Linki:
Édouard Mortier,
100 dni Napoleona,
11 września,
13 listopada,
14 października,
23 maja,
25 czerwca,
25 marca,
26 czerwca,
29 kwietnia,
André Masséna,
Auguste Frédéric Louis Viesse de Marmont,
Bitwa pod Hondschoote,
Bitwa pod Stockach (1799),
Bitwa pod Vitorią,
Bitwa pod Waterloo,
Bon Adrien Jeannot de Moncey,
Catherine-Dominique de Pérignon,
Charleroi,
Claude Victor-Perrin,
Emmanuel de Grouchy,
Etienne Jacques Joseph Alexandre Macdonald,
François Christophe Kellermann,
François Joseph Lefebvre,
Francja,
Generał,
Guillaume Marie-Anne Brune,
II bitwa pod Fleurus (1794),
Józef Bonaparte,
Józef Poniatowski,
Jean-Baptiste Bessières,
Jean Lannes,
Jean Mathieu Philibert Sérurier,
Joachim Murat,
Karol Ludwik Habsburg,
Karol XIV Jan,
Konsulat (Francja),
Laurent de Gouvion Saint-Cyr,
Lazare Hoche,
Limoges,
Louis-Alexandre Berthier,
Louis Gabriel Suchet,
Louis Nicolas Davout,
Ludwik XVIII Burbon,
Marszałek Francji,
Marszałkowie Francji,
Michel Ney,
Nicolas Charles Oudinot,
Nicolas Jean de Dieu Soult,
Paryż,
Piemont,
Pierre Augereau,
Rada Pięciuset (Francja),
Bitwa pod Pozzolo - znana także jako bitwa nad
Mincio, odbyła się
25 grudnia 1800 r. Jej wynikiem było trudno odniesione zwycięstwo
Francji pod dowództwem gen.
Brune nad
Austrią dowodzoną przez gen. Bellegarde, w wyniku czego zawarto zawieszenie broni. Po
bitwie pod Marengo 14 czerwca 1800 r. Austriacy za wszelką cenę postanowili utrzymać się na linii rzeki
Mincio. Francuską Armię Rezerwy po odejściu gen.
Bonaparte do
Paryża, przejął gen.
Brune. W
Boże Narodzenie 1800 r. Armia Rezerwy (dowodzona także przez gen. dyw.
Monniera i gen. bryg.
Carra de Saint-Cyr) zaatakowała pozycje Austriaków i złamała ich obronę linii
Mincio. Pokonani Austriacy cofnęli się na wschód, nad rzekę
Adyga.
Bitwa pod Ratyzboną zwana również Bitwą pod Regensburgiem została stoczona w dniach 19-23 kwietnia 1809 roku pomiędzy siłami
francuskimi i
austriackimi. Po stronie francuskiej dowodził
marszałek Jean Lannes, podczas gdy na czele wojsk austriackich stał
Arcyksiążę Karol. Austriacy zostali zmuszeni do wycofania się, a garnizon miasta do kapitulacji.
Bitwa pod Lipskiem niem. Völkerschlacht bei Leipzig, znana jako bitwa narodów – bitwa stoczona pod
Lipskiem w dniach
16-
19 października 1813 roku między wojskami
francuskimi pod przywództwem
Napoleona, a wojskami koalicji antyfrancuskiej (złożonej z
Austrii,
Prus,
Rosji i
Szwecji). Była to największa bitwa w kampaniach Napoleona i jego najcięższa porażka, aczkolwiek bardziej symboliczną stała się
bitwa pod Waterloo.
Bitwa pod Kaliszem,
bitwa stoczona
13 lutego 1813 w
Tyńcu pod
Kaliszem między wojskami
francusko-
sasko-
polskimi dowodzonymi przez
gen. Jean Louis Reyniera i
rosyjskimi pod dowództwem gen.
Ferdynanda von Wintzingerode.
Bitwa pod
Waterloo miała miejsce 18 czerwca
1815 roku i była ostatnią bitwą
Napoleona Bonaparte. Były cesarz
Francuzów powrócił niespodziewanie z wygnania na
Elbie i objął rządy na okres
100 dni. W krótkim czasie zebrał ponad 70-tysięczną armię, z którą ruszył w kierunku
Brukseli, gdzie stały nierozwiązane jeszcze armie
VI koalicji:
angielska Wellingtona i
pruska Blüchera. Po dwóch zwycięskich starciach 16 czerwca pod
Quatre Bras i
Ligny Napoleon stanął oko w oko z Wellingtonem pod Waterloo. Zwycięska początkowo bitwa po nadejściu armii Blüchera przemieniła się w klęskę, a armia francuska przestała istnieć. Napoleon musiał ponownie abdykować w dniu 22 czerwca.
Bitwa pod Ouessant została stoczona
1 czerwca 1794 roku pomiędzy Anglią a Francją. W historiografii angielskiej jest nazywana trzecią bitwą pod Ushant lub Wspaniały pierwszy czerwca.
