Klaudiusz Ptolemeusz

Klaudiusz Ptolemeusz, Ptolemeusz Klaudiusz lub po prostu Ptolemeusz (łac. Claudius Ptolemaeus, gr. Κλαύδιος Πτολεμαῖος Klaudios Ptolemaios; ur. ok. 100, zm. ok. 168) – grecki uczony pochodzący z Tebaidy, który kształcił się i działał w Aleksandrii. Napisał wiele dzieł z dziedziny matematyki, astronomii, geografii i muzyki.

Ptolemeusz XIV - gr. - basileus Ptolemaios XIV - król Ptolemeusz XIV - (ur. 59 p.n.e., zm. 44 p.n.e.), był władcą Egiptu z dynastii Ptolemeuszów. Panował w latach 47-44 p.n.e. Jego ojcem był Ptolemeusz XII. Matki nie znamy.

Ptolemeusz VII - gr. - basileus Ptolemaios VII Theos Neos Philopator - król Ptolemeusz Młody Bóg Miłujący Ojca - (ur. 160 p.n.e. zm. 145 p.n.e.) był drugim synem i potencjalnym dziedzicem Ptolemeusza VI i Kleopatry II, bratem Ptolemeusza Eupatora, Kleopatry Thei i Kleopatry III. Współpanował od sierpnie 145 do września 145 p.n.e. z matką Klepoatrą II.

Ptolemeusz XIII Filopator Filometor - gr. - basileus Ptolemaios XIII Theos Philopator III Theos Philometor IV - król Ptolemeusz Bóg Miłujący Ojca Bóg Miłujący Matkę - (ur. 61 p.n.e., zm. 13 stycznia 47 p.n.e.) – był władcą Egiptu z dynastii Ptolemeuszów. Panował w latach 51-47 p.n.e. Jego ojcem był Ptolemeusz XII. Matki nie znamy.

Ptolemeusz XI Aleksander II - gr. – basileus Ptolemaios XI Aleksandros II - król Ptolemeusz Aleksander - król Egiptu z dynastii Ptolemeuszów. Panował niecały miesiąc w roku 80 roku p.n.e. Był synem Ptolemeusza X i nieznanej matki, mężem Kleopatry Bereniki III.

Ptolemeusz (gr: Πτολεμαῖος, Ptolemaios) (ur. ok. 297 p.n.e., zm. 272 p.n.e.) – królewicz i wódz Epiru, pierwszy syn króla Epiru Pyrrusa i jego pierwszej żony Antygony, córki możnowładcy macedońskiego Filipa i Bereniki, późniejszej żony Ptolemeusza I Sotera, króla Egiptu.

Ptolemeusz II Filadelfos, Ptolemaios II Filadelfos - gr. basileus Ptolemaios II Theos Philadelphos II - król Ptolemeusz II Bóg miłujący siostrę, egip. Ptulmis Userkare Meriamon - (urodzony w 308 p.n.e. na wyspie Kos – zmarł w 246 p.n.e. w Egipcie), drugi władca Egiptu z dynastii Ptolemeuszy, syn Ptolemeusza I Sotera i Bereniki I, mąż Arsinoe I i Arsinoe II, ojciec Ptolemeusza III, innego Ptolemeusza, Lizymacha i Bereniki. Panował od 285 roku p.n.e., początkowo wspólnie z ojcem, a od 282 p.n.e. samodzielnie. W latach 277-270 p.n.e. wspólnie z Arsinoe II.

Terra Australis (dokładniej Terra Australis Incognita, łac. Nieznany Południowy Ląd) – legendarny kontynent umieszczony przez Ptolemeusza na jego mapie z I w. n.e. Ptolemeusz oparł się na przemyśleniach Arystotelesa.

Historia Raciborza – przypuszcza się, że osada Budorgis z mapy Ptolemeusza może być Raciborzem. Budorgis została odwzorowana na antycznej mapie Klaudiusza Ptolemeusza z lat 142–147 naszej ery . O tym, że miejscowość ta mogła być Raciborzem, informuje kompendium "Hazlitt" (wyd. w 1850 r.) lub "Lexicon Universale" (wyd. w 1698 r.) oraz wynika to z położenia wśród innych zidentyfikowanych miejscowości Śląska.

Ptolemeusz II Filadelfos, Ptolemaios II Filadelfos - gr. basileus Ptolemaios II Theos Philadelphos II - król Ptolemeusz II Bóg miłujący siostrę, egip. Ptulmis Userkare Meriamon - (urodzony w 308 p.n.e. na wyspie Kos – zmarł w 246 p.n.e. w Egipcie), drugi władca Egiptu z dynastii Ptolemeuszy, syn Ptolemeusza I Sotera i Bereniki I, mąż Arsinoe I i Arsinoe II, ojciec Ptolemeusza III, innego Ptolemeusza, Lizymacha i Bereniki. Panował od 285 roku p.n.e., początkowo wspólnie z ojcem, a od 282 p.n.e. samodzielnie. W latach 277-270 p.n.e. wspólnie z Arsinoe II.

Ptolemeusz, Ptolomeusz — imię męskie pochodzenia greckiego (gr. Πτολεμαῖος ), później zlatynizowana. Pierwotnie pochodzi od gr. słowa ptolemos — "wojna", a przymiotnik ptolemaios oznaczał "wojowniczy". Istnieje pięciu świętych katolickich o tym imieniu.

Ptolemeusz XII Neos Dionizos (gr. basileus Ptolemaios XII Theos Philopator II Theos Philadelphos II Theos Neos Dionysos, pol. król Ptolemeusz Bóg Miłujący Ojca Bóg Miłujący Siostrę Bóg Młody Dionizos, egip. Juaenpaneczernetinechem Setepenptah Irimaatenre Sechemanchamon) - w latach (80-57 p.n.e. i 55-51 p.n.e. władca Egiptu z dynastii Ptolemeuszów (nieoficjalnie zwany Auletes (flecista) z powodu zamiłowania do gry na flecie) syn Ptolemeusza IX Sotera II i Kleopatry Selene I, mąż Kleopatry V Tryfajny II, ojciec Kleopatry VI Tryfajny III, Bereniki IV, Kleopatry VII, Ptolemeusza XIII, Ptolemeusza XIV i Arsinoe IV. Czworo ostatnich dzieci z nieznanej matki, prawdopodobnie wywodzącej się ze sfer kapłańskich.

Kleopatra III (161-101 p.n.e.) współwładczyni Egiptu w czasie panowania Ptolemeusza VIII Euergetesa II, Ptolemeusza IX Lathyrosa i Ptolemeusza X Aleksandra I, córka Ptolemeusza VI Filometora i Kleopatry II, żona Ptolemeusza VIII Euergetesa II, matka dwóch synów: Ptolemeusza IX i Ptolemeusza X Aleksandra oraz trzech córek: Kleopatry V Tryfajny, Kleopatry IV i Kleopatry Selene I.

Ptolemeusz XII Neos Dionisos (gr. basileus Ptolemaios XII Theos Philopator II Theos Philadelphos II Theos Neos Dionysos, pol. król Ptolemeusz Bóg Miłujący Ojca Bóg Miłujący Siostrę Bóg Młody Dionizos, egip. Juaenpaneczernetinechem Setepenptah Irimaatenre Sechemanchamon) - w latach (80-57 p.n.e. i 55-51 p.n.e. władca Egiptu z dynastii Ptolemeuszów (nieoficjalnie zwany Auletes (flecista) z powodu zamiłowania do gry na flecie) syn Ptolemeusza IX Sotera II i Kleopatry Selene I, mąż Kleopatry V Tryfajny II, ojciec Kleopatry VI Tryfajny III, Bereniki IV, Kleopatry VII, Ptolemeusza XIII, Ptolemeusza XIV i Arsinoe IV. Czworo ostatnich dzieci z nieznanej matki, prawdopodobnie wywodzącej się ze sfer kapłańskich.

Twierdzenie Ptolemeusza – opisuje czworokąt wpisany w okrąg. Jego sformułowanie oraz dowód przypisuje się Klaudiuszowi Ptolemeuszowi, wybitnemu astronomowi i matematykowi starożytnemu.

Kleopatra II - gr. - była córką Ptolemeusza V Epifanesa i Kleopatry I, siostrą i żoną Ptolemeusza VI Filometora, matką Ptolemeusza Eupatora, Ptolemeusza VII Neosa Filopatora, Kleopatry Thei i Kleopatry III.

Muzeum Aleksandryjskie, Musejon – starożytny naukowy instytut badawczy w hellenistycznym Egipcie Ptolemeuszów, założony przez Ptolemeusza I Sotera (III wiek p.n.e.), rozwinięty przez Ptolemeusza II Filadelfosa przy pomocy starożytnych uczonych: filozofa Demetriusza z Faleronu i fizyka Stratona z Lampsakos. Skupiał około setki badaczy utrzymywanych przez władze (najpierw egipskie, potem rzymskie. Było to centrum placówki stanowiła Biblioteka Aleksandryjska. Do wybitnych osiągnięć zespołu muzeum należały prace Euklidesa, Apoloniusza z Pergi, Archimedesa, Eratostenesa z Cyreny, Hipparcha. W późniejszych wiekach z muzeum związani byli też Ptolemeusz Klaudiusz (astronom) i Galen (medyk). Instytut został zniszczony przez Zenobię, królową Palmyry, przestał ostatecznie istnieć w roku 391 n.e.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja