Linki:
Łużyce,
Łużyce Górne,
Średniowiecze,
Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego,
Święty Wojciech,
10 czerwca,
10 listopada,
10 lutego,
10 sierpnia,
12 kwietnia,
14 października,
14 sierpnia,
15 lipca,
18 czerwca,
18 listopada,
24 czerwca,
25 czerwca,
25 grudnia,
25 października,
26 czerwca,
27 lipca,
29 grudnia,
2 lutego,
30 stycznia,
31 grudnia,
4 marca,
6 lipca,
9 sierpnia,
Abbasydzi,
Abd ar-Rahman Ghafiki,
Akademia (starożytność),
Akka,
Alanowie,
Albigensi,
Antypapież,
Augsburg,
Bałkany,
Bajdżu,
Benedykt z Nursji,
Biblia Gutenberga,
Bitwa nad rzeką Lech (955),
Bitwa pod Adrianopolem,
Bitwa pod Bagdadem (1258),
Bitwa pod Bouvines,
Bitwa pod Cedynią,
Bitwa pod Grunwaldem,
Bitwa pod Köse Dağ,
Bitwa pod Legnicą,
Bitwa pod Poitiers (732),
Bitwa pod Warną,
Bliski Wschód,
Bolesław III Krzywousty,
Bolesław I Chrobry,
Bułgaria,
Canterbury,
Cesarstwo Bizantyńskie,
Chersonez Taurydzki,
Childeryk III,
Chlodwig I,
Czyngis-chan,
Dżuma,
Dagome iudex,
Delhi,
Dictatus Papae,
Domesday Book,
Druzno,
Edykt mediolański,
Europa,
Filip II August,
Frankowie,
Fritigern,
Fryderyk II Hohenstauf,
Fryderyk I Barbarossa,
Grody Czerwieńskie,
Grzegorz VII (papież),
Hanza,
Hastings,
Henryk IV Salicki,
Henryk I Ptasznik,
Hidżra,
Historia,
Hodo,
III wyprawa krzyżowa,
II wyprawa krzyżowa,
IV wyprawa krzyżowa,
I wyprawa krzyżowa,
Imperium osmańskie,
Inflanty,
Izabela I Katolicka,
Jan Hus,
Jan I Tzimiskes,
Jan bez Ziemi,
Joanna d'Arc,
Justynian I Wielki,
Kalendarium historii Polski,
Kalifat,
Kanossa,
Karloman (syn Pepina Krótkiego),
Karol II Łysy,
Karol Młot,
Karol Wielki,
Karolingowie,
Kataster,
Kazimierz IV Jagiellończyk,
Kijów,
Klasztor Lindisfarne,
Konstantyn I Wielki,
Konstantynopol,
Konstytucje z Clarendon,
Korona Królestwa Polskiego,
Kraków,
Krzysztof Kolumb,
Limes,
Lotar I,
Ludwik II Niemiecki,
Ludwik IV Dziecię,
Ludwik I Pobożny,
Magna Charta Libertatum,
Mahomet,
Majowie,
Marchia Wschodnia,
Marco Polo,
Medyna (Arabia Saudyjska),
Mekka,
Merowingowie,
Mieszko I,
Mieszko II Lambert,
Mongołowie,
Monte Cassino,
Montségur,
Morawy,
Moskwa,
Murad II,
Nicefor II Fokas,
Odkrycie Ameryki,
Odoaker,
Odon Wielki,
Otton IV,
Otton I Wielki,
Państwo Kościelne,
Państwo wielkomorawskie,
Paschalis II,
Pekin,
Pepin Krótki,
Pokój w Budziszynie,
Polanie,
Prawo salickie,
Prowizje oksfordzkie,
Prusowie,
Ramy czasowe średniowiecza,
Regest,
Rekonkwista,
Ren,
Romulus Augustulus,
Słowianie,
Saint-Félix-Lauragais,
Sobór chalcedoński,
Sobory laterańskie,
Suwerenny Rycerski Zakon Szpitalników św. Jana z Jerozolimy z Rodos i z Malty,
Swebowie,
Tatarzy,
Toltekowie,
Tomasz Becket,
Traktat w Verdun,
Turcy,
Unia florencka,
Unia personalna,
Unia polsko-węgierska,
Unia w Krewie,
Uniwersytet Jagielloński,
Urban II,
Ustawa sukcesyjna Bolesława Krzywoustego,
VII wyprawa krzyżowa,
VI wyprawa krzyżowa,
V wyprawa krzyżowa,
Węgrzy,
Władysław III Warneńczyk,
Władysław II Jagiełło,
Władysław I Łokietek,
Włodzimierz I Wielki,
Walens,
Wandalowie,
Warszawa,
Wiślanie,
Wielka schizma wschodnia,
Wielka schizma zachodnia,
Wielkie Księstwo Litewskie,
Wikingowie,
Wilhelm Zdobywca,
Wincenty Kadłubek,
Wit Stwosz,
Wizygoci,
Wojna stuletnia,
Wojny husyckie,
Wyprawy krzyżowe,
Zachariasz (papież),
Zdobycie Akki przez Mameluków,
Zjazdy gnieźnieńskie,
Historia średniowiecza – część
historii obejmująca okres w dziejach
Europy i
Bliskiego Wschodu pomiędzy starożytnością a czasami nowożytnymi. Okres ten zwany jest
średniowieczem.