Bitwa pod Vitorią
21 czerwca 1813 r. to starcie pomiędzy wojskami angielsko-portugalsko-hiszpańskimi w sile 75 000 ludzi pod dowództwem księcia
Wellingtona a 57 000 Francuzów pod wodzą
marszałka Jourdana. Bitwa zakończyła się porażką Francuzów, którzy uszli z pola bitwy pozostawiając duże ilości sprzętu oraz 151 dział.
François Pierre Charles Dupin (ur.
6 października 1784 w
Varzy, zm.
18 stycznia 1873 w
Paryżu) – francuski matematyk i polityk, brat
André Marie Jean Jacques Dupina.
Jego Cesarska Wysokość
Książę Hieronim Ksawery Maria Józef Wiktor Bonaparte (
fr. Jérôme Xavier Marie Joseph Victor Bonaparte) (nazywany Napoleon VIII (Napoléon VIII) (urodzony
14 stycznia 1957) obecny drugi w bonapartystowskiej linii sukcesji po swoim bratanku
Janie Krzysztofie. Ks. Hieronim Ksawery jest bratem obecnej głowy rodu i pretendenta "Napoleona VII".
Bitwa pod Marengo – decydująca bitwa drugiej kampanii włoskiej
Napoleona, stoczona w dniu
14 czerwca 1800 z armią austriacką pod wodzą generała Michaela von Melasa. Bitwa zakończyła się zwycięstwem Francuzów, a jej następstwem było wycofanie się Austriaków z Włoch. Zwycięski wynik bitwy utrwalił pozycję Napoleona we Francji, porażka mogła oznaczać jego całkowitą klęskę.
Jego Cesarska Wysokość
Książę Hieronim Ksawery Maria Józef Wiktor Bonaparte (
fr. Jérôme Xavier Marie Joseph Victor Bonaparte) (nazywany Napoleon VIII (Napoléon VIII) (urodzony
14 stycznia 1957) obecny drugi w bonapartystowskiej linii sukcesji po swoim bratanku
Janie Krzysztofie. Ks. Hieronim Ksawery jest bratem obecnej głowy rodu i pretendenta "Napoleona VII".
Bitwa pod Górą Tabor - rozegrana
16 kwietnia 1799 roku. Wojska
Napoleona Bonaparte rozbiły siły tureckie pod wodzą Dżezara Paszy. Wracające spod Kany 1,5 tysiąca francuskich żołnierzy pod wodzą generała
Klebera natrafiły pod
Górą Tabor na 35 tysięcy tureckich żołnierzy. Wywiązała się walka w której Turcy mięli przewagę 17 do 1. Mimo to Francuzi dotrzymywali im pola przez cały dzień, aż około godziny 16 do bitwy włączyło się 2,5 tysiąca żołnierzy pod wodzą samego
Bonaparte. Po krótkim francuskim ostrzale artyleryjskim Turcy rzucili się do ucieczki. Francuzi stracili w bitwie jedynie 2 zabitych i 60 rannych.
Bitwa pod Teugen-Hausen została stoczona 19 kwietnia 1809, a jej skutkiem było zwycięstwo sił
fracuskich marszałka Davouta nad częścią armii
austriackiej arcyksięcia
Karola Habsburga. Bitwa ta była pierwszym starciem czterodniowej kampanii, którą zakończyło zwycięstwo wojsk napoleońskich w
bitwie pod Eckmühl.
Jan Krzysztof Ludwik Ferdynand Alberyk Bonaparte, Cesarska Wysokość, (fr. Jean-Christophe Louis Ferdinand Albéric Prince Napoléon, Altesse Impériale) używa nazwiska Jean-Christophe Napoléon, urodzony
11 lipca 1986 r. w
Saint-Raphaël,
Var.
Jean-François Xavier de Ménard (ur.
9 września 1756 w
Sumène, zm.
19 czerwca 1831 w
Villiers-le-Bel –
francuski generał w okresie od
Rewolucji po
wojny napoleońskie. Kawaler Orderu Wojskowego Wielkiego Księstwa
Badenii (
29 lutego 1808, a po skazaniu
Cesarza na służbie króla: kawaler
Orderu św. Ludwika (
29 lipca 1814) oraz Wielki Oficer
Legii Honorowej (
1 maja 1831).
100 dni Napoleona (nazywane również Lotem orła) – okres od
1 marca (powrót
Napoleona Bonaparte z wyspy
Elby) do
18 czerwca 1815 (zakończony klęską Napoleona w
bitwie pod Waterloo z połączonymi siłami
angielskimi oraz
pruskimi i późniejszą jego abdykacją), w którym Napoleon ponownie sięgnął po władzę we Francji.
Louis-Édouard-François-Desiré Pie (ur.
26 września 1815 w
Pontgouin, zm.
18 maja 1880 w
Angoulême) -
francuski duchowny katolicki, kardynał, biskup
Poitiers.