Linki:
1 sierpnia,
3 stycznia,
Austro-Węgry,
Bonn,
Bundesrat,
Duden,
Marburg,
Rzesza,
Szwajcaria,
Wesel (Nadrenia Północna-Westfalia),
Wiesbaden,
Konrad Duden (ur.
3 stycznia 1829 r. w Bossigt koło
Wesel; zm.
1 sierpnia 1911 r. w Sonnenberg koło
Wiesbaden) - niemiecki filolog, językoznawca i nauczyciel gimnazjalny.
3 Pułk Grenadierów im. Króla Fryderyka Wilhelma II (2 Wschodniopruski) - (
niem. Königlich-Preußisches Grenadier-Regiment Friedrich Wilhelm II (2. Ostpreussisches) Nr. 3) pułk piechoty niemieckiej, sformowany
18 sierpnia 1685 w cytadeli
Wesel (Zitadelle Wesel).
Duden –
słownik języka niemieckiego wydany przez
Konrada Dudena, przede wszystkim słownik ortograficzny. Po raz pierwszy ukazał się 1 lipca 1880. Początkowo był to słownik ortograficzny, z czasem nazwę Duden przyjęły również inne typy słowników. Do 1996 był formalnym źródłem normatywnym w zakresie ortografii niemieckiej . Słownik wydaje spółka
Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus. Do 2009 ukazały się 24 wydania słownika . Istnieje również wersja elektroniczna słownika. Najnowsze, 25. wydanie zawiera 135 tysięcy haseł .
717 Wisibada –
planetoida z grupy
pasa głównego asteroid okrążająca
Słońce w ciągu 5 lat i 215 dni w średniej odległości 3,15
j.a. Została odkryta
26 sierpnia 1911 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w
Heidelbergu przez
Franza Kaisera. Nazwa planetoidy pochodzi od miasta
Wiesbaden, miejsca urodzin odkrywcy. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (717) 1911 MJ.
Ignacy Urbański (
1807-
1884), artysta malarz, nauczyciel. Ukończył Szkołę Wojewódzką w
Kielcach w
1829, potem studiował krótko w
Warszawie. Nauczyciel gimnazjalny w Kielcach i
Lublinie (od
1840). Malował obrazy o treści religijnej, miniatury.
Gerhard Wahrig ur. 10 maja 1923 w
Burgstädt, zm. 2 września 1978 w
Wiesbaden - niemiecki językoznawca. Zajmował się
leksykografią,
semantyką i gramatyką. W roku 1966 opublikował słownik języka niemieckiego, który do r. 2006 doczekał się ośmiu wydań i został sprzedany w łącznym nakładzie 1.5 miliona egzemplarzy.
Josef Dobrovský (pol. Józef Dobrowski, ur.
17 sierpnia 1753,
Děrmet, zm.
6 stycznia 1829,
Brno) czeski
filolog,
językoznawca,
ksiądz i współtwórca
slawistyki.
Artur Rapaport (ur.
12 marca 1889 we
Lwowie, zm.
13 sierpnia 1937 w
Skolem),
polski filolog klasyczny, nauczyciel gimnazjalny
żydowskiego pochodzenia, edytor i tłumacz dzieł antycznych, autor słownika grecko-polskiego.
Józef Czerlunczakiewicz (ur.
1829 w Oleszycach,
Galicja, zm.
1911 w
Przemyślu), polski duchowny katolicki obrządku greckiego,
dogmatyk, profesor
Uniwersytetu Lwowskiego i
Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Jan Karol Woyna herbu
Trąby. ( ur. w Jasienicy Solnej
1605, zm.
1693 w
Gdańsku) - polski szlachcic, tłumacz, wydawca i
językoznawca,
leksykograf,
filolog,
pedagog.
Ernst Julius Remak (ur. 26 maja 1849 w
Berlinie, zm. 24 maja 1911 w
Wiesbaden) –
niemiecki lekarz
neurolog i
neuropatolog, syn neurologa
Roberta Remaka, ojciec
Roberta Ericha Remaka (1888–1942), niemieckiego matematyka.
Feodor Felix Konrad Lynen (
6 kwietnia 1911 w
Monachium –
6 sierpnia 1979 w
Monachium) – biochemik
niemiecki, laureat
Nagrody Nobla z medycyny 1964 roku.
Antoni Tomasz Soświński (ur.
6 stycznia 1847 r. w
Kaninie, zm.
15 lutego 1926 r. w
Krakowie) -
polski nauczyciel; profesor gimnazjalny, działacz społeczny.
Sebastian Schmidt (ur.
6 stycznia 1985 r. w
Wiesbaden) –
niemiecki wioślarz, reprezentant Niemiec w wioślarskiej
ósemce podczas
Letnich Igrzysk Olimpijskich w
Pekinie.
Wilhelm Wien (ur.
13 stycznia 1864, zm.
30 sierpnia 1928) – fizyk niemiecki, laureat
nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w roku
1911 za ustalenie związku między temperaturą
ciała doskonale czarnego a jego
promieniowaniem cieplnym.
Stanley Newcomb Kenton (ur.
15 grudnia 1911 - zm.
25 sierpnia 1979) - amerykański muzyk
jazzowy. Prowadził innowacyjną i wpływową orkiestrę jazzową, później udzielał się jako nauczyciel i wychowawca.
Heinrich Vogt (ur. 23 kwietnia 1875 w
Ratyzbonie, zm. 1936 w
Bad Pyrmont) –
niemiecki neurolog. Habilitował się z neurologii w 1901 roku, a w 1907 został profesorem psychiatrii na uczelni w
Getyndze. W 1909 przeniósł się na Uniwersytet we
Frankfurcie i został dyrektorem wydziału psychiatrycznego Instytutu Senckenberga. W 1911 został dyrektorem sanatorium neurologicznego w
Wiesbaden. W 1916 roku wydał klasyczny, dwutomowy podręcznik Handbuch der Therapie der Nervenkrankheiten.
Wiktor Jassem (ur.
11 czerwca 1922 w
Krakowie) –
polski fonetyk,
filolog,
językoznawca,
profesor nauk technicznych, członek honorowy Polskiego Towarzystwa Fonetycznego, w latach 1956-1992 członek
Polskiej Akademii Nauk (Wydział Nauk Technicznych). Specjalizował się w
fonetyce akustycznej, prowadząc badania dotyczące wytwarzania dźwięków i procesu rozumienia mowy. Zajmował się także cyfrowa syntezą, przetwarzaniem i analizą mowy.