Linki:
Éragny,
19 stycznia,
21 stycznia,
Elba,
Francja,
Hawr,
Jan Jakub Rousseau,
Mauritius,
Napoleon Bonaparte,
Paweł i Wirginia,
Studia nad przyrodą,
Jacques-Henri Bernardin de Saint-Pierre (ur.
19 stycznia 1737 w
Hawrze, zm.
21 stycznia 1814 w
Éragny-sur-Oise) był
francuskim pisarzem, podróżnikiem i przyrodnikiem, przyjacielem i uczniem
Jana Jakuba Rousseau, z którym łączyło go podobne, negatywne nastawienie do cywilizacji i apoteoza życia na łonie natury. Do najważniejszych jego książek należą
Studia nad przyrodą (
1784), w których z obserwacji zjawisk przyrodniczych autor wyciąga dowód na istnienie Boga. Czyni to często w sposób niekoniecznie naukowy, np. twierdząc, że pchły zostały stworzone czarnymi, aby lepiej było je łapać na skórze.
Największą popularność przyniosła mu powieść sentymentalna
Paweł i Wirginia, opowiadająca o tragicznie zakończonej miłości dwójki dzieci wychowanych w "stanie natury", w oddaleniu od cywilizacji na wyspie
Île-de-France. Popularność tej powieści była tak ogromna, że za życia autora doczekała się już około 300 bezprawnych wydań, a nawet
Napoleon Bonaparte nie rozstawał się z nią podczas pobytu na
Elbie.
Podolanka (właśc. Podolanka wychowana w stanie natury, życie i przypadki swe opisująca) –
powieść Michała Dymitra Krajewskiego opublikowana w
1784 roku, nawiązująca do sposobu wychowania "dziecka natury", inspirowanego
Rousseau. Powieść stanowiła polską adaptację książki Henri Josepha Du Laurensa Imirce, ou la Fille de la nature. Cieszyła się wielką popularnością (siedem wydań w ciągu 1784 roku) i ze względu na kontrowersyjną koncepcję wychowawczą, negatywny stosunek do wielu dzieł literackich oraz swoją wartość artystyczną, stała się przedmiotem pierwszej w Polsce polemiki literackiej.
Ucieczka – powieść napisana przez
Jamesa Clavella. Jest to skrócona wersja powieści
Whirlwind. Okrojono ją do wątku pary bohaterów uciekających z Iranu podczas rewolucji Chomeiniego. Sam autor żartobliwie zadedykował ją tym którzy skarżyli się na wagę jego poprzednich książek.
Dziecię Starego Miasta: Obrazek narysowany z natury – powieść polityczna
Józefa Ignacego Kraszewskiego. Powieść wydana został w
1863 roku w ramach cyklu Obrazki z natury.
Książka –
powieść Mikołaja Łozińskiego opublikowana po raz pierwszy w
2010 roku. Inspirowana historią rodziny autora opowiada o losach trzech pokoleń na tle polskiej historii. Utwór składa się z których scenek i opowieści inspirowanych różnymi przedmiotami (ekspres do kawy, maszynka do włosów itp.) oraz z zapisu rozmów, w których rodzina autora wskazuje mu, jakich tematów nie ma on w swojej książce poruszać. Autor pracował nad książką przez niecałe 5 lat.
Człowiek ze złotym pistoletem –
powieść Iana Fleminga o przygodach agenta 007 -
Jamesa Bonda. Została napisana w
1965 roku i jest dwunastą z kolei powieścią z cyklu. Książka powstała po śmierci autora (napisał ją inny pisarz na podstawie notatek Fleminga), ale za autora powieści uważa się Fleminga. Doczekała się
ekranizacji,
pod tym samym tytułem.
Dzieci Ziemi - cykl powieściowy autorstwa
Jean Marie Auel. Cykl opisuje w sfabularyzowany sposób życia prehistorycznych społeczności na terenie
Europy w czasie
epoki lodowcowej, mniej więcej pomiędzy 35 000 a 25 000 lat temu. Opowiada historię dziewczynki, Ayli, będącej przedstawicielką cywilizacji
Cro-Magnon i jej kontaktów z
Neandertalczykami, środowiskiem i innymi przedstawicielami własnej kultury. Bywa zaliczany do gatunku
fantasy lub
powieści historycznej.
Spóźnieni kochankowie –
powieść napisana w
1991 r. (wydana w
Polsce w
1993 r.) przez
Williama Whartona. Składa się z trzynastu rozdziałów, który każdy jest zakończony krótkim podsumowaniem danych wydarzeń narracji spotkanej kobiety, są to tzw. "Marzenia w mroku".
Fabuła osadzona jest w
1975 r. pomiędzy kwietniem a listopadem.
Powieść zadedykowana została żonie autora – Rosemary Wharton.
Książka jest historią dwojga ludzi, którzy spotkawszy się pewnego dnia przez najzwyklejszy przypadek, stają się dla siebie nieodłączną częścią życia. Spędzając ze sobą coraz więcej czasu, aż ich znajomość zamienia się w przyjaźń, a nawet w romans.
Świadek mimo woli (
wł. Testimone Inconsapevole) - powieść (kryminał sądowy)
włoskiego pisarza
Gianrico Carofiglio - pierwsza część cyklu z mecenasem Guido Guerrierim, która przyniosła pisarzowi międzynarodową popularność. Książka została wydana w
2002, a polskie tłumaczenie ukazało się w
2008 (przełożyła Joanna Ugniewska).
W Pogoni za Harrym Winstonem org. (Chasing harry winston) –
powieść autorstwa Lauren Weisberger wydana w
2008 roku. Autorka opowiada o trzech dobiegających trzydziestki przyjaciółkach, które zawierają nieformalny pakt - w ciągu najbliższego roku każda z nich ma dokonać jednej znaczącej zmiany w swoim życiu. Związana od pięciu lat z jednym facetem i marząca o małżeństwie i dziecku Emmy właśnie zakończyła związek - nie z własnego wyboru. Duncan porzuca ją dla dwudziestotrzyletniej dziewczyny. Choć dotąd była zdeklarowaną monogamistką, teraz zrozumiała, że bardziej odpowiadają jej przelotne romanse, którym sprzyjają częste podróże służbowe. Leigh pozornie ma wszystko - i idealną pracę w wydawnictwie, i wymarzone mieszkanie, i świetnego mężczyznę, zakochanego w niej do szaleństwa, ale nie jest przekonana, że spotkała Tego Jedynego, z którym chciałaby spędzić resztę życia. Czy jej stan ma coś wspólnego z słynnym pisarzem Jessem Chapmanem, którego nową powieść ma właśnie zacząć redagować?
W Pogoni za Harrym Winstonem (org. Chasing harry winston) –
powieść autorstwa Lauren Weisberger wydana w
2008 roku. Autorka opowiada o trzech dobiegających trzydziestki przyjaciółkach, które zawierają nieformalny pakt - w ciągu najbliższego roku każda z nich ma dokonać jednej znaczącej zmiany w swoim życiu. Związana od pięciu lat z jednym facetem i marząca o małżeństwie i dziecku Emmy właśnie zakończyła związek - nie z własnego wyboru. Duncan porzuca ją dla dwudziestotrzyletniej dziewczyny. Choć dotąd była zdeklarowaną monogamistką, teraz zrozumiała, że bardziej odpowiadają jej przelotne romanse, którym sprzyjają częste podróże służbowe. Leigh pozornie ma wszystko - i idealną pracę w wydawnictwie, i wymarzone mieszkanie, i świetnego mężczyznę, zakochanego w niej do szaleństwa, ale nie jest przekonana, że spotkała Tego Jedynego, z którym chciałaby spędzić resztę życia. Czy jej stan ma coś wspólnego z słynnym pisarzem Jessem Chapmanem, którego nową powieść ma właśnie zacząć redagować?
Greg Iles (ur. 1960 w
Stuttgarcie) - amerykański pisarz powieści sensacyjnych, mieszkający w
Natchez w
Missisipi. Zdobył popularność debiutanckim thrillerem "Spandau Phoenix" opisującym mroczne tajemnice II wojny światowej. W dorobku pisarza są thrillery wojenne i psychologiczne, kryminały w stylu Harlana Cobena (W martwym śnie), czy powieści z typowo ludlumowską intrygą (Gra w Boga). Powieść "24 Hours" została sfilmowana z udziałem Charlize Theron.
Bohdan Korewicki (ur.
2 stycznia 1902 w Nasiekowcach na Podolu – zm.
8 stycznia 1975 w Warszawie) – polski
pisarz, autor cieszącej się dużym powodzeniem dwutomowej powieści Przez ocean czasu wydanej w 1957 oraz książki Jej perypetie. Powieść trochę niesamowita (1958).
Naturalizm (
fr. naturalisme) – metoda w literaturze i sztuce zmierzająca do wiernego, niemal fotograficznego naśladownictwa natury, mająca na celu ukazanie natury w pierwszej fazie rozwoju. Powstała we Francji w drugiej połowie XIX wieku. Głównym założeniem naturalizmu było wierne naśladowanie rzeczywistości oparte na dokładnej obserwacji bez zbędnej oceny, komentarza, selekcji i interpretacji. Często uwypuklano ciemne strony życia, wybierano przeciętny i brzydki temat lub model. Działalność artystyczna została ograniczona do biernego odtwarzania zjawisk.
Steve Martini (ur. 1946 w
San Francisco) –
bestsellerowy pisarz amerykański, absolwent
Uniwersytetu Kalifornijskiego, przez wiele lat pracował jako dziennikarz i korespondent prasowy, następnie po ukończeniu University of the Pacific’s McGeorge School of Law zaczął praktykować
prawo. Swoją wiedzę i praktykę wykorzystuje, by tworzyć pasjonujące powieści o sensacyjnej intrydze i bez słabych punktów. Karierę pisarza rozpoczął debiutancką powieścią Niezbity dowód, w której powołał do życia swego słynnego bohatera Paula Madrianiego. Wydana w 1992 roku książka przyniosła Martiniemu sławę i uznanie. Dziś autor ma na koncie 14 powieści, z których wiele tygodniami gościło na listach bestsellerów, przysparzając mu kolejne rzesze wiernych fanów. Obok
Johna Grishama jest jest jednym z bardziej znanych autorów thrillerów prawniczych.
Joseph Marie Eugène Sue (ur.
26 stycznia 1804 r. w
Paryżu, zm.
3 sierpnia 1857 r. w
Annecy) –
pisarz francuski, twórca
powieści odcinkowej. Sławę przyniosły mu, publikowane początkowo w „Journal des Débats”, sensacyjne powieści z życia najuboższej ludności Paryża, zawierające krytykę istniejącego systemu społecznego. Wywarły one wpływ na nastroje polityczne w przededniu rewolucji
1848 roku (
Wiosny Ludów). Pisał również powieści marynistyczne, historyczne i obyczajowe.
Echa leśne – nowela
Stefana Żeromskiego z 1905 roku. Jest pierwszą z dwóch tekstów tego autora opisujących losy rodziny Rozłuckich. Jej dalsza częścią jest powieść
Uroda życia.
Dziura w niebie – powieść inicjacyjna
Tadeusza Konwickiego, opublikowana w
1959 roku w Warszawie. Książka otrzymała nagrodę Nowej Kultury. Oprócz powieści inicjacyjnej, utwór Konwickiego nawiązuje także do powieści młodzieżowej, romansu społecznego i powieści z życia wsi.
Paul Carson (ur. 1949 w Newcastle),
irlandzki powieściopisarz, mistrz
thrillera medycznego. Jest
pediatrą, prowadzi klinikę alergologiczną w
Dublinie. Autor fachowych publikacji medycznych i książek dla dzieci. Karierę pisarską rozpoczął w 1997 roku powieścią Skalpel, która zyskała światowy rozgłos. Jego kolejne książki Ostatni dyżur, Zimna stal, powtórzyły sukces debiutu. Tłumaczony na kilkanaście języków, w swych książkach łączy tematykę medyczną z wątkiem sensacyjnym. Mieszka w Dublinie z żoną i dwójką dzieci.
Portoferraio – miejscowość i gmina we
Włoszech, w regionie
Toskania, w prowincji
Livorno. Jest największym miastem na
Elbie. Znajduje się tu miejsce zesłania w
1814 roku
Napoleona.
Zderzenie cywilizacji ( a następnie szerzej opisana w książce pod nieco zmienionym i rozwiniętym tytułem "Zderzenie cywilizacji i nowy kształt ładu światowego" (1996). Zrezygnowanie ze znaku zapytania miało zaznaczyć, iż autor powyższego paradygmatu utwierdził się w przekonaniu, że mamy do czynienia z konfliktem cywilizacji.