Linki:
28 października,
29 sierpnia,
Adam Smith,
Altruizm,
Anglia,
Bałwochwalstwo,
Cmentarz,
David Hume,
Demokracja,
Dwa traktaty o rządzie,
Ekonomia,
Empiryzm,
Epistemologia,
Ewangelia,
Fenomenologia,
Fetyszyzm (religia),
Filozofia,
Francis Bacon (filozof),
George Berkeley,
Ilościowa teoria pieniądza,
Isaac Newton,
Język angielski,
Jakub II Stuart,
Jan Jakub Rousseau,
John Locke (Zagubieni),
John Stuart Mill,
Karol II Stuart,
Karolina Południowa,
Kartezjusz,
Kolonia (geografia polityczna),
Konstytucja,
Król,
Liberalizm,
Londyn,
Lord Shaftesbury,
Monetaryzm,
Monoteizm,
Oksford,
Oliver Cromwell,
Pierre Gassendi,
Platon,
Polityka,
Prerogatywa,
Psychika,
Purytanizm,
Robert Boyle,
Stany Zjednoczone,
Szamanizm,
Thomas Hobbes,
Totem (religia),
Trójpodział władzy,
Uniwersytet Mikołaja Kopernika,
Wielka Brytania,
Wrington,
John Locke (ur.
29 sierpnia 1632 w Wrington, zm.
28 października 1704 w Oates ) –
angielski filozof, lekarz,
polityk,
politolog i
ekonomista. Twórca klasycznej postaci
empiryzmu oraz podstaw teoretycznych rządów
demokratycznych. W
ekonomii stworzył teorię wartości pieniądza, która stała się początkiem kierunku ekonomicznego zwanego
monetaryzmem.
Sensualizm (z
łac. sensus - zmysł) to pogląd
filozoficzny głoszący, że wszelka
wiedza pochodzi od wrażeń zmysłowych (poznanie odbywa się poprzez przeprowadzanie logicznych doświadczeń) i jest tylko bardziej lub mniej złożonym kompleksem spostrzeżeń. W starożytności sensualizm głosili
Arystoteles,
sofiści,
epikurejczycy,
cynicy i
stoicy. W czasach nowożytnych między innymi
Étienne de Condillac,
David Hume,
Herbert Spencer. Echa sensualizmu, choć w mocno przetworzonej postaci są też obecnie w
fenomenologii. Przedstawiciel tego kierunku w teorii poznania, angielski filozof
John Locke (
1632-
1704) twierdził, iż "nie ma niczego w umyśle, co nie istniałoby w zmysłach".
Gustav Karl Cassel (ur.
20 października 1866 w
Sztokholmie, zm.
15 stycznia 1945 w
Jönköping) – szwedzki
ekonomista, przedstawiciel
szwedzkiej szkoły w ekonomii. W latach 1907-1933 profesor
Uniwersytetu w Sztokholmie. Zwolennik liberalizmu gospodarczego. Zajmował się teorią cen, teorią procentu i problematyką pieniądza. Wprowadził pojęcie tzw. dyspozycji kapitałowej. Jego uczniem był ekonomista, minister handlu i
laureat Nagrody im. Alfreda Nobla Bertil Ohlin.
John Ramsay McCulloch (ur.
1 marca 1789, zm.
11 listopada 1864) –
angielski ekonomista, przedstawiciel angielskiej
ekonomii klasycznej, kontynuator myśli
Davida Ricarda, uznawany za lidera szkoły ricardiańskiej po jego śmierci. Był profesorem
ekonomii politycznej w
Londynie.
Edward Taylor (ur.
28 września 1884 w
Kielcach, zm.
9 sierpnia 1964 w
Poznaniu) –
ekonomista polski, twórca tzw. Poznańskiej szkoły ekonomicznej, organizator studiów ekonomicznych i prawa skarbowego na
Uniwersytecie Poznańskim, przeciwnik etatyzmu i zwolennik indywidualizmu gospodarczego, przedstawiciel neoklasycznej szkoły w
ekonomii, działacz narodowy, publicysta walczący o wolność gospodarczą i rozwój klasy średniej, radny w radzie miejskiej Poznania (1930–1932), tłumacz klasyki ekonomii (w tym
J. S. Milla).
Wilhelm Georg Friedrich Roscher (ur.
21 października 1817 w
Hanowerze, zm.
4 czerwca 1894 w
Lipsku) – niemiecki
ekonomista. Przedstawiciel
niemieckiej szkoły historycznej. Jego praca pod tytułem Zarys wykładów o gospodarstwie państwa według metody historycznej z 1843 roku stała się swoistym manifestem niemieckiej szkoły historycznej. Roscher zwalczał
nomotetyczny charakter klasycznej ekonomii. Podkreślał ścisły związek
ekonomii politycznej ze wszystkimi naukami społecznymi.
Stała materiałowa – fizyczna lub chemiczna właściwość danej
substancji, która może być wyrażona liczbowo. Podanie precyzyjnej wartości liczbowej stałej wymaga często określenia warunków zewnętrznych (np.
temperatury,
ciśnienia,
wilgotności). Wartości stałych materiałowych są zazwyczaj podawane w postaci stabelaryzowanej. Są wydawane książki w całości poświęcone prezentacji tych stałych.
John Stuart Mill (ur.
20 maja 1806 w Pentonville,
Londyn,
Anglia, zm.
8 maja 1873 w
Awinion,
Francja) angielski
filozof,
politolog i
ekonomista. W filozofii był pierwotnie kontynuatorem tradycji
utylitaryzmu, by później przejść na pozycje
naturalistyczne. W politologii i ekonomii był teoretykiem i piewcą
liberalizmu. Uważany jest za twórcę
liberalizmu demokratycznego. Żonaty z
Harriet Taylor Mill, z którą wspólnie napisali Poddaństwo kobiet – jedną z najważniejszych krytyk nierówności płci.
Jaroslav Šabata (ur.
2 listopada 1927 w Dolenicach na południu
Moraw)
czechosłowacki filozof,
polityk,
politolog, uczestnik
praskiej wiosny, rzecznik
Karty 77.
W tradycyjnym ujęciu, pieniądz definiowany jest za pomocą funkcji (miernika wartości, środka cyrkulacji, środka płatniczego oraz środka gromadzenia oszczędności), jakie musi spełniać. Ten sposób określenia pieniądza pozwala na wyjaśnienie wielu złożonych procesów oraz występujących w gospodarce powiązań między zjawiskami pieniężnymi. Jednak dla potrzeb polityki pieniężnej zaczęto posługiwać się agregatami pieniężnymi, które stanowią odzwierciedlenie szerszego podejścia do pojęcia podaży pieniądza od znaczenia nadawanego jej za pośrednictwem definicji funkcjonalnej. Istnienie agregatów pieniężnych definiuje istnienie wielkości
pieniądza w ujęciu statystycznym, wartości opisujące wielkość podaży pieniądza w gospodarce, jak również jej rodzaje. W poszczególnych krajach wykorzystywane są różne ilości agregatów pieniężnych.
Knut John Gustaf Wicksell (ur.
20 grudnia 1851 w
Sztokholmie, zm.
3 maja 1926 w Stocksund) – szwedzki
ekonomista, twórca
szwedzkiej szkoły w ekonomii, zwanej też szkołą sztokholmską. Jeden z twórców nowoczesnej teorii równowagi ekonomicznej.
Paradoks petersburski, inaczej gra petersburska, to pojęcie używane w
teorii decyzji i
rachunku prawdopodobieństwa opisujące grę losową, która mimo posiadania nieskończonej
wartości oczekiwanej posiada jednocześnie ograniczoną wartość pieniężną dla większości ludzi. Problem został po raz pierwszy sformułowany przez
Daniela Bernoulliego w
1738 roku, który jednocześnie zaproponował jego wyjaśnienie przy pomocy
funkcji użyteczności. Mimo nazwy, nie jest to
paradoks w ścisłym sensie tego słowa, ale raczej ilustracja tego, że ludzie zazwyczaj w warunkach niepewności nie podejmują decyzji kierując się kryterium maksymalizacji pieniężnej
wartości oczekiwanej. Problem ten położył podwaliny pod współczesną
teorię oczekiwanej użyteczności.
Henry Charles Carey (
15 grudnia 1793 -
13 października 1879) -
amerykański ekonomista, urodzony w
Filadelfii. Ze względu na bliskie kontakty z
Frédériciem Bastiatem oraz podobne poglądy, czasami zalicza się go do nurtu poźnej
klasycznej ekonomii francuskiej.
Banknot (
niem. Banknote,
ang. bank-note – kwit bankowy) to
pieniądz papierowy emitowany przez centralny
bank emisyjny. Jest to pieniądz symbolizujący określoną wartość niepokrytą w jego wartości materialnej. W przypadku pieniądza metalowego odpowiednikiem banknotu jest
bilon. Od niedawna oprócz banknotów z papieru stosuje się również bardzo podobne do nich pieniądze wykonane z tworzyw sztucznych bez udziału celulozy.
William Nassau Senior (
26 września 1790 -
4 czerwca 1864)
angielski prawnik i
ekonomista, profesor
ekonomii politycznej na
Uniwestytecie Oksfordzkim, urodzony w Compton w
hrabstwie Berkshire. Przedstawiciel angielskiej
ekonomii klasycznej. Jego najważniejszym dziełem był Zarysu nauki ekonomii politycznej, wydany w
1836.
John Leslie Mackie (
25 sierpnia 1917, zm
12 grudnia 1981) – był australijskim
filozofem z
Sydney. Jego prace w istotny sposób wpłynęły na filozofię religii, metafizykę i filozofię języka. Najbardziej znany jest ze swoich poglądów na meta-etykę, zwłaszcza z obrony sceptycyzmu moralnego. Jest autorem sześciu książek. Najbardziej znaną z nich, ‘Ethics: Inventing Right and Wrong’ (1977) otwiera odważne twierdzenie, że "Nie ma czegoś takiego, jak obiektywne wartości". W książce tej autor dowodzi, że wartości etyczne nie są odkrywane przez ludzi – są przez nich tworzone.
Erik Lundberg (ur.
13 sierpnia 1907 w
Sztokholmie, zm.
14 września 1987) – szwedzki
ekonomista. Przedstawiciel
szwedzkiej szkoły w ekonomii. Zajmował się analizą wielkości agregatowych takich jak
dochód narodowy, oszczędności, inwestycje,
konsumpcja. Rozwinął teorię
cyklu gospodarczego.
Louis De La Forge (ur.
24 lub
26 listopada 1632 r. w
La Flèche we
Francji, zm. w
1666 r. w
Saumur) – praktykujący
lekarz medycyny,
filozof nurtu
kartezjańskiego, zwolennik
myśli św. Augustyna, jak również propagator uwydatniania jej związków z filozofią nowożytną. Sympatyzował z
Oratorianami oraz z protestanckimi ośrodkami naukowymi w
Saumur.
Louis De La Forge (ur.
24 lub
26 listopada 1632 r. w
La Flèche we
Francji, zm. w
1666 r. w
Saumur) – praktykujący
lekarz medycyny,
filozof nurtu
kartezjańskiego, zwolennik
myśli św. Augustyna, jak również propagator uwydatniania jej związków z filozofią nowożytną. Sympatyzował z
Oratorianami oraz z protestanckimi ośrodkami naukowymi w
Saumur.
Louis Bourdaloue SJ (ur.
20 sierpnia 1632 - zm.
13 maja 1704),
francuski jezuita i kaznodzieja, urodzony w
Bourges. W wieku 16 lat wstąpił do
Towarzystwa Jezusowego, był profesorem retoryki, filozofii, i teologii moralnej. Jego kazania cieszyły się taką popularnością, że został przeniesiony do Paryża w 1669 do kościoła Św. Ludwika. Ze względu na elokwencję wypowiedzi został szybko zrównany z
Racinem czy braćmi
Corneille. Dawał kazania w
Wersalu. Z pewnością Bourdaloue jest jednym z największych oratorów francuskich i wiele z jego kazań było używanych we francuskich książkach szkolnych. Jego nazwiskiem nazwane są we Francji wykwintne
nocniki.
Francis Bacon, 1. wicehrabia
St Albans (ur.
22 stycznia 1561 - zm.
9 kwietnia 1626),
angielski filozof, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli
filozofii epoki
odrodzenia i
baroku,
eseista,
polityk oraz
prawnik. Uchodzi za jednego z twórców nowożytnej koncepcji
nauki. Twórca teorii
indukcji eliminacyjnej rozwiniętej później w tzw.
kanonach Milla. Jeden z twórców
empiryzmu.
Pożyczka lombardowa jest to
pożyczka, która jest udzielana pod zastaw
papierów wartościowych oraz wartościowych przedmiotów o charakterze użytkowym, jak
biżuteria czy
obrazy. Banki udzielają pożyczek lombardowych na okres od 7 dni do 3 miesięcy. Zabezpieczeniem tych pożyczek mogą być
bony i książeczki PKO lub blokada
środków pieniężnych na rachunkach złotowych i walutowych, ponadto bank przyjmuje kosztowności w postaci wyrobów ze
złota i
platyny, sztabek złota oraz złotych
monet.