Linki:
Łacina,
Średniowiecze,
Albert (książę Wielkiej Brytanii i Irlandii),
Anglia,
Anglikanizm,
Arcybiskupi Canterbury,
Atrament,
Australia,
Barwa żółta,
Barwa czarna,
Barwa czerwona,
Barwa fioletowa,
Biblia Tysiąclecia,
Biskup,
Canberra,
Celtowie,
Cezarea Nadmorska,
Damazy I,
Drgania,
Dublin,
Eremita,
Euzebiusz z Cezarei,
Ewangelia,
Ewangelia Łukasza,
Ewangelia Jana,
Ewangelia Marka,
Ewangelia Mateusza,
Ewangeliarz z Echternach,
Faksymile,
Folio,
Fotografia,
Franciszek Sowa,
Hebrydy,
Henryk Fros,
Hieronim ze Strydonu,
Hrabstwo Meath,
IX wiek,
Iluminacja książki,
Incipit,
Inicjał,
Introligatorstwo,
Iona (wyspa),
Irlandia,
Język angielski,
Język hebrajski,
Język irlandzki,
James Ussher,
Jezus Chrystus,
Kaligrafia,
Kanony Euzebiusza,
Karol II Stuart,
Kells (Meath),
Kildare,
Klasztor,
Klasztor Lindisfarne,
Kolumba (opat),
Konkordancja,
Konserwacja zabytków,
Kopista,
Księga z Armagh,
Lata 20. XX wieku,
Legenda,
Liturgia,
Majuskuła,
Manuskrypt,
Miecz,
Minuskuła,
Msza,
Naczynie liturgiczne,
Ołtarz,
Oliver Cromwell,
Opactwo,
Opactwo w Kells,
Płyta kompaktowa,
Paleografia,
Papież,
Rzymski system zapisywania liczb,
Sankt Gallen,
Sasi,
Scriptorium,
Stephen Langton,
Szkocja,
Szwajcaria,
Trinity College w Dublinie,
VIII wiek,
VII wiek,
VI wiek,
Welin,
Wikingowie,
Wiktoria Hanowerska,
Wolumin,
Wulgata,
Wydawnictwo (instytucja),
XIII wiek,
XIX wiek,
XI wiek,
XVIII wiek,
XVI wiek,
Zakrystia,
Księga z Kells (
ang. Book of Kells,
irl. Leabhar Cheanannais), znana również pod nazwą Ewangeliarz z Kells lub Ewangeliarz świętego Kolumba –
manuskrypt z około
800 roku, bogato
iluminowany przez
celtyckich mnichów, pochodzący prawdopodobnie z klasztoru na wyspie
Iona założonego przez
św. Kolumba. Będąc jednym z najważniejszych zabytków chrześcijaństwa irlandzkiego i dzieł
irlandzko-
saskiej sztuki, stanowi również jeden z najpiękniejszych iluminowanych manuskryptów średniowiecznych, jakie zachowały się do naszych czasów. Z uwagi na wartość artystyczną i precyzję wykonania, mimo że niedokończony, rękopis ten uważany jest przez wielu specjalistów za jedno z najbardziej godnych uwagi zachowanych dzieł
średniowiecznej sztuki religijnej.
Bardzo bogate godzinki księcia de Berry (fr. Les Très Riches Heures du duc de Berry) – bogato
iluminowany rękopis godzinek zamówiony przez
Jana de Berry około
1410 roku. Jedno z najważniejszych dzieł
gotyku międzynarodowego.
Manuskrypt przechowywany jest obecnie w Musée Condé (Muzeum Kondeuszy) w
Chantilly.
Iluminacja –
średniowieczne zdobnictwo
książkowe, pierwotnie w postaci ozdobnych linii i inicjałów oraz coraz bardziej skomplikowanych wzorów. Wraz z rozwojem iluminatorstwa pojawiają się złocenia, które mogły przejawiać się nawet w formie złotych liter (codex aureus) pisanych na barwionym purpurą pergaminie. Iluminacja, zwłaszcza w sztuce dojrzałego średniowiecza mogła przyjąć formę dekoracyjnych rysunków wykonywanych technikami malarskimi lub też mogła wykorzystywać malowane (często ilustracyjne) miniatury figuralne, umieszczane na kartach
manuskryptów, a później także pierwszych
druków. Iluminacje zasadniczo dotyczyły dwóch obszarów na karcie: rozbudowanych kompozycji
inicjałowych, oraz wypełnienia marginesów (
bordiur). Tworzono jednak również bogate, rozbudowane kompozycje tekstowo-graficzne, na których tekst i obraz funkcjonowały, co rzadkie dla sztuki średniowiecznej, wspólnie - zajmując całość karty, czego przykładem może być słynny
ewangeliarