Języki tureckie

Języki tureckie albo turkijskie - najliczniejsza podrodzina języków ałtajskich, obejmująca około 140 mln mówiących. Zamieszkują oni obszar Azji Mniejszej (Turcja), Zakaukazia (Azerbejdżan), Azji Środkowej (Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan, Uzbekistan, Rosja i Chiny) i Syberii (Jakucja), a także Europy Wschodniej (Karaimi, Tatarzy, Baszkirzy, Czuwasze). Dzielą się na następujące grupy: bułgarską (dziś tylko język czuwaski), oguzyjską, kipczacką, karłucką czyli krachanidzką, północnosyberyjską (tylko język jakucki i dołgański) i południowosyberyjską.

Uzbecy – największy naród Azji Środkowej zamieszkujący Uzbekistan, a także sąsiednie państwa Afganistan, Tadżykistan, Kirgistan, Turkmenistan i Kazachstan oraz chińską prowincję Sinciang. Główna religia Uzbeków to islam. Główne zajęcia to rolnictwo, handel, rzemiosło oraz hodowla zwierząt.

Azja Środkowa – nazwa stosowana dla określenia wyżynno-górskiego obszaru centralnej Azji, położonego ponad 1000 km od otwartego morza. Region ten obejmuje: Kazachstan, Uzbekistan, Turkmenistan, Kirgistan i Tadżykistan, a także Mongolię i zachodnie Chiny (regiony autonomiczne Tybetu, Mongolii Wewnętrznej, Sinciang i Ningxia oraz prowincje Qinghai i Gansu).

Sikora czarnoczuba (Periparus rubidiventris syn. Parus rubidiventris) – niewielki ptak z rodziny sikor zamieszkujący Himalaje i pobliskie państwa: Afganistan, Bhutan, Chiny, Indie, Kazachstan, Kirgistan, Birma, Nepal, Pakistan, Tadżykistan, Tajlandię, Turkmenistan i Uzbekistan. Gatunek ten jest blisko spokrewniony z sikorą czarnopierśną zamieszkującą zachodnie Himalaje i okolice.

Ewangelicko-Luterański Kościół w Rosji, Ukrainie, Kazachstanie i Azji Środkowej, (ros. Евангелическо-лютеранская церковь в России, Украине, в Казахстане и Средней Азии), znany także jako Ewangelicko-Luterański Kościół w Rosji i Innych Krajach – stowarzyszenie siedmiu regionalnych kościołów luterańskich w Rosji, Białorusi, Gruzji, Kazachstanie, Kirgistanie, Ukrainie i Uzbekistanie oraz wspólnot wiernych w Azerbejdżanie, Tadżykistanie i Turkmenistanie. W obecnej formie działa od 1999 roku.

Prionus komarowi – gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych (Cerambycidae). Występuje w półpustynnych i pustynnych obszarach środkowej Azji (Uzbekistanie, Turkmenistanie, Kazachstanie, Tadżykistanie), na pustyniach Kara-kum i Kyzył-kum. Samice są ponad dwukrotnie większe od samców, nielotne, i żyją pod korą krzewów. Jedynie w celu zapłodnienia wysuwają spod kory odwłok.

Kirgizi – naród zamieszkujący głównie Kirgistan, jak również Uzbekistan, Kazachstan, Chiny, Tadżykistan, Turcję i Afganistan; ogółem jest ich około 2,7 mln. (1990).

Strepet (Tetrax tetrax) – gatunek średniego ptaka z rodziny dropi (Otididae), zamieszkujący Półwysep Iberyjski, Maroko, Półwysep Apeniński, Korsykę, Sardynię oraz Ukrainę, południową Rosję po Kazachstan, Kirgistan, południowo-zachodnie Chiny i północny Iran. Wschodnia część populacji wędrowna, zimuje w basenie Morza Śródziemnego, Azji Mniejszej, na Kaukazie oraz w Azji Południowej. W Polsce do początków XX wieku sporadycznie gniazdował, obecnie zalatuje wyjątkowo.

Kirgistan, Republika Kirgiska () – państwo w Azji Środkowej. Graniczy z Chinami (dł. granicy 858 km), Kazachstanem (1051 km), Tadżykistanem (870 km) i Uzbekistanem (1099 km).

Państwa członkowskie Wspólnoty Niepodległych Państw - kraje byłego ZSRR uczestniczące w regionalnym ugrupowaniu integracyjnym. Państwami założycielskimi były Rosja, Białoruś i Ukraina, których prezydencji 8 grudnia 1991 podpisali układ białowieski. Na mocy protokołu z Ałma Aty z 21 grudnia 1991 do WNP dołączyło jeszcze osiem państw: Armenia, Azerbejdżan, Kazachstan, Kirgistan, Mołdawia, Tadżykistan, Turkmenistan i Uzbekistan. 9 grudnia 1993 WNP poszerzono o Gruzję, jednak kraj ten opuścił ugrupowanie 18 sierpnia 2009 roku. Obecnie WNP liczy zatem 11 państw. Szczególny jest jednak status Turkmenistanu i Ukrainy, które nie ratyfikowały dotychczas Statutu WNP. Spośród postsowieckich republik członkami Wspólnoty Niepodległych Państw nie były jedynie Litwa, Łotwa i Estonia.

Kirgiz schodzi z konia - zbiór reportaży Ryszarda Kapuścińskiego, zawierający relacje z podróży po kaukaskich i środkowoazjatyckich republikach należacych wtedy do Związku Radzieckiego. (Gruzja, Armenia, Azerbejdżan, Turkmenistan, Tadżykistan, Kirgistan i Uzbekistan). W krótkich szkicach poświęconych poszczególnym krajom ukazana jest ich różnorodność kulturalna widziana z perspektywy zwykłych ludzi, ich obyczajów, sposobu postrzegania świata, itp.

Niepokalanek pospolity (Vitex agnus-castus L.) – gatunek rośliny należący do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Występuje dziko w północnej Afryce, zachodniej i środkowej Azji (Tadżykistan, Turkmenistan, Uzbekistan) oraz wschodniej i południowej Europie. Rozprzestrzenia się również gdzieniegdzie poza tymi obszarami. W Polsce dziko nie rośnie.

Języki bringen-wagaydy – podrodzina zagrożonych wymarciem aborygeńskich języków Daly, dzieląca się na 2 gałęzie (bringen i wagaydy). Łączna liczba osób mówiących tymi językami nie przekracza 300.

Tadżykistan (Republika Tadżykistanu) – państwo w środkowej Azji ze stolicą w Duszanbe. Tadżykistan graniczy z Uzbekistanem, Kirgistanem, Chinami i Afganistanem.

Teratoscincus – rodzaj gadów z podrodziny Teratoscincinae, zaliczanej do gekonowatych. Występują w Katarze, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Omanie, Iranie, Afganistanie, Pakistanie, północnej Rosji, Kazachstanie, Turkmenistanie, Uzbekistanie, Tadżykistanie, Mongolii i Chinach. Został nazwany w 1863 roku przez Alexandra Straucha.

Chanat Kokandu (uzb. Qo’qon Xonligi) – dawne państwo w środkowej Azji, z ośrodkiem w Kokandzie. Obejmował terytorium dzisiejszego Uzbekistanu, południowego Kazachstanu, Tadżykistanu i Kirgistanu.

Czosnek błękitny. czosnek niebieski (Allium caeruleum Pall.) – gatunek rośliny należący do rodziny czosnkowatych. Gatunek występuje na Kaukazie nad M. Kaspijskim, w południowo-zachodniej Syberii (Ałtaj), na terenie Azji Środkowej (Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, w północno-zachodnich Chinach (Sinciang) i w Mongolii.

Chanat Kokandu (uzb. Qo’qon Xonligi) – dawne państwo w środkowej Azji, z ośrodkiem w Kokandzie. Obejmował terytorium dzisiejszego Uzbekistanu, południowego Kazachstanu, Tadżykistanu i Kirgistanu.

Szanghajska Organizacja Współpracy (SOW; ros. Шанхайская организация сотрудничества (ШОС), chiń. 上海合作组织 Shànghǎi Hézuò Zǔzhī) – regionalna organizacja międzynarodowa, powołana 15 czerwca 2001 przez Rosję, Chińską Republikę Ludowa, Kazachstan, Kirgistan i Tadżykistan (istniejącą od 1996 tzw. Szanghajską Piątkę), w 2001 dołączył do niej Uzbekistan. Jej celem jest umacnianie bezpieczeństwa regionalnego w Azji Centralnej, poprzez zachowanie hegemonicznej pozycji Rosji i Chin w tej części świata. Jakkolwiek istnieją projekty przekształcenia SOW w sojusz wojskowy, to organizacja ta pozostaje na razie paktem politycznym państw, zagrożonych wzrastającymi wpływami USA w tym regionie.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja