Linki:
21 kwietnia,
22 grudnia,
Akademia Francuska,
Arystofanes,
Barok,
Dramat,
Fedra (sztuka teatralna),
Janseniści,
Klasycyzm,
Królestwo Francji (987-1791),
La Ferté-Milon,
Literatura francuska,
Ludwik XIV,
Molier,
Osy (komedia),
Paryż,
Pierre Corneille,
Port-Royal,
Tragedia,
XVII wiek,
Jean-Baptiste Racine (
22 grudnia 1639 w
La Ferté-Milon –
21 kwietnia 1699 w
Paryżu) –
francuski dramaturg, główny przedstawiciel
późnobarokowego klasycyzmu. Autor przesiąkniętych pesymizmem sztuk, uważanych za mistrzowskie w przedstawianiu kobiecej psychiki.
St Étienne du Mont (pol. Św. Stefana ze Wzgórza) kościół w
Paryżu, w pobliżu
Panteonu. Miejsce przechowywania szczątków
św. Genowefy, patronki Paryża. Obiekt stoi w kulminacyjnym punkcie lewobrzeżnej części stolicy
Francji - na Wzgórzu św. Genowefy (Montagne Sainte-Geneviève). W kościele znajduje się grobowiec
Blaise Pascala i
Jean Baptiste Racine oraz kilka poloniców.
Concert Spirituel - nazwa kapeli wykonującej publiczne koncerty w
Paryżu od
1726 (czasem podaje się datę 1725) roku do roku 1791. Najważniejszymi muzykami dostarczającymi swych dzieł dla Concerts Spirituels byli
Marc-Antoine, markiz de Dampierre (1676-1756),
Michel Blavet (1700-1768) i
Jean-Baptiste-Antoine Forqueray (1699-1782).
Sformułowanie pierwszego prawa rynków przypisywane jest
Jean-Baptiste Say, francuskiemu ekonomiście. Stąd też często dla uproszczenia nazywane jest Prawem Saya.
Jean-Paul Charles Aymard Sartre (ur.
21 czerwca 1905 w
Paryżu, zm.
15 kwietnia 1980 w Paryżu) – powieściopisarz,
dramaturg,
eseista i
filozof francuski. Przedstawiciel nurtu filozoficznego –
egzystencjalizmu.
Laureat
Nagrody Nobla w dziedzinie
literatury za rok
1964 (odmówił jej przyjęcia).
Antoine Forqueray (ur. we
wrześniu 1672 w
Paryżu, zm.
28 czerwca 1745 w
Mantes) -
francuski kompozytor późnego
baroku, królewski
kapelmistrz, a także drugi obok
Marin Marais najważniejszy francuski
gambista na dworze
Ludwika XIV. Jego synem był
Jean-Baptiste-Antoine Forqueray, również kompozytor.
Jacob van Loo, ( ur.
1614 w Sluis, zm.
26 listopada 1670), malarz holenderski. Od
1663 członek Akademii w
Paryżu. Malował portrety, sceny rodzajowe z życia wytwornego towarzystwa i sceny mitologiczne. Przedstawiciel kierunku akademickiego szkoły amsterdamskiej. Główne dzieło: "Parys i Oenone". Jego syn Abraham Louis van Loo (1641—1713), pracował w
Paryżu i
Aix i był ojcem dwóch znanych malarzy:
Charles André van Loo i
Jean Baptiste van Loo.
Edmond Rostand (ur.
1 kwietnia 1868 w
Marsylii, zm.
2 grudnia 1918 w
Paryżu) – francuski pisarz i poeta. Popularny dramaturg francuskiego neoromantyzmu, autor wodewilów, komedii i melodramatów.
Jean de La Fontaine (ur. prawdopodobnie
8 lipca 1621 w
Château-Thierry, zm.
13 kwietnia 1695 w
Paryżu) – jeden z czołowych przedstawicieli
klasycyzmu francuskiego, autor blisko 250
bajek.
Jean-Baptiste Say (ur.
5 stycznia 1767 w
Lyonie, zm.
15 listopada 1832 w
Paryżu) – francuski przedsiębiorca i
ekonomista, przedstawiciel francuskiego nurtu
ekonomii klasycznej.
Jean-Baptiste-Édouard Gélineau (ur. 23 grudnia 1828 w
Blaye, zm. 2 marca 1906 w
Argelès-Gazost) –
francuski lekarz. Przypisuje mu się pierwszy opis
narkolepsji w literaturze medycznej.
Jean Baptiste Clément (ur.
30 maja 1836 w
Boulogne-Billancourt, zm.
26 lutego 1903 w
Paryżu)- pieśniarz francuski, działacz socjalistyczny, uczestnik
Komuny Paryskiej. Autor słynnych pieśni Le Temps des cerises oraz La Semaine sanglante. W latach 1880 - 1891 mieszkał w
Paryżu w dzielnicy
Montmartre przy Rue Lepic pod n°53, później przeniósł się pod n°112.
Jean-Paul Charles Aymard Sartre (ur.
21 czerwca 1905 w
Paryżu, zm.
15 kwietnia 1980 w Paryżu) – powieściopisarz,
dramaturg,
eseista i
filozof francuski. Przedstawiciel nurtu filozoficznego –
egzystencjalizmu.
Laureat
Nagrody Nobla w dziedzinie
literatury za rok
1964 (odmówił jej przyjęcia).
Jean Baptiste de Lamarck (ur.
1 sierpnia 1744 r. w
Bazentin-le-Petit, zm.
28 grudnia 1829 r. w
Paryżu) –
francuski naukowiec
biolog, twórca wczesnej
teorii ewolucji zwanej
lamarkizmem.
Córy królewskie (
fr. filles du roi) – młode kobiety wysłane z
Francji do
Nowej Francji w latach
1663–
1673. Organizatorami wyjazdów byli król
Ludwik XIV i minister
Jean-Baptiste Colbert. Na terenie
kolonii koordynatorem przyjazdów był intendent
Jean Talon.