Linki:
Łacina,
55 p.n.e.,
586 p.n.e.,
63 p.n.e.,
Achaja (prowincja rzymska),
Africa Proconsularis,
Akwitania,
Aleksander Macedoński,
Alpes Cottiae,
Alpes Maritimae,
Alpes Poenninae,
Arabia Petraea,
Armenia Inferior,
Autonomia Palestyńska,
Azja (prowincja rzymska),
Babilon,
Baleary,
Betar Illit,
Betlejem,
Bitynia,
Brytania,
Chronologia królów Judy i Izraela Edwina Thielego,
Cylicja,
Cypr (wyspa),
Cyrenajka,
Dacja,
Dalmacja,
Dolna Galilea,
Efrata,
Epir,
Górna Galilea,
Góry Judzkie,
Galacja,
Galilea,
Gallia Belgica,
Gallia Lugdunensis,
Gallia Narbonensis,
Geografia Izraela,
Germania Inferior,
Germania Superior,
Grecy,
Greka klasyczna,
Gusz Ecjon,
Hebron,
Herod I Wielki,
Herodion,
Hispania Baetica,
Hispania Tarraconensis,
II wiek p.n.e.,
IV wiek p.n.e.,
I wiek p.n.e.,
Italia,
Izrael,
Izraelici,
Język arabski,
Język hebrajski,
Jerozolima,
Jerycho,
Juda (kraina),
Kapadocja,
Kilometr,
Kommagena,
Korsyka i Sardynia (prowincja rzymska),
Królestwo Izraela (państwo północne),
Królestwo Judy,
Kreta,
Licja,
Likaonia,
Luzytania,
Machabeusze,
Mauretania (prowincja rzymska),
Metr,
Mezja,
Morze Martwe,
N.p.m.,
Nabuchodonozor II,
Niewola babilońska,
Noricum,
Numidia,
Osroene,
Palestyna,
Pamfilia,
Panonia,
Pizydia,
Pont,
Powstanie Machabeuszów,
Prowincje rzymskie,
Pustynia,
Pustynia Judzka,
Pustynia Negew,
Rów Jordanu,
Równina Szaron,
Recja,
Salomon (król Izraela),
Samaria,
Samaria (kraina),
Sophene,
Starożytna Macedonia,
Starożytna Persja,
Starożytny Egipt,
Starożytny Izrael,
Starożytny Rzym,
Sycylia,
Syria (prowincja rzymska),
Szefela,
Tracja,
VI wiek p.n.e.,
Wzgórza Golan,
X wiek p.n.e.,
Zachodnia Galilea,
Zjednoczone królestwo Izraela,
Izrael - wywodzi się z istniejącego w czasach
starożytnych – w różnych okresach w różnych formach – państwa żydowskiego. Na obszarze obecnego Izraela przedstawiciele narodu
żydowskiego zaczęli się osiedlać w
XIII w. p.n.e. Pod wpływem zagrożenia zewnętrznego, struktura plemienna państwa zastąpiona została centralną władzą monarchy. Pierwszym królem został w
XI w. p.n.e Saul, po nim zaś panowali
Dawid (ok. 1000-969 r. p.n.e.) i
Salomon (ok. 969-931 r. p.n.e.). Po śmierci tego ostatniego królestwo
rozpadło się na
Izrael (część północna ze stolicą w
Samarii) i
Judę (część południowa ze stolicą w
Jerozolimie). Podział na dwa słabe państwa został wkrótce wykorzystany przez kraje ościenne – ok. roku 721 p.n.e. królestwo Izraela podbiła
Asyria, natomiast w roku 586 p.n.e. Judeę opanowali
Babilończycy.
Północne Dowództwo (
hebr. פיקוד הצפון, Pikud Tzafon; w skrócie Patzan) -
sztab dowodzący jednostkami
Sił Obronnych Izraela w północnej części państwa
Izrael. Jego obszarem strategicznego dowodzenia jest
Galilea,
Wzgórza Golan oraz rejon granicy z
Libanem i
Syrią.
Germania Superior (
łac. Górna Germania) – prowincja
rzymska. Stolicą prowincji było
Moguntiacum. Innymi ważnymi miastami prowincji były:
Besontio,
Argentoratum,
Aquae Mattiacae. Około roku
300, Rzym stracił kontrolę nad tymi terenami. Pozostałe południowe fragmenty włączono do prowincji Maxima Sequanorum przed tym jak stały się częścią
Burgundii na początku
V wieku.
Pont – kraina historyczna w północno-wschodniej
Azji Mniejszej, nadmorska część
Kapadocji, w starożytności niezależne królestwo, a następnie prowincja rzymska.
Joram – (יהורם, Jehoram – "Jahwe jest dostojny") postać
biblijna ze
Starego Testamentu, król
Izraela (państwa północnego). Był synem
Achaba i
Izebel. Panował prawdopodobnie w latach
852–841 p.n.e. (wg
datacji Thielego i McFalla; wg Albrighta 849–842 p.n.e.), po śmierci swojego brata
Ochozjasza. Był ostatnim władcą z dynastii
Omriego.
Chronologia królów Judy i Izraela Edwina Thielego – najbardziej rozpowszechniony obecnie w naukach o historii
Starożytnego Bliskiego Wschodu system datacji względnej i bezwzględnej królów starożytnej
Judy i
Izraela z okresu Podzielonego Królestwa, opracowany w
1943 r. przez Edwina Richarda Thiele (1895-1986), misjonarza
adwentystycznego,
bakałarza języków starożytnych,
magistra archeologii, doktora
archeologii biblijnej i
profesora Starego Testamentu na Andrews University w Berrien Springs.
Gilboa (
hebr. הר הגלבוע, Har HaGilboa;
arab. جبال فقوعة, Faqoa) - grzbiet górski wznoszący się nad
doliną Jezreel w
Dolnej Galilei, na północy
Izraela. Grzbietem przebiega granica
Autonomii Palestyńskiej.
Pustynia Judzka (także: Pustynia Judejska, właściwie Judea,
hebr. יהודה, Yəhuda;
arab. سامريّون, Sāmariyyūn ) − górzysta
pustynia położona we wschodniej części
Judei w środkowej części
Izraela.
Chronologia królów Judy i Izraela Edwina Thielego - najbardziej rozpowszechniony obecnie w naukach o historii
Starożytnego Bliskiego Wschodu system datacji względnej i bezwzględnej królów starożytnej
Judy i
Izraela z okresu Podzielonego Królestwa, opracowany w
1943 r. przez Edwina Richarda Thiele (1895-1986), misjonarza
adwentystycznego,
bakałarza języków starożytnych,
magistra archeologii, doktora
archeologii biblijnej i
profesora Starego Testamentu na Andrews University w Berrien Springs.
Susa (
łac. Segusium) – miejscowość i gmina we
Włoszech, w regionie
Piemont, w prowincji
Turyn. W starożytności miasto było stolicą
rzymskiej prowincji
Alpes Cottiae.
Pamfilia, Pamfylia, Pamphylia
gr. Pamphylía (Παμφυλία), dawniej Mopsopia – w starożytności była krainą w południowej
Azji Mniejszej, pomiędzy
Licją i
Cylicją, rozciągająca się od
Morza Śródziemnego do gór
Taurus (obecnie
Antalya w
Turcji). Granicząca od północy z
Pizydią.
Germania Superior (
łac. Górna Germania) – prowincja
rzymska. Stolicą prowincji było
Moguntiacum. Innymi ważnymi miastami prowincji były:
Besontio,
Argentoratum,
Aquae Mattiacae. Około roku
300, Rzym stracił kontrolę nad tymi terenami. Pozostałe południowe fragmenty włączono do prowincji Maxima Sequanorum przed tym jak stały się częścią
Burgundii na początku
V wieku.
Luzytania (
łac. Lusitania, także: Hispania Lusitania), starożytna
prowincja rzymska, która znajdowała się na
Półwyspie Iberyjskim i obejmowała obszar obecnej
Portugalii i zachodnią część
Hiszpanii. Nazwa pochodzi od plemienia Luzytanów zamieszkujących te obszary w okresie starożytnym. Ich pochodzenie nie zostało dotychczas ustalone.
Germania Inferior (
łac. Dolna Germania) – była
prowincja rzymska, położona na lewym brzegu
Renu, obejmująca całe terytorium obecnej
Belgii i
Luksemburga, południową i zachodnią część dzisiejszej
Holandii, skrawek północno-wschodniej
Francji oraz zachodnich
Niemiec. Stolicą prowincji było miasto Colonia Agrippinensis (obecnie
Kolonia), inne większe ośrodki: Ulpia Noviomagus Batavorum (
Nijmegen), Traiectum ad Rhenum (
Utrecht), Tornacum (
Tournai) i Bona (
Bonn).
Jezioro Tyberiadzkie (
hebr.: ים כנרת, Jam Kineret;
arab.: بحيرة طبريا, Al-Bahr at-Tabarijja) jest największym
jeziorem słodkowodnym Izraela, położonym na północy kraju w
Galilei. Niektórzy nazywają je morzem, jednak w rzeczywistości jest to jezioro przepływowe, przez które przepływa rzeka
Jordan, która wraz z jeziorem stanowi podstawowe źródło wody dla Izraela. Specjalny system wodnych rurociągów transportuje wodę z północy kraju na południe z jeziora Tyberiadzkiego aż na
pustynię Negew.
Pamfilia, Pamfylia, Pamphylia
gr. Pamphylía (Παμφυλία), dawniej Mopsopia – w starożytności była krainą w południowej
Azji Mniejszej, pomiędzy
Licją i
Cylicją, rozciągająca się od
Morza Śródziemnego do gór
Taurus (obecnie
Antalya w
Turcji). Granicząca od północy z
Pizydią.
Ezechiasz (zm. w
47 p.n.e.) Przywódca powstańców w
Galilei w poł I w. p.n.e. Występował przeciw popierającemu wpływy rzymskie
Herodowi, wówczas namiestnikowi tej krainy. Został przez niego schwytany i skazany na śmierć. Prawdopodobnie był ojcem
Judy Galilejczyka a jego działalność dała podstawy pod uformowanie się ruchu
zelotów.