Konsul rzymski

Konsul (łac. consul – l.mn. consules) – w starożytnym Rzymie, w okresie republiki był jednym z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję. Był odpowiedzialny za politykę zagraniczną.

Komicja kurialne (łac. comitia curiata) – zgromadzenie kurii, stanowiło najdawniejszą formę organizacji politycznej w starożytnym Rzymie, składało się z 30 kurii - po 10 z każdej tradycyjnej tribus: Tities, Ramnes i Luceres). Nie posiadały one władzy ustawodawczej (jak np. komicja trybusowe) ani prawa obierania urzędników państwowych. Ich kompetencje ograniczały się do spraw czysto formalnych, takich jak np. zatwierdzanie wybranych przez comitia centuriata urzędników, nadając im imperium, czyli władzę wojskową i religijną. Przed zgromadzeniem kurialnym możliwe było dokonanie testamentu, taka forma ustanowienia spadkobiercy nosiła nazwę testamentum calatis comitiis (dosłownie: "testament przed zgromadzeniem zwołanym").

Komicja centurialne (comitia centuriata) – zgromadzenie centurii w starożytnym Rzymie – zorganizowane wg podziału majątkowego (193 centurie), a wzorowane wg podziału na centurie – jedn. wojskowe, gdyż w prostej linii wywodziły się one właśnie z podziału wojskowego: lepiej uzbrojeni, a więc zamożniejsi, głosując na zgromadzeniu jako pierwsi, pomimo faktu, że było ich mniej, to jednak mając więcej jednostek głosujących (98 centurii) z reguły przesądzali sprawę.

Provocabat ad populum – (łac.) odwołanie do ludu, do ogółu. W starożytnym Rzymie, w okresie republiki zasada wprowadzona przez konsula Waleriusza. Ujęta w ogólną całość tzw. lex Valeria de provocatione, na mocy której konsul nie mógł sam skazać na śmierć obywatela rzymskiego, lecz musiał go oddać pod sąd ludu. Prawo ograniczało w znaczym stopniu władzę konsulów.

Komicja kurialne (łac. comitia curiata) – zgromadzenie kurii, stanowiło najdawniejszą formę organizacji politycznej w starożytnym Rzymie, składało się z 30 kurii - po 10 z każdej tradycyjnej tribus: Tities, Ramnes i Luceres). Nie posiadały one władzy ustawodawczej (jak np. komicja trybusowe) ani prawa obierania urzędników państwowych. Ich kompetencje ograniczały się do spraw czysto formalnych, takich jak np. zatwierdzanie wybranych przez comitia centuriata urzędników, nadając im imperium, czyli władzę wojskową i religijną. Przed zgromadzeniem kurialnym możliwe było dokonanie testamentu, taka forma ustanowienia spadkobiercy nosiła nazwę testamentum calatis comitiis (dosłownie: "testament przed zgromadzeniem zwołanym").

Związek Urzędników Kolejowych RP (ZUK), jedna z działających w okresie międzywojennym w środowisku pracowników kolejowych organizacji związkowych, powstała w 1920 jako Zrzeszenie Pracowników Biurowych Kolei Polskich, w 1924 zmieniono nazwę na Związek Urzędników Kolejowych RP. Związek zrzeszony był Centrali Zjednoczenia Klasowych Związków Zawodowych w R.P. W ostatnim okresie skupiała członków w 186 kołach.


Rząd Republiki Chile - konstytucyjny organ władzy wykonawczej w Chile. Na czele rządu stoi prezydent wybierany w wyborach bezpośrednich na czteroletnią kadencję. Gabinet składa się ponadto z 20 ministrów i 2 urzędników w randzie ministra.

Carpentum, rodzaj wozu używanego w okresie Republiki Rzymskiej i Cesarstwa rzymskiego. Zaprżężony w dwa konie wykorzystywany był głównie przez kapłanów. Czterokonne natomiast zarezerwowane były dla cesarza i wysokich urzędników.

Vigintisexviri termin określający sześć różnych kolegiów urzędniczych w starożytnym Rzymie okresu republiki. Wyłoniły się z personelu pomocniczego. Ogółem liczyły one 26 członków (stąd pochodzi nazwa). W późniejszym okresie wybierani byli przez zgromadzenia trybusowe. Do Vigintisexviri zalicza się

Patrycjusze (łac. patres - ojcowie) to uprzywilejowana, wyższa warstwa społeczna, która pojawiła się w okresie republiki, w starożytnym Rzymie. Posiadali pełne prawa polityczne (do pewnego momentu) i wyłączność na obejmowanie urzędów. Wywodzili się oni z zamożnych rodzin. Początkowo prawdopodobnie potomkowie arystokracji rodowej (zamknięta liczba rodów - "gentes"), która we wczesnym okresie państwa (okres królewski i wczesnej republiki) cieszyła się pełnią praw politycznych.

Intercesja (łac. intercessio ‘stawanie pomiędzy; pośrednictwo’) - w antycznym Rzymie prawo do uchylania decyzji niższych urzędników, przysługujące wyższym urzędnikom.

Komicja trybusowe (comitia tributa) – w starożytnym Rzymie zgromadzenie tribus, czyli obywateli podzielonych na dane jednostki administracyjno-terytorialne, jakimi były właśnie tribus.

Enderun – darmowa szkoła z internatem założona w Konstantynopolu przez Mahometa II. Zapewniała "devsirmom" (porwane chrześcijańskie dzieci z Bałkanów i milletów), a także synom urzędników osmańskich doskonałe wykształcenie literackie, teologiczne, inżynierskie, matematyczne itd., przygotowując ich do służby jako urzędników i janczarów.

Wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa (pot. Monsieur PESC) - organ Unii Europejskiej odpowiedzialny za prowadzenie Wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony. Wysoki przedstawiciel jest powoływany na pięcioletnią kadencję. Pierwszym był Jürgen Trumpf, a obecnie (od 1 grudnia 2009 r.) funkcję tę sprawuje Brytyjka Catherine Ashton.

Lucjusz Woluzjusz Saturninus, Lucius Volusius Saturninus (ur. w 38 p.n.e. – zm. w 56 n.e.), był wybitnym mężem stanu w starożytnym Rzymie, synem Lucjusza Woluzjusza Saturninusa, konsula dodatkowego (consul suffectus) z 12 p.n.e. i Nonii Polli. Saturninus miał siostrę imieniem Volusia która wyszła za mąż za niejakiego Korneliusza. Miał też dwóch synów, Lucjusza Woluzjusza Saturninusa, który został Pontifex Maximus, i Kwintusa Woluzjusza Saturninusa, który został konsulem w 56 n.e. Saturninus razem ze swoimi synami uruchomił kolumbarium na Via Appia. Jego kuzynką ze strony ojca była trzecia żona cesarza Kaliguli, Lollia Paulina.

Rex Sacrorum (łac. król sakralny) - kapłan w starożytnym Rzymie, stał na czele Collegium Pontificum. Wbrew nazwie, nie była to wcale wysoka ranga kapłanska: rex sacrorum pełnił po prostu te funkcje sakralne w czasach republiki, które za wcześniejszych czasów królestwa Rzymu należały do obowiązków króla.

Konsul honorowy (ang. honorary consul, fr. consul honoraire, niem. Honorarkonsul), jest urzędnikiem konsularnym określonego państwa (tzw. państwa wysyłającego) w innym państwie (państwie przyjmującym). W odróżnieniu od konsulów zawodowych za swoją pracę nie pobiera wynagrodzenia – pracuje honorowo, stąd i jego nazwa. Często również na własny koszt musi wynająć lokal na urząd konsularny i ewentualnie opłacić personel administracyjny (np. sekretarkę). Niekiedy umowa pomiędzy państwem wysyłającym a konsulem honorowym może przewidywać pewien zwrot wydatków ponoszonych przez niego w związku z prowadzeniem konsulatu (np. koszty wynajmu, wynagrodzenia osób zatrudnionych, opłaty za elektryczność, wodę, itd.)

Ludowy Komisariat Obrony ZSRR (Народный Комиссариат Обороны CCCP - НКО) - w okresie 1934-1946 jeden z urzędów centralnych w Związku Radzieckim, odpowiednik ministerstwa, który nadzorował siły zbrojne.

Wybory do Senatu Republiki Czeskiej w 2010 roku odbyły się 15 i 16 października oraz 22 i 23 października (II tura). Czeski Senat składa się z 81 senatorów wybieranych na 6-letnią kadencję, co 2 lata odnawiana jest 1/3 jego składu.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja