Jinling

Świątynia Fayuan (chin. upr.: 法源寺; pinyin: Fǎyuán Sì) – świątynia buddyjska w Pekinie, w dzielnicy Xuanwu. Została wzniesiona w okresie dynastii Tang i była przebudowywana za rządów dynastii Ming. Świątynia składa się z trzynastu pawilonów leżących na obszarze o powierzchni ok. 6700 m². W świątyni mieści się Chińskie Muzeum Buddyjskich Ksiąg i Zabytków Kultury oraz Chińska Akademia Buddyjska.

Świątynia Shanhua (chin.: 善化寺; pinyin: Shànhùa Sì) – świątynia buddyjska w Datong, w prowincji Shanxi, w Chinach. Została wzniesiona na początku VIII wieku, w okresie dynastii Tang, jednak najstarszy budynek jaki zachował się do dnia dzisiejszego pochodzi z XI wieku. Świątynię wielokrotnie odnawiano i modernizowano; do dzisiaj przetrwało pięć głównych pawilonów, z czego dwa zostały niedawno przebudowane. Największym i najstarszym budynkiem jest pochodzący z XI wieku pawilon Daxiongbao. Budynkami o dużym znaczeniu historycznym są także pochodzące z XII wieku, z okresu Jin, brama główna i pawilon Sansheng.

Świątynia Zhihua (chin.: 智化寺; pinyin: Zhìhuà Sì) – świątynia buddyjska w Pekinie, w dzielnicy Dongcheng. Została zbudowana na zlecenie Wang Zhena, eunucha na dworze cesarza Zhu Qizhena z dynastii Ming. Świątynia jest jednym z największych i najlepiej zachowanych przykładów chińskiej architektury buddyjskiej z okresu Ming.

Świątynia Qixia (chin. upr.: 栖霞寺; chin. trad.: 棲霞寺; pinyin: Qīxiá sì) – świątynia buddyjska z kompleksem klasztornym, znajdująca się na przedmieściach Nankinu, na wzgórzu Qixia.

Świątynia Jiming (chin. upr.: 鸡鸣寺; chin. trad.: 雞鳴寺; pinyin: Jīmíng sì) – świątynia buddyjska znajdująca się nad jeziorem Xuanwu w centrum Nankinu, na szczycie wzgórza Jilong.

Świątynia Tanzhe (chin. 潭柘寺, pinyin Tánzhè Sì) – świątynia buddyjska położona w Zachodnich Wzgórzach, w dystrykcie Mentougou, około 45 kilometrów na zachód od centrum Pekinu. Jej nazwa oznacza dosłownie "Świątynia Jeziora i Morwy" i odnosi się do pobliskiego Jeziora Smoka oraz drzew porastających okoliczne wzgórza. Jezioro obecnie już nie istnieje, a pozostałością po nim jest niecka na wzgórzu za świątynią.

Świątynia Guangji (chin. upr. 广济寺, chin. trad. 廣濟寺, pinyin Guǎngjì sì; dosł. Świątynia Wielkiego Miłosierdzia) – świątynia buddyjska poświęcona bogini Guanyin, znajdująca się przy ulicy Fuchengmen w dzielnicy Xicheng w Pekinie. Stanowi obecnie siedzibę Chińskiego Towarzystwa Buddyjskiego (oficjalny buddyjski związek wyznaniowy w ChRL).

Wisząca Świątynia (także Wiszący Klasztor; chin. upr.: 悬空寺; chin. trad.: 懸空寺; pinyin: Xuánkong Sì) – świątynia w Chinach, w prowincji Shanxi, ok. 80 km na południowy-wschód od miasta Datong. Kompleks znajduje się na wysokości ok. 50-60 m nad ziemią, na zboczu Heng Shan, jednej z pięciu wielkich gór taoizmu.

Tang Chao (chin.: 唐朝; pinyin: Táng Cháo; dosł. "Dynastia Tang") – chiński zespół heavymetalowy, założony w 1988 roku, przedstawiany powszechnie jako pierwsza heavymetalowa grupa muzyczna w Chinach.

Świątynia Pięciu Pagód (chin.: 五塔寺; pinyin: Wǔtǎ sì) – świątynia buddyjska w zabytkowej części Hohhotu, w regionie autonomicznym Mongolia Wewnętrzna, w północnych Chinach.

Świątynia Miaoying (chin. upr.: 妙应寺; chin. trad.: 妙應寺; pinyin: Miàoyìng Sì) – buddyjski klasztor i świątynia, znajdujące się w dzielnicy Xicheng w Pekinie. Świątynia słynna jest ze znajdującej się w niej Białej Pagody (chin. upr.: 白塔寺; pinyin: Báitǎ Sì).

Świątynia Yunju (chin. upr. 云居寺, chin. trad. 雲居寺, pinyin Yúnjū Sì) – świątynia buddyjska znajdująca w dystrykcie Fengshan na obszarze miasta wydzielonego Pekin, około 70 kilometrów na południowy zachód od centrum miasta. Świątynia słynie ze znajdujących się w niej 14 278 kamiennych stel, na których wyryto tekst Tripitaki - kanonu pism buddyjskich. Stanowi ważne miejsce buddyjskiego kultu; co roku ósmego dnia czwartego miesiąca chińskiego kalendarza obchodzone jest tu święto z okazji urodzin Buddy Siakjamuniego.

Świątynia Zhenguo (chin. upr.: 镇国寺; chin. trad.: 镇國寺; pinyin: Zhèngúo Sì) – buddyjska świątynia położona 10 km od miasta Pingyao, w wiosce Haodongcun (郝洞村), w prowincji Shanxi, w Chinach. Najstarszy pawilon świątyni, Pawilon Wanfo, został zbudowany w 963 roku, za rządów Północnej dynastii Han i znany jest z charakterystycznych, bardzo dużych wsporników, podtrzymujących dach oraz podniesione okapy. Posągi wewnątrz pawilonu są jedynymi przykładami buddyjskiej rzeźby chińskiej z X wieku.

Świątynia Dajue (chin. upr.: 大觉寺; chin. trad.: 大覺寺; pinyin: Dàjúe Sì) – buddyjski kompleks świątynny w Pekinie, w dzielnicy Haidian, na południowym zboczu góry Yangtai, znany z wielu wiekowych drzew rosnących na jego obszarze. Został wzniesiony w okresie dynastii Liao i był kilkukrotnie przebudowywany. Powierzchnia całego obiektu wynosi ok. 6000 m².

Świątynia Longhua (chin. upr. 龙华寺, chin. trad. 龍華寺, pinyin Lónghúa sì) – świątynia buddyjska znajdująca się w południowej części Szanghaju. Jest najstarszą i największą budowlą sakralną w mieście. Poświęcona jest Buddzie Maitreji.

Świątynia Lazurowych Obłoków (chin. trad. 碧雲寺, chin. upr. 碧云寺, pinyin Bìyún Sì) – świątynia buddyjska znajdująca się w Pekinie, u północnego podnóża Pachnących Wzgórz, około 20 kilometrów na zachód od centrum miasta.

Późniejsza dynastia Liang (chin. upr.: 后梁; chin. trad.: 後梁; pinyin: Hòu Liáng) – krótkotrwałe państwo powstałe w północnych Chinach po upadku dynastii Tang, jedna z Pięciu Dynastii.

Świątynia Changchun (chin. upr.: 长椿寺; chin. trad.: 長椿寺; pinyin: Chángchūn sì) – świątynia buddyjska w Pekinie, w dzielnicy Xuanwu. Od 2005 roku mieści się w niej muzeum kultury.

Świątynia Fahai (chin. upr.: 法海寺; pinyin: Fǎhǎi Sì) – świątynia buddyjska położona na południowym stoku góry Cuiwei, w północno-wschodniej części dzielnicy Shijingshan, około 2 kilometrów od centrum Pekinu.

Świątynia Ziemi (chin. upr. 地坛, chin. trad. 地壇, pinyin Dìtán) – dawna świątynia cesarska położona w północnej części Pekinu, naprzeciwko buddyjskiej świątyni Yonghegong. Zbudowana w 1530 roku stanowiła miejsce w którym cesarze modlili się o obfite zbiory, dobrą pogodę i pomyślność narodu.

Xiannongtan (chin. upr. 先农坛, chin. trad. 先農壇, pinyin Xiānnóngtán) – dawna pekińska świątynia znajdująca się w dzielnicy Xuanwu, położona po północno-zachodniej stronie bramy Yongdingmen, na wschód od parku Taoranting i naprzeciwko Świątyni Nieba.

Dynastia Shang lub Yin – pierwsza historycznie potwierdzona dynastia panująca w Chinach, która panowała na północnym wschodzie Chin właściwych w dolinie Rzeki Żółtej od 1600 p.n.e. do 1046 p.n.e.. Była następczynią na wpół legendarnej dynastii Xia i poprzedzała dynastię Zhou.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja