Jacques Brissot

Jacques Pierre Brissot lub Brissot De Warville (ur. 15 stycznia 1754 w Chartres, zm. 31 października 1793 w Paryżu) – główny lider ugrupowania żyrondystów w czasie rewolucji francuskiej.

Jacques Cathelineau ps. święty z Anjou (ur. 5 stycznia 1759 w Pin-en-Mauges – zm. 14 lipca 1793) w Saint-Florent-le-Vieil) – przywódca powstania w Wandei w czasie rewolucji francuskiej.

Jérôme Pétion de Villeneuve (ur. 3 stycznia 1756 w Chartres, zm. w czerwcu 1794 w Saint-Émilion) – francuski polityk czasów Wielkiej Rewolucji Francuskiej, żyrondysta.

Ludwik XVI, Ludwik Ostatni, fr. Louis August de Bourbon (ur. 23 sierpnia 1754 w Wersalu, zm. 21 stycznia 1793 w Paryżu) – książę de Berry, następnie delfin de Viennois, ostatecznie król Francji i Nawarry od 1774 do 1791, potem król Francuzów (Roi des Français) do 1792.

Hebertyści – nieformalny, radykalny odłam klubu kordelierów z czasów rewolucji francuskiej. Hebertyści opowiadali się za pełną równością społeczną. Zasiadając w Komunie Paryża i ciesząc się poparciem mas sankiulotów, prowadzili działalność dechrystianizacyjną. Oskarżeni przez jakobinów i dantonistów o demoralizację społeczeństwa i zdradę kraju, zostali w marcu 1794 roku skazani na śmierć i zgilotynowani. Przywódcą stronnictwa był Jacques-René Hébert, od którego nazwiska wzięło ono nazwę. Obok niego czołowymi działaczami byli Pierre-Gaspard Chaumette i Antoine-François Momoro.

Śmierć Marata (fr. La Mort de Marat albo Marat assassiné) – obraz francuskiego malarza Jacques-Louis Davida z 1793 roku. Dzieło obecnie znajduje się w zbiorach Musées Royaux des Beaux-Arts de Belgique w Brukseli.

Śmierć Marata (fr. La Mort de Marat albo Marat assassiné) - obraz francuskiego malarza Jacques-Louis Davida z 1793 roku. Dzieło obecnie znajduje się w zbiorach Musées Royaux des Beaux-Arts de Belgique w Brukseli.

François Pierre Charles Dupin (ur. 6 października 1784 w Varzy, zm. 18 stycznia 1873 w Paryżu) – francuski matematyk i polityk, brat André Marie Jean Jacques Dupina.

Jeanne Marie Roland de la Platière znana też jako Manon Roland lub Madame Roland (ur. 17 marca 1754, stracona 8 listopada 1793), francuska działaczka polityczna.

Levée en masse (z fr.) - pobór powszechny: powoływanie pod broń całej ludności lub tylko pewnej jej części uprawnionej i zobowiązanej do tego rodzaju służby. We Francji pojęcie to zostało ukute w czasie Rewolucji Francuskiej (w 1793).

Pierre Lambert (właśc. Pierre Boussel) (ur. 9 czerwca 1920 w Paryżu, zm. 16 stycznia 2008 w Paryżu) – francuski trockista, lider Międzynarodowej Organizacji Komunistycznej (Organisation Communiste Internationaliste).

Joseph Jacques Césaire Joffre (ur. 12 stycznia 1852 w Riswalt, zm. 3 stycznia 1931 w Paryżu) – Marszałek Francji, naczelny wódz armii francuskiej w czasie I wojny światowej.

Wybory prezydenckie odbyły się na terytorium Francji, Gujany Francuskiej i innych zamorskich terytoriów francuskich w dwóch turach. Do drugiej tury przeszli lider Rassemblement pour la République Jacques Chirac oraz lider Parti Socialiste Lionel Jospin. Ostatecznie, w drugiej turze wygrał Jacques Chirac, uzyskując 52.6% wszystkich głosów.

Paul Huet, malarz i rytownik francuski, (ur. 3 października 1803 w Paryżu, zm. 9 stycznia 1869, tamże), uczeń Grosa, w nawiązaniu do Delacroix i romantyków wskazał nowe kierunki w swych krajobrazach. Najważniejsze prace: „Powódź w Saint Cloud” (1855), „Czarne skały” (1861), „Lasek koło Hagi” (1866). Tworzył dzieła dekoracyjne, litografie, akwaforty i ilustracje do „Pawła i Wirginii" i „Chaty indyjskiej” Bernardina de Saint-Pierre. Malując krajobrazy, często przedstawiał siłę żywiołów.

Jacques-René Hébert (ur. 15 listopada 1757 w Alencon, zm. 24 marca 1794 w Paryżu), francuski dziennikarz i działacz polityczny doby rewolucji francuskiej, przywódca hebertystów.

Brygida Modrzejewska z Juśkiewiczów (17541828 ) polska przedsiębiorczymi. Urodziła się 7 października 1754 roku w Jarosławiu jako córka Michała i Marianny Juśkiewicz.

Georges Jacques Danton (ur. 26 października 1759 w Arcis-sur-Aube, zm. 5 kwietnia 1794 w Paryżu) – jeden z organizatorów i przywódców rewolucji francuskiej 1789, 1789-90 adwokat, znakomity mówca, członek Konwentu, od stycznia 1790 członek Komuny Paryskiej, od 1791 działał w klubie kordelierów i stał na ich czele, od stycznia 1791 administrator departamentu paryskiego, od grudnia 1791 zastępca prokuratora Komuny Paryskiej.

Konwent Narodowy (Convention Nationale) – zgromadzenie prawodawcze z okresu rewolucji francuskiej 1789 r., wyłoniony 21 września 1792. Ogłosił Francję republiką i w styczniu 1793 skazał Ludwika XVI na śmierć (wyrok wykonano 21 stycznia). W czerwcu 1793 uchwalił nową konstytucję (nie weszła w życie). W Konwencie najbardziej aktywni byli żyrondyści i jakobini. W czasie rządów jakobinów w połowie 1793 r. Konwent powołał Komitet Ocalenia Publicznego oraz Komitet Bezpieczeństwa Powszechnego, dla zwalczenia kryzysowej sytuacji w państwie, którym nadano nadzwyczajne uprawnienia sądownicze. Rozwiązany został 26 października 1795 ustępując miejsca Ciału Prawodawczemu. W Konwencie zasiadało 750 deputowanych. Żyrondyści mieli 300 deputowanych, "Góra" (jakobini, kordelierzy) 320 deputowanych, a "Bagno" 130 przedstawicieli.

Powstanie federalistów (fr. les insurrections fédéralistes) – fala wystąpień antyjakobińskich inspirowanych przez żyrondystów bezpośrednio po ich odsunięciu od władzy w czerwcu 1793. Drugą przyczyną wybuchu powstania był sprzeciw wobec konsekwentnie wprowadzanej we Francji centralizacji władzy.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja