Linki:
Łaska,
Świętość,
Święty,
Święty Synod,
Święty Wojciech,
Akt prawny,
Aleksander III (papież),
Augsburg,
Bóg,
Beatyfikacja,
Biskup,
Cud (religia),
Divinus perfectionis Magister,
Eugeniusz III,
Franciszek Sowa,
Grzegorz IX,
Henryk Fros,
Henryk II Święty,
Jan Paweł II,
Kaplica,
Kościół powszechny,
Kościół prawosławny,
Konstytucja apostolska,
Kult religijny,
Męczennik,
Martyrium,
Modlitwa,
Ołtarz,
Papież,
Passus,
Prawo kanoniczne,
Prezbiterium,
Proces kanonizacyjny,
Relikwiarz,
Relikwie,
Sługa Boży,
Sobór laterański IV,
Stolica Apostolska,
Sylwester II,
Synod,
Translacja (kult świętych),
Ulryk z Augsburga,
Wiara,
XII wiek,
XI wiek,
Zbawienie,
Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie
świętym) to oficjalne uznanie przez
Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w
Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za
męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną
kultu publicznego w
Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest
procesem kanonizacyjnym.
Kult Mikołaja II i jego rodziny funkcjonuje oficjalnie w
Rosyjskim Kościele Prawosławnym od momentu kanonizacji
ostatniego cara, jego żony
Aleksandry Fiodorowny, syna
Aleksego oraz córek
Olgi,
Tatiany,
Marii i
Anastazji. Miała ona miejsce w 2000. Wszyscy członkowie rodziny carskiej zostali uznani za świętych cierpiętników carskich (
ros. Царственные страстотерпцы). Nieformalne formy czci ostatniego cara i jego bliskich były odnotowywane jeszcze przed tą datą. Kanonizacja wzbudziła jednak żywe kontrowersje i była szeroko dyskutowana przez teologów prawosławnych.
Żywa Cerkiew, renowacjonizm (
ros. Живая Церковь, Обновленцы) – ruch w
Rosyjskim Kościele Prawosławnym domagający się szeregu reform w obrzędowości i prawie kanonicznym Kościoła prawosławnego. Początkowo miał charakter oddolny i wiązał się z żywą na początku XX wieku dyskusją o przyszłości prawosławia w Rosji, w dalszej fazie swojego istnienia został wykorzystany przez władze do walki z religią, silnie infiltrowany przez radzieckie służby specjalne.
Provida Mater Ecclesia –
konstytucja apostolska Piusa XII ustanawiająca w Kościele
instytuty świeckie. Dokument nosi datę
2 lutego 1947. Pełny tytuł konstytucji brzmi Konstytucja apostolska Provida Mater Ecclesia na temat stanów kanonicznych i instytutów świeckich, mających na celu osiągnięcie chrześcijańskiej doskonałości.
Uznanie za zmarłego – to
instytucja prawna, która może zostać zastosowana w przypadku zaginięcia
osoby fizycznej oraz określonego prawem upływu czasu od jej zaginięcia. Jej wynikiem jest uznanie
śmierci tej osoby.
Administrator diecezji – w Kościele katolickim
biskup lub
prezbiter tymczasowo zarządzający
diecezją w trakcie
wakatu (
sediswakancji) lub trwałej przeszkody w sprawowaniu władzy przez
biskupa diecezjalnego, wybierany przez diecezjalne
kolegium konsultorów. Nie należy mylić tego urzędu z
administratorem apostolskim, który ma podobne zadania i uprawnienia, ale jest mianowany przez
Stolicę Apostolską.
Święto katedry św. Piotra, zwane od
IV wieku jako
łac. Natale Petri de cathedra –
święto liturgiczne obchodzone
22 lutego w
Kościele rzymskokatolickim. To
święto w czasie którego katolicy wspominają z czcią krzesło
św. Piotra Apostoła uznawanego za pierwszego
papieża. Święto to przypomina, że
Stolica Piotrowa jest podstawą jedności
Kościoła.
Konstytucja Czarnogóry składa się ze 158 artykułów. Została ratyfikowana i przyjęta przez parlament w dniu 19 października 2007 r. na nadzwyczajnej sesji poprzez osiągnięcie wymaganej
większości kwalifikowanej dwóch trzecich głosów. Jej oficjalnie ogłoszenie nastąpiło 22 października 2007 roku.
Maria Anna od Jezusa z Paredes (ur.
1618 zm.
26 maja 1645) -
święta Kościoła katolickiego. Pochodziła z wielodzietnej rodziny, gdy miała 4 lata w
1622 roku zmarł jej ojciec, a w
1624 roku zmarła jej matka. W
1639 roku wstąpiła do trzeciego Zakonu św. Franciszka, a w
1645 roku jej rodzinnej miejscowości doszło do trzęsienia ziemi i wybuchły epidemie, wówczas zaopiekowała się z chorymi. Zmarła 26 maja 1645 roku mając 27 lat w opinii świętości. Została
beatyfikowana przez
papieża Piusa IX w
1853 roku, a
kanonizowana przez papieża
Piusa XII w
1950 roku.
Parlament Ekwadoru ogłosił ją bohaterką narodową.
Porfiryj Uspienski (1804-1885), arcybiskup
Kijowa w
rosyjskim Kościele Prawosławnym, historyk, biblista, archeolog, bizantynista, wszechstronnie uzdolniony człowiek.
