James Clerk Maxwell

James Clerk Maxwell (ur. 13 czerwca 1831 w Edynburgu, zm. 5 listopada 1879 w Cambridge) – szkocki fizyk i matematyk. Autor wielu wybitnych prac z zakresu elektrodynamiki, kinetycznej teorii gazów, optyki i teorii barw.

George David Birkhoff (ur. 21 marca 1884 w Overisel, zm. 12 listopada 1944 w Cambridge) – amerykański matematyk. Autor prac z zakresu między innymi teorii ergodycznej, teorii układów dynamicznych, liniowych równań różniczkowych. Był profesorem Uniwersytetu Harvarda oraz członkiem wielu akademii naukowych.

Josef Loschmidt (znany też jako Joseph) (1821-1895) - austriacki fizyk. Autor prac dotyczących kinetycznej teorii gazów. Był profesorem uniwersytetu w Wiedniu. W 1865 roku przedstawił pierwszą wiarygodną ocenę rozmiarów cząsteczek gazu. Aby tego dokonać wykorzystał dane doświadczalne dotyczące gęstości i lepkości gazów oraz wzory teorii kinetycznej. Oszacował liczbę cząsteczek gazów w jednym centymetrze sześciennym powietrza. Liczbę te nazwano na cześć uczonego liczbą Loschmidta.


Lord Rayleigh, właśc. John William Strutt (ur. 12 listopada 1842 w Langford Grove, zm. 30 czerwca 1919 w Witham) - brytyjski fizyk, profesor uniwersytetu w Cambridge w latach 1879-1887 i Londynie od roku 1887. Prace badawcze z zakresu gęstości gazów, promieniowania cieplnego, dokładne oznaczenie jednostek elektrycznych i inne prace z zakresu fizyki. Laureat Nagrody Nobla w roku 1904 w dziedzinie fizyki.

Ludwig Eduard Boltzmann (ur. 20 lutego 1844 w Wiedniu, Austria, zm. 5 września 1906 w Duino niedaleko Triestu, Włochy) – austriacki fizyk. Autor podstawowych prac z kinetycznej teorii gazów. Podał statystyczne objaśnienie II zasady termodynamiki.

Max Karl Ernst Ludwig Planck (ur. 23 kwietnia 1858, zm. 4 października 1947) - niemiecki fizyk, autor prac z zakresu termodynamiki, promieniowania termicznego, energii, dyspersji, optyki, teorii względności, a przede wszystkim teorii kwantów.

Élie Joseph Cartan (ur. 9 kwietnia 1869 w Dolomieu, zm. 6 maja 1951 w Paryżu) - francuski matematyk, autor istotnych prac z zakresu teorii grup Liego, fizyki matematycznej, geometrii różniczkowej i ogólnej teorii grup.

George Green (ur. 14 lipca 1793, zm. 31 maja 1841), angielski matematyk i fizyk; początkowo samouk (do 40. roku życia pracował jako piekarz i młynarz), w latach 1833-37 studiował na Uniwersytecie Cambridge; zajmował się teorią elektryczności i magnetyzmu; 1828 stworzył podstawy teorii potencjału; 1839 badał odbicie i załamanie światła w ośrodkach krystalicznych; wyprowadził podstawowe równania teorii sprężystości.

Leopold Infeld (ur. 20 lipca 1898 w Krakowie, zm. 15 stycznia 1968 w Warszawie) – polski fizyk teoretyk, autor prac z ogólnej teorii względności, teorii pola i elektrodynamiki.

Willem de Sitter (ur. 6 maja 1872 w Sneek we Fryzji, zm. 20 listopada 1934 w Lejdzie) - holenderski matematyk, fizyk i astronom. Autor znaczących prac z zakresu kosmologii fizycznej.

Elektrodynamika klasyczna – dział fizyki zajmujący się własnościami i oddziaływaniem obiektów naładowanych, z pominięciem efektów kwantowych. Elektrodynamika klasyczna opisuje aspekty klasyczne jednego z czterech podstawowych oddziaływań przyrody – oddziaływań elektromagnetycznych. Podstawowymi pojęciami elektrodynamiki klasycznej są pole elektryczne, pole magnetyczne, ładunek elektryczny, oraz prąd elektryczny. Podstawę teorii tworzą równania Maxwella (James Clerk Maxwell) i zasada zachowania ładunku. Z tych praw można wyprowadzić równanie falowe, prawo Biota-Savarta i inne. Symetria równań Maxwella opisana przez transformacje Lorentza oraz nieudane próby (eksperyment Michelsona-Morleya) potwierdzenia istnienia eteru (klasycznego nośnika fali elektromagnetycznej) doprowadziły do zmiany koncepcji czasu i przestrzeni w szczególnej teorii względności i wyłonienie się koncepcji czasoprzestrzeni Minkowskiego. Niemożność wytłumaczenia przez elektrodynamikę klasyczną promieniowania ciała doskonale czarnego oraz zjawiska fotoelektrycznego doprowadziła do powstania mechaniki kwantowej.

Równania Maxwella – cztery podstawowe równania elektrodynamiki klasycznej sformułowane przez Jamesa Clerka Maxwella. Opisują one właściwości pola elektrycznego i magnetycznego oraz zależności między tymi polami.

Marek Abramowicz (ur. 6 czerwca 1945 w Chełmie) – polski naukowiec, astrofizyk. Autor przeszło 200 prac naukowych z zakresu ogólnej teorii względności, astrofizyki wysokich energii, teorii akrecji, czarnych dziur, figur równowagi gwiazd i innych. Promotor kilkunastu doktorantów, z których kilkoro zostało profesorami w renomowanych uczelniach USA, Europy i Chin (m.in. Piero Madau, Omer Blaes, Ewa Szuszkiewicz).

Hipolit Jewniewicz (1831-1903) – polski inżynier mechanik. Autor prac z zakresu wytrzymałości materiałów, hydrauliki, teorii sprężystości i mechaniki stosowanej. Profesor Instytutu Technologicznego w Petersburgu. Był jednym z organizatorów Szkoły Wawelberga i Rotwanda w Warszawie.

Josef Stefan (pisownia również Jožef Stefan) (1835-1893) – austriacki fizyk narodowości słoweńskiej. Prowadził badania głównie w dziedzinie optyki, kinetycznej teorii gazów oraz ciepła. W 1878 roku stwierdził doświadczalnie zależność zdolności emisyjnej ciała doskonale czarnego od jego temperatury. Jego odkrycie jest znane jako prawo Stefana-Boltzmanna. Był profesorem Uniwersytetu Wiedeńskiego oraz dyrektorem Instytutu Fizyki w Wiedniu.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja