Linki:
18 grudnia,
22 czerwca,
Atanasoff-Berry Computer,
Berlin,
Broń V,
Cesarstwo Niemieckie,
Doctor honoris causa,
ETHZ,
Geometria,
Getynga,
Hünfeld,
II wojna światowa,
Inżynier,
Informatyka,
Komputer zerowej generacji,
Konstruktor (osoba),
Lampa elektronowa,
Niemcy,
Optyka,
Ploter,
Politechnika,
Przekaźnik,
Siemens AG,
Szwajcaria,
Tranzystor,
Uniwersytet Szczeciński,
Uniwersytet Techniczny w Berlinie,
Z1,
Z2,
Z3,
Z4,
Zurych,
Konrad Zuse (ur.
22 czerwca 1910 r. w
Berlinie - zm.
18 grudnia 1995 r. w
Hünfeld) -
niemiecki inżynier,
konstruktor,
pionier informatyki; konstruktor pierwszego komputera działającego w systemie binarnym; studia na
Politechnice Berlińskiej; od
1935 roku, w którym ukończył studia, pracował w Henschel Flugzeug-Werke AG;
1936 uzyskał patent na
pamięć mechaniczną;
1939-
1958 skonstruował serię
elektromechanicznych i elektronicznych maszyn liczących (wykorzystywanych m.in. do projektowania
geometrii skrzydeł samolotów niemieckich w czasie
II wojny światowej) - najbardziej znana to
Z3,
1941, pierwsza w historii w pełni działająca programowalna maszyna licząca;
1958 zaprojektował
ploter (maszyna Z64). Od roku
1949 do
1969 prowadził własną firmę Zuse KG.
Z3 to pierwszy działający, w pełni automatyczny
komputer o zmiennym programie zbudowany przez niemieckiego inżyniera
Konrada Zuse w
1941 roku na bazie jego wcześniejszej, mechanicznej konstrukcji,
Z1. Maszyna była wykorzystywana w czasie wojny do obliczeń niezbędnych przy projektowaniu
skrzydeł.
Z2 – udoskonalona wersja
komputera Z1. Twórcą komputera był niemiecki kontruktor maszyn cyfrowych
Konrad Zuse. Pamięć Z2 była taka sama jak w Z1 (32
bajty zorganizowane w 16 słów 16
bitowych, zegar o częstotliwości 3Hz), lecz
Jednostka arytmetyczno-logiczna była zbudowana z
przekaźników elektrycznych, a zamiast 22 bitowej arytmetyki
zmiennoprzecinkowej wykorzystywał 16 bitową arytmetykę
stałoprzecinkową.
IBM 601 - maszyna matematyczna produkcji koncernu
IBM z roku
1931. IBM 601 odczytywała dwie liczby ośmiocyfrowe z
karty dziurkowanej i dziurkowała na tej samej karcie ich iloczyn. Wykonywała także dodawanie i odejmowanie. Ponieważ nie drukowała wyników była używana jako pomocnicza dla
tabulatora lub maszyny księgującej.
John Presper Eckert, który otrzymał w
1933 roku jeden z egzemplarzy tej maszyny, połączył ją z
tabulatorem "Typ 285" i
perforatorem "Typ 016" za pomocą urządzenia pośredniczącego własnej konstrukcji, tworząc w ten sposób pierwszą maszynę, zdolną do automatycznego wykonywania złożonych obliczeń naukowych.
Ernst Heinrich Heinkel (ur.
24 marca 1888 zm.
30 stycznia 1958), niemiecki przedsiębiorca i konstruktor lotniczy. Przyszedł na świat w Grunbach w 1888 roku. Po ukończeniu studiów zapisał się do Wyższej Szkoły Technicznej w
Stuttgarcie. W
1911 roku został inżynierem firmy Luft-Verkehrsgesellschaft, wiosną 1913 roku przeszedł do Albatros-Werke. Rok później pracował w Brandenburgische Flugzeugwerke. Podczas I wojny światowej zaprojektował już kilka maszyn między innymi
hydroplanów. W
1922 założył biuro projektowe Ernst Heinkel Konstruktionsbüro. W grudniu tego samego roku zaczął konstruować samoloty. Otworzył wtedy
Ernst Heinkel Flugzeugwerke. W latach 20. rozbudował firmę i zaczął projektować
myśliwce i
bombowce dla
Luftwaffe. W 1935 roku otworzył fabrykę Rostok-Marienehe, a w 1936 kolejną w
Orienburgu. Jednym z jego najsłynniejszych samolotów był
He 111, którzy często był wykorzystywany podczas
II wojny światowej. W tym czasie Heinkel otworzył nowe zakłady w
Austrii i na terenie Polski. Jego firma zatrudniała około 40 000 pracowników. Po klęsce Niemiec kontynuował działalność. Konstruktor zmarł w 1958 roku.