Ikona Matki Bożej "Znak" - jedna z prawosławnych ikon Matki Bożej typu Oranta, szczególnie czczona w
Rosyjskim Kościele Prawosławnym. Ikona przedstawia Matkę Bożą z wzniesionymi w geście modlitewnym dłońmi, w pozycji siedzącej lub stojącej, z wyobrażeniem Jezusa Chrystusa jako dziecka na wysokości piersi.
Ikona Matki Bożej „Znak” – jedna z prawosławnych ikon Matki Bożej typu Oranta, szczególnie czczona w
Rosyjskim Kościele Prawosławnym. Ikona przedstawia Matkę Bożą z wzniesionymi w geście modlitewnym dłońmi, w pozycji siedzącej lub stojącej, z wyobrażeniem Jezusa Chrystusa jako dziecka na wysokości piersi.
Biskup naczelny - urząd w
Kościele Starokatolickim Mariawitów a także tytuł przysługujący
ordynariuszom diecezji warszawsko-płockiej. Biskup naczelny wybierany jest przez
synod lub
kapitułę generalną, pełni jednocześnie funkcję Przewodniczącego Rady Kościoła i reprezentuje Kościół na zewnątrz. Siedzibą biskupa naczelnego jest
Świątynia Miłosierdzia i Miłości w Płocku. Według obowiązujących przepisów kadencja biskupa naczelnego trwa 7 lat.
Uznanie długu - czynność
dłużnika dokonana wobec
wierzyciela, z której wynika chęć zapłaty długu lub przynajmniej przyznanie istnienia obowiązku spełnienia
świadczenia. Uznanie długu przed upływem terminu
przedawnienia prowadzi do jego przerwania. Uznanie roszczenia przedawnionego jest prawnie bezskuteczne, albowiem dla zniesienia skutków przedawnienia niezbędne jest wyraźne zrzeczenie się przez dłużnika prawa skorzystania z tego zarzutu. Uznanie długu ma istotne znaczenie dowodowe w sferze procesu cywilnego, albowiem wierzyciel przedstawiający dowód uznania długu przez dłużnika nie musi wykazywać w inny sposób istnienia swej wierzytelności. Dłużnika
obciąża wówczas powinność wykazania, że uznana wierzytelność w rzeczywistości nie istnieje.
Joanna Delanoue (ur.
18 czerwca 1666 zm.
17 sierpnia 1736) -
święta Kościoła katolickiego. Pochodziła z wielodzietnej rodziny. Mając 4 lata, w 1670 roku, zmarł jej ojciec, a w 1692 roku zmarła jej matka; wówczas odziedziczyła dom. Szczególnie pomagała biednym ludziom. Założyła zgromadzenie Świętej Anny od Opatrzności Bożej Służek ubogich. Zmarła 17 sierpnia 1736 roku, mając 70 lat, w opinii świętości. Została pochowana w kaplicy domu zakonnego. Została
beatyfikowana przez papieża
Piusa XII w 1947 roku, a
kanonizowana przez papieża
Jana Pawła II 31 października 1982 roku.
Aital —
imię męskie, według strony
cerkwi prawosławnej w Polsce pochodzące z
perskiego i oznaczające "biały, świetlisty". Zgodnie z niektórymi źródłami rosyjskimi, rozwiniętą formą imienia jest Айталлах (Ajtallach). Patronem tego imienia w Kościele katolickim i prawosławnym jest św. Aital z Persji, wspominany razem ze śwśw. Acepsymem i Józefem.
Zwyczajna forma rytu rzymskiego, Nowy porządek mszy (
łac. Novus Ordo Missae,
pot. Msza, msza posoborowa) - w
Kościele katolickim porządek celebrowania
mszy obrządku łacińskiego promulgowany w
1969 przez
papieża Pawła VI konstytucją apostolską Missale Romanum i przyjęty za podstawowy (zwyczajny) w Kościele zachodnim. Obecnie podstawą celebracji mszy w tej formie jest
Mszał Rzymski w wydaniu
Jana Pawła II z
2002.
Śmierć (zgon) —
zdarzenie prawne powstające z chwilą
śmierci osoby fizycznej, z którą szereg przepisów
prawa wiąże wiele
skutków prawnych. Śmierć stwierdzana jest w
akcie zgonu na podstawie
karty zgonu, a w razie niemożliwości jej sporządzenia — poprzez
postępowanie o stwierdzenie zgonu lub
uznanie za zmarłego.
Warłaam, nazwisko świeckie: Eristawi (ur. 8 sierpnia 1763 w eristawstwie ksańskim - zm. 18 grudnia 1830 w
Moskwie) –
gruziński biskup
prawosławny, pierwszy
egzarcha Gruzji po likwidacji
autokefalii Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego przez
Świątobliwy Synod Rządzący Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Homagium, hominium – hołd symbolizujący oddanie się
władzy. Może oznaczać też publiczne, oficjalne uznanie przez
wasala danej osobistości za swego
seniora w czasie ceremonii
hołdu lennego. Określenia tego używano często zwłaszcza wobec hołdu składanego od stanów nowo nabytych terytoriów. Kardynałowie składają homagium papieżowi po wyborze na głowę Kościoła, a wierni danej
diecezji – biskupowi po wyborze na urząd
ordynariusza.