Linki:
Średniowiecze,
1 lutego,
7 grudnia,
Arnhem,
Erazm z Rotterdamu,
Groningen,
Homo ludens,
Huizinga,
Jesień Średniowiecza,
Międzynarodowy alfabet fonetyczny,
Universiteit Leiden,
Johan Huizinga, wym.
joːhɑn hœyzɪŋxaː, (ur.
7 grudnia 1872 w
Groningen, zm.
1 lutego 1945 w De Steeg) – holenderski historyk, autor słynnego dzieła
Jesień Średniowiecza, w którym prezentuje panoramiczny obraz kultury i życia społecznego u schyłku
średniowiecza.
Jesień Średniowiecza (tytuł oryginalny Herfsttij der Middeleeuwen) - dzieło holenderskiego historyka
Johana Huizingi opublikowane w
1919 roku. W Polsce ukazało się dotychczas sześć wydań tej książki, ostatnie w
2005 roku, w tłumaczeniu Tadeusza Brzostowskiego.
Christiaan Theodoor van Valkenburg (ur.
9 grudnia 1872 w
Winschoten, zm.
1962) – holenderski lekarz neurolog i psychiatra. Studiował medycynę na Uniwersytecie w Zurychu i w Groningen, gdzie otrzymał dyplom.
Dokumenty życia społecznego w
bibliotekarstwie to różne materiały, które ze względu na swój specyficzny charakter, nie są gromadzone i przechowywane w
archiwach, lecz w
bibliotekach. Dokumenty życia społecznego nie są bowiem
dokumentami urzędowymi. Nie są również (zazwyczaj) rozpowszechniane w obiegu księgarskim. Są to przede wszystkim dokumenty o krótkotrwałej najczęściej wartości użytkowej, z reguły są świadectwem współczesnego życia danego
społeczeństwa.
Jesień Średniowiecza (tytuł oryginalny Herfsttij der Middeleeuwen) - dzieło holenderskiego historyka
Johana Huizingi opublikowane w
1919 roku. W Polsce ukazało się dotychczas sześć wydań tej książki, ostatnie w
2005 roku, w tłumaczeniu Tadeusza Brzostowskiego.
Johan Rudolph Thorbecke (
1798-
1872) - holenderski
polityk. Był przywódcą
liberałów oraz współtwórcą nowej
konstytucji z 1848 roku. W latach 1849-1872 trzykrotnie (z przerwami) pełnił funkcję premiera
Holandii. Jako premier przeprowadził liczne reformy społeczne. Był profesorem uniwersytetów w
Gandawie i
Lejdzie.
Dokumenty życia społecznego w
bibliotekarstwie to różne materiały, które ze względu na swój specyficzny charakter, nie są gromadzone i przechowywane w
archiwach, lecz w
bibliotekach. Dokumenty życia społecznego nie są bowiem
dokumentami urzędowymi. Nie są również (zazwyczaj) rozpowszechniane w obiegu księgarskim. Są to przede wszystkim dokumenty o krótkotrwałej najczęściej wartości użytkowej, z reguły są świadectwem współczesnego życia danego
społeczeństwa.
Regres społeczny –
proces społeczny, którego wynikiem są trwałe zmiany polegające na przekształcaniu się
stanu społecznego. Regres społeczny jest przeciwieństwem
postępu społecznego, czyli przechodzenia od lepszego do gorszego stanu jakości życia członków społeczeństwa. Pojęcie to oznacza zatem taki rozwój społeczeństwa, który charakteryzuje się:
Byt społeczny – podstawowe oraz jedno z najważniejszych pojęć
filozofii marksistowskiej. Pojęcie to wprowadził K. Marks, aby oznaczało całokształt
warunków materialnych i życia społecznego danego
człowieka, którego
cele i
zadania są determinowane przez warunki ich własnego bytu społecznego. G. Lukacs uważał, że w bycie społecznym jest wpisana
świadomość. Natomiast inni uważali, iż świadomość jest odbiciem
bytu społecznego.
Badanie etnograficzne – analiza życia społecznego dążąca do detalicznej i precyzyjnej deskrypcji rzeczywistości społecznej. W orbicie zainteresowań badań etnograficznych mniejsze znaczenie ma wyjaśnianie.
Apolinary Włodzimierz Garlicki (ur.
23 lutego 1872 w
Czyszkach, zm.
1940) – polski socjolog, historyk, poseł i senator
II Rzeczypospolitej, działacz samorządowy i społeczny, nauczyciel gimnazjalny, zamordowany przez
NKWD na
Ukrainie.
Bp Roman Maria Jakub Próchniewski (ur.
29 lutego 1872, zm.
13 lutego 1954 w
Płocku) - biskup naczelny
Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w latach
1945-
1953Bp Roman Maria Jakub Próchniewski (ur.
29 lutego 1872, zm.
13 lutego 1954 w
Płocku) - biskup naczelny
Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w latach
1945-
1953.
Życie Duchowe – kwartalnik wydawany przez
Prowincję Polski Południowej Towarzystwa Jezusowego i
Wydawnictwo WAM. Pismo monograficzne o charakterze egzystencjalno-duchowym, skierowane do osób świeckich i duchownych, którym bliska jest troska o własny wewnętrzny rozwój. Podejmuje tematy z zakresu duchowości chrześcijańskiej, teologii, psychologii, życia społecznego, kultury i sztuki.
Teoria modernizacji – ogólna nazwa
teorii rozwoju społecznego, opisujących
rozwój społeczeństw w kierunku
społeczeństwa nowoczesnego. Teorie modernizacji są jedną z postaci
ewolucjonizmu.
Diecezja Groningen-Leeuwarden (
łac.: Dioecesis Groningensis-Leovardiensis,
hol.: Bisdom Groningen-Leeuwarden) -
katolicka diecezja holenderska położona w północnej części kraju, obejmująca swoim zasięgiem część terytorium prowincji:
Groningen,
Fryzję i
Drenthe. Siedziba
biskupa znajduje się w katedrze św. Józefa w
Groningen.
Memnon z Heraklei (
gr.: Mέμνων, Mémnōn) (schyłek
I wieku n.e.) –
grecki historyk Starożytności pochodzący z
Heraklei Pontyjskiej, autor Dziejów swego ojczystego miasta, które zaginęły. Opisywały one historię miasta od jej początku, czyny i charaktery władców z czasów tyranii, sposoby życia mieszkańców, urzędy miejskie i wszystkie inne sprawy związane z miastem.
Miejska Dżungla - cykl reportaży emitowany na antenie
TVN w weekendowym wydaniu programu
Dzień Dobry TVN w sezonie 2006/2007. Celem krótkich filmików realizowanych przy pomocy ukrytych kamer było podpatrywanie Polaków w codziennych i niecodziennych sytuacjach życia społecznego. Realizatorką cyklu była dziennikarka TVN
Anna Klimczewska-Chołaścińska. Stałym ekspertem cyklu był socjolog Tomasz Sobierajski.
Bas Roorda (ur.
13 lutego 1973 w
Assen) –
holenderski piłkarz występujący na pozycji
bramkarza. Swą karierę rozpoczynał w
FC Groningen. Następnie występował w klubach
NEC Nijmegen i
Roda Kerkrade. W 2004 roku wrócił do
FC Groningen, by w 2007 roku stać się zawodnikiem
PSV Eindhoven. W 2010 roku Bas Roorda zakończył karierę.
Propaganda
PRL, obecna przez większość drugiej połowy
XX wieku (właściwie od
1944 do lat 80.), miała kluczowe znaczenie w sferze polityki, życia społecznego, gospodarczego i kulturalnego - stanowiła obok
terroru główny instrument władzy komunistycznej w Polsce. Propaganda PRL oprócz wpływu na treść przekazu informacyjnego, przenikała także do życia, wiary i języka codziennego. Jej celem było takie ukształtowanie postaw społeczeństwa, aby podlegało samokontroli (bez udziału służb bezpieczeństwa), wychowanie społeczeństwa w uwielbieniu dla władzy (którą ukazywano jako spełnienie procesu dziejowego i najwyższy cel marzeń) - przy jednoczesnym wtłaczaniu w ludzką świadomość nienawiści do wszystkiego, co od władzy komunistycznej nie pochodziło lub uniemożliwiało jej ogarnięcie całości życia społecznego. Ci którzy nie ulegali propagandzie, byli zastraszani siłą władzy, która "wszystko wie i wszystko przewidziała".