Średniowiecze – epoka w historii
europejskiej, obejmująca okres między
starożytnością a
renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym
cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei
humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.
Starożytność – okres w
historii Bliskiego Wschodu,
Europy i
Afryki Północnej obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych
cywilizacji do politycznego upadku
cesarstwa zachodniorzymskiego w
476 roku.
Starożytność – okres w
historii Bliskiego Wschodu,
Europy i
Afryki Północnej obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych
cywilizacji do politycznego upadku
cesarstwa zachodniorzymskiego w
476 roku
[1].
Zachodnioeuropejska filozofia średniowieczna – okres w
historii filozofii obejmujący różne nurty filozoficzne
średniowiecza, uprawianych na obszarze zachodniego chrześcijaństwa.
Oświecenie, określane często jako wiek rozumu – nurt
kulturalny oraz okres w
historii Europy przypadający na lata
1688-
1789. W rozumieniu szerszym: epoka w dziejach kultury europejskiej między
barokiem a
romantyzmem.
Epoka literacka – okres w
historii literatury powszechnej lub narodowej, w którym dominują pewne, zbliżone do siebie, prądy lub kierunki literackie. Epoka literacka składać się może z
okresów.
Historia Polski (1944-1989) jest to okres w dziejach państwa polskiego, obejmujący okres komunizmu od
1944 r., poprzez powstanie
PRL, aż do obrad
Okrągłego Stołu w
1989 r.
Polska Izba Handlowa dla Bliskiego Wschodu, działająca w okresie międzywojennym (m.in. w 1930) izba gospodarcza mająca za zadanie rozwój stosunków gospodarczych pomiędzy Polską a krajami Bliskiego Wschodu.
Okres wczesnodynastyczny (starosumeryjski) - okres w dziejach starożytnej
Mezopotamii, zależnie od przyjętej chronologii datowany na ok. 2800-2350 r. p.n.e. .
Demografia średniowiecza zajmuje się badaniem
demografii w
Europie w okresie
średniowiecza. Składa się na nią szacowanie liczby ludności, jej zmian oraz migracji. Na wiele sposobów, demografia była kluczowym czynnikiem zmian w
historii średniowiecza.
Julia Zabłocka, właściwie Rosalia Julianna Zabłocka, (ur.
14 lutego 1931 w
Zabrzu, zm.
26 marca 1993 w
Poznaniu) –
polski historyk starożytności, specjalizująca się w historii
Starożytnego Bliskiego Wschodu, związana z
Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Uczennica
Tadeusza Zawadzkiego. Inicjatorka badań nad dziejami bliskowschodnimi na poznańskim uniwersytecie.
Filozofia starożytna – pierwsza epoka
filozofii zachodu obejmująca dorobek myślicieli antycznej (starożytnej)
Grecji i
Rzymu. Początek filozofii starożytnej datuje się na okres działalności
Talesa z Miletu (koniec
VII w. p.n.e.). Za datę końcową dla filozofii starożytnej przyjmuje się symboliczny kres starożytności (upadek
cesarstwa zachodniorzymskiego w roku
476 r. n.e.) lub zamknięcie
Akademii Platońskiej w 529 r. n.e. Z końcem filozofii starożytnej rozpoczyna się okres
filozofii średniowiecznej.
Język starogrecki albo greka starożytna – ogólna nazwa okresu w rozwoju
języka greckiego, trwającego od
okresu archaicznego przez okres klasyczny aż po
okres hellenistyczny w dziejach
starożytnej Grecji. W takim ujęciu nazwa "język starogrecki" odnosi się do następujących faz rozwojowych języka:
Nowe Państwo - okres w dziejach
starożytnego Egiptu, trwający od
XVI do
XI wieku p.n.e. Był to okres panowania
XVIII,
XIX i
XX dynastii (lata 1570-
1070 p.n.e.). Nowe Państwo poprzedzał
Drugi Okres Przejściowy, po 1070 p.n.e. nastąpił
Trzeci Okres Przejściowy. Nowe Państwo było okresem największego rozkwitu potęgi starożytnego Egiptu.
Epoka hellenistyczna – nazwana hellenizmem, okres trzech stuleci w historii regionu
Morza Śródziemnego i
Bliskiego Wschodu, którego początek wyznacza zgon
Aleksandra Macedońskiego w
323 roku p.n.e., a koniec podbicie Egiptu przez Rzymian w
30 roku p.n.e..