Linki:
Łacina,
Alpy,
Auregnais,
Dgèrnésiais,
Dialekt gallurski,
Dialekt gaskoński,
Dialekt istriocki,
Dialekt kampidański,
Dialekt langwedocki,
Dialekt logudorski,
Dialekt monegaski,
Dialekt owerniacki,
Dialekt prowansalski,
Dialekt rioplatense,
Dialekt sassarski,
Dialekt vivaroalpejski,
Dolomity,
Friuli-Wenecja Julijska,
Friulowie,
Gryzonia,
Jèrriais,
Język aragoński,
Język arumuński,
Język asturyjski,
Język burginioński,
Język dalmatyński,
Język emilijski,
Język francuski,
Język franko-prowansalski,
Język friulski,
Język galicyjski,
Język hiszpański,
Język istrorumuński,
Język judeo-portugalski,
Język judeo-włoski,
Język kataloński,
Język korsykański,
Język ladyński,
Język liguryjski (współczesny),
Język limuzyński,
Język lombardzki,
Język lotaryński (oïl),
Język meglenorumuński,
Język mirandyjski,
Język mołdawski,
Język neapolitański,
Język niemiecki,
Język normandzki,
Język oksytański,
Język piemoncki,
Język pikardyjski,
Język portugalski,
Język romansz,
Język rumuński,
Język sardyński,
Język standardowy,
Język sycylijski,
Język szampański,
Język szuadit,
Język tarencki,
Język urzędowy,
Język włoski,
Język walencki,
Język waloński,
Język wenecki,
Język wołoski,
Język zarfatit,
Języki italskie,
Języki południoworomańskie,
Języki romańskie,
Języki wschodnioromańskie,
Języki zachodnioromańskie,
Kanton (Szwajcaria),
Ladino (dialekt judeo-hiszpański),
Południowy Tyrol,
Retoromanie,
Sercquiais,
Szwajcaria,
Udine,
Włochy,
Języki retoromańskie - grupa
języków romańskich, używanych przez około 700 tys. osób, przede wszystkim
Retoromanów zamieszkujących
Alpy w
Szwajcarii i
Włoszech oraz okolice włoskiego miasta
Udine.
Friulowie (Furlanie) – romańska
grupa etniczna, zamieszkująca w północno-wschodnich
Włoszech, przede wszystkim w autonomicznym regionie
Friuli-Wenecja Julijska (prowincje
Udine,
Pordenone i część
Gorycji). W
1990 roku ich liczebność wynosiła ponad 600 tys. osób, co czyni Friulów najliczniejszą z grup
Retoromanów. Posługują się
językiem friulskim z grupy
języków retoromańskich, w użyciu jest także
język włoski. Do tradycyjnych zajęć Friulów, wciąż grających dużą rolę w gospodarce regionu, zalicza się
rolnictwo i uprawa
winorośli na nizinach oraz hodowla
bydła i
pasterstwo na obszarach alpejskich.
Omówione w tym artykule języki to języki sztuczne, których twórcy oparli się na
językach słowiańskich. Języki te łączy w zasadzie jedynie określenie ich przez autorów jako należących do języków północnosłowiańskich, fikcyjnej grupy języków słowiańskich. Tej fikcyjnej grupy języków północnosłowiańskich nie należy mylić z rzeczywiście istniejącą grupą
języków północnosłowiańskich.
Romanistyka (filologia romańska) – nauka o
językach romańskich i
literaturze pisanej w tych językach. Obejmuje całokształt wiedzy na temat tych języków oraz krajów w których są one używane, głównie w kontekście podobieństwa i różnic między nimi. Obejmuje również zagadnienia związane z nauką tych języków w szkołach czy na uniwersytetach.
Język arumuński lub macedo-rumuński –
język, a w zasadzie grupa
dialektów i
etnolektów, która dopiero od niedawna przechodzi standardyzację — z
grupy romańskiej, podgrupa
wschodnioromańska języków indoeuropejskich.
Szwajcarzy – ogół obywateli
Szwajcarii. Według przyjmowanych w
Polsce definicji
narodu Szwajcarzy podobnie jak
Belgowie stanowią jedną
narodowość, co jest błędnym pojęciem. Prawdą jest, że grupa ta składa się na trzy główne narody bądź
grupy etniczne:
germańskich Szwajcarów o
pochodzeniu niemieckim i
romańskich Szwajcarów o
pochodzeniu francuskim oraz o
pochodzeniu włoskim. Poza tym
obywatelstwo szwajcarskie posiada prawie sto tysięcy
Retoromanów oraz blisko milion imigrantów różnych narodowości.
Wymarłe języki wołżańskie to grupa trzech
języków ugrofińskich z
rodziny uralskiej używanych na terenie dzisiejszej
Rosji środkowej do
XIV-
XVI w., kiedy zostały wyparte przez
język rosyjski.
Język rumuński (dakorumuński, limba română, limba dacoromână, arch. limba rumână) to
język z
grupy romańskiej (podgrupa
wschodnioromańska)
języków indoeuropejskich, którym posługuje się około 26 mln osób, z czego około 20,5 mln w
Rumunii, około 2,7 mln w
Mołdawii (zob.
język mołdawski), około 200 tysięcy w
Izraelu, około 100 tysięcy w
Serbii i około 400 tysięcy na
Ukrainie; mniejsze skupiska użytkowników w innych krajach (takich jak:
Australia,
Azerbejdżan,
Kanada,
Węgry,
Kazachstan,
Rosja i
USA).
Grupa zachodnia języków południowosłowiańskich lub grupa serbochorwacko-słoweńska - podgrupa
języków południowosłowiańskich, którą stanowią
język słoweński i języki powstałe na bazie
języka serbsko-chorwackiego. Stoi w opozycji do
grupy wschodniej, którą tworzą języki
bułgarski i
macedoński.
Język gurani, howrami - język zaliczany do podgrupy zaza-gurani
języków irańskich,, używany przez około 40 tysięcy osób na pograniczu iracko-irańskim. Posiada bogate tradycje literackie.
Grupa wschodnia języków południowosłowiańskich lub grupa bułgarsko-macedońska - grupa dwóch blisko spokrewnionych ze sobą
języków południowosłowiańskich, którą stanowią
język bułgarski i
macedońskiego. Stoi ona w opozycji do
grupy zachodniej, którą stanowią
języki diasystemu serbsko-chorwackiego i
język słoweński. Grupa ta posiada nie tylko swoiste cechy słowiańskie, ale też takie, które powstały pod wpływem języków niesłowiańskich, co tłumaczone jest sąsiedztwem tych języków również z niesłowiańskimi językami
Bałkanów, należą zatem do tzw.
bałkańskiej ligi językowej.
Języki szari-nilockie – dawna wspólna nazwa gałęzi
języków nilo-saharyjskich, obejmująca
rodziny języków
środkowosudańskich i wschodniosudańskich oraz
izolowane w obrębie nilo-saharyjskich języki
berta i
kunama. Nazwa została zarzucona, kiedy w toku badań lingwistycznych okazało się, że języki wschodnio- i środokowosudańskie oraz berta i kunama są typologicznie równorzędne względem innych nilo-saharyjskich podrodzin.
Języki szugni-jazgulami (szugnańsko-jazgulamskie) - genetyczna grupa języków
pamirskich używanych przede wszystkim na terenie
Tadżykistanu, ale także w
Chinach,
Kirgistanie i
Afganistanie.
Języki kuszyckie wschodnie (wschodniokuszyckie) - grupa 33 języków
afroazjatyckich z podrodziny
języków kuszyckich, używanych na terenach
Rogu Afryki.
Język hiligaynon - jeden z
języków filipińskich, używany przez około 5,7 mln. osób na filipińskiej wyspie
Panay. W języku kinaraya prowadzona jest testowa wersja Wikipedii.
Języki bringen-wagaydy – podrodzina zagrożonych wymarciem aborygeńskich
języków Daly, dzieląca się na 2 gałęzie (bringen i wagaydy). Łączna liczba osób mówiących tymi językami nie przekracza 300.
Seto lub Setu – etniczna i językowa mniejszość zamieszkująca południowo-wschodnią
Estonię i północno-zachodnią
Rosję. Większość jej członków zna język seto, wyznaje
prawosławie i posiada obywatelstwo estońskie. Seto, przez niektórych lingwistów uważany jest za dialekt
estońskiego, inni natomiast twierdzą iż jest to odrębny język. Pełna zgoda panuje natomiast co do klasyfikacji- zaliczany jest do podgrupy
języków bałtyckofińskich, grupy
języków ugrofińskich i do
uralskiej rodziny językowej. Sami Seto zwracają dużą uwagę na uczenie swojego języka młodszych pokoleń, jak i zachowanie religii prawosławnej.
Szuadit lub język żydowsko-prowansalski, (שואדית,
fr.: Chouadite, Shuadit,)
język wymarły z grupy
języków romańskich, używany w
Prowansji przez
Żydów w okresie od
XI w. do
1977.
Języki afrykańskie - potoczne, czysto geograficzne określenie języków używanych na
kontynencie afrykańskim, obejmujące takie grupy i
rodziny językowe jak:
języki afroazjatyckie,
języki nigero-kongijskie (z rodziną
bantu),
języki nilo-saharyjskie i
języki khoisan (buszmeńsko-hotentockie), niekiedy także
język malgaski. Z języków objętych tą nazwą często wyklucza się jednak
języki semickie, zawężając jej zakres niemal wyłącznie do języków
Czarnej Afryki.
Język kinaraya - jeden z
języków filipińskich, używany przez około 380 tysięcy osób na zachodnim wybrzeżu filipińskiej wyspy
Panay. W języku kinaraya prowadzona jest testowa wersja Wikipedii.