Z1 – mechaniczny komputer
zerowej generacji nie będący jednak
maszyną Turinga z braku rozkazów warunkowych, które zostały dodane dopiero w modelu
Z4. Pierwszy komputer
Konrada Zuse i pierwszy posiadający
liczby zmiennoprzecinkowe.
Aleksander Marian Kołodziejczyk (ur.
8 czerwca 1942 w
Bielsku-Białej), chemik polski. Studia magisterskie ukończył w 1966 na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Doktorat uzyskał siedem lat później na
Politechnice Gdańskiej. Habilitował się również na PG, w roku 1979. Tytuł naukowy profesora nauk chemicznych otrzymał w 1993.
Maszyna energetyczna (zasileniowa) –
maszyna, której zadaniem jest przekształcanie (transformowanie, przetwarzanie) zasilenia –
energii (choć niezbędny do jej działania jest także przepływ
informacji). Rozpatrywana jako źródło zasilenia (energii) jest nazywana
generatorem,
maszyną napędową lub
silnikiem, gdy istotne jest pobieranie przez nią zasilenia i wykonanie
pracy –
maszyną roboczą. W
technice określa się też tak zdefiniowaną maszynę zasileniową (energetyczną), jako po prostu "maszynę" (z dodatkowym warunkiem sztucznego pochodzenia), wyłączając z zakresu pojęcia "maszyna"
przetworniki informacji i zawężając zakres pojęcia
maszyna energetyczna do maszyn przetwarzających
energię mechaniczną na inne rodzaje energii lub przetwarzających inne rodzaje energii na energię mechaniczną (
maszyny napędowe –
silniki).
Marek Wortman (ur.
1941 roku w
Sarajewie) – reżyser filmowy i teatralny. W 1969 roku ukończył studia na wydziale reżyserii
PWSTiF w Łodzi. Dyplom uzyskał w 1972 roku.
Prof. Aleksander Kołodziejczyk (ur. w
1942 w
Bielsku-Białej). Studia magisterskie ukończył w 1966 na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Doktorat uzyskał siedem lat później na
Politechnice Gdańskiej. Habilitował się również na PG, w roku 1979. Tytuł naukowy profesora nauk chemicznych otrzymał w 1993.
Stepped reckoner (
niem. Lebendigue Rechenbank dosł. Żywa ława do obliczeń) –
maszyna licząca zaprojektowana i wykonana przez
Gottfrieda Leibniza w
1671.
James Powers, urodzony w
Rosji inżynier mechanik, także statystyk, doktor nauk technicznych. Przybył do
USA w roku
1889, niemal dokładnie w 100 lat po sformułowaniu idei spisów powszechnych (
1787). Wynalazł nowy typ
karty perforowanej i skonstruował kilka doskonałych na swoje czasy
maszyn licząco-analitycznych. W trzy lata później (
1902) Kongres
USA powołał stałe Biuro Spisowe.
Studio Miniatur Filmowych - polskie studio filmowe,jeden z najstarszych w kraju producentów filmowych, działa od 1958 roku, powstało w wyniku przekształcenia warszawskiej filii Studia Filmów Rysunkowych w
Bielsku-Białej, działającej jako firma państwowa. Struktura Studia pozostała niezmieniona aż do 1990 roku. SMF wyprodukowało ponad 1500 obrazów, wśród nich są zarówno autorskie filmy krótkometrażowe (w tym
Piotra Dumały czy
Jana Lenicy), seriale dla dzieci jak i filmy kinowe. Dyrektorem studia jest Włodzimierz Matuszewski.
Pd5 -
parowóz pospieszny projektu Roberta Garbe, produkowany w
Prusach w latach 1906-1913, pierwotnie noszący oznaczenie S6, a po przejęciu przez koleje niemieckie - 13.10 do 13.12. Ostatnia seria maszyn
KPEV w
układzie osi 2-2-0. W Niemczech wycofywany już w latach 20. (ostatnia maszyna - 13.1247 - w 1931) ze względu na anachroniczny układ osi, powodujący niespokojny bieg i małą siłę pociągową. Na
PKP do
1939 roku pracowało 81 takich maszyn, które po
Kampanii Wrześniowej ponownie trafiły na stan kolei niemieckich, otrzymując nową numerację (seria 13.5). Po wojnie eksploatowano ich już tylko 37, ostatnia Pd5-9 z MD (lokomotywowni) Wągrowiec została wycofana z eksploatacji dopiero 8 kwietnia
1958 roku. Dzisiaj jedynym zachowanym parowozem S6 na świecie jest przebudowana na eksponat edukacyjny (wykroje w cylindrach i kotle) i porzucona w Polsce przez Niemców maszyna (S6 Altona 656 - DRG 13 1247, Breslau 934/1912), do 23 kwietnia 2010 znajdywała się na terenie Technikum Kolejowego w Warszawie. Niezdatna do pracy trakcyjnej, nigdy nie została wciągnięta na stan PKP, a jej numer Pd5-17 jest fikcyjny. Parowóz od 23 kwietnia 2010 jest eksponatem muzealnym Polskiego Stowarzyszenia Miłośników Kolei i stacjonuje w Parowozowni Skierniewice.
WSPS - Wyższa Szkoła Planowania Strategicznego w Dąbrowie Górniczej. Uczelnia prowadzi
studia pierwszego stopnia w systemie stacjonarnym i niestacjonarnym oraz studia podyplomowe.
Konstruktor - osoba, najczęściej
inżynier, zajmująca się projektowaniem
maszyn,
urządzeń,
konstrukcji,
budynków, instalacji przemysłowych lub innych obiektów inżynierskich, jak również sporządzaniem modeli konstrukcji i ich badaniem. Jest to człowiek wykonujący wszelką dokumentację rysunkową w 2 lub
3D.
Stefan Kaufman (ur.
28 sierpnia 1894 we wsi
Czarne koło
Krakowa, zm.
16 stycznia 1994 w
Katowicach), polski inżynier budowlany. W latach
1930-
1939 i
1945-
1949 dyrektor Robót Publicznych w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim. Od
1945 roku profesor i kierownik Katedry Budownictwa Żelbetowego na
Politechnice Śląskiej w
Gliwicach. W latach
1958-
1960 dziekan wydziału budownictwa. Członek Komitetu Inżynierii Państwowej Akademii Nauk od
1954. Prowadził prace teoretyczne i projektowe w zakresie konstrukcji żelbetowych i z
betonu sprężonego. Autor kilkudziesięciu projektów
mostów, w tym nagrodzonego w
1936 roku projektu mostu przy ulicy Karowej w
Warszawie. Ogłosił ponad 60 prac naukowych, w tym monografie: "Mosty sprężone" (
1956), "Teoria konstrukcji sprężonych" (
1961) napisana z
Wacławem Olszakiem, Czesławem Eimlerem i Z. Bychowskim), "Konstrukcje sprężone" (
1965, napisanej z Olszakiem i Eimlerem). W
1955 roku otrzymał państwową nagrodę pierwszego stopnia (nagroda zespołowa).
Bitwa pod Điện Biên Phủ (
wiet. Chiến dịch Điện Biên Phủ) – rozegrana została między oddziałami wietnamskimi
Việt Minh, a oddziałami francuskimi,
7 maja 1954 roku. W
Điện Biên Phủ znajdowała się baza wojskowa założona w czasie
II wojny światowej przez Japończyków. W czasie
I wojny indochińskiej została przekształcona przez Francuzów w warowny obóz dla garnizonu francuskiego liczącego ok. 20 tys. żołnierzy. Załogę wspierało 60 dział, 10 lekkich czołgów
M24 Chaffee oraz 6 zrzucających
napalm samolotów.
Inżynieria mechaniczna - całość wiedzy dotyczącej projektowania, wytwarzania i eksploatcji maszyn, wyjąwszy z tego
maszyny elektryczne i
energetyczne, które są domeną
inżynierii elektrycznej i
inżynierii energetycznej oraz
maszyn matematycznych, które są domeną
inżynierii elektronicznej.
Ewa Sudakiewicz, znana również jako Ewa Sudakiewicz-Zelenovic (ur.
27 listopada 1958 w
Zielonej Górze) –
polska aktorka teatralna i
filmowa. W 1982 roku ukończyła studia na Wydziale Aktorskim
PWSFTviT w Łodzi. Jej debiut teatralny miał miejsce 7 kwietnia 1984 roku na scenie Teatru na Targówku w Warszawie, w którym występowała do 1987 roku.
Marian Noga (ur.
1939) –
polski inżynier, informatyk,
profesor zwyczajny
Akademii Górniczo-Hutniczej, główny specjalista Katedry Automatyki Napędu i Urządzeń Przemysłowych Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki. Specjalizuje się w
dynamice maszyn i systemów elektromechanicznych, maszynach elektrycznych, modelach matematycznych maszyn i układów elektromechanicznych,
sieciach komputerowych i zastosowaniach
informatyki.
Franz Tuczek (ur. 11 czerwca 1852 w
Kolonii, zm. 19 grudnia 1925 w
Marburgu) –
niemiecki lekarz
psychiatra. Studiował w
Berlinie i w
Monachium, był uczniem
von Guddena,
Westphala i Cramera; ukończył studia w 1876, następnie pracował w
Wiedniu u Brückego, od 1877 do 1878 w Bürgerspital w Kolonii u Riegela. W 1879 u Westphala w Berlinie. Od 1879 roku w Marburgu, gdzie prowadził zakład dla psychicznie chorych (Irrenheilanstalt in Marburg). W 1914 roku przeszedł na emeryturę.