Linki:
Émile François Loubet,
18 maja,
2 grudnia,
9 listopada,
Alain Poher,
Albert Lebrun,
Alexandre Millerand,
Armand Fallières,
Burbonowie,
Charles François Lebrun,
Charles de Gaulle,
Dyrektoriat,
Emmanuel-Joseph Sieyès,
Félix François Faure,
Félix Gouin,
François Mitterrand,
Francja,
Francja średniowieczna,
Francja Vichy,
Francja w XIX wieku,
Francja w XVIII wieku,
Francja wczesnośredniowieczna,
Gaston Doumergue,
Georges Bidault,
Georges Pompidou,
Historia Francji,
III Republika Francuska,
II Cesarstwo Francuskie,
II Republika Francuska,
IV Republika Francuska,
I Cesarstwo Francuskie,
I Republika Francuska,
Imperium Karolińskie,
Jacques Chirac,
Jean Casimir-Périer,
Jules Grévy,
Kapetyngowie,
Karolingowie,
Kodeks Napoleona,
Komisja Wykonawcza (Francja),
Konwent Narodowy,
Królestwo Francji (987-1791),
Léon Blum,
Louis-Eugène Cavaignac,
Louis Adolphe Thiers,
Louis Jules Trochu,
Marie François Sadi Carnot,
Mer (urzędnik),
Merowingowie,
Monarchia lipcowa,
Napoleon Bonaparte,
Napoleon III Bonaparte,
Nicolas Sarkozy,
Państwo frankijskie,
Państwo zachodniofrankijskie,
Patrice Mac-Mahon,
Paul Deschanel,
Paul Doumer,
Philippe Pétain,
Prefekt (administracja),
Prezydenci Francji,
Ród Bonapartów,
Raymond Poincaré,
René Coty,
Restauracja Burbonów,
Senat (Francja),
V Republika Francuska,
Valéry Giscard d'Estaing,
Vincent Auriol,
Władza we Francji po konstytucji z 1799 r,
Walezjusze,
XIX wiek
Francja rozpoczęła jako
republika na skutek
rewolucji francuskiej, która obaliła dotychczasową
monarchię absolutną. W ciągu całego wieku ustrój Francji ulegał zmianom, od hegemonii Napoleona, przywrócenia
monarchii, następnie
rewolucja lipcowa, ponowne obalenie monarchy i proklamowanie w
1852 roku
II Cesarstwa Francuskiego na czele z
Napoleonem III. W
1870 roku zdetronizowano Napoleona III z związku z przegraną
wojną z
Prusami i ustanowiono
III Republikę Francuską, która przetrwała do 1940 roku. Francja, zwłaszcza w drugiej połowie wieku, przeżywała rozkwit przemysłu.
Wybory prezydenckie we
Francji w roku
1965 były pierwszymi od czasu
II Republiki (w
1848) powszechnymi wyborami głowy państwa. Urzędujący prezydent
Charles de Gaulle zwyciężył w drugiej turze, pokonując ostatecznie przyszłego prezydenta
François Mitterranda.
Danielle Mitterrand (z domu Gouze-Rénal) (ur.
29 października 1924 w
Verdun, zm.
22 listopada 2011 w
Paryżu) – francuska polityk, żona
François Mitterranda,
prezydenta Francji w latach
1981-
1995.
Nathalie Geneviève Marie Kosciusko-Morizet (ur.
14 maja 1973 w
Paryżu) –
francuska polityk, parlamentarzystka, była sekretarz stanu, od 2010 do 2012 minister w rządzie
François Fillona.
Françoise Marie Émilie de Veyrinas (ur.
4 września 1943 w
Alzonne, zm.
16 sierpnia 2008 tamże) –
francuska polityk,
eurodeputowana V kadencji, wieloletnia zastępca mera
Tuluzy, sekretarz stanu w rządzie centroprawicy.
Jean-François Xavier de Ménard (ur.
9 września 1756 w
Sumène, zm.
19 czerwca 1831 w
Villiers-le-Bel –
francuski generał w okresie od
Rewolucji po
wojny napoleońskie. Kawaler Orderu Wojskowego Wielkiego Księstwa
Badenii (
29 lutego 1808, a po skazaniu
Cesarza na służbie króla: kawaler
Orderu św. Ludwika (
29 lipca 1814) oraz Wielki Oficer
Legii Honorowej (
1 maja 1831).
Francuski Senat jest wyższą izbą
francuskiego parlamentu. Po każdych wyborach parlamentarnych wybierany jest przewodniczący Senatu, który funkcją odpowiada naszemu
Marszałkowi Senatu. Senat we Francji powstał pierwszy raz za czasów
dyrektoriatu kiedy to między
1794 a
1799 istniała Rada Starszych działająca jako izba wyższa ówczesnego parlamentu. Wraz z
restauracją Burbonów w
1814 roku powstała
Izba Parów, która modelem miała przypominać
Izbę Lordów. Senat w formie podobnej do obecnej powstał za czasów
II Cesarstwa w
1852 roku, stan ten trwał aż do roku
1946, kiedy to za czasów
IV republiki Senat został przemianowany na Radę Republiki. Wraz nową konstytucją
V Republiki z
1959 roku stara nazwa Senat została przywrócona i w obecnej formie istnieje do dziś.
Charles-Édouard Coridon (ur.
9 kwietnia 1973 w
Le François na
Martynice) –
piłkarz francuski pochodzący z Martyniki, grający na pozycji środkowego
pomocnika. Mierzy 186 cm wzrostu, waży 87 kg.
Patrick Louis (ur.
22 października 1955 w
Vitry-le-François) –
francuski polityk, wykładowca akademicki,
poseł do
Parlamentu Europejskiego VI kadencji.
W
starożytności tereny obecnej Francji były pod panowaniem
Rzymian. Początki niepodległej Francji sięgają czasów rozpadu państwa Franków. Pierwszym władcą terenów francuskich został
Karol II Łysy. Jego panowanie zapoczątkowało ponad tysiącletni okres monarchii w historii Francji. Pierwszy raz panowanie monarchii skończyło się wraz z wybuchem
Rewolucji Francuskiej. A po jej upadku kilkunastoletnim panowaniem cesarza Napoleona. Po jego upadku doszło na krótko do restauracji monarchii i ogłoszenia
II Republiki która trwała do czasu obalenia
Napoleona III. Po którego obaleniu proklamowano
III republikę. Istniała ona do 1946 roku gdy wprowadzono nową konstytucję. Po kolejnej zmianie konstytucji w 1958 roku Francja istnieje jako
V Republika Francuska.
Louis-Édouard-François-Desiré Pie (ur.
26 września 1815 w
Pontgouin, zm.
18 maja 1880 w
Angoulême) -
francuski duchowny katolicki, kardynał, biskup
Poitiers.
Wybory prezydenckie odbyły się na terytorium
Francji,
Gujany Francuskiej i innych zamorskich terytoriów francuskich w dwóch turach. Do drugiej tury przeszli urzędujący
prezydent republiki Jacques Chirac z
Zgromadzenia dla Republiki oraz
Jean-Marie Le Pen z
Frontu Narodowego. Ostatecznie, w drugiej turze wygrał
Jacques Chirac, uzyskując 82.21% wszystkich głosów.
Rewolucja francuska odrzuciła heraldykę monarchii, a Republika nie przyjęła żadnego oficjalnego godła, stąd
Francja posiada jedynie szereg symboli państwowych, używanych w zależności od okoliczności.
Tzw. "druga koalicja" (1799–1802) była powtórną próbą zjednoczenia mocarstw
europejskich dążących do zniszczenia, a jeśli się to nie uda – poważnego osłabienia
rewolucyjnej Francji. W czasie gdy generał
Napoleon Bonaparte prowadził kampanię
w Egipcie nieprzyjazne Francji państwa zaczęły przygotowania do kolejnego uderzenia.
Cesarstwo Austriackie i
Imperium Rosyjskie formowały nowe armie, gotując się do uderzenia wiosną
1799 roku na terenie
Niemiec i północnych
Włoch.
Wybory
prezydenckie we
Francji roku
1974, podobnie jak poprzednią elekcję z roku
1969, uznać można za wybory przedterminowe, gdyż urzędujący prezydent
Georges Pompidou zmarł po pięciu latach sprawowania rządów w
Pałacu Elizejskim. Podobnie jak poprzednim razem tymczasowym prezydentem (
franc. President Par Interim) z urzędu został konkurent Pompidou w drugiej turze
Alain Poher, który tym razem nie kandydował.