Królestwo Neapolu

Linki:
Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego, 12 grudnia, Alfons V Aragoński, Andegawenowie, Austria, Bernardo Tanucci, Burbonowie, Domenico Caracciolo, Ferdynand II Katolicki, Ferdynand I Burbon, Filip V Hiszpański, Francja, Głowa państwa, Gaeta, Grenada (miasto w Hiszpanii), I Republika Francuska, Józef Bonaparte, Joachim Murat, John Acton, 6. baronet Acton, Kapetyngowie, Karol III Hiszpański, Karol I Andegaweński, Karol VIII Walezjusz, Kościół (organizacja), Królestwo Etrurii, Królestwo Holandii, Królestwo Obojga Sycylii, Królestwo Sycylii, Królestwo Włoch (1805-1815), Królestwo Westfalii, Księstwo Bergu, Księstwo Warszawskie, Leopoldo de Gregorio, markiz Esquilache, Ludwik XII, Madryt, Maria Karolina Habsburg (1752-1814), Monarchia, Napoleon Bonaparte, Neapol, Nieszpory sycylijskie, Piotr III Wielki, Piza, Prowincje Iliryjskie, Rene Andegaweński, Republika Alby (1796-1801), Republika Ankony, Republika Batawska, Republika Bergamo, Republika Bolońska, Republika Bouillonu, Republika Cisalpińska, Republika Cispadańska, Republika Cisreńska, Republika Connaught, Republika Cremy, Republika Helwecka, Republika Liguryjska, Republika Partenopejska, Republika Rzymska (XVIII wiek), Republika Subalpejska, Republika Transpadańska, Republika Tyberyńska, Republika Włoska (1802-1805), Stolica, Sycylia, Ustrój polityczny, Valais, Vaud, Władcy Aragonii, Władcy Neapolu i Sycylii, Włochy, Walezjusze, Wielkie Księstwo Frankfurtu, William Douglas Hamilton, Wojna o sukcesję hiszpańską, Wojna o sukcesję polską, Wolne Miasto Gdańsk (1807-1814), Związek Reński,
Królestwo Neapolu – nieformalna nazwa państwa istniejącego w latach 1282-1816 na obszarze dzisiejszych południowych Włoch; oficjalnie jego władcy posługiwali się tytułem królów Sycylii. Przed 1282 r. była to kontynentalna część Królestwa Sycylii; jednak w wyniku powstania ludności wyspy Sycylii władza króla Karola Andegaweńskiego została ograniczona do kontynentalnej części królestwa, podczas gdy wyspa Sycylia przeszła pod panowanie króla Aragonii Piotra III.

Karol II Andegaweński, zwany Kulawym (ur. 1254, zm. 5 maja 1309 w Neapolu) – król Sycylii i Neapolu, tytularny król Jerozolimy. Syn króla Neapolu i Sycylii Karola I Andegaweńskiego i Beatrycze, córki hrabiego Prowansji - Rajmunda Berengara IV.

Alfons III Liberalny (hiszp. Alfonso el Liberal) – Król Aragonii 1285-1291, hrabia Barcelony, nosił również tytuły króla Walencji i króla Majorki. Syn króla Aragonii Piotra III Wielkiego (zm. 1285) i Konstancji Hohenstauf, córki Manfreda, króla Sycylii (zm. 1266).

Zakon św. Januarego (wł. Ordine di San Gennaro), założony jako honorowe zgromadzenie rycerskie Królestwa Obojga Sycylii, ustanowione 1738 przez Karola, króla Neapolu i Sycylii (późniejszy Karol III, król Hiszpanii).

Konstancja Hohenstauf (ur. 1249, zm. 9 kwietnia 1302) – królowa Aragonii jako żona Piotra III. Jedyna córka Manfreda, króla Sycylii, i jego pierwszej żony – Beatrycze Sabaudzkiej.

Karol II Andegaweński, zwany Kulawym (ur. 1254, zm. 5 maja 1309 w Neapolu) – król Sycylii i Neapolu, tytularny król Jerozolimy. Syn króla Neapolu i Sycylii Karola I Andegaweńskiego i Beatrycze, córki hrabiego Prowansji - Rajmunda Berengara IV.

Alfons III Liberalny (hiszp. Alfonso el Liberal) – Król Aragonii 1285-1291, hrabia Barcelony, nosił również tytuły króla Walencji i króla Majorki. Syn króla Aragonii Piotra III Wielkiego (zm. 1285) i Konstancji Hohenstauf, córki Manfreda, króla Sycylii (zm. 1266).

Nieszpory sycylijskie – powszechne powstanie mieszkańców Sycylii, które wybuchło w Poniedziałek Wielkanocny 30 marca 1282 w Palermo przeciw panowaniu francuskich Andegawenów.

Pałac Królewski w Neapolu (wł. Palazzo Reale di Napoli) – jedna z czterech (obok Caserty, Capodimonte i Portici) rezydencji królewskich Dynastii Burbonów panujących w XVIII i XIX wieku w Królestwie Neapolu i Królestwie Sycylii (przekształconych potem w jedno Królestwo Obojga Sycylii).

Pałac Królewski w Casercie (wł. Reggia di Caserta lub Palazzo Reale di Caserta) - największa z czterech byłych rezydencji królewskich (obok Neapolu, Capodimonte i Portici), wybudowana została dla dynastii Burbonów, panujących w XVIII i XIX wieku w Królestwie Neapolu i Królestwie Sycylii (przekształconych potem w jedno Królestwo Obojga Sycylii).

Manfred, wł. Manfredo (ur. 1232, zm. Venosa 26 lutego 1266 koło Benewentu) – król Sycylii 1258-1266, książę Benewentu i Neapolu. Syn cesarza i króla Sycylii Fryderyka II Hohenstaufa z jego pozamałżeńskiego związku z Bianką Lancią (zm. 1233/1234), córką Manfreda II, margrabiego di Busca.

Eryks (gr. Éryks) – w mitologii greckiej syn Posejdona i Afrodyty. Władał ludem Elymów na Sycylii. Ukradł byka ze stada Heraklesa. Gdy ten upomniał się o swoją własność, Eryks pysznił się swoją siłą wyzywając do walki Heraklesa, który zgodził się walczyć o władzę nad królestwem. Heros pokonał go trzykrotnie, w końcu uśmiercając. Wyrzucił Eryksa w powietrze, a ten roztrzaskał się upadając. Jednak Herakles nie przejął królestwa. Oddając je Elymom, zapowiedział, że zrobi to jego potomek. Tak też się stało, Dorieus założył na Sycylii kolonię. Od imienia Eryksa nazwano górę i miasto na Sycylii, gdzie była świątynia Afrodyty.

Królestwo Sycylii - państwo założone w 1130 przez Rogera II. Obejmowało ono obszary całej wyspy Sycylii i południowej części Półwyspu Apenińskiego z Neapolem.

Juan Manuel Fernández Pacheco y Zúñiga (ur. 1650 w Marcilla, region Nawarra, zm. 29 czerwca 1725) Grand Hiszpanii, markiz Villeny, książę Escalony, był wicekrólem i Kapitanem-Generałem królestw Nawarry, Aragonii, Katalonii, Sycylii i Neapolu. Za zasługi nagrodzony Orderem Złotego Runa.

Piotr III Wielki, (ur. 1239 lub 1240, zm. 11 listopada 1285) – król Aragonii, Walencji (jako Piotr I), hrabia Barcelony (jako Piotr II) w latach 1276-1285 oraz król Sycylii (jako Piotr I) 1282-1285.

Maria Dolores Wiktoria Filipa Maria Mercedes Ludwika Karolina Eugenia Burbon-Sycylijska, hiszp. Doña María de los Dolores Victoria Filippa Maria de las Mercedes Luisa Carlota Eugenia de Bórbon-Dos Sicilias y Bórbon-Orléans (ur. 15 listopada 1909 r. w Madrycie - zm. 11 maja 1996 r. w Madrycie) - infantka hiszpańska, księżniczka Królestwa Obojga Sycylii, córka Karola Tankerda Burbona-Sycylijskiego (wnuka króla Obojga Sycylii - Ferdynanda I Burbona-Sycylijskiego), i jego drugiej żony - Ludwiki Orleańskiej (córki Filipa Orleańskiego, hrabiego Paryża).



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja