Linki:
Amiga Fast File System,
Andrew File System,
AtheOS File System,
Be File System,
Berkeley Fast File System,
Btrfs,
CD-R,
Cramfs,
DOS,
EComStation,
ExFAT,
Ext,
Ext2,
Ext3,
Ext4,
FAT12,
FAT16,
FAT32,
File Allocation Table,
HAMMER,
HFS+,
HPFS,
Hierarchical File System,
ISO 9660,
Joliet (ujednoznacznienie),
Journaled File System,
Linux,
Microsoft,
Microsoft Windows,
Microsoft Windows 95,
Microsoft Windows 98,
Microsoft Windows NT,
Microsoft Windows Vista,
Microsoft Windows XP,
Minix (system plików),
Mount Rainier (zapis pakietowy),
NTFS,
Network File System (protokół),
OCFS2,
OS/2,
Plik,
Reiser4,
ReiserFS,
Rock Ridge,
System plików,
UFS2,
Unicode,
Universal Disk Format,
Unix,
Unix File System,
VFAT,
WinFS,
XFS,
Xiafs,
ZFS,
Joliet - hierarchiczny
system plików, pozwalający na zapis na
CD-R plików z nazwami o długości do 64 znaków z wykorzystaniem wszystkich znaków, również międzynarodowych, a także nazwy zapisane w standardzie
Unicode. System Joliet został wprowadzony przez firmę
Microsoft i rozpoznają go wszystkie najnowsze systemy
Windows (
95,
98,
NT 4.0,
XP,
Vista itd.). Format ten nie jest rozszerzeniem systemu plików
ISO 9660 - struktury opisujące zawartość płyty CD są w przypadku tych dwóch systemów są od siebie niezależne (rozszerzeniem formatu
ISO 9660 umożliwiającym stosowanie długich nazw
plików oraz zapisywania praw dostępu do nich jest
Rock Ridge, stosowany w systemach
uniksowych).
Hierarchiczny system plików to
rekursywny system plików, w którym istnieje jeden szczytowy zbiór plików (np. / w systemach podobnych do Uniksa) tzn. taki, że wszystkie pozostałe zbiory plików należące do tego samego systemu plików są jego podzbiorami.
UDF (
ang. Universal Disk Format) –
system plików stworzony jako implementacja standardu ISO 13346, który jest rozszerzeniem starszego
ISO 9660, służący do zapisywania danych na nagrywalnych nośnikach danych, głównie z ograniczonymi możliwościami ponownego zapisu takich jak:
8.3 (ang. 8.3 filename, nazywany też SFN – short filename, pl. krótkie nazwy plików) – konwencja nazw plików stosowana w starszych wersjach
DOS i wersjach Windows od
95 do
NT 3.51. Jest ona też używana we współczesnych wersjach
Microsoft Windows jako alternatywa dla
długich nazw plików celem kompatybilności ze starszymi wersjami programów. Konwencja nazw plików jest ograniczona przez system plików
FAT.
Standard ISO 9660 – standard, który definiuje
system plików przeznaczony do płyt
CD. Jest to standard obsługiwany przez różne
systemy operacyjne z rodziny
Unix (np.
Linux), a także
Mac OS,
MS Windows,
DOS i inne. Stworzony został przez
Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO).
Rekursywny system plików to
wirtualny system plików, w którym zbiory plików (np. katalogi lub foldery) zawierają inne zbiory plików będące elementami tego samego wirtualnego systemu plików.
BitLocker to Go jest funkcją systemu
Microsoft Windows 7. Umożliwia on
kryptograficzną ochronę danych przechowywanych na dyskach
USB Flash. Funkcjonalność BitLocker to Go jest rozszerzeniem dostępnego od
Windows Vista mechanizmu
BitLocker, który mógł działać wyłącznie na
systemie plików NTFS. Użycie NTFS na dyskach USB Flash jest niewygodne, ponieważ odłączanie takich nośników w czasie pracy systemu nie zawsze jest możliwe (mogą wystąpić utraty danych ze względu na sposób ich cache’owania). Problem ten niemal nie występuje w przypadku systemów plików
FAT,
FAT32 oraz
exFAT.
Ntfsprogs jest zbiorem
wolnych narzędzi systemu
Unix do zarządzania
systemem plików NTFS, który jest używany przez Systemy
Windows XP,
Microsoft Windows Server 2003,
Microsoft Windows 2000, system
Windows NT 4.0, Microsoft
Windows Vista, Microsoft Windows Serwer 2008 i
Microsoft Windows 7 do obsługi
partycji dysku twardego. Ntfsprogs było pierwszą metodą stabilnie zapisującą dane do partycji NTFS w systemie
Linux. Obsługuje wszystkie wersje systemu plików NTFS, włączne z system Windows 32- i 64-bitowych. Ntfsprogs pozostaje popularnym sposobem interakcji z partycją NTFS i jest zawarte w większości dystrybucji Linuksa i na Live CDs. Istnieją także wersje, które zostały skompilowane dla systemu Windows.
exFAT (Extended File Allocation Table, znany również jako FAT64) jest
systemem plików stworzonym specjalnie na potrzeby
pamięci flash przez
Microsoft. Został zawarty w następujących systemach operacyjnych:
Windows Embedded CE 6.0,
Windows Vista z dodatkiem
Service Pack 1,
Windows 7 i
Windows Server 2008. Ponadto dla
Windows XP i
Windows Server 2003 Microsoft opublikował stosowną aktualizację. exFAT może być używany wszędzie tam, gdzie
system plików NTFS nie jest najlepszym rozwiązaniem, na przykład ze względu na dużą nadmiarowość struktury danych.
Wirtualny system plików (
ang. Virtual File System lub Virtual Filesystem Switch, VFS) – abstrakcyjna powłoka leżąca ponad rzeczywistym
systemem plików, której zadaniem jest umożliwienie programom użytkownika korzystania z niego w jednakowy sposób, niezależnie od tego jaki system plików jest rzeczywiście wykorzystywany. VFS dostarcza jednolity
interfejs wspólny dla wszystkich systemów plików obsługiwanych przez
jądro systemu operacyjnego.
Standard ISO 9660 – standard, który definiuje
system plików przeznaczony do płyt
CD. Jest to standard obsługiwany przez różne
systemy operacyjne z rodziny
Unix (np.
Linux), a także
Mac OS,
MS Windows,
DOS i inne. Stworzony został przez
Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO).
Installable File System - część
systemu operacyjnego odpowiedzialna za obsługę modułów implementujących różne
systemy plików i jednoczesny dostęp do woluminów zapisanych za pomocą różnych systemów plików.
Katalog główny (
ang. root directory) –
katalog w
systemie plików nadrzędny dla wszystkich innych katalogów (i również plików). W
systemach uniksowych oznaczamy przez ukośnik (/), a w systemach
dosowych przez odwrotny ukośnik ().
VFAT (
ang. Virtual FAT) - rozszerzenie
systemu plików FAT umożliwiające używanie długich nazw
plików (do 255 znaków) oraz posiadajace lepszą wydajność.
Dowiązanie twarde (łącze stałe,
ang. hard link) jest to umieszczona w
systemie plików referencja wskazująca na konkretny, istniejący wcześniej
i-węzeł w obrębie tej samej
partycji. Dla systemu operacyjnego, dowiązanie takie jest po prostu dodatkową nazwą dla wskazywanego obiektu - plik z n dowiązaniami ma n nazw. Aby obiekt w systemie plików został skasowany, muszą zostać usunięte wszystkie odwołujące się do niego dowiązania. Stąd funkcja systemowa do kasowania plików w języku C nazywa się unlink - kasowany nie jest plik, ale jedynie jego nazwa oraz dekrementowany jest wskaźnik dowiązań (dopiero gdy spadnie on do zera, system automatycznie zwalnia zaalokowaną przestrzeń dyskową – zwalnia i-węzeł). Domyślnie każdy folder w uniksowych systemach plików posiada zaraz po utworzeniu dwa dowiązania twarde – swoją nazwę (np. /home/fizyk/przyklad) oraz wewnątrz dowiązanie ".". Dodatkowo, jeśli folder zawiera podfoldery, to w każdym z nich znajduje się dowiązanie ".." wskazujące na niego jako folder nadrzędny. Ze względu na możliwość tworzenia nieskończonych pętli przez tworzenie nieprawidłowych dowiązań do katalogów, niektóre systemy nie pozwalają na tworzenie nowych dowiązań tego typu, lub pozwalają na to tylko użytkownikowi
root.