Kod

Kod (łac. codex – spis) – ciąg składników sygnału (kombinacji sygnałów elementarnych, np. kropek i kresek, impulsów prądu, symboli) oraz reguła ich przyporządkowania składnikom wiadomości (np. znakom pisma). W niektórych zastosowaniach, głównie przy przesyłaniu informacji podlegających utajnieniu, zwany jest szyfrem. Kody są stosowane m.in. w telegrafii, w technice cyfrowej.

Interferencja międzysymbolowa - forma zakłóceń, występująca przy transmisji sygnałów cyfrowych, w której jeden symbol (nadany wcześniej) nakłada się na kolejny lub na siebie. Powstaje przy przesyłaniu sygnału na relatywnie duże odległości, spowodowana jest m.in. propagacją wielodrogową. Interferencja międzysymbolowa powoduje rozmycie symbolu (znaku w "języku" cyfrowej modulacji sygnałów), co prowadzi do błędów decyzji odbiornika. Relatywnie duże odległości powinny być odnoszone do szybkości transmisji, kiedy opóżnienie odbitych sygnałów jest znaczące w stosunku do czasu trwania poszczególnych symboli.

Sygnał diagnostyczny jest to sygnał, którego przebieg zmian wartości wielkości fizycznej charakteryzuje się tym, że przenosi w przestrzeni i w czasie wiadomości o stanach badanego obiektu. Na ogół tylko niektóre cechy sygnału diagnostycznego zawierają wiadomości. Są to czynne tego sygnału zwane parametrami sygnału. Sygnał diagnostyczny jest to zmienna wyjściowa, której parametry muszą spełniać następujące warunki: czułość, jednoznaczność, stabilność jak największej wiadomosci.

Sygnał diagnostyczny jest to sygnał, którego przebieg zmian wartości wielkości fizycznej charakteryzuje się tym, że przenosi w przestrzeni i w czasie wiadomości o stanach badanego obiektu. Na ogół tylko niektóre cechy sygnału diagnostycznego zawierają wiadomości. Są to czynne tego sygnału zwane parametrami sygnału. Sygnał diagnostyczny jest to zmienna wyjściowa, której parametry muszą spełniać następujące warunki: czułość, jednoznaczność, stabilność jak największej wiadomosci.

Cyfrowe przetwarzanie dźwięku - dziedzina cyfrowego przetwarzania sygnałów zajmująca się przetwarzaniem sygnałów fonicznych w postaci cyfrowej. Obejmuje w szczególności:

Kodowanie mowy – polega na konwersji sygnału fonicznego mowy z postaci analogowej do postaci cyfrowej, tak aby możliwe było jego przesyłanie przez łącze telekomunikacyjne lub sieć komputerową.

Sygnały świergotowe (ang. Chirp signals, czasem Pulsed-FM – pulsujący-FM) – sygnały o modulacji szerokopasmowej, w której fala nośna dodatkowo jest modulowana w pewien znany sposób w szerokim zakresie częstotliwości i przesyłana w czasie trwania impulsu. Okres i współczynnik wypełnienia impulsów jest ustalony odpowiednią sekwencją.

Transmultipleksacja (ang. transmultiplexing) - sposób łączenia wielu sygnałów cyfrowych w jeden sygnał przesyłany w pojedynczym kanale komunikacyjnym.

Ograniczniki (obcinacze) - układy służące do przenoszenia możliwie bez zniekształceń sygnału wejściowego (gdy jego chwilowe wartości znajdują się w pewnym ustalonym przedziale) i silnego stłumienia części sygnału wykraczających poza ten przedział. Charakterystyki wejście-wyjście ograniczników są w przybliżeniu liniami łamanymi, przy czym rozróżnia się charakterystyki ograniczania jednostronnego i dwustronnego.

Telemechanika - dziedzina telekomunikacji zajmująca się przesyłaniem sygnałów sterujących na odległość. Telemechanika stanowi zespół urządzeń do zbierania niezbędnych informacji o stanie sieci, które jednocześnie umożliwiają zdalne sterowanie z centrum dyspozytorskiego określonego szczebla. Układy telemechaniki umożliwiają:

Rezonans stochastyczny to zjawisko, w którym odpowiedź układu dynamicznego na zewnętrzny sygnał osiąga wartość optymalną w obecności szumu o pewnym konkretnym natężeniu. Szum może niekiedy poprawić, nie zaś wyłącznie pogorszyć własności niektórych urządzeń. Zjawisko to dotyczy układów nieliniowych, które mogą posiadać kilka stabilnych stanów. Sygnał pozbawiony szumów nie powoduje przejścia pomiędzy stanami (na przykład przejścia urządzenia w stan detekcji sygnału). Sygnał z małym szumem może powodować przejścia pomiędzy stanami zgodnie z sygnałem (na przykład detekcja sygnału może nie być trwała). Istnieje pewien optymalny poziom szumu (zapewniający na przykład detekcję sygnału). Zbyt wielki poziom szumu powoduje jednak że sygnał zaczyna „ginąć” w szumie (detekcja sygnału przestaje być stabilna ze względu na znaczny poziom szumu).

Sygnały – niezależne lewicowe pismo społeczno-kulturalne publikowane we Lwowie w latach 1933–1939. Tytuł pisma nawiązywał do wywrotowego dramatu Ewy Szelburg-Zarembiny (która również publikowała w "Sygnałach"), opublikowanego w 1933 roku, będącego ostrą krytyką systemu kapitalistycznego.

Trąbka sygnałowa, sygnałówka – prosty instrument dęty blaszany pozbawiony wentyli (zaworów). Rzadko stosowany jest do produkcji muzycznej. Na ogół używany do wygrywania fanfar lub sygnałów w zastosowaniach militarnych, łowieckich (kniejówka), harcerskich, w sygnalizacji kolejowej itp. Instrument ten może mieć różny kształt i wielkość. Gra na nim polega na takim zadęciu i ułożeniu warg w ustniku, by wydobyć z niej określoną składową szeregu harmonicznego.

IRE – pozaukładowa jednostka wielkości amplitudy luminancji analogowego sygnału telewizyjnego. Stosowana w telewizji przemysłowej do oceny jakości sygnału telewizyjnego z kamer w danych warunkach oświetleniowych lub (częściej) jako poziom sygnału, który jest osiągany przy określonym oświetleniu. Jeden IRE równy jest 7mV. 100IRE odpowiada więc 700mVpp (0,7V wartości międzyszczytowej) sygnału, a cały sygnał analogowy zawiera się w 143 IRE (1V). Kamery najczęściej porównuje się przy 50 IRE (0,35 Vpp). Miarą czułości kamery jest zatem natężenie oświetlenia (w luksach) przy jakim osiągany jest sygnał wyjściowy o wartości 50 IRE.

Układ dyskretny - w teorii sterowania, w odróżnieniu od układów ciągłych, mówimy, że układ jest dyskretny, jeżeli przynajmniej jeden jego sygnał ma charakter dyskretny, tzn. przyjmuje tylko określone wartości dla określonych argumentów (zob. sygnał dyskretny, sygnał cyfrowy).

Sygnał mgłowy - sygnał dźwiękowy emitowany przez statek, platformę lub znak nawigacyjny w warunkach ograniczonej widzialności. Ma na celu poinformowanie znajdujących się w pobliżu statków o obecności, położeniu i statusie nadającego sygnał.

NRZI (ang. Non Return to Zero Inverted) - metoda przekształcania binarnego sygnału na sygnał fizyczny w celu transmisji przez kanał komunikacyjny. W dwupoziomowym sygnale NRZI przełączenie poziomu sygnału następuje synchroniczne zgodnie z sygnałem zegarowym jeśli transmitowany bit ma wartość 1, natomiast jeśli transmitowany bit ma wartość 0, to wartość sygnału fizycznego nie ulega zmianie.

Dźwiękowy system ostrzegawczy - służy do rozgłaszania sygnałów ostrzegawczych i komunikatów głosowych dla potrzeb bezpieczeństwa osób przebywających w budynku, nadawanych automatycznie po otrzymaniu sygnału z systemu sygnalizacji pożarowej, a także przez operatora.

Multipleksacja sygnałów polega na złożeniu poszczególnych sygnałów z koderów w jedną paczkę tak, aby móc je wyemitować na transponder. Następnie paczki składane są w bukiety. Przeważnie sygnały nadawane są z pewną, z góry ustaloną przepływnością, która pozwalają na odbiór sygnałów w zadowalającej jakości. Jednak w takim przypadku bardzo często zdarza się, że pasmo jest marnowane przy nadawaniu sygnałów posiadających strukturę statyczną. Może także wystąpić niekorzystna sytuacja, gdy szybkie zmiany obrazu doprowadzą do przekroczenia zakładanego poziomu przepływności sygnału, efektem czego będą straty części istotnych informacji. Multipleksacja statystyczna służy właśnie do zapobiegania takim przypadkom. Istotą tej technologii jest predykcja prawdopodobnego zapotrzebowania na pasmo w danym kanale w ciągu następnego cyklu czasowego i zmiana przepływności w ten sposób by jak najefektywniej wykorzystać dostępne miejsce na transponderze. Statystycznie każdy kanał zajmuje mniej miejsca stosując tę metodę niż w przypadku rezerwacji określonego przedziału pasma. Dodatkową zaletą jest wyeliminowanie ewentualnych strat istotnych elementów sygnału w przypadku przekroczenia zakładanej wartości.

wzmacniacz sterowany napięciem (ang. Voltage Controlled Amplifier, VCA) - urządzenie elektroniczne modyfikujące amplitudę sygnału proporcjonalnie do wartości napięcia podanego na wejście sterujące wzmocnieniem. Wzmacniacz VCA posiada z reguły co najmniej dwa wejścia (jedno sygnałowe i jedno sterujące) oraz jedno wyjście (sygnałowe). Wzmacniacz VCA jest urządzeniem analogowym. W rozwiązaniach cyfrowych funkcję tego wzmacniacza realizuje zwykła operacja mnożenia.

Pisanka kaligraficzna - ogólna nazwa krojów pisma z klasy pisanek (naśladujących pismo odręczne), o wyglądzie kresek stanowiących znaki sugerujących wzorowanie się na stosowaniu określonego narzędzia pisarskiego, przy jednocześnie dużej dbałości o staranność pisania. Pisanki takie mają szczególnie dopracowany dukt pisma charakteryzujący się dużą jednorodnością i powtarzalnością kształtów kresek i fragmentów złożonych z tych kresek w różnych znakach.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja