Kodeks minuskułowy - Nowy Testament

Kodeks minuskułowy, Minuskuł — rękopisy greckiego Nowego Testamentu pisane małymi literami, czyli minuskułą, na pergaminie lub papierze. Pochodzą z IX-XVII wieków (najstarszy z 835 roku), znamy ich dziś 2897. Od XIII wieku materiałem piśmienniczym staje się papier. Ponad 1300 minuskułów pisanych jest na papierze.

Ewangelie Uspienskiego, minuskuł 461 (wedle numeracji Gregory—Aland) ε92 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim. Według kolofonu został sporządzony w roku 835. Jest to najstarszy dostępny nam grecki rękopis Nowego Testamentu, który posiada datę napisaną przez skrybę.

Kodeks minuskułowy Nowego Testamentu jest kopią partii tekstu Nowego Testamentu pisany jest małą, grecką kursywą, która wyewoluowała z uncjały. Materiałem rękopiśmiennym najpierw był pergamin, później papier (po roku 1190). Do chwili obecnej INTF skatalogował 2907 minuskułów.

Minuskuł 238 (wedle numeracji Gregory-Aland), A (w numeracji von Sodena) – rękopis Nowego Testamentu, pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim. Datowany jest na wiek XI.

Rodzina Ferrara, znana też jako Rodzina 13, jest grupą greckich rękopisów minuskułowych przekazujących tekst Ewangelii, których daty przypadają na wieki XI-XV. Jej cechą charakterystyczną jest to, że Pericope adulterae umieszcza jest w Ewangelii Łukasza, a nie w Ewangelii Jana. Ustalono, że wszystkie one pochodzą z jednego przekazującego Ewangelie kodeksu majuskułowego, datowanego na VII wiek. Na czele grupy stoi kodeks minuskułowy 13, przechowywany teraz w Paryżu.

Cyfry nautyczne, cyfry mediewalowe, cyfry tekstowe – znaki cyfr arabskich występujące w niektórych krojach pisma, zaprojektowane w ten sposób, aby nie odróżniały się wizualnie od liter tekstowych (małych liter czyli minuskuł).

Wczesne rękopisy greckiego Nowego Testamentu – rękopisy Nowego Testamentu powstałe przed rokiem 300. Data ta jest przybliżona ponieważ rękopisy z tego okresu nie posiadają dat, a datowanie jest szacunkowe w oparciu o kryteria archeologiczne, paleograficzne i inne. Nie zachował się żaden rękopis z I wieku. Rękopisy pisane są uncjałą w kilku jej stylach, znaczna ich część sporządzona została przez nieprofesjonalego skrybę.

Kodeks 2427 (Gregory—Aland) jest miniaturowym rękopisem Ewangelii Marka, napisanym po grecku, datowanym paleograficznie na XIII, a wedle innych nawet na XIV wiek. Trudny do datowania metodą paleograficzną. W 2006 udowodniono, że jest on fałszerstwem dokonanym w XIX wieku.

Kodeks 0189 (według numeracji Gregory-Aland) – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na pergaminie. Paleograficznie datowany jest na II albo III wiek. Zawiera fragmenty Dziejów Apostolskich. Prawdopodobnie jest najwcześniejszym pergaminowym rękopisem Nowego Testamentu. Tekst rękopisu jest ceniony przez krytyków tekstu. Przechowywany jest w Berlinie.

Lekcjonarz Nowego Testamentu jest kopią partii Nowego Testamentu napisany grecką uncjałą albo minuskułą, sporządzony na pergaminie, welinie, albo papierze Lekcjonarze Nowego Testamentu różnią się od:

Kodeks minuskułowy Nowego Testamentu jest kopią partii tekstu Nowego Testamentu pisany jest małą, grecką kursywą, która wyewoluowała z uncjały. Materiałem rękopiśmiennym najpierw był pergamin, później papier (po roku 1190). Do chwili obecnej INTF skatalogował 2903 minuskułów.

Ƽ (minuskuła: ƽ) – jest to litera alfabetu łacińskiego używana w języku zhuang od 1957 do 1986 r. do reprezentowania piątego tonu (IPA: ˧˥). W 1986 r. została zastąpiona literą Q.

Ŧ (minuskuła: ŧ) – 25 litera alfabetu w języku północnolapońskim używanym przez lud Saami. Reprezentuje spółgłoskę szczelinową międzyzębową bezdźwięczną (IPA: θ). Szyfr Unicode to U+0166 dla "Ŧ" oraz U+0167 dla "ŧ".

Drukarka termotransferowa to drukarka drukująca na papierze (lub jakimkolwiek innym materiale) poprzez roztapianie pokrycia specjalnej taśmy w ten sposób, że barwnik zostaje przyklejony do materiału, na którym następuje drukowanie. Jest to przeciwieństwo do zasady działania drukarki termicznej, gdzie wydruk nastepuje na specjalnym papierze termicznym bez udziału taśmy z barwnikiem.

Papier elektroniczny (e-papier) – rodzaj wyświetlacza, który swoimi gabarytami i elastycznością dąży do imitacji papieru. Na e-papierze można tworzyć notatki za pomocą odpowiednich narzędzi (np. elektryczny "ołówek") albo na którego powierzchni może być wyświetlany elektronicznie zapisany tekst.

Kodeks 050 (Gregory-Aland), C (Hermann von Soden) jest greckim kodeksem uncjalnym Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowanym na IX wiek. Karty kodeksu zostały później wykorzystane na potrzeby innych rękopisów: Homilii Chryzostoma, Hermenei Zonara, greckiego Menologium.

Kodeks 0162 (według numeracji Gregory-Aland), ε 023 (von Soden) – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na pergaminie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Jana.

Kodeks majuskułowy, inaczej kodeks uncjalny, jest rękopisem pisanym na pergaminie pismem wielkoliterowym (inaczej majuskułowym, tj. uncjałą lub kapitułą). Jest rękopisem Nowego Testamentu w języku greckim (lub łacińskim).

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja