Linki:
Łęczyca,
Śląsk,
21 maja,
28 października,
5 maja,
Adelajda Kazimierzówna,
Aleksander Jagiellończyk,
Alessandro Guagnini,
Andegawenowie,
Anna Jagiellonka (1523-1596),
Arcybiskupi gnieźnieńscy i prymasi Polski,
August III Sas,
August II Mocny,
Bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Wacława w Krakowie,
Bezprym,
Biskupi krakowscy,
Bolesław III Krzywousty,
Bolesław II Rogatka,
Bolesław II Szczodry,
Bolesław IV Kędzierzawy,
Bolesław I Chrobry,
Bolesław I Wysoki,
Bolesław Mieszkowic,
Bolesław V Wstydliwy,
Bolesław Zapomniany,
Brześć,
Bytom,
Cystersi,
Czechy,
Czerwińsk nad Wisłą,
Dolny Śląsk,
Drohiczyn (województwo podlaskie),
Fryderyk I Barbarossa,
Gedko,
Gniezno,
Halicz (miasto),
Helena znojemska,
Henryk III Walezy,
Henryk II Pobożny,
Henryk IV Prawy,
Henryk I Brodaty,
Henryk Sandomierski,
Jędrzejów,
Język angielski,
Jaćwingowie,
Jadwiga Andegaweńska,
Jagiellonowie,
Jaksa Gryfita,
Jan Długosz,
Jan III Sobieski,
Jan II Kazimierz Waza,
Jan I Olbracht,
Jarosław Ośmiomysł,
Jarosław opolski,
Judyta Przemyślidka (zm. 1086),
Kalisz,
Kanonicy laterańscy,
Kazimierz III Wielki,
Kazimierz IV Jagiellończyk,
Kazimierz I Odnowiciel,
Kazimierz I opolski,
Kazimierz Jasiński (historyk),
Kościół św. Jakuba w Sandomierzu,
Kolegiata św. Marcina w Opatowie,
Konrad II Znojemski,
Konrad I mazowiecki,
Konrad Laskonogi,
Koprzywnica,
Kraków,
Książęta krakowscy,
Książęta kujawscy,
Książęta mazowieccy,
Książęta opolsko-raciborscy,
Książęta sandomierscy,
Książęta wielkopolscy,
Książęta wrocławscy,
Kujawy,
Leszek Biały,
Leszek Bolesławowic (zm. 1186),
Leszek Czarny,
Ludwik Węgierski,
Mściwój I Gdański,
Mazowsze,
Mińsk,
Michał Korybut Wiśniowiecki,
Miechów,
Mieszko I,
Mieszko III Stary,
Mieszko II Lambert,
Mieszko I Plątonogi,
Niemcy,
Oświęcim,
Obra (rzeka),
Odon Mieszkowic,
Oprawa wdowia,
Płock,
Płyta wiślicka,
Piastowie,
Piastowie małopolscy,
Piastowie mazowieccy,
Piotr Włostowic,
Pomorze,
Pomorze Gdańskie,
Poznań,
Prusowie,
Przemyślidzi,
Przemysł II,
Ruś Kijowska,
Rurykowicze,
Salomea z Bergu,
Sambor I Gdański,
Sandomierz,
Sieradz,
Stanisław August Poniatowski,
Stanisław Leszczyński,
Stara Zagość,
Stefan Batory,
Sulejów,
Suwerenny Rycerski Zakon Szpitalników św. Jana z Jerozolimy z Rodos i z Malty,
Trzemeszno,
Wąchock,
Węgry,
Władcy Polski,
Władcy ziem polskich w czasie rozbiorów,
Władysław III Laskonogi,
Władysław III Warneńczyk,
Władysław II Jagiełło,
Władysław II Wygnaniec,
Władysław IV Waza,
Władysław I Łokietek,
Władysław I Herman,
Wacław II,
Wacław III,
Wasylko Jaropełkowic,
Wawel,
Wiślica,
Wielkopolska,
Wolna elekcja,
Wsiewołod Czermny,
XII wiek,
Zakon Rycerski Grobu Bożego w Jerozolimie,
Zbigniew (polski książę),
Zdzisław (arcybiskup gnieźnieński),
Zjazd w Łęczycy,
Zygmunt III Waza,
Zygmunt II August,
Zygmunt I Stary,
Kazimierz II Sprawiedliwy (ur.
1138, zapewne przed
28 października, zm.
5 maja 1194 w
Krakowie) – książę
wiślicki w latach
1166-
1173,
książę sandomierski od
1173, od
1177 książę krakowski (z włączonym do księstwa do
1182 Kaliszem i
Gnieznem), od
1186 książę mazowiecki i
kujawski (możliwe, że
Kujawy otrzymał dopiero syn Kazimierza – Leszek Biały w
1199)[
potrzebne źródło]. Syn
Bolesława III Krzywoustego z rodu
Piastów. Przydomek: "Sprawiedliwy" nie jest mu współczesny, pojawił się dopiero w
XVI wieku.
Kazimierz II Sprawiedliwy (ur.
1138, zapewne przed
28 października, zm.
5 maja 1194 w
Krakowie) – książę
wiślicki w latach
1166-
1173,
książę sandomierski od
1173, od
1177 książę krakowski (z włączonym do księstwa do
1182 Kaliszem i
Gnieznem), od
1186 książę mazowiecki i
kujawski (możliwe, że
Kujawy otrzymał dopiero syn Kazimierza – Leszek Biały w
1199)[
potrzebne źródło]. Syn
Bolesława III Krzywoustego z rodu
Piastów. Przydomek: "Sprawiedliwy" nie jest mu współczesny, pojawił się dopiero w
XVI wieku.
Mieszko III Stary (wielkopolski) (ur. między
1122 a
1125, zm.
13 lub
14 marca 1202 w
Kaliszu) – książę
wielkopolski (część zachodnia z
Poznaniem) w latach
1138-
1177/
9,
1182-
1202, książę senior w latach
1173-
1177, książę zwierzchni Polski
1198-
1199,
1199-
1202, we wschodniej Wielkopolsce z
Gnieznem w latach
1173-
1177/
9,
1182-
1202, w księstwie
kaliskim w latach
1173-
1177/
9,
1182-
1191,
1194-
1202, w południowej Wielkopolsce (nad
Obrą) w latach
1138-
1177/
9, książę zwierzchni Pomorza Gdańskiego w latach
1173-
1177/
9,
1198-
1199,
1199-
1202, książę
krakowski w latach
1173-
1177,
1191,
1198-
1199,
1199-
1202, książę
kujawski w latach
1195-
1198.
Helena znojemska (ur. w latach 40.
XII w., zm.
2 kwietnia między
1202 a
1206) – księżniczka
morawska,
księżna krakowska i
sandomierska od około
1165 do
1194 oraz
mazowiecka w latach
1186-
1194, regentka w księstwach
krakowskim,
sandomierskim i
mazowieckim w imieniu małoletnich synów
Leszka Białego i
Konrada mazowieckiego w latach
1194-
1199/
1200, córka
Konrada II z dynastii
Przemyślidów.
Bolesław IV Kędzierzawy (
1120 lub
1121-
1173) –
książę mazowiecki od
1138, w
Krakowie, na
Kujawach,
Gnieźnie i
Kaliszu od
1146, w
Sandomierzu od
1166, książę zwierzchni Polski w latach
1146-
1173.
Księstwo muromsko-riazańskie – początkowo ziemia, wschodząca w skład
księstwa czernichowskiego, która następnie pod koniec XI wieku wyodrębniła się w osobne księstwo. Jako samodzielny organizm państwowy istniało w latach 1097–1129. Kontynuacją dziejową księstwa muromsko-riazańskiego były księstwa muromskie i riazańskie.
Księstwo kurskie – jedno z
księstw udzielnych Rusi Kijowskiej XI-XIII wieku, położone w dorzeczach rzek Tuskar i
Sejm. Stolicą księstwa był
Kursk. Pod koniec XI wieku w Kursku, należącym wówczas do
księstwa perejasławskiego, znajdowała się jedna z twierdz Rusi Kijowskiej. W 1166 roku księstwo kurskie zostało włączone do księstwa nowgorodzko-siewierskiego. W 1240 roku Kursk został zniszczony na skutek najazdu tatarskiego i stracił swoje znaczenie strategiczne. Na początku XV wieku ziemie, należące niegdyś do księstwa kurskiego zostały włączone do
Wielkiego Księstwa Litewskiego, a następnie do
Wielkiego Księstwa Moskiewskiego.
Rada Ministrów
Księstwa Warszawskiego powstała na zasadzie art. 8 i 13
konstytucji Księstwa, wobec niepowołania wicekróla, który miał bezpośrednio porozumiewać się z każdym z ministrów.
Wyszesława (ur. zap. między
1167 a
1170, zm. po
3 grudnia 1194) – księżniczka
halicka, córka księcia
Jarosława Ośmiomysła i księżniczki
kijowskiej Olgi lub jego syna Włodzimierza i księżniczki
czernihowskiej Bolesławy.
Księstwo Włodzimierskie - księstwo ruskie powstałe w
1154 roku z podziału
Księstwa Wołyńskiego. Drugim powstałym wtedy księstwem było Księstwo Łuckie.
Bolesław I Wysoki (ur. w
1127 – zm.
7 lub
8 grudnia 1201) –
książę śląski w latach
1163-
1201 (do
1166 bez głównych grodów prowincji) ,
Dolny Śląsk w podziale
1173 roku, w
1201 roku ponownie
Opole, w latach
1177-(ok.)
1185 strata
Głogowa. W latach
1146-
1163,
1172-
1173,
1177 na wygnaniu.
Książka broszurowa - blok książki zszyty maszynowo lub klejony, najczęściej z miękką okładką nakładową. Książka taka nie posiada materiału grzbietowego, jest wklejona w okładki kartonowe. Książki broszurowe są nietrwałe.
Księstwo Namysłowskie
księstwo śląskie ze stolicą w
Namysłowie. W latach
1294-
1309 Namysłów wchodził w skład
Księstwa Głogowskiego. W
1313 powstało niezależne Księstwo Namysłowskie wydzielone z ziem
księstwa oleśnickiego. W latach
1323-
1341 Namysłów wchodził w skład księstwa brzesko-legnickiego.
9 maja 1323 roku miasto Namysłów stało się lennem czeskim. Od około
1340 do
21 stycznia 1341 roku Namysłów był zastawiony księciu cieszyńskiemu
Kazimierzowi I.
30 września 1341 roku książę brzesko-legnicki
Bolesław III Rozrzutny zastawił miasto królowi Polski
Kazimierzowi III Wielkiemu. W
1348 roku synowie Bolesława III – Wacław i Ludwik sprzedali Namysłów królowi czeskiemu i niemieckiemu
Karolowi IV za 3000
kop groszy praskich.
22 listopada 1348 roku przedstawiciele Karola IV i Kazimierza Wielkiego podpisali w Namysłowie pokój, który zakończył trwającą od
1345 r. wojnę polsko-czeską o
Śląsk.
Księstwo briańskie – jedno z
księstw udzielnych Rusi Kijowskiej, istniejące XII-XIV wieku, ze stolicą w
Briańsku. Od 1146 roku miasto należało do
księstwa czernihowskiego, w latach 1159–1167 wchodziło w skład księstwa wszczyżskiego. Księstwo briańskie usamodzielniło się w 1246 roku, po tym, jak na skutek
najazdu tatarskiego upadł
Czernihów. W 1263 roku
książę czernihowski Roman I Michajłowicz Stary przeniósł do Briańska tron czernihowski. W XIV wieku o kontrolę nad Briańskiem walczyli
Rurykowicze smoleńscy i czernihowscy. W 1356 roku księstwo zostało podbite przez
Olgierda i włączone do
Wielkiego Księstwa Litewskiego na prawach księstwa udzielnego. W 1430 roku księstwo briańskie upadło, a w 1500 roku te ziemie podbił
Iwan III Srogi i włączył do
państwa moskiewskiego.
Dobrosława (ur. przed
1177, zm. zap. po
1226) – księżniczka
pomorska, księżna
kujawska, pani na
Sławnie i
Choćkowie, najprawdopodobniej córka
Bogusława I i jego pierwszej żony Walpurgi.
Obszar księstwa oleśnickiego pierwotnie był położony w granicach
księstwa wrocławskiego. W
1294 r. w wyniku wojny pomiędzy
Henrykiem III Głogowczykiem i
Henrykiem V Brzuchatym księstwo znalazło się w granicach
księstwa głogowskiego.