Alfabet kataloński -
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka katalońskiego. Pełny alfabet kataloński składa się z następujących znaków:
Alfabet wietnamski (Quốc ngữ) –
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka wietnamskiego. Składa się z następujących liter:
Alfabet łaciński (łacinka), tzw. alfabet rzymski –
alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu
łaciny.
Alfabet estoński -
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka estońskiego. Pełny alfabet estoński składa się z następujących znaków:
Alfabet węgierski –
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka węgierskiego. Składa się z następujących liter, dwuznaków i jednego
trigrafu:
Alfabet duński -
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka duńskiego. Od standardowego alfabetu łacińskiego odróżnia się trzema literami: æ, ø oraz å, które w tej właśnie kolejności występują na końcu alfabetu.
Alfabet aramejski - jeden z najstarszych
alfabetów, wykazuje znaczne podobieństwo z
alfabetem fenickim. Był alfabetem spółgłoskowym (
abdżadem). Prawododobnie od niego wywodzą się współczesne alfabety:
hebrajski,
arabski, indyjskie i
staroturecki. Alfabet aramejski służył w starożytności do zapisu
języka aramejskiego (współcześnie język aramejski korzysta z
alfabetu syryjskiego lub hebrajskiego).
Alfabet węgierski –
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka węgierskiego. Składa się z następujących liter, dwuznaków i jednego
trigrafu:
Alfabet łaciński (łacinka), tzw. alfabet rzymski –
alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu
łaciny.
Alfabet esperancki –
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka esperanto. Składa się z 28
liter (w nawiasie podane zostały znaki w
X systemie):
Alfabet niemiecki –
alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, służący do zapisu
języka niemieckiego. Składa się z 30 liter (W
Szwajcarii i w
Liechtensteinie z 29, ponieważ ß jest zastępowane zawsze przez ss).
Alfabet słowacki (
słow. slovenská abeceda) – zmodyfikowany
alfabet łaciński służący do zapisywania
języka słowackiego. Różnice są w stosowaniu znaku długości (dĺžeň), znaku miękkości (mäkčeň) i
akcentu przeciągłego (vôkaň).
Alfabet ten składa się z 46 liter:
Я я – ostatnia litera
cyrylicy, 33. litera
alfabetu rosyjskiego, 32.
białoruskiego i
ukraińskiego, 30.
bułgarskiego. Występuje także w
alfabetach niektórych niesłowiańskich języków, do zapisu których stosowana jest
cyrylica. Do końca
XIX w. litera Я występowała także w alfabecie serbskim.
Alfabet wilamowicki – zmodyfikowany
alfabet łaciński służący do zapisywania
języka wilamowickiego (wymysiöeryś). Alfabet ten składa się z
34 znaków:
Resz (ר ,ر) – dwudziesta litera alfabetów semickich, m.in.
alfabetu fenickiego,
alfabetu aramejskiego,
alfabetu arabskiego,
alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej 200. W hebrajskim odpowiada dźwiękowi [r], jak np. rechow (ulica) רחוב .
Alfabet turecki – alfabet oparty na
alfabecie łacińskim, z dodatkowo używanymi w nim
znakami diakrytycznymi, wprowadzony w
1928 roku; wcześniej język turecki był zapisywany za pomocą
alfabetu arabskiego.
Resz (ר ,ر) – dwudziesta litera alfabetów semickich, m.in.
alfabetu fenickiego,
alfabetu aramejskiego,
alfabetu arabskiego,
alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej 200. W hebrajskim odpowiada dźwiękowi [r], jak np. rechow (ulica) רחוב .
Lamed, lām (ל, ل) — litera alfabetów semickich, m.in.
fenickiego,
aramejskiego,
arabskiego,
hebrajskiego. Odpowiada literze
l. W
gematrii reprezentuje liczbę
30.