Linki:
Średniowiecze,
Żydzi,
Achaja (prowincja rzymska),
Achemenidzi,
Africa Proconsularis,
Akwitania,
Alpes Cottiae,
Alpes Maritimae,
Alpes Poenninae,
Anatolia,
Arabia Petraea,
Armenia Inferior,
Azja (prowincja rzymska),
Baleary,
Bazyli Wielki,
Biblia,
Bitynia,
Brytania,
Cenobityzm,
Chrześcijaństwo,
Cylicja,
Cypr (wyspa),
Cyrenajka,
Dacja,
Dalmacja,
Dariusz I Wielki,
Derinkuyu,
Dzieje Apostolskie,
Epir,
Ewangelia,
Fresk,
Galacja,
Galilea,
Gallia Belgica,
Gallia Lugdunensis,
Gallia Narbonensis,
Germania Inferior,
Germania Superior,
Grzegorz z Nazjanzu,
Grzegorz z Nyssy,
Herodot,
Hispania Baetica,
Hispania Tarraconensis,
Islam,
Italia,
Józef Flawiusz,
Język akadyjski,
Język angielski,
Język elamicki,
Język staroperski,
Jafet,
Jezus Chrystus,
Judea,
Kaymaklı,
Kayseri,
Ketuba,
Kommagena,
Korsyka i Sardynia (prowincja rzymska),
Królowie Kapadocji,
Kraina historyczna,
Kreta,
Ksenofont,
Kserkses,
Licja,
Likaonia,
Luzytania,
Mauretania (prowincja rzymska),
Mezja,
Miszna,
Nevşehir,
Niğde,
Noricum,
Numidia,
Ojcowie Kościoła,
Orygenes,
Osroene,
Pachomiusz,
Pamfilia,
Panonia,
Park Narodowy Göreme,
Patriarcha Konstantynopola,
Persowie,
Pizydia,
Pont,
Prawosławie,
Prowincje rzymskie,
Recja,
Satrapia,
Soğanlı vadisi,
Sophene,
Starożytna Grecja,
Starożytna Macedonia,
Starożytny Egipt,
Starożytny Iran,
Strabon,
Sycylia,
Synagoga w Sardes,
Syria (prowincja rzymska),
Taurus (góry w Turcji),
Teologia,
Tracja,
Tuf wulkaniczny,
Turcja,
UNESCO,
Wniebowstąpienie Pańskie,
Zesłanie Ducha Świętego,
Kapadocja –
kraina historyczna w
Tureckiej Anatolii, znana przede wszystkim z charakterystycznych form
tufowych tworzących księżycowy krajobraz oraz z domów i kościołów wykutych w tufowych skałach. Kapadocja była aż do
średniowiecza silnym ośrodkiem
chrześcijaństwa oraz miejscem narodzin idei życia klasztornego.
Dokładna klasyfikacja Kościołów oraz związków chrześcijańskich i zapożyczających z chrześcijaństwa. Poniższa klasyfikacja oparta jest na tradycyjnym i najczęściej stosowanym podziale chrześcijaństwa na trzy gałęzie: katolicyzm, protestantyzm i wschodnią ortodoksję (prawosławie i kościoły orientalne)- mający podstawy w genetycznej i historycznej klasyfikacji wyznań chrześcijańskich. Często jednak niektóre wyznania zalicza się do dwóch wielkich gałęzi, lub uznaje za gałąź odrębną: np. anglikanizm uznawany często za "drogę środka" (via media) między katolicyzmem a protestantyzmem., czy też orientalne kościoły wschodnie odróżniane od prawosławia. Inny podział znowu jeszcze bardziej upraszcza klasyfikację dzieląc chrześcijaństwo po prostu na dwie gałęzie: zachodnią (katolicką i protestancką) lub katolicko-prawosławną i protestancką. Niektóre kościoły różnych gałęzi nawiązują między sobą
interkomunię. Oprócz trzech tradycyjnych, wymienione zostały nurty nowe: afrochrześcijaństwo, restoracjonizm i chrześcijaństwo nietrynitarne.
Pont – kraina historyczna w północno-wschodniej
Azji Mniejszej, nadmorska część
Kapadocji, w starożytności niezależne królestwo, a następnie prowincja rzymska.
Dokładna klasyfikacja Kościołów oraz związków chrześcijańskich i zapożyczających z chrześcijaństwa. Poniższa klasyfikacja oparta jest na tradycyjnym i najczęściej stosowanym podziale chrześcijaństwa na trzy gałęzie: katolicyzm, protestantyzm i wschodnią ortodoksję (prawosławie i kościoły orientalne)- mający podstawy w genetycznej i historycznej klasyfikacji wyznań chrześcijańskich. Często jednak niektóre wyznania zalicza się do dwóch wielkich gałęzi, lub uznaje za gałąź odrębną: np. anglikanizm uznawany często za "drogę środka" (via media) między katolicyzmem a protestantyzmem., czy też orientalne kościoły wschodnie odróżniane od prawosławia. Inny podział znowu jeszcze bardziej upraszcza klasyfikację dzieląc chrześcijaństwo po prostu na dwie gałęzie: zachodnią (katolicką i protestancką) lub katolicko-prawosławną i protestancką. Niektóre kościoły różnych gałęzi nawiązują między sobą
interkomunię. Oprócz trzech tradycyjnych, wymienione zostały nurty nowe: afrochrześcijaństwo, restoracjonizm i chrześcijaństwo nietrynitarne.
Ariarates I (
gr. Ἀριαράθης, Ariaráthēs) (ur. ok.
405, zm.
322 p.n.e.) –
satrapa Kapadocji w latach
350-
333 p.n.e., władca
Kapadocji od
331 p.n.e. do swej śmierci. Syn
Ariaramnesa I, satrapy
Kapadocji.
Ariarates III (
gr. Ἀριαράθης, Ariaráthēs) (zm.
220 p.n.e.) – koregent ojca
Ariaramnesa II, władcy
Kapadocji, w latach ok.
255-
235 p.n.e., samodzielny władca
Kapadocji w latach ok.
235-
230 p.n.e., król
Kapadocji od ok.
230 p.n.e. do swej śmierci.
Archelaos II (
gr. Αρχέλαος , Archélaos) (zm.
37 n.e.) – król Cylicji Trachejskiej od
17 n.e. do swej śmierci. Syn ostatniego króla
Kapadocji Archelaosa I Filopatrisa Ktistesa Sotera oraz nieznanej z imienia królowej, zapewne córki króla
Kapadocji Ariobarzanesa II Filopatora.
Wyrażenia "chrześcijańska demokracja", "chrześcijańscy demokraci" lub "chrześcijańsko-demokratyczny" stanowią element licznych nazw partii i ugrupowań politycznych odwołujących się do
chrześcijańskiej demokracji jako nurtu politycznego.
Ariarates II Filopator (
gr. Ἀριαράθης, Ariaráthēs) (zm. ok.
280 p.n.e.) – władca
Kapadocji od
301 p.n.e. do swej śmierci. Syn Orofernesa, brata
Ariaratesa I, władcy
Kapadocji.
Ariaramnes I lub Ariamnes II (
gr. Ἀριαράμνης, Ariarámnēs; Ἀριάμνης, Ariámnēs) –
satrapa Kapadocji pod zwierzchnictwem
perskim w latach
362-
350 p.n.e. Syn
Datamesa II, satrapy
Kapadocji. Historyk grecki
Diodor Sycylijski w dziele pt. Biblioteka podał, że jego panowanie trwało pięćdziesiąt lat oraz że zmarł bez żadnego czynu godnego pamięci (ks. XXXI, 3). Posiadał dwóch synów:
Ariaratesa i Orofernesa. Po jego śmierci władzę w
Kapadocji objął najstarszy syn
Ariarates I.
Ariaramnes II lub Ariamnes III (
gr. Ἀριαράμνης, Ariarámnēs; Ἀριάμνης, Ariámnēs) – władca
Kapadocji pod zwierzchnictwem
Seleucydów w latach ok.
280-
235 p.n.e. Syn
Ariaratesa II Filopatora, władcy
Kapadocji.
Chrześcijańska refleksja
eschatologiczna na temat
małżeństwa sakramentalnego czerpie swe biblijne inspiracje przede wszystkim z rozmowy
Jezusa Chrystusa z
saduceuszami opisanej w
ewangeliach synoptycznych:
Glafira (zm. ok.
7) – córka króla
Kapadocji Archelaosa I Filopatrisa Ktistesa Sotera oraz nieznanej z imienia królowej, zapewne córki króla
Kapadocji Ariobarzanesa II Filopatora. Siostra
Archelaosa II, króla Cylicji Trachejskiej w latach
17-
37 n.e.
Orofernes Nikeforos (
gr. Oρoφέρνης , Orophernēs) – król
Kapadocji w latach
159-
157 p.n.e. Syn króla
Kapadocji Ariaratesa IV Eusebesa i królowej Antiochis, córki
Antiocha III Wielkiego, króla państwa
Seleucydów.
Van Genclik Spor Stadyumu to wieloużytkowy
stadion znajdujący się w
tureckim mieście
Van, położonym we
Wschodniej Anatolii. Na tym stadionie swoje mecze rozgrywa drużyna
piłkarska Van Genclikspor. Stadion może pomieścić 6000 widzów, miejsc siedzących jest 5000. Oddany do użytku został w roku
1971.
Chrystianizacja – proces wypierania
rodzinnych wierzeń etnicznych, osiadłego w określonym rejonie ludu, przez
wiarę chrześcijańską. Jego największe nasilenie przypadało w okresie
średniowiecza, a spowodowane było dominującą pozycją chrześcijaństwa wśród ówczesnych europejskich władców oraz rosnącymi wpływami
papiestwa.
Ariarates IV Eusebes (
gr. Ἀριαράθης, Ariaráthēs) (zm.
163 p.n.e.) – król
Kapadocji od
220 p.n.e. do swej śmierci. Syn króla
Kapadocji Ariaratesa III i królowej Stratoniki, córki
Antiocha II Theosa, króla państwa
Seleucydów.
Rozdział państwa od kościoła, rozdział kościoła od państwa, rozdział kościoła i państwa, rozdział państwa i religii -
doktryna zakładająca rozdzielenie działalności
organizacji religijnych i państwowych oraz oparty na niej model ustrojowy państwa. Koncepcja ta była przedmiotem długiej debaty w historii. Termin "kościół" odnosi się do różnych dominujących wyznań chrześcijańskich w
Europie lub innych wyznań (religii) na innych
kontynentach.
Kościół Chrześcijański w Duchu Prawdy i Pokoju – Kościół
chrześcijański prawnie działający na terenie
Polski. Liderem Kościoła jest Antoni Adamczyk. Centrala Kościoła Chrześcijańskiego w Duchu Prawdy i Pokoju w
Rybniku od
1991 roku wydaje pismo chrześcijańskie pt. "Duch Prawdy i Pokoju", w którym są zamieszczane artykuły z życia Kościoła i wykładnie tekstów
biblijnych.
Feminizm chrześcijański, to prąd
teologiczny występujący w części
kościołów chrześcijańskich, głównie o charakterze
liberalnym, podkreślająca konieczność
równouprawnienia płci w życiu Kościołów (np.
kapłaństwo kobiet) a także w życiu społecznym i politycznym. Często głosi również
pacyfizm chrześcijański oraz równouprawnienie np. mniejszości seksualnych i etnicznych. Chrześcijaństwo feministyczne nie jest tożsame z
feminizmem chrześcijańskim, który nie jest teologią, często jest odrzucany przez chrześcijan feministycznych oraz określany jako "współczesna ideologia".
Ariarates VI Epifanes Filopator (
gr. Ἀριαράθης, Ariaráthēs) (zm.
116 lub
111 p.n.e.) – król
Kapadocji od
130 p.n.e. do swej śmierci. Najmłodszy syn króla
Kapadocji Ariaratesa V Eusebesa Filopatora i królowej Nysy, zapewne córki
Farnakesa I, króla
Pontu.