Linki:
1. List do Tesaloniczan,
Apokalipsa świętego Jana,
Bruce M. Metzger,
Dublin,
Dzieje Apostolskie,
Język angielski,
List do Kolosan,
List do Laodycejczyków,
Listy Pawła,
Nowy Testament,
Rodzina Ferrara (f13),
Wulgata,
Codex Dublinensis (D), znany też jako "Księga Armagh", albo Codex Ardmachanus (ar albo 61). Rękopis
Wulgaty, zawiera pełny tekst
Nowego Testamentu. Przechowywany jest w Trinity College w
Dublinie.
Kodeks 0189 (według numeracji Gregory-Aland) –
wczesny grecki
rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na
pergaminie.
Paleograficznie datowany jest na II albo
III wiek. Zawiera fragmenty Dziejów Apostolskich. Prawdopodobnie jest najwcześniejszym pergaminowym rękopisem Nowego Testamentu. Tekst rękopisu jest ceniony przez krytyków tekstu. Przechowywany jest w Berlinie.
Codex Fuldensis (F), rękopis
Wulgaty, zawiera tekst 23 kanonicznych ksiąg
Nowego Testamentu, ponadto Diatessaron oraz List do Laodycejczyków. Jest jednym z najstarszych datowanych rękopisów Nowego Testamentu i jedynym wczesnym rękopisem NT, o którym wiemy że był redagowany przez znamienitego uczonego. Jest drugim ważnym świadkiem tekstu Wulgaty, najważniejszym i najstarszym świadkiem pełnego tekstu Diatessaronu. Kodeks jest ważnym - o ile nie najważniejszym - świadkiem w dyskusji nad autentycznością tekstu 1 Kor 14,34-35.
Codex Seidelianus I (Gregory-Aland no. G albo 011) jest greckim rękopisem
Nowego Testamentu pisanym
uncjałą na pergaminie.
Paleograficznie datowany jest na
IX wiek (albo
X wiek). Nazwa pochodzi od odkrywcy. Nazywany też bywa Codex Wolfii A, od jego drugiego właściciela.
Codex Boernerianus, oznaczany przez sigla G albo 012 (Gregory-Aland), α 1028 (von Soden) – bilingwiczny rękopis Nowego Testamentu grecko-łaciński, pisany na pergaminie, późną uncjałą.
Paleograficznie datowany jest na wiek
IX. Tekst kodeksu przekazuje według tradycji zachodniej. Aland zaklasyfikował go do III kategorii.
Kodeks Dubliński, łac. Codex Dublinensis (Gregory-Aland no. Z albo 035), jest greckim kodeksem
uncjalnym Nowego Testamentu, przekazującym fragmenty Mateusza.
Paleograficznie datowany jest na VI wiek. Jest palimpsestem.
Codex Complutensis I – rękopis
Wulgaty, którego przepisywanie ukończono w
927 roku. Zawiera całą
Biblię Starego i Nowego Testamentu. Reprezentuje hiszpańską tradycję tekstualną.
Codex Coridethianus (albo Codex Koridethi), oznaczany symbolami Θ (038) (Gregory-Aland), jest rękopisem
Nowego Testamentu, pisany
uncjałą na pergaminie, w języku greckim.
Paleograficznie datowany jest na IX wiek (lub VIII).
Codex Zacynthius (łac.) Kodeks Zakynthios (Gregory-Aland no. Ξ albo 040), A (von Soden) – grecki
kodeks uncjalny Nowego Testamentu, z VI wieku. Kodeks zawiera tekst
Ewangelii według
Łukasza oraz komentarz do niej. Do naszych czasów zachowała się 1/3 rękopisu.
Codex Nanianus oznaczany symbolami U albo 030 (Gregory-Aland), ε 90 (von Soden) –
grecki rękopis
Nowego Testamentu pisany
uncjałą na
pergaminie. Zawiera pełny tekst czterech
Ewangelii.
Paleograficznie datowany jest na IX wiek. Przechowywany jest w
Wenecji, w Biblioteca San Marco (numer kat. 1397 I,8). Nazwa kodeksu pochodzi od jego ostatniego właściciela Giovanniego Nanniego (1432-1502).
Kodeks Ławry Atoskiej, łac. Codex Athous Lavrensis, (Gregory-Aland no. Ψ albo 044), δ 6 (Soden), jest greckim kodeksem
uncjalnym Nowego Testamentu,
paleograficznie datowanym na
IX, albo
X wiek. Tekst jest eklektyczny i mieszany.
Kodeks Ławry Atoskiej, łac. Codex Athous Lavrensis, (Gregory-Aland no. Ψ albo 044), δ 6 (Soden) – grecki kodeks
uncjalny Nowego Testamentu,
paleograficznie datowany na
IX albo
X wiek. Tekst jest eklektyczny i mieszany.
Kodeks Watykański 2061, łac. Codex Vaticanus 2061 – grecki kodeks
uncjalny na
pergaminie. Jest
palimpsestem, którego najstarsza partia datowana jest
paleograficznie na V wiek, najmłodsza zaś na X wiek. Zawiera pewne partie
Nowego Testamentu, Homilie
Grzegorza z Nyssy, Geographica
Strabona, oraz inne dzieła literackie. Zawiera w sumie siedem dzieł literackich. Dawniej był znany jako Codex Basilianus 100, a jeszcze wcześniej jako Codex Patriniensis.
Kodeks Waszyngtoński - Codex Washingtonianus (inni piszą Washingtonensis), o numerze W (032), znany też jako Freerianus. Rękopis
Nowego Testamentu, pisany majuskułą na pergaminie w języku greckim.
Codex Petropolitanus purpureus, oznaczany przez sigla N albo 022 (Gregory-Aland ), ε 19 (von Soden), jest greckim rękopisem
Nowego Testamentu, pisany wielką, bardzo regularną
majuskułą na pergaminie,
paleograficznie datowany na VI wiek. Należy do purpurowych kodeksów Nowego Testamentu (wraz z kodeksami Ο Σ Φ).