Języki chińsko-tybetańskie

Języki chińsko-tybetańskie (sino-tybetańskie) to jedna z hipotetycznych rodzin językowych, do której należą języki używane na terenie Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej przez ludność rasy żółtej. Językami tymi posługuje się ponad miliard ludzi.

Bhutańczycy to ogólna nazwa mieszkańców Bhutanu. Posługują się językami lub dialektami (gł. dzongkha) języka tybetańskiego z grupy języków chińsko-tybetańskich oraz indoirańskiej. Są podzieleni etnicznie na kilkanaście ludów:

Język arakański - język należący do grupy birmańskiej chińsko-tybetańskiej rodziny językowej, którym posługuje się około 765 tysięcy Arakanów zamieszkujących zachodnie rejony Birmy i przygraniczne tereny Bangladeszu. W starszej literaturze traktowany raczej jako dialekt języka birmańskiego

Ati - niewielka grupa grupa etniczna, zamieszkująca wyspę Panay w centralnej części Filipin. Ze względu na wykazywane cechy negroidalne zaliczani do tzw. Negrytów, wraz z innymi podobnymi ludami Azji Południowo-Wschodniej. Posługują się językiem ati należącym do podgrupy bisajskiej języków filipińskich

Tanggula Shanmai (również Dangla Shanmai; chin. upr.: 唐古拉山脉; chin. trad.: 唐古拉山脈; pinyin: Tánggǔlā Shānmài; tyb.: གདང་ལ་།) – łańcuch górski w południowo-zachodnich Chinach, na granicy Tybetańskiego Regionu Autonomicznego i prowincji Qinghai, pomiędzy pasmami Kunlun i Nienczen Tangla, na Wyżynie Tybetańskiej. Średnia wysokość wynosi ponad 5000 m n.p.m. Najwyższym szczytem jest Geladaindong, mający wysokość 6559 m n.p.m.

Języki bunubańskie – mała australijska rodzina językowa, skupiająca języki aborygeńskie, używane w północnej Australii. W jej skład wchodzą jedynie dwa języki, tj. bunuby i gunijandi, które są ze sobą spokrewnione mniej więcej w takim stopniu, jak języki polski i czeski. Oba mają po stu użytkowników i są zagrożone wymarciem.

Nam Co (tybet. གནམ་མཚོ་, Gnam-mtsho; chin. upr.: 纳木错; chin. trad.: 納木錯; pinyin: Nàmù Cuò) - jezioro słone w Tybetańskim Regionie Autonomicznym w Chinach.

Język ladakhi - język z rodziny chińsko-tybetańskiej używany przez ponad 100 tysięcy osób (1997) w regionie Ladakh (indyjski stan Dżammu i Kaszmir) oraz około 12 tysięcy osób w przygranicznych rejonach Chin . Jest blisko spokrewniony z tybetańskim, oraz zapisywany alfabetem tybetańskim, z tego względu bywa niekiedy klasyfikowany wraz z balti i purig jako archaiczny zachodni dialekt języka tybetańskiego, chociaż ladakhi i standardowy tybetański nie są wzajemnie zrozumiałe. Archaiczność języka ladakhi polega między innymi na tym, że wymawia się wiele spółgłosek, które są co prawda zapisywane, ale nieme we współczesnym języku tybetańskim. Tak więc wymowa ladakhi jest znacznie bliższa pisowni języka tybetańskiego niż standardowy język tybetański i inne jego dialekty.

Lhalu Cełang Dordże (tyb. ལྷ་ཀླུ་ཚེ་དབང་རྡོ་རྗེ་, tybetański pinyin Lhalu Cêwang Dojê, uproszczony chiński 拉鲁·次旺多吉 pinyin Lālǔ Cìwàng Duōjí; ur. 1915) – tybetański polityk, książę.

Języki majańskie, także: języki maja, maja-kicze - jedna z ważniejszych rodzin językowych w Mezoameryce z największą liczbą użytkowników wśród języków autochtonicznych obu Ameryk. Językami majańskimi posługują się Majowie (tak współcześni, jak i z czasów historycznych) na terenach Meksyku, Gwatemali, Belize i Hondurasu. Wszystkie języki tej rodziny wywodzą się z używanego prawdopodobne 5000 lat temu prajęzyka, zwanego językiem proto-majańskim. Do rodziny tej zalicza się też klasyczny język majański, używany w okresie świetności cywilizacji Majów. Większość języków majańskich to ergatywne języki polisyntetyczne o szyku zdania VSO, posiadające spółgłoski ejektywne. Od czasu kolonizacji hiszpańskiej do zapisu języków majańskich używa się alfabetu łacińskiego, aktualnie w konwencji proponowanej przez Academia de Lenguas Mayas de Guatemala (ALMG)

Nagqu (tyb. ནག་ཆུ་ས་ཁུལ་, Wylie nag-chu sa-khul; chin. upr. 那曲地区, chin. trad. 那曲地區, pinyin Nàqū Dìqū) – prefektura w Chinach, w Tybetańskim Regionie Autonomicznym. Siedzibą prefektury jest powiat Nagqu. W 1999 roku liczyła 356 534 mieszkańców.

Shannan lub Lhoka (tyb. ལྷོ་ཁ་ས་ཁུལ་, Wylie lho-kha sa-khul; chin. upr. 山南地区, chin. trad. 山南地區, pinyin Shānnán Dìqū) – prefektura w Chinach, w Tybetańskim Regionie Autonomicznym. Siedzibą prefektury jest powiat Nêdong. W 1999 roku liczyła 316 010 mieszkańców.

Tamangowie, Tamang, Murmi - grupa etniczna zamieszkująca północno-centralną część Nepalu. Ich liczebność szacowana jest na 1,2 miliona. W większości wyznają buddyzm tybetański z elementami bon. Posługują się językiem tamang z rodziny tybeto-birmańskiej. Etnonim "Tamang" wywodzi się z tybetańskiego i znaczy "kawalerzysta". Istotnie niegdyś służyli jako strażnicy granic. W czasach brytyjskich wielu Tamangów służyło w tzw. "regimentach Gurkhów".

Nyingchi (tyb. ཉིང་ཁྲི་ས་ཁུལ་, Wylie nying-khri sa khul; chin. upr. 林芝地区, chin. trad. 林芝地區, pinyin Línzhī Dìqū) – prefektura w Chinach, w Tybetańskim Regionie Autonomicznym. Siedzibą prefektury jest powiat Nyingchi. W 1999 roku liczyła 147 063 mieszkańców.

Aborygeni tajwańscy (chin. 原住民; yuánzhùmín), zwani też Gaoszanie, Gaoszanowie, Kaoszanowie (chin. 高山 pinyin: gaoshan) – autochtoniczna ludność Tajwanu. Stanowi ją 10 ludów : Ami, Atayal, Bunun, Paiwan, Puyuma, Rukai, Saisiat, Thao, Tsou, Yami, mówiących językami tajwańskimi, należącymi do rodziny języków austronezyjskich.

Pidżyn nigeryjski, Naija (wym. najdzia), ang. Nigerian Creole English - język pidżynowy służący do porozumiewania się osób pochodzących z różnych grup językowych na terenie Nigerii. Liczbę osób posługujących się tym językiem ocenia się na około 30 milionów. Jest częściowo zrozumiały dla osób posługujących się kreolskimi językami krio w Sierra Leone czy kamtok w Kamerunie. Wykazuje także cechy języka kreolskiego, gdyż wiele osób posługuje się nim jako ojczystym. Jako superstrat służy język angielski, natomiast jako substrat - miejscowe języki afrykańskie, zwłaszcza hausa, igbo i joruba.

Języki arapahońskie (arapaho-atsina) - grupa języków algonkińskich z Wielkich Równin o wspólnym początku od języka arapaho. Mogą być też uważane za dialekty tego języka. Poza językiem-korzeniem pozostałe są wymarłymi lub niemal wymarłymi językami.

Qamdo (tyb. ཆབ་མདོ་ས་ཁུལ་, Wylie chab-mdo-sa-khul; chin. upr. 昌都地区, chin. trad. 昌都地區, pinyin Chāngdū Dìqū) – prefektura w Chinach, w Tybetańskim Regionie Autonomicznym. Siedzibą prefektury jest powiat Qamdo. W 1999 roku liczyła 557 043 mieszkańców.

Język rapanui - język z wschodniej gałęzi rodziny polinezyjskiej języków austronezyjskich używany przez rdzennych mieszkańców chilijskiej Wyspy Wielkanocnej na południowo-wschodnim Pacyfiku. Morfologicznie najbardziej zbliżony do języka markiskiego, fonologicznie do maoryskiego. W ostatnich dekadach w związku z migracjami ludności język ten został rozprzestrzeniony także na kontynentalną część Chile oraz inne wyspy Pacyfiku (zwłaszcza na Tahiti). Posługuje się nim w sumie blisko 5 tys. ludzi.

Xigazê (tyb. གཞིས་ཀ་རྩེ་ས་ཁུལ་, Wylie gzhis-ka-rtse sa khul; chin. upr. 日喀则地区, chin. trad. 日喀則地區, pinyin Rìkāzé Dìqū) – prefektura w południowej części Tybetańskiego Regionu Autonomicznego, w Chinach. W 1999 roku prefektura liczyła 629 697 mieszkańców.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja