Jean-Philippe Rameau

Linki:
12 września, 25 września, Adam Jarzębski, Adam Michna, Aix-en-Provence, Alessandro Scarlatti, Alexandre-Jean-Joseph Le Riche de La Popeliniere, Anacréon, André Campra, Antonio Lotti, Antonio Martín y Coll, Antonio Soler, Antonio Vivaldi, Antonio de Literes, Arcangelo Corelli, Awinion, Balet, Barok, Bartłomiej Pękiel, Benedetto Marcello, Claude Rameau, Claudio Monteverdi, Clermont-Ferrand, Dardanus, Denis Diderot, Dietrich Buxtehude, Dijon, Domenico Scarlatti, Emanuele d'Astorga, François Couperin Le Grand, Francesco Geminiani, Francja, Georg Friedrich Händel, Georg Philipp Telemann, Giacomo Carissimi, Giovanni Battista Pergolesi, Grzegorz Gerwazy Gorczycki, Heinrich Ignaz Biber, Henrico Albicastro, Henry Purcell, Hippolyte et Aricie, Jan Dismas Zelenka, Jean-Baptiste Lully, Jean-François Dandrieu, Jean-François Rameau, Jean-Marie Leclair, Jeremiah Clarke, Johan Helmich Roman, Johan Joachim Agrell, Johann Adolf Hasse, Johann Ernst Eberlin, Johann Friedrich Fasch, Johann Joseph Fux, Johann Sebastian Bach, John Blow, John Eliot Gardiner, John Hebden, John Stanley, Juan Cabanilles, Kastor i Polluks (opera), Klawesyn, Kompozytorzy baroku, Kompozytorzy muzyki poważnej, Kuzynek mistrza Rameau, Lazare Rameau, Les Boréades, Les Indes galantes, Mała suita, Marc-Antoine Charpentier, Marcin Mielczewski, Muzyka, Nikolaus Harnoncourt, Opera, Paryż, Pavel Josef Vejvanovský, Platée, Reinhard Keiser, Thomas Augustine Arne, Tomás Luis de Victoria, Tomaso Albinoni, Unico van Vassenaer, Václav Karel Holan Rovenský, Voltaire, Włochy, Willem de Fesch, William Boyce, William Christie,
Jean-Philippe Rameau (ur. 25 września 1683 w Dijon, zm. 12 września 1764 w Paryżu) – francuski kompozytor i teoretyk muzyki okresu baroku, autor oper, baletów i utworów klawesynowych.

Les Boréades - Ostatnie dzieło twórczości Jeana-Philippe’a Rameau , francuskiego kompozytora epoki późnego Baroku. (tragedia liryczna - tragédies lyriques) - pięcioaktowa z 1763 roku. (kompozytor zmarł w 1764 r.) Dzieło nie zostało wystawione za jego życia (prapremiera miała miejsce dopiero w 1982 roku).

Zaczarowana wyspa (The Enchanted Island ) - współczesne pasticcio barokowych arii z oper Händla, Vivaldiego, Rameau, Campry, Leclaira - libretto Jeremy Sams

Muzyka barokowa – muzyka epoki, której początek w historii muzyki wyznacza data skomponowania w roku 1597 przez Jacopo Periego pierwszej opery zatytułowanej Dafne, a koniec – połowa XVIII w., kiedy to powstawały kompozycje ostatnich twórców baroku, między innymi: Antonio Vivaldi, Johann Sebastian Bach (jego śmierć w 1750 r. uważa się za symboliczną datę zakończenia tego okresu), Georg Friedrich Händel, Jean-Philippe Rameau czy Domenico Scarlatti.

Platée - balet komiczny (ballet bouffon) - 3 akty z prologiem, pierwsza wersja 1745, druga wersja 1749. Typowa dla francuskiej tradycji operowej i dla twórczości Jeana-Philippe’a Rameau opera – balet skomponowana dla opery w Paryżu na sezon roku.

Hippolyte et Aricie - typowa dla francuskiej tradycji operowej i dla twórczości Jeana-Philippe’a Rameau opera skomponowana dla opery w Paryżu na sezon 1733 roku. Był to tak zwana tragedia liryczna - tragédie lyrique) - 5 aktów z prologiem . Druga wersja powstała w 1742 roku.

Anacréon - (acte de ballet) - jednoaktowa opera-balet z roku 1757 , później wykorzystana także jako III entrée opery-baletu Les Surprises de l’Amour(Niespodzianki miłości). Typowa dla francuskiej tradycji operowej i dla twórczości Jeana-Philippe’a Rameau opera – balet skomponowana dla opery w Paryżu na sezon roku.

Kastor i Polluks (Castor et Pollux) – tragedia liryczna (tragédies lyriques) składająca się z 5 aktów z prologiem. Pierwsza wersja pochodzi z 1737 roku, druga wersja z 1754 r. Skomponowana przez Jean-Philippe Rameau. Akcja nawiązuje do dwóch nierozłącznych braci znanych z mitów greckich Kastora i Polluksa.

Johann Joseph Fux (ur. 1660 w Hirtenfeld, zm. 13 lutego 1741 w Wiedniu) – austriacki kompozytor, teoretyk muzyki i pedagog, przedstawiciel stylu późnego baroku .Skomponował wiele mszy, oratoriów, oper i psalmów jednak najbardziej jest znany jako teoretyk muzyki i nauczyciel innych kompozytorów a także jako autor podręcznika kompozycji-rozprawy o kontrapunktcie z 1725 roku: Gradus ad Parnassum, w którym dokładnie omówił kontrapunkt w technice renesansowego mistrza Palestriny i innych kompozytorów wcześniejszych.

Philippe de Vitry (Filip z Vitry), ur. 31 października 1291, zm. 9 czerwca 1361 – francuski kompozytor i teoretyk muzyki. Muzyka zajmowała jedynie nieznaczną część w jego życiu: był także dyplomatą, doradcą politycznym, administratorem, zaś w 1351 roku został mianowany biskupem Meaux. Jego utwory często zawierają aluzje do ówczesnych problemów politycznych i są dowodem na to, że muzyka może być wykorzystywana jako metoda komentowania bieżących wydarzeń.

Andriej Pawłowicz Pietrow (ros. Aндрей Павлович Петров, ur. (2 września 1930, Leningrad, zm. 15 lutego 2006, Sankt Peterburg) — radziecki i rosyjski kompozytor, autor oper, baletów, utworów symfonicznych, koncertów instrumentalnych, muzyki pop, piosenek i muzyki do wielu sztuk teatralnych i filmów.

Antoine Forqueray (ur. we wrześniu 1672 w Paryżu, zm. 28 czerwca 1745 w Mantes) - francuski kompozytor późnego baroku, królewski kapelmistrz, a także drugi obok Marin Marais najważniejszy francuski gambista na dworze Ludwika XIV. Jego synem był Jean-Baptiste-Antoine Forqueray, również kompozytor.

Jean Baptiste Colbert (ur. 29 sierpnia 1619 w Reims, zm. 6 września 1683 w Paryżu) – francuski polityk, minister finansów Ludwika XIV, zwolennik monarchii absolutystycznej, dążył do centralizacji państwa.

Johannes de Grocheo, Johannes de Grocheio, Jean de Grouchy (ok. 1255 – ok. 1320) + muzyk i teoretyk muzyki, niepewnego pochodzenia. Pracował w Paryżu. Jego francuskie nazwisko brzmiało Jean de Grouchy, ale bardziej jest znany pod nazwiskiem zlatynizowanym.

Philippe Rousselot (ur. 4 września 1945 w Briey) – francuski operator filmowy, współpracownik takich reżyserów jak Jean-Jacques Annaud, Stephen Frears, Tim Burton czy Guy Ritchie; laureat Oscara za najlepsze zdjęcia. Wyreżyserował jeden autorski obraz, Pocałunek węża z 1997 roku.

Luka Sorkočević (wł. Luca Sorgo, ur. 13 stycznia 1734, zm. 11 września 1789) − kompozytor okresu przełomu baroku i klasycyzmu, pochodzący z Republiki Raguzy.

Les Indes galantes - - typowa dla francuskiej tradycji operowej i dla twórczości Jeana-Philippe’a Rameau opera – balet (opéra-ballet) skomponowana dla opery w Paryżu na sezon 1735 roku. Składa się z 4 entrées z prologiem (pierwsza wersja posiadała tylko 2 entrées, druga skomponowana pod koniec 1735 roku z 3, a trzecia i ostateczna wersja z 1736 roku z 4 entrées). Tematem opery-baletu jest miłość, która przegnana z Europy wędruje po innych kontynentach, ścigana przez boga wojny Marsa. Odwiedza między innymi Indie i Amerykę Południową (tj. Indie Zachodnie), stąd tytuł utworu. Ostatecznie mars zostaje pokonany, a miłość i pokój znów goszczą w Europie.

Henryk Lotaryński, fra. Henri de Mayenne (ur. 20 grudnia 1578 w Dijon, zm. 20 września 1621 pod Montauban) – francuski arystokrata, najstarszy syn Karola Lotaryńskiego, księcia Mayenne, i Henrietty Sabaudzkiej, markizy Villars.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja