Linki:
Anglikanizm,
Chrześcijaństwo,
Chrzest,
Eucharystia (sakrament),
Język angielski,
Kapłaństwo i ordynacja kobiet,
Kościoły chrześcijańskie,
Michał Tokarzewski-Karaszewicz,
Rozwód,
Sakrament,
Teozofia,
Feminizm chrześcijański, to prąd
teologiczny występujący w części
kościołów chrześcijańskich, głównie o charakterze
liberalnym, podkreślająca konieczność
równouprawnienia płci w życiu Kościołów (np.
kapłaństwo kobiet) a także w życiu społecznym i politycznym. Często głosi również
pacyfizm chrześcijański oraz równouprawnienie np. mniejszości seksualnych i etnicznych. Chrześcijaństwo feministyczne nie jest tożsame z
feminizmem chrześcijańskim, który nie jest teologią, często jest odrzucany przez chrześcijan feministycznych oraz określany jako "współczesna ideologia".
Chrzest – w
chrześcijaństwie obrzęd nawrócenia i oczyszczenia z grzechów, mający postać
sakramentalnego tzw. obmycia wodą, któremu towarzyszy
słowo (
Ef 5,26).
Chrzest dzieci – praktykowane w wyznaniach
chrześcijańskich skupiających większość wiernych –
katolicyzmie,
prawosławiu i
ewangelicyzmie – udzielanie
sakramentu chrztu małym
dzieciom (najczęściej wkrótce po
urodzeniu).
Dolcynizm –
chrześcijańska doktryna religijna, istniejąca w
państwach włoskich w
XIV i
XV w. Odrzucała
dogmaty wiary,
sakramenty i
kler, głosiła powszechne
kapłaństwo wiernych. Negowała istnienie
Trójcy Świętej. Wywarła wpływ na powstanie podobnych doktryn w
Europie: "Homines Intelligentiae" w
Niderlandach i
pikardów we
Francji i
Czechach.
Sergiusz Paweł – namiestnik
Cypru w czasie pierwszej podróży misyjnej
św. Pawła Apostoła. Został mianowany przez Senat Rzymski, ponieważ Cypr od
22 roku p.n.e. był prowincją senacką. Według
Nowego Testamentu (Dz 13,12) został nawrócony przez św. Pawła na
chrześcijaństwo i wraz z całym swoim dworem przyjął
chrzest.
Dokładna klasyfikacja Kościołów oraz związków chrześcijańskich i zapożyczających z chrześcijaństwa. Poniższa klasyfikacja oparta jest na tradycyjnym i najczęściej stosowanym podziale chrześcijaństwa na trzy gałęzie: katolicyzm, protestantyzm i wschodnią ortodoksję (prawosławie i kościoły orientalne)- mający podstawy w genetycznej i historycznej klasyfikacji wyznań chrześcijańskich. Często jednak niektóre wyznania zalicza się do dwóch wielkich gałęzi, lub uznaje za gałąź odrębną: np. anglikanizm uznawany często za "drogę środka" (via media) między katolicyzmem a protestantyzmem., czy też orientalne kościoły wschodnie odróżniane od prawosławia. Inny podział znowu jeszcze bardziej upraszcza klasyfikację dzieląc chrześcijaństwo po prostu na dwie gałęzie: zachodnią (katolicką i protestancką) lub katolicko-prawosławną i protestancką. Niektóre kościoły różnych gałęzi nawiązują między sobą
interkomunię. Oprócz trzech tradycyjnych, wymienione zostały nurty nowe: afrochrześcijaństwo, restoracjonizm i chrześcijaństwo nietrynitarne.
Wiara - w
chrześcijańskiej refleksji jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy (
Hbr 11, 1). Większość definicji wiary formułowanych w ciągu historii chrześcijańskiej
teologii była pochodną tego sformułowania biblijnego. Jest cnotą teologalną
nadprzyrodzonego pochodzenia - razem z
nadzieją i
miłością.
Neochrześcijaństwo, Neochrześcijanie, Neochrześcijanizm - współczesne określenie, używane odnośnie części rodzin
chrześcijańskich związków wyznaniowych, które poza stosowaniem się do nauk Jezusa Chrystusa, swe założenia wyznaniowe poszerzyły (lub dokonały ich ponownej interpretacji) o dodatkową ideologię (przy założeniu, że najbardziej rdzenny charakter chrześcijaństwa przypadał w I - IV w. n.e.) lub rozbudowały o elementy innych wierzeń (zazwyczaj etnicznych, napotykanych w trakcie dokonywanej przez
chrześcijaństwo ekspansji). Neochrześcijanizm, w przeciwieństwie do analogicznego terminu
neopoganizm, nie jest zjawiskiem społecznym będącym powrotem do pierwotnych idei danego systemu wierzeń.
Chrześcijaństwo w
Iranie obecne jest od bardzo dawna, praktycznie od samych początków istnienia tej religii.
Chrześcijaństwo, które dziś nie jest już tak popularną
religią w Iranie jak niegdyś, zawsze poddane było tu dominacji innej wiary, kiedyś
zoroastryzmu, teraz
islamu szyickiego. Mimo to odegrało ważną rolę zarówno w historii tej części świata jak i całego chrześcijaństwa.
Chrześcijańska refleksja
eschatologiczna na temat
małżeństwa sakramentalnego czerpie swe biblijne inspiracje przede wszystkim z rozmowy
Jezusa Chrystusa z
saduceuszami opisanej w
ewangeliach synoptycznych:
Przywilej Pawłowy – prawo do ponownego zawarcia
małżeństwa przez osoby, które wcześniej były już w związku małżeńskim, potem przeszły na
chrześcijaństwo i stwierdziły, że ich niechrześcijański małżonek albo chce się oddzielić, albo nie pozwoli wypełniać praktyk religijnych.
Metal chrześcijański (
ang. christian metal; zwany też white metal - biały metal) – nurt w obrębie muzyki
metalowej obejmujący wszystkie gatunki tej muzyki, odnoszący się w warstwie tekstowej i symbolicznej do
chrześcijaństwa. Jego przedstawiciele są w opozycji do ruchów
satanistycznych czy
neopogańskich, często kojarzonych z
black metalem. Zespoły związane z metalem chrześcijańskim propagują w swojej muzyce treści
ewangeliczne.
Kościół (gr. ekklesia - "społeczność/zgromadzenie wywołanych" lub dosł. staropol. "zwołanie") - w teologii chrześcijańskiej - wspólnota wiernych założona przez
Jezusa Chrystusa. Potocznie w tym znaczeniu jest to ogół wierzących w Chrystusa, określający się jako lud Boży, połączony wspólnotą wiary i
sakramentów (głównie
chrztu) (tudzież określone wyznanie chrześcijańskie lub chrześcijanie zamieszkujący określony teren). Zajmuje się nią gałąź
teologii -
eklezjologia.
Don Cupitt (ur.
24 maja 1934 w
Oldham) – radykalny
teolog anglikański, autor
chrześcijańskiego nurtu określanego jako christian non-realizm. W swoich dziełach proponuje kontynuacje zasad etycznych tradycyjnie utożsamianych z chrześcijaństwem, jednak z odrzuceniem wiary w istnienie
Jezusa czy
Boga.
Przywilej Pawłowy, Przywilej wiary – w
chrześcijaństwie prawo do rozwiązania
małżeństwa przez osoby, które zostały chrześcijanami, będąc wcześniej w związku małżeńskim, w sytuacji, gdy dotychczasowy małżonek nie chce utrzymywać dalej związku.
Metal chrześcijański (
ang. christian metal; zwany też white metal - biały metal) – nurt w obrębie muzyki
metalowej obejmujący wszystkie gatunki tej muzyki, odnoszący się w warstwie tekstowej i symbolicznej do
chrześcijaństwa. Jego przedstawiciele są w opozycji do ruchów
satanistycznych czy
neopogańskich, często kojarzonych z
black metalem. Zespoły związane z metalem chrześcijańskim propagują w swojej muzyce treści
ewangeliczne.
Chrześcijaństwo w Omanie to religia mniejszości, wyznawana przez 2,5% społeczeństwa czyli około 64 000 osób. W
Omanie istnieje około 90 wspólnot
chrześcijańskich a zdecydowaną większość ich członków stanowią obcokrajowcy. Wywodzą się oni głównie z
Filipin,
Indii i
krajów zachodnich. Jednakże istnieją także wspólnoty złożone z ludności rdzennej, tak zwani chrześcijanie
św. Tomasza. Nawracanie na chrześcijaństwo
muzułmanów, stanowiących większość społeczeństwa, jest zabronione przez prawo. Państwo uznaje i zapewnia prawną ochronę kościołom
katolickim i
protestanckim. Wyznania te mogą prowadzić własne szkoły z chrześcijańskim programem nauczania, w szkołach państwowych obowiązuje nauka w duchu islamskim,.
Herezja – pojęcie zaczerpnięte z religii
chrześcijańskiej i sensu stricto, odnosi się tylko do wydarzeń w obrębie
chrześcijaństwa. Podobne do chrześcijańskiej herezji zjawiska zdarzały się w obrębie innych wielkich religii, mając w nich jednak inne znaczenie, inny wymiar i inne skutki. Dlatego można je określać jako herezję tylko umownie, przez analogię. W tym sensie przez herezję rozumie się poglądy jednostek bądź grupy wyznawców danej religii sprzeczne z
dogmatami, podstawowymi zasadami, naukami lub ustaleniami autorytetów konstytuującymi tę religię.
Kościół Chrześcijan w Wałbrzychu – społeczność
chrześcijańska wywodząca się z kręgów o charakterze
protestanckim. Pełna nazwa: Centrum Chrześcijańskie "Kanaan" Kościół Lokalny "Kościół Chrześcijan w Wałbrzychu".
Fons vitae (łac. źródło życia, zdrój żywota) – źródło, studnia lub naczynie z wyobrażeniem pijących zwierząt (jelenie, pawie lub inne ptaki), które symbolizują orzeźwienie duszy przez
chrzest (woda) i
Odkupienie (krew
eucharystyczna).