Johann Erich Biester

Johann Erich Biester (ur. 17 listopada 1749 w Lubece, zm. 20 lutego 1816 w Berlinie), niemiecki dziennikarz i popularyzatorem wiedzy. W roku 1783 założył wraz z Friedrichem Gedicke naukowe pismo Berlinische Monatsschrift. To w tym piśmie ukazał się głośny artykuł: Czym jest Oświecenie (Was ist Aufklärung), którego autorem był Immanuel Kant. W 1791 roku odwiedził Poznań.

Co to jest Oświecenie (niem. Was ist Aufklärung, pełny tytuł: Beantwortung der Frage: Was ist Aufklärung) – artykuł, który ukazał się w 1784 roku w naukowym piśmie "Berlinische Monatsschrift" wydawanym w Berlinie od roku. Autorem artykułu był Immanuel Kant. Filozof z Królewca odpowiadał w nim na pytanie, czym tak naprawdę jest Oświecenie. Stwierdza w odpowiedzi, że jest ono zapowiedzią wyjścia człowieka z okresu dzieciństwa, w którym człowiek był, polegając na religii i radach teologów. Istotą Oświecenia było, wg Kanta, hasło sapere aude! co można przetłumaczyć jako: "miej odwagę posługiwać się rozumem!". Kant podkreślał, że jego epoka jest epoką Oświecenia, ale jeszcze nie jest epoką oświeconą, brak bowiem "jeszcze wiele do tego, by ludzie, ogólnie biorąc, byli już w stanie albo mogli co najmniej być doprowadzeni do tego, by w sprawach religii kierowali się sami w sposób pewny i słuszny swym rozsądkiem, bez obcego kierownictwa".

Berlinische Monatsschrift - niemieckie pismo naukowe propagujące idee Oświecenia. Wychodziło w latach 1783-1796 w Berlinie. Jego wydawcami byli Johann Erich Biester i Friedrich Gedicke. Do idei pisma nawiązywały późniejsze: Berlinische Blätter (1797-1798) i Neue Berlinische Monatsschrift (1799-1811). Wydawcą NBM był Friedrich Nicolai.

Czym jest Oświecenie (niem. Was ist Aufklärung, pełny tytuł: Beantwortung der Frage: Was ist Aufklärung) - artykuł, który ukazał się w 1784 roku w naukowym piśmie "Berlinische Monatsschritf" wydawanym w Berlinie od roku. Autorem artykułu był Immanuel Kant. Filozof z Królewca odpowiadał w nim na pytanie, czym tak naprawdę jest Oświecenie. Stwierdza w odpowiedzi, że jest ono zapowiedzią wyjścia człowieka z okresu dzieciństwa, w którym człowiek był, polegając na religii i radach teologów. Istotą Oświecenia było, wg Kanta, hasło sapere aude! co można przetłumaczyć jako: "miej odwagę posługiwać się rozumem!". Kant podkreślał, że jego epoka jest epoką Oświecenia, ale jeszcze nie jest epoką oświeconą, brak bowiem "jeszcze wiele do tego, by ludzie, ogólnie biorąc, byli już w stanie albo mogli co najmniej być doprowadzeni do tego, by w sprawach religii kierowali się sami w sposób pewny i słuszny swym rozsądkiem, bez obcego kierownictwa".

Berlinisches Journal für Aufklärung - naukowe pismo powstałe w Berlinie w roku 1788. Wychodziła do 1790 roku. Mozna było później w księgarniach nabyć całą serię w 8 tomach. Jego nazwa nawiązywała do broszury Kanta z roku 1784 pod tytułem: Wydawcami Berlinisches Journal für Aufklärung byli: Gottlob Nathanael Fischer i Johann Andreas Riem (ten ostatni pod pseudonimem: C.A.E. Schmidt).

Teoria Wiedzy (niem.: Wissenschaftslehre) – jedno z najważniejszycyh dzieł Johanna Gottlieba Fichtego. Idealista niemiecki zawarł tam systematyczną wykładnię o pojęciu Teorii Wiedzy; czyli wiedzy naczelnej, będącej nauką wszelkich ludzkich nauk. Teoria wiedzy, w zamyśle niemieckiego filozofa, jest i formą i przedmiotem wszystkich nauk ludzkich w ogóle. Jednoznaczna definicja owego pojęcia ma ujawnić także naczelną zasadę nauk szczegółowych. Przedstawiony sposób rozumowania Fichtego jest logicznie dedukcyjny. Budując od podstaw swoją Wissenschaftslehre, Fichte wyszedł także od kantowskiego podziału sądów na sądy a priori oraz a posteriori; przy czym założenia systemu są właśnie aprioryczne.

Jan Nepomucen Kurowski (1783-1866) - polski agronom, pisarz zajmujący się tematyką rolniczą oraz popularyzator wiedzy rolniczej. Założył i redagował "Tygodnik Rolniczo-Technologiczny". Był autorem wielu podręczników i poradników. Już na początku XIX wieku Kurowski propagował wprowadzanie płodozmianu na ziemiach polskich.

Akcja Romeo – nazwa prowadzonej na szeroką skalę przez wywiad NRD Hauptverwaltung Aufklärung (część tzw. Stasi) akcji polegającej na uwodzeniu samotnych kobiet, zatrudnionych w instytucjach państwowych RFN, pozostających ze względu na swoją wiedzę bądź dostęp do dokumentów w obszarze zainteresowania wschodnioniemieckiego wywiadu.

Jan Dominik Piotr Jaśkiewicz (ur. 6 lipca 1749 we Lwowie - zm. 14 listopada 1809 w Krakowie) - polski chemik i mineralog końca XVIII wieku, doktor medycyny Uniwersytetu Wileńskiego, profesor chemii i historii naturalnej w Szkole Głównej Koronnej, lekarz nadworny Stanisława Augusta Poniatowskiego od 1783.

Jiří Procháska (ur. 10 kwietnia 1749 w miejscowości Blížkovice koło Moravskich Budějovic, zm. 17 lipca 1820 w Wiedniu) – czeski lekarz anatom, okulista, fizjolog, pisarz i wykładowca uniwersytecki. Był autorem podręcznika fizjologii, stworzył teorię przewodzenia nerwowego, i jest pamiętany jako jeden z twórców współczesnego rozumienia odruchów. Studiował medycynę w Pradze i w Wiedniu, od 1778 do 1791 roku był profesorem na Uniwersytecie w Pradze. W 1791 roku został następcą Josepha Bartha na katedrze w Wiedniu.

Christoph Schaffrath (ur. 1709 w Hohnstein niedaleko Drezna, zm. 17 lutego wg gazety Berlinische Nachrichten lub po 5 listopada 1763 w Berlinie) - był niemieckim kompozytorem późnobarokowym.

Kant-Studien – czasopismo filozoficzne, specjalnie poświęcone filozofii Immanuela Kanta. Założycielem i pierwszym redaktorem naczelnym (od 1897 do 1922 roku) czasopisma był Hans Vaihinger. Obecnie wydawane jest jako kwartalnik przez Niemieckie Towarzystwo Kantowskie. W czasopiśmie publikowane są artykuły i recenzje w języku niemieckim, angielskim i francuskim. Zamieszczany jest też dział z ciągle aktualizowaną bibliografią o Kancie. Redakcja znajduje się na Uniwersytecie Jana Gutenberga w Moguncji.

XIII Liceum Ogólnokształcące im. płk. Leopolda Lisa-Kuli w Warszawie – liceum ogólnokształcące w Warszawie, znane jako "trzynastka" (w latach 19491990 nosiło imię Ludwika Waryńskiego). W szkole istnieje jedyna w Polsce klasa dwujęzyczna z językiem rosyjskim. Dewizą szkoły jest zwrot „Sapere aude!” (z łac. miej odwagę być mądrym, miej odwagę posługiwać się własną mądrością) – łacińska sentencja autorstwa Horacego. Maksymę tę rozsławił filozof Immanuel Kant, czyniąc z niej hasło Oświecenia.

Liberalizm kompleksowy - łączy on założenia liberalizmu instytucjonalnego, ekonomicznego i idealistycznego. Przedstawicielem był Immanuel Kant, który akceptował twierdzenie Hobbesa, że stanem natury jest stan walki, widział jednak możliwości przezwyciężenia go poprzez zmianę świadomości społecznej, zmianę ustroju państw oraz oparcie stosunków międzynarodowych na pewnych zasadach.

Heinrich Josef Johann von Auersperg (ur. 24 czerwca 1697 r.; zm. 11 lutego 1783 w Wiedniu), austriacki dostojnik państwowy, książę ziębicki w latach 1713-1783, gubernator Galicji w latach 1774-1780.

SdKfz 140/1 Aufklärungspanzer 38(t) (oficjalna nazwa czołgu Aufklärer auf PzKpfw 38(t) Ausf. M mit 2 cm Kwk 38 L/55 SdKfz 140/1) − niemiecki lekki czołg rozpoznawczy z okresu II wojny światowej.

Jakob Sigismund Beck (ur. 1761 w Gdańsku, zm. 1840), filozof niemiecki. Wykształcony w Königsbergu, został profesorem filozofii najpierw w Halle (1791-99) następnie w Rostocku. Poświęcił się krytyce i wyjaśnianiu filozofii Kanta, wydał Erläuternde Auszüge aus den kritischen Schriften des Herrn Prof Kant, auf Anrathen desselben (Ryga 1793), szeroko rozpowszechnione kompendium filozofii kantowskiej.

Wielka Brytania uznała Stany Zjednoczone za niepodległy kraj w 1783 roku. Pierwszy wysłannik dyplomatyczny George Hammond w randze ministra-plenipotenta przybył do ówczesnej stolicy USA Filadelfii w 1791 roku. Najtrudniejsze problemy uregulował tzw. "traktat Jaya" z 1794 roku. Od roku 1893 reprezentanci Zjednoczonego Królestwa w USA noszą tytuł ambasadora.

Hermann Gutzmann (ur. 29 stycznia 1865 w Bytowie (wówczas Bütow), zm. 1922) – niemiecki lekarz, jeden z pionierów foniatrii. Studiował w Berlinie, został doktorem medycyny w 1887 roku, od 1889 praktykował w Berlinie, zajmując się zaburzeniami mowy. Od 1891 roku redaktor naczelny i wydawca Monatsschrift für die gesammte Sprachheilkunde.

Livgrenadjärregementet - jeden z pułków piechoty szwedzkiej, które historia z przerwami liczyła ponad 200 lat. Istniał w latach 1791-1816 oraz 1928-1997.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja