Kato Starszy

Marek Porcjusz Katon (Marcus Porcius Cato) zwany Cenzor (Censorius), (ur. 234 p.n.e. w Tusculum, zm. 149 p.n.e.), mówca, polityk i pisarz rzymski. Pradziad Katona Młodszego.

Marek Porcjusz Katon, Marcus Porcius Cato Uticensis (ur. 95 p.n.e., zm. 46 p.n.e.), zwany, dla odróżnienia od Katona Starszego, którego był prawnukiem, Katonem Młodszym (łac. Cato Minor) lub Katonem Utyceńskim (łac. Cato Uticensis); polityk i filozof rzymski. Stoik, znany z prawości i uczciwości. Naśladował sposób bycia Katona Starszego, który był dla niego ideałem.[potrzebne źródło]

Marek Emiliusz Lepidus (Marcus Aemilius Lepidus) (zm. 39 n.e.) – syn (adoptowany?) Marka Emiliusza Lepidusa (konsula w 6 n.e.), wnuk Paulusa Emiliusza Lepidusa, (cenzora w 22 p.n.e.), brat Emilii Lepidy - żony Druzusa III.

Marcus Valerius Messala Corvinus – polityk rzymski, mówca i mecenas literatów. Urodzony ok. 70-60 p.n.e.; syn Marka Waleriusza Messali Nigra konsula w 61 p.n.e.

Marek Ummidiusz Kwadratus Annianus, łac. Marcus Ummidius Quadratus Annianus (138 - 182), rzymski polityk, konsul w roku 167 (z Lucjuszem Werusem), siostrzeniec cesarza Marka Aureliusza, uczestnik spisku przeciw Kommodusowi w 182.

Marek Aureliusz Antoninus, Marek Anniusz Aureliusz Werus (Marcus Aurelius Antoninus, Marcus Annius Aurelius Verus; ur. 26 kwietnia 121 w Rzymie, zm. 17 marca 180 w Vindobonie, (ob. Wiedeń) – cesarz rzymski, pisarz i filozof.

Catone in Utica (pl Katon w Utyce) – opera Leonarda Vinci z librettem Pietra Metastasia wystawiona po raz pierwszy 19 stycznia 1728 w Teatro delle Dame w Rzymie. Opisuje ona historię miłości Marcii (córki Katona) i Cezara. Akcja toczy się w Utyce w trakcie wojny Cezara z Pompejuszem (Katon stał po stronie tego drugiego). Katon pragnie małżeństwa córki z Arbace, lecz ta skrycie kocha Cezara. Po bitwie pod Tapsus Katon popełnia samobójstwo, a Marcia przysięga Cezarowi nienawiść.

Marcus Tullius Cicero (ur. 3 stycznia 106 p.n.e., zm. 7 grudnia 43 p.n.e.) – mówca rzymski, popularyzator filozofii greckiej, polityk, słynny ze stłumienia spisku Katyliny. Stronnik optymatów. Zamordowany wraz z bratem Kwintusem na polecenie Marka Antoniusza, który zemścił się w ten sposób za obelżywe słowa Filipiki.

Marcus Tullius Cicero (ur. 3 stycznia 106 p.n.e., zm. 7 grudnia 43 p.n.e.) – mówca rzymski, popularyzator filozofii greckiej, polityk, słynny ze stłumienia spisku Katyliny. Stronnik optymatów. Zamordowany wraz z bratem Kwintusem na polecenie Marka Antoniusza, który zemścił się w ten sposób za wygłoszone przeciw niemu Filipiki.

Marek Numeriusz Karus, Marek Aureliusz Karus, Marcus Numerius Carus, Marcus Aurelius Carus (ur. ok. 230 r. w Narbo w Galii Narbońskiej - zm. latem 283 r. w Ktezyfonie) - cesarz rzymski w latach 282-283.

