Kapadocja

Linki:
Średniowiecze, Żydzi, Achaja (prowincja rzymska), Achemenidzi, Africa Proconsularis, Akwitania, Alpes Cottiae, Alpes Maritimae, Alpes Poenninae, Anatolia, Arabia Petraea, Armenia Inferior, Azja (prowincja rzymska), Baleary, Bazyli Wielki, Biblia, Bitynia, Brytania, Cenobityzm, Chrześcijaństwo, Cylicja, Cypr (wyspa), Cyrenajka, Dacja, Dalmacja, Dariusz I Wielki, Derinkuyu, Dzieje Apostolskie, Epir, Ewangelia, Fresk, Galacja, Galilea, Gallia Belgica, Gallia Lugdunensis, Gallia Narbonensis, Germania Inferior, Germania Superior, Grzegorz z Nazjanzu, Grzegorz z Nyssy, Herodot, Hispania Baetica, Hispania Tarraconensis, Islam, Italia, Józef Flawiusz, Język akadyjski, Język angielski, Język elamicki, Język staroperski, Jafet, Jezus Chrystus, Judea, Kaymaklı, Kayseri, Ketuba, Kommagena, Korsyka i Sardynia (prowincja rzymska), Królowie Kapadocji, Kraina historyczna, Kreta, Ksenofont, Kserkses, Licja, Likaonia, Luzytania, Mauretania (prowincja rzymska), Mezja, Miszna, Nevşehir, Niğde, Noricum, Numidia, Ojcowie Kościoła, Orygenes, Osroene, Pachomiusz, Pamfilia, Panonia, Park Narodowy Göreme, Patriarcha Konstantynopola, Persowie, Pizydia, Pont, Prawosławie, Prowincje rzymskie, Recja, Satrapia, Soğanlı vadisi, Sophene, Starożytna Grecja, Starożytna Macedonia, Starożytny Egipt, Starożytny Iran, Strabon, Sycylia, Synagoga w Sardes, Syria (prowincja rzymska), Taurus (góry w Turcji), Teologia, Tracja, Tuf wulkaniczny, Turcja, UNESCO, Wniebowstąpienie Pańskie, Zesłanie Ducha Świętego,
Kapadocja – kraina historyczna w Tureckiej Anatolii, znana przede wszystkim z charakterystycznych form tufowych tworzących księżycowy krajobraz oraz z domów i kościołów wykutych w tufowych skałach. Kapadocja była aż do średniowiecza silnym ośrodkiem chrześcijaństwa oraz miejscem narodzin idei życia klasztornego.

Dokładna klasyfikacja Kościołów oraz związków chrześcijańskich i zapożyczających z chrześcijaństwa. Poniższa klasyfikacja oparta jest na tradycyjnym i najczęściej stosowanym podziale chrześcijaństwa na trzy gałęzie: katolicyzm, protestantyzm i wschodnią ortodoksję (prawosławie i kościoły orientalne)- mający podstawy w genetycznej i historycznej klasyfikacji wyznań chrześcijańskich. Często jednak niektóre wyznania zalicza się do dwóch wielkich gałęzi, lub uznaje za gałąź odrębną: np. anglikanizm uznawany często za "drogę środka" (via media) między katolicyzmem a protestantyzmem., czy też orientalne kościoły wschodnie odróżniane od prawosławia. Inny podział znowu jeszcze bardziej upraszcza klasyfikację dzieląc chrześcijaństwo po prostu na dwie gałęzie: zachodnią (katolicką i protestancką) lub katolicko-prawosławną i protestancką. Niektóre kościoły różnych gałęzi nawiązują między sobą interkomunię. Oprócz trzech tradycyjnych, wymienione zostały nurty nowe: afrochrześcijaństwo, restoracjonizm i chrześcijaństwo nietrynitarne.

Pont – kraina historyczna w północno-wschodniej Azji Mniejszej, nadmorska część Kapadocji, w starożytności niezależne królestwo, a następnie prowincja rzymska.

Dokładna klasyfikacja Kościołów oraz związków chrześcijańskich i zapożyczających z chrześcijaństwa. Poniższa klasyfikacja oparta jest na tradycyjnym i najczęściej stosowanym podziale chrześcijaństwa na trzy gałęzie: katolicyzm, protestantyzm i wschodnią ortodoksję (prawosławie i kościoły orientalne)- mający podstawy w genetycznej i historycznej klasyfikacji wyznań chrześcijańskich. Często jednak niektóre wyznania zalicza się do dwóch wielkich gałęzi, lub uznaje za gałąź odrębną: np. anglikanizm uznawany często za "drogę środka" (via media) między katolicyzmem a protestantyzmem., czy też orientalne kościoły wschodnie odróżniane od prawosławia. Inny podział znowu jeszcze bardziej upraszcza klasyfikację dzieląc chrześcijaństwo po prostu na dwie gałęzie: zachodnią (katolicką i protestancką) lub katolicko-prawosławną i protestancką. Niektóre kościoły różnych gałęzi nawiązują między sobą interkomunię. Oprócz trzech tradycyjnych, wymienione zostały nurty nowe: afrochrześcijaństwo, restoracjonizm i chrześcijaństwo nietrynitarne.

Ariarates I (gr. Ἀριαράθης, Ariaráthēs) (ur. ok. 405, zm. 322 p.n.e.) – satrapa Kapadocji w latach 350-333 p.n.e., władca Kapadocji od 331 p.n.e. do swej śmierci. Syn Ariaramnesa I, satrapy Kapadocji.

Ariarates III (gr. Ἀριαράθης, Ariaráthēs) (zm. 220 p.n.e.) – koregent ojca Ariaramnesa II, władcy Kapadocji, w latach ok. 255-235 p.n.e., samodzielny władca Kapadocji w latach ok. 235-230 p.n.e., król Kapadocji od ok. 230 p.n.e. do swej śmierci.

Archelaos II (gr. Αρχέλαος , Archélaos) (zm. 37 n.e.) – król Cylicji Trachejskiej od 17 n.e. do swej śmierci. Syn ostatniego króla Kapadocji Archelaosa I Filopatrisa Ktistesa Sotera oraz nieznanej z imienia królowej, zapewne córki króla Kapadocji Ariobarzanesa II Filopatora.

Wyrażenia "chrześcijańska demokracja", "chrześcijańscy demokraci" lub "chrześcijańsko-demokratyczny" stanowią element licznych nazw partii i ugrupowań politycznych odwołujących się do chrześcijańskiej demokracji jako nurtu politycznego.

Ariarates II Filopator (gr. Ἀριαράθης, Ariaráthēs) (zm. ok. 280 p.n.e.) – władca Kapadocji od 301 p.n.e. do swej śmierci. Syn Orofernesa, brata Ariaratesa I, władcy Kapadocji.

Ariaramnes I lub Ariamnes II (gr. Ἀριαράμνης, Ariarámnēs; Ἀριάμνης, Ariámnēs) – satrapa Kapadocji pod zwierzchnictwem perskim w latach 362-350 p.n.e. Syn Datamesa II, satrapy Kapadocji. Historyk grecki Diodor Sycylijski w dziele pt. Biblioteka podał, że jego panowanie trwało pięćdziesiąt lat oraz że zmarł bez żadnego czynu godnego pamięci (ks. XXXI, 3). Posiadał dwóch synów: Ariaratesa i Orofernesa. Po jego śmierci władzę w Kapadocji objął najstarszy syn Ariarates I.

Ariaramnes II lub Ariamnes III (gr. Ἀριαράμνης, Ariarámnēs; Ἀριάμνης, Ariámnēs) – władca Kapadocji pod zwierzchnictwem Seleucydów w latach ok. 280-235 p.n.e. Syn Ariaratesa II Filopatora, władcy Kapadocji.

Chrześcijańska refleksja eschatologiczna na temat małżeństwa sakramentalnego czerpie swe biblijne inspiracje przede wszystkim z rozmowy Jezusa Chrystusa z saduceuszami opisanej w ewangeliach synoptycznych:

Glafira (zm. ok. 7) – córka króla Kapadocji Archelaosa I Filopatrisa Ktistesa Sotera oraz nieznanej z imienia królowej, zapewne córki króla Kapadocji Ariobarzanesa II Filopatora. Siostra Archelaosa II, króla Cylicji Trachejskiej w latach 17-37 n.e.

Orofernes Nikeforos (gr. Oρoφέρνης , Orophernēs) – król Kapadocji w latach 159-157 p.n.e. Syn króla Kapadocji Ariaratesa IV Eusebesa i królowej Antiochis, córki Antiocha III Wielkiego, króla państwa Seleucydów.

Van Genclik Spor Stadyumu to wieloużytkowy stadion znajdujący się w tureckim mieście Van, położonym we Wschodniej Anatolii. Na tym stadionie swoje mecze rozgrywa drużyna piłkarska Van Genclikspor. Stadion może pomieścić 6000 widzów, miejsc siedzących jest 5000. Oddany do użytku został w roku 1971.

Chrystianizacja – proces wypierania rodzinnych wierzeń etnicznych, osiadłego w określonym rejonie ludu, przez wiarę chrześcijańską. Jego największe nasilenie przypadało w okresie średniowiecza, a spowodowane było dominującą pozycją chrześcijaństwa wśród ówczesnych europejskich władców oraz rosnącymi wpływami papiestwa.

Ariarates IV Eusebes (gr. Ἀριαράθης, Ariaráthēs) (zm. 163 p.n.e.) – król Kapadocji od 220 p.n.e. do swej śmierci. Syn króla Kapadocji Ariaratesa III i królowej Stratoniki, córki Antiocha II Theosa, króla państwa Seleucydów.

Rozdział państwa od kościoła, rozdział kościoła od państwa, rozdział kościoła i państwa, rozdział państwa i religii - doktryna zakładająca rozdzielenie działalności organizacji religijnych i państwowych oraz oparty na niej model ustrojowy państwa. Koncepcja ta była przedmiotem długiej debaty w historii. Termin "kościół" odnosi się do różnych dominujących wyznań chrześcijańskich w Europie lub innych wyznań (religii) na innych kontynentach.

Kościół Chrześcijański w Duchu Prawdy i Pokoju – Kościół chrześcijański prawnie działający na terenie Polski. Liderem Kościoła jest Antoni Adamczyk. Centrala Kościoła Chrześcijańskiego w Duchu Prawdy i Pokoju w Rybniku od 1991 roku wydaje pismo chrześcijańskie pt. "Duch Prawdy i Pokoju", w którym są zamieszczane artykuły z życia Kościoła i wykładnie tekstów biblijnych.

Feminizm chrześcijański, to prąd teologiczny występujący w części kościołów chrześcijańskich, głównie o charakterze liberalnym, podkreślająca konieczność równouprawnienia płci w życiu Kościołów (np. kapłaństwo kobiet) a także w życiu społecznym i politycznym. Często głosi również pacyfizm chrześcijański oraz równouprawnienie np. mniejszości seksualnych i etnicznych. Chrześcijaństwo feministyczne nie jest tożsame z feminizmem chrześcijańskim, który nie jest teologią, często jest odrzucany przez chrześcijan feministycznych oraz określany jako "współczesna ideologia".

Ariarates VI Epifanes Filopator (gr. Ἀριαράθης, Ariaráthēs) (zm. 116 lub 111 p.n.e.) – król Kapadocji od 130 p.n.e. do swej śmierci. Najmłodszy syn króla Kapadocji Ariaratesa V Eusebesa Filopatora i królowej Nysy, zapewne córki Farnakesa I, króla Pontu.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja