijskich,
pama-njungaską, która pokrywa swym zasięgiem siedem ósmych
kontynentu i
gunwinyguskie, główną rodzinę
Ziemi Arnhema, leżącej u północnych wybrzeży
Australii.
Języki melanezyjskie - autochtoniczne języki
Melanezji, używane współcześnie przez ok. 1 mln. osób. Jest to określenie geograficzne, nie
genetyczne - języki melanezyjskie nie tworzą
rodziny językowej, zalicza się do nich ponad 400 języków z
rodziny austronezyjskiej oraz z
grupy papuaskiej.
Języki afrykańskie - potoczne, czysto geograficzne określenie języków używanych na
kontynencie afrykańskim, obejmujące takie grupy i
rodziny językowe jak:
języki afroazjatyckie,
języki nigero-kongijskie (z rodziną
bantu),
języki nilo-saharyjskie i
języki khoisan (buszmeńsko-hotentockie), niekiedy także
język malgaski. Z języków objętych tą nazwą często wyklucza się jednak
języki semickie, zawężając jej zakres niemal wyłącznie do języków
Czarnej Afryki.
Język dogoński, także: języki dogońskie - grupa kilkunastu
etnolektów, tradycyjnie klasyfikowanych jako
dialekty jednego
języka w obrębie
grupy woltyjskiej (gur) języków
nigero-kongijskich. Ostatnio postuluje się jednak uznanie dialektów dogońskich za osobne języki, tworzące samodzielną
rodzinę językową, w obrębie
języków wolta-kongijskich, a nawet odrębną od języków nigero-kongijskich.
Języki sko (języki skou) -
papuaska rodzina językowa, używana wzdłuż północnego wybrzeża
Papui-Nowej Gwinei. Wyróżnia się tu 16 języków. Posługuje się nimi ok. 7000 osób. Języki cechuje tonalność (w przeciwieństwie do pozostałych z grupy papuaskich), niespotykane spółgłoski czy duża liczba samogłosek.
Języki gallo-italskie , Gallo-italico -
języki z
grupy języków zachodnioromańskich, używane na obszarze północnych Włoch, na północ od linii Spezia-Rimini.
Języki trans-nowogwinejskie -
rodzina językowa wyróżniana wśród licznych i bardzo zróżnicowanych języków używanych przez ludność
Nowej Gwinei. Obejmuje 477 języków.
Języki szari-nilockie – dawna wspólna nazwa gałęzi
języków nilo-saharyjskich, obejmująca
rodziny języków
środkowosudańskich i wschodniosudańskich oraz
izolowane w obrębie nilo-saharyjskich języki
berta i
kunama. Nazwa została zarzucona, kiedy w toku badań lingwistycznych okazało się, że języki wschodnio- i środokowosudańskie oraz berta i kunama są typologicznie równorzędne względem innych nilo-saharyjskich podrodzin.
Języki trans-nowogwinejskie -
rodzina językowa wyróżniana wśród licznych i bardzo zróżnicowanych języków używanych przez ludność
Nowej Gwinei. Obejmuje 477 języków.
Języki kongo-saharyjskie lub nigero-saharyjskie -
fyla językowa, zaproponowana w
1972 przez E. A. Gregersena, mająca łączyć
języki nilo-saharyjskie z
nigero-kongijskimi (łącznie z wydzielanymi spośród nich według niektórych klasyfikacji
językami kordofańskimi i
językami mande). Istnienie fyli kongo-saharyjskiej jest dziś kwestionowane przez wielu językoznawców. Z drugiej strony niektórzy specjaliści próbują ostatnio ponownie udowodnić jej prawdziwość. Według niektórych specjalistów, języki te są spokrewnione również z
indopacyficznymi (z drugiej strony samo istnienie rodziny indopacyficznej jest kontrowersyjne).