Marek Atyliusz Regulus, Marcus Atilius Regulus (III wiek p.n.e.), rzymski bohater, wzór patrioty, będący uosobieniem rzymskich cnót moralności i bezwzględnego dotrzymywania słowa. Polityk i wódz z czasów I wojny punickiej, konsul roku 267/266 p.n.e. i 256 p.n.e.

Marek Antoniusz Orator, (Marcus Antonius Orator; M. Antonius M. f. M. n.), (ur. 143 p.n.e. - zm. 87 p.n.e.) polityk i znany mówca rzymski. Kwestor w 113 roku w prowincji Asia. Gdy dotarł do portu w Brundyzjum (dzisiejsze Brindisi) w drodze do swojej prowincji, otrzymał wiadomość, że został oskarżony przed pretorem Lucjuszem Kasjuszem o przestepstwo seksualne. Nie skorzystał z immunitetu przysługującemu urzędnikom służbowo przebywającym poza krajem, ale dobrowolnie wrócił do Rzymu, dając dowód pewności siebie, i szybko uzyskał uniewinnienie . Jako przykład lojalności podawano zachowanie się w trakcie tego procesu jednego z niewolników Antoniusza, który najsroższymi torturami nie dał się skłonić do zeznawania przeciwko swojemu panu. Pretor w 104; dowódca w randze prokonsula (praetor proconsule) w wojnie z piratami w Cylicji. Po sukcesach w tej wojnie senat przyznał mu w roku 100 prawo do tryumfu. Sprzeciwiał się reformom agrarnym proponowanym przez trybunów plebejskich Lucjusza Appulejusza Saturninusa w 100 p.n.e. i, jako konsul w 99 p.n.e., Sekstiusza Titiusza. Konsulat sprawował w 99 p.n.e. razem z Aulusem Postumiuszem Albinusem.Cenzor w 97 wraz z Lucjuszem Waleriuszem Flakkusem. Usunęli z senatu byłego trubuna Marka Duroniusza za to, że zawetował ustawę przeciwko zbytkowi, bezczelnie argumentując, że wolność oznacza także swobodę zrujnowania się i prawo nie może narzucać bycia oszczędnym . Duroniusz później oskarżył Antoniusza o nadużycia wyborcze (de ambitu), ten został jednak uniewinniony. Marek Antoniusz z sukcem bronił Maniusza Akwiliusza oskarżonego o zdzierstwa na Sycylii, kończąc mowę obrończą zdarł z piersi oskarżonego tunikę, ukazując blizny po ranch i uzyskując uniewinnienie. Należał do stronnictwa arystokratycznego i w czasie wojny domowej był stronnikiem Sulli. W konsekwencji zginął, gdy w 87 p.n.e. Rzymem zawładnęli Mariusz i Cynna. Podobno żołnierze wysłani z rozkazem zamordowania Antoniusza wahali się wykonać zadanie poruszeni elokwencją mówcy. Dopiero ich dowódca, Publiusz Anniusz, ściął Markowi Antoniuszowi głowę , którą Mariusz kazał umieścić na rostrach.

Appiusz Klaudiusz Ślepy, łac. Appius Claudius Caecus, rzymski polityk, żyjący między IV a III wiekiem p.n.e. Najstarszy znany z imienia autor prozy łacińskiej. W 312 p.n.e. piastował stanowisko cenzora. Wybudował w Rzymie jeden z pierwszych akweduktów (ok. 312 p.n.e.), zwany od jego imienia Aqua Appia i najstarszą bitą drogę rzymską Via Appia.

Marek Antoniusz Antyllus (Marcus Antonius M.f. M.n.) najstarszy syn Marka Antoniusza, zwany Antonillusem (Antosiem), a potem, żyjąc w greckojęzycznych miastach: Atenach i Aleksandrii, z grecka zwany Antyllusem. Brat Antoniusza Jullusa.

Marozja (ok. 890 - ok. 937) - córka Teofilakta (konsula Tusculum) i Teodory, siostra Teodory Młodszej, matka Alberyka II księcia Rzymu i papieża Jana XI. Uważana za główną bohaterkę okresu pornokracji.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja