Kamakura - okres

Yamato (jap. 大和時代 – Yamato-jidai) – okres w historii Japonii w latach 250-710, kiedy dwór cesarski zarządzał krajem z prefektury Nara znanej wówczas jako prowincja Yamato. Dzieli się na okres Kofun (250-538) i Asuka (538-710).

Heisei (jap. 平成時代 - Heisei-jidai) - epoka w historii Japonii trwająca od 8 stycznia 1989 roku do dziś. Zgodnie z tradycją, wstępujący na tron cesarz wybiera nazwę dla epoki, która będzie określać okres jego panowania. Cesarz Akihito wybrał nazwę "Heisei", co w wolnym tłumaczeniu oznacza "budowanie pokoju".

Kamikaze (神風, jap. Boski Wiatr – kami – bóg, boski, kaze – wiatr) – sztormy, które zgodnie z tradycją ocaliły Japonię przed dwoma najazdami Mongołów pod dowództwem Kubilaj-chana.

Epoka Taishō (jap. 大正時代, Taishō-jidai, "era wielkiej sprawiedliwości") – okres w historii Japonii trwający od 30 lipca 1912 do 25 grudnia 1926, przypadający na panowanie cesarza Yoshihito. Centrum władzy politycznej przesunęło się od dawnej oligarchicznej grupy "starszych mężów stanu" (元老 genrō) w kierunku parlamentu (国会) i partii demokratycznych, między innymi z powodu słabego zdrowia nowego cesarza. Z tego powodu era jest uważana za czas ruchów liberalnych w Japonii, znanych jako "demokracja okresu Taishō". Okres ten wyraźnie odróżnia się od poprzedzającego go chaotycznego okresu Meiji i następującego po nim okresu Shōwa, charakteryzującego się tendencjami militarystycznymi.

Asuka-kyō (jap. 飛鳥京, Asuka-kyō) - siedziba dworu cesarskiego i stolica Japonii w różnych latach okresu Asuka. Zlokalizowana w historycznej prowincji Yamato w miejscu współczesnej wsi Asuka w prefekturze Nara.

Sengoku (?) – okres w historii Japonii przypadający na lata 1493 (1467) - 1573. Za początek tego okresu uznaje się zamach stanu Meiō z 1493 roku lub początek wojny Ōnin przypadający na 1467 rok. Okres zamyka obalenie Muromachi bakufu przez Nobunagę Odę w 1573 roku. Okres ten bywa przyporządkowywany jako część okresu Muromachi lub też część okresu Azuchi Momoyama. W okresie tym konsekwentnie malały wpływy szogunatu, co doprowadziło do walk o wpływy pomiędzy poszczególnymi daimyō.

Imperium japońskie (Cesarstwo Wielkiej Japonii) (jap. dawna pisownia: 大日本帝國, obecna: 大日本帝国, Dai Nippon Teikoku) – określenie używane w odniesieniu do państwa japońskiego w okresie od drugiej połowy XIX wieku do pierwszej połowy XX wieku, który przypada na japońskie epoki: Meiji, Taishō oraz wczesną Shōwa, a więc łącznie na lata 1868-1945.

Imperium japońskie (Cesarstwo Wielkiej Japonii) (jap. dawna pisownia: 大日本帝國, obecna: 大日本帝国, Dai Nippon Teikoku) – określenie używane w odniesieniu do państwa japońskiego w okresie od drugiej połowy XIX wieku do pierwszej połowy XX wieku, który przypada na japońskie epoki: Meiji, Taishō oraz wczesną Shōwa, a więc łącznie na lata 1868-1945 (formalnie do 1947).

Mutsuhito (jap. 睦仁; ur. 3 listopada 1852 w Kioto, zm. 30 lipca 1912 w Tokio) - zgodnie z tradycją 122. cesarz Japonii, pośmiertnie zwany Meiji, tak jak okres jego panowania (epoka Meiji 1868-1912).

Gokishichidō (jap. 五畿七道,, dosł. pięć prowincji i siedem obwodów?) – najstarszy system podziału terytorialnego w Japonii, wprowadzony przez Kodeks Asuka (Asuka Kiyomihara-ryō) w 689 roku, w okresie Asuka i obowiązujący do okresu Muromachi. System dzielił państwo na pięć prowincji w regionie Kinai i siedem obwodów (dō).

Epoka Taishō (jap. 大正時代, Taishō-jidai?, "era wielkiej sprawiedliwości") – okres w historii Japonii trwający od 30 lipca 1912 do 25 grudnia 1926, przypadający na panowanie cesarza Yoshihito. Centrum władzy politycznej przesunęło się od dawnej oligarchicznej grupy "starszych mężów stanu" (元老 genrō) w kierunku parlamentu (国会) i partii demokratycznych, między innymi z powodu słabego zdrowia nowego cesarza. Z tego powodu era jest uważana za czas ruchów liberalnych w Japonii, znanych jako "demokracja okresu Taishō". Okres ten wyraźnie odróżnia się od poprzedzającego go chaotycznego okresu Meiji i następującego po nim okresu Shōwa, charakteryzującego się tendencjami militarystycznymi.

Bushi (?) - w Japonii z okresu przed restauracją Meiji termin ten oznaczał wszystkich ludzi zajmujących się wojaczką. Od określenia bushi pochodzi nazwa kodeksu moralnego japońskich wojowników - Bushidō.

Mogi (jap. 裳着, Mogi), także Chakumo (jap. 着裳, Chakumo) - japońska ceremonia wejścia dziewczyny w dorosłość praktykowana od okresu Heian do Azuchi Momoyama (w rodzinie cesarskiej i wśród arystokracji do epoki Meiji). Stosowną ceremonią dla chłopców było genpuku. Podczas ceremonii dziewczęta po raz pierwszy w życiu były ubierane w mo (jap. 裳, mo). Wiek, w którym dziewczęta uczestniczyły w ceremonii nie był ustalony. Zazwyczaj odbywało się to pomiędzy 12 a 16 rokiem życia. W okresie Sengoku zdarzało się, że dziewczęta z arystokracji przechodziły przez tę ceremonię już w wieku 8 ~ 10 lat, aby były gotowe do zawarcia wczesnego małżeństwa z rozsądku, służącego poprawieniu sytuacji politycznej władcy danej prowincji.

Kamatari Fujiwara (jap. 藤原鎌足, Fujiwara-no Kamatari) (ur. 614, zm. 14 listopada 669) – japoński polityk okresu Asuka, arystokrata, cesarski dworzanin. Pochodził z rodu Nakatomi, stał się protoplastą klanu Fujiwara. Znany jako Kamatari Nakatomi (jap. 中臣鎌足, Nakatomi-no Kamatari). Przed swoją śmiercią otrzymał nazwisko Fujiwara od cesarza Tenji.

Epoka literacka – okres w historii literatury powszechnej lub narodowej, w którym dominują pewne, zbliżone do siebie, prądy lub kierunki literackie. Epoka literacka składać się może z okresów.

Fuhito Fujiwara (jap. 藤原不比等, Fujiwara no Fuhito, ur. 659, zm. 13 września 720) - kugyou w Japonii na przełomie okresów Asuka i Nara. Drugi syn Kamatari Fujiwara. W tekstach źródłowych jego imię bywa zapisywane znakiem 史 (jap. , Fuhito). Najbardziej wpływowy człowiek na dworze cesarskim za panowania cesarzowych Gemmei i Genshō. Zasłużony mąż stanu, jeden z twórców kodeksu Taihō. Minister za panowania cesarzy Jitō, Mommu, Gemmei i Genshō. Otrzymał tytuły udaijin i dajoudaijin.

Bushidō (武士道, jap. - bushi - wojownik, dō - droga życiowa) - to niepisany zbiór zasad etycznych japońskich samurajów. Kodeks ten był ściśle związany z feudalizmem, miał na celu uzależnienie lenników od panów, czyniąc z nich jak najdoskonalszych żołnierzy i sługi. Etos samurajski kształtował się od okresu Heian do restauracji Meiji, kiedy zlikwidowano podział klasowy. Zawiera w sobie elementy konfucjanizmu, buddyzmu zen oraz rodzimej religii shintō.

Soga (jap. 蘇我氏, Soga no uji) - jedna z najbardziej wpływowych rodzin w polityce okresu Yamato w Japonii. W połowie VI wieku Soga poparli wprowadzenie buddyzmu w Japonii czym narazili się na wrogość pozostałych wpływowych klanów Nakatomi oraz Mononobe. Spór pomiędzy tymi stronnictwami wywołał kilkudziesięcioletni rozłam w kraju. Ród Soga odniósł ostateczne zwycięstwo w roku 587 i zapewnił buddyzmowi życzliwe przyjęcie w Japonii. Z rozkazu cesarza wznieśli pierwszą w Japonii świątynię buddyjską. W późniejszych latach członkowie klanu Soga stali się z kolei konserwatystami sprzeciwiającymi się reformom mającym doprowadzić do centralizacji państwa japońskiego pod rządami rodu cesarskiego.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja