Konstytucja

Konstytucja (od łac. constituo,-ere – urządzać, ustanawiać, regulować) – akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, która zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie.

Konstytucja Ukrainy – podstawowy akt prawny Ukrainy, ustawa zasadnicza, posiadająca najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie. Została uchwalona 28 czerwca 1996 na V sesji Rady Najwyższej Ukrainy II kadencji.

Ius interpretandi - panujący w danej kulturze prawnej zespół reguł i zasad za pomocą których interpretuje się przepisy prawa zawartego w ustawach, konstytucji i innych aktach normatywnych. W związku z powyższym każda kultura prawna będzie miała swoje własne ius interpretandi. Można też mówić np. o polskim czy niemiecki ius intepretandi.

Konstytucja ZSRR z 1977 roku (roku znana również jako Konstytucja Rozwiniętego Socjalizmu lub Konstytucja Breżniewowska) – ustawa zasadnicza uchwalona w ZSRR 7 października 1977 roku. Zastąpiła konstytucję z 1936 roku. Była ostatnią ustawą zasadniczą ZSRR. Przestała obowiązywać wraz z jego rozpadem, zastąpiona konstytucją RFSRR z 1978.

Federalna Ustawa Konstytucyjna Republiki Austrii (niem. Bundes-Verfassungsgesetz) - Ustawa Zasadnicza Republiki Austrii. Akt prawny określający podstawy ustroju Republiki. Podzielona na 8 części:

System prawa (system prawny) – termin wieloznaczny z zakresu teorii prawa, oznaczający pewien uporządkowany układ powiązanych ze sobą elementów (najczęściej norm prawnych). Można mówić o systemie prawnym poszczególnych państw, systemie określonej gałęzi prawa czy systemie źródeł prawa.

Konstytucja stała - ustawa zasadnicza, która nie posiada wyznaczonego terminu obowiązywania. Do konstytucji stałych zalicza się większość współcześnie występujących konstytucji

Konstytucja elastyczna - ustawa zasadnicza której zmiana nie wymaga szczególnych procedur, lecz ma taki sam przebieg jak w przypadku zwykłych ustaw. Przykładem państwa, w którym występuje tego rodzaju konstytucja jest Wielka Brytania.

Konstytucja stała - ustawa zasadnicza, która nie posiada wyznaczonego terminu obowiązywania. Do konstytucji stałych zalicza się większość współcześnie występujących konstytucji.

Ustawa Zasadnicza Izraela (Prawa Fundamentalne, Ustawy Zasadnicze,hebr. חוק יסוד) - jest zbiorem podstawowych pojedynczych ustaw, które regulują cały system prawny Izraela. Razem tworzą blok konstytucyjny, nie są jednak konstytucją spisaną w formie jednego dokumentu.

Konstytucja Macedonii – podstawowy akt prawny Macedonii, posiadający najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie. Została uchwalona 8 września 1991 roku przez parlament, ustanawiając republikę parlamentarną.

Konstytucja pisana - ustawa zasadnicza w formie jednego lub kilku aktów prawnych o szczególnej mocy prawnej, szczególnej treści oraz specjalnym trybie uchwalania i zmiany. Do konstytucji pisanych zalicza się większość współczesnych konstytucji.

Skutek prawny, konsekwencja prawna - następstwo określonych przepisami prawa okoliczności polegające na powstaniu, zmianie lub wygaśnięciu stosunku prawnego. Skutek prawny determinuje sankcja prawna.

Konstytucja Indii (ang. The Constitution of India, hind. भारतीय संविधान , trl. Bhāratīya Samvidhān) – ustawa zasadnicza Indii. Zawiera podstawowe zasady ustroju politycznego Indii, strukturę głównych organów państwowych, a także podstawowe prawa i wolności obywatelskie.

Konstytucja Francji – akt prawny o najwyższej randze (konstytucja), określający podstawy ustroju państwa francuskiego, podmiot władzy w państwie, a także sposób wykonywania przezeń władzy, oraz określający prawa i obowiązki obywateli.

Konstytucja Portugalii – podstawowy akt prawny Portugalii, posiadający najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie. Została uchwalona w 1976 roku (wielokrotnie nowelizowana).

Konstytucja Litwy – podstawowy akt prawny Litwy, posiadający najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie. Litwa odzyskała niepodległość gdy ZSRR chyliło się już ku upadkowi. 11 marca 1990 roku Rada Najwyższa Litewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej uchwaliła akt proklamacji niepodległości państwa oraz przyjęła tymczasową konstytucję. Obecnie obowiązująca konstytucja została uchwalona 6 listopada 1992 roku, a zaaprobowana w referendum z 25 października 1992 roku.

Ustawa – akt prawny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej). W porządkach prawnych różnych państw występują ustawy: zasadnicze (konstytucje), organiczne i zwykłe.

Konstytucja pisana - ustawa zasadnicza regulująca wszystkie zagadnienia ustroju państwa, zwykle posiada charakter trwały. Do konstytucji pełnych zalicza się większość współczesnych konstytucji

Konstytucja pisana - ustawa zasadnicza regulująca wszystkie zagadnienia ustroju państwa, zwykle posiada charakter trwały. Do konstytucji pełnych zalicza się większość współczesnych konstytucji.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja