Języki wolta-kongijskie

Języki wolta-kongijskie (dawniej zwane zachodniosudańskimi) - według niektórych klasyfikacji podgrupa języków nigero-kongijskich w obrębie grupy atlantycko-kongijskiej. Obejmuje języki senufo, woltyjskie (gur), adamawa-ubangi, kru, kwa i benue-kongijskie.

Języki woltyjskie albo gur - podgrupa języków nigero-kongijskich, według klasyfikacji Josepha Greenberga stanowiąca w niej osobną rodzinę, niektórzy językoznawcy włączają jednak języki woltyjskie do wolta-kongijskich w obrębie podgrupy atlantycko-kongijskiej.

Języki adamawa-ubangi także języki wschodnie adamawa - podgrupa języków nigero-kongijskich, według klasyfikacji Josepha Greenberga stanowiąca w niej osobną rodzinę, niektórzy językoznawcy włączają jednak języki adamawa-ubangi do wolta-kongijskich w obrębie podgrupy atlantycko-kongijskiej.

Języki benue-kongijskie albo benue-kongo - podgrupa języków nigero-kongijskich, według klasyfikacji Josepha Greenberga stanowiąca w niej osobną rodzinę, niektórzy językoznawcy włączają jednak języki benue-kongijskie do wolta-kongijskich w obrębie podgrupy atlantycko-kongijskiej.

Języki woltyjskie albo gur - podgrupa języków nigero-kongijskich, według klasyfikacji Josepha Greenberga stanowiąca w niej osobną rodzinę, niektórzy językoznawcy[kto?] włączają jednak języki woltyjskie do wolta-kongijskich w obrębie podgrupy atlantycko-kongijskiej.

Język dogoński, także: języki dogońskie - grupa kilkunastu etnolektów, tradycyjnie klasyfikowanych jako dialekty jednego języka w obrębie grupy woltyjskiej (gur) języków nigero-kongijskich. Ostatnio postuluje się jednak uznanie dialektów dogońskich za osobne języki, tworzące samodzielną rodzinę językową, w obrębie języków wolta-kongijskich, a nawet odrębną od języków nigero-kongijskich.

Języki kwa - podgrupa języków nigero-kongijskich, według klasyfikacji Josepha Greenberga stanowiąca w niej osobną rodzinę, niektórzy językoznawcy[kto?] włączają jednak języki kwa do wolta-kongijskich w grupie atlantycko-kongijskiej.

Nzema są ludem Akan liczącym około 328.700 ludzi, z których 262.000 żyje w południowo-zachodniej Ghanie i 66.700 na południowym wschodzie Wybrzeża Kości Słoniowej. Mówią językiem nazwanym Nzema, znanym też jako Nzima albo Appolo. Lingwistycznie jest zaklasyfikowany do języków nigero-kongijskich, atlantycko-kongijskich, wolta-kongijskich, Kwa, Nyo, Potou-Tano, Tano centralnego, Bia. Zrozumiały w 60% z językiem Jwira-Pepesa i jest bliski z językami Ahanta, Anyi i Baule.

Język heiban (hajban) - język z grupy nigero-kongijskiej, klasyfikowany w obrębie języków kordofańskich. Język ten używany jest w Górach Nubijskich w Sudanie przez około 4 tys. osób (stan z roku 1984).

Język dogoński, także: języki dogońskie - grupa kilkunastu etnolektów, tradycyjnie klasyfikowanych jako dialekty jednego języka w obrębie grupy woltyjskiej (gur) języków nigero-kongijskich. Ostatnio postuluje się jednak uznanie dialektów dogońskich za osobne języki, tworzące samodzielną rodzinę językową, w obrębie języków wolta-kongijskich, a nawet odrębną od języków nigero-kongijskich.

Języki afrykańskie - potoczne, czysto geograficzne określenie języków używanych na kontynencie afrykańskim, obejmujące takie grupy i rodziny językowe jak: języki afroazjatyckie, języki nigero-kongijskie (z rodziną bantu), języki nilo-saharyjskie i języki khoisan (buszmeńsko-hotentockie), niekiedy także język malgaski. Z języków objętych tą nazwą często wyklucza się jednak języki semickie, zawężając jej zakres niemal wyłącznie do języków Czarnej Afryki.

Języki kongo-saharyjskie lub nigero-saharyjskie - fyla językowa, zaproponowana w 1972 przez E. A. Gregersena, mająca łączyć języki nilo-saharyjskie z nigero-kongijskimi (łącznie z wydzielanymi spośród nich według niektórych klasyfikacji językami kordofańskimi i językami mande). Istnienie fyli kongo-saharyjskiej jest dziś kwestionowane przez wielu językoznawców. Z drugiej strony niektórzy specjaliści próbują ostatnio ponownie udowodnić jej prawdziwość. Według niektórych specjalistów, języki te są spokrewnione również z indopacyficznymi (z drugiej strony samo istnienie rodziny indopacyficznej jest kontrowersyjne).

Języki plateau - grupa języków nigero-kongijskich, klasyfikowanych w obrębie podgrupy benue-kongijskiej. Języki te używane są przez mieszkańców wyżyny Jos Plateau w centralnej Nigerii. Do grupy plateau zalicza się około 40 języków, chociaż ostatnie badania sugerują, że jest ich więcej. Przykładami języków plateau, są : język kambari, język birom, język dukawa i język dakarkari.

Języki kongo-saharyjskie lub nigero-saharyjskie - fyla językowa, zaproponowana w 1972 przez E. A. Gregersena, mająca łączyć języki nilo-saharyjskie z nigero-kongijskimi (łącznie z wydzielanymi spośród nich według niektórych klasyfikacji językami kordofańskimi i językami mande). Istnienie fyli kongo-saharyjskiej jest dziś kwestionowane przez wielu językoznawców. Z drugiej strony niektórzy specjaliści próbują ostatnio ponownie udowodnić jej prawdziwość. Według niektórych specjalistów, języki te są spokrewnione również z indopacyficznymi (z drugiej strony samo istnienie rodziny indopacyficznej jest kontrowersyjne).

Języki Rzeki Krzyżowej - grupa języków nigero-kongijskich, klasyfikowanych w obrębie podgrupy benue-kongijskiej. Języki te używane są przez około 10 milionów ludzi w południowej Nigerii i Beninie. Do najważniejszych języków tej grupy zaliczają się: język ibibio i język efik.

Język tiw - język z grupy nigero-kongijskiej, klasyfikowany w obrębie języków bantuidalnych w podgrupie benue-kongijskiej. Język ten używany jest przez ponad 6 milionów ludzi w Nigerii (głównie w stanie Benue) oraz w mniejszym zakresie w Kamerunie. Jest to język ojczysty ludu Tiw.

Język sango - język z grupy adamawa-ubangi z wielkiej rodziny nigero-kongijskiej, używany w Republice Środkowoafrykańskiej oraz przygranicznych terenach Czadu, Kamerunu, Demokratycznej Republiki Konga i Republiki Konga. W Republice Środkowoafrykańskiej oraz wzdłuż biegu rzeki Ubangi pełni rolę języka wehikularnego.

Języki bantuidalne - grupa języków nigero-kongijskich, klasyfikowanych w obrębie podgrupy benue-kongijskiej. Języki te używane są na terenie niemal całej Afryki subsaharyjskiej z wyjątkiem Afryki Zachodniej oraz terenów Namibii, zajętych przej języki khoisan. Do grupy języków bantuidalnych należą m. in. języki bantu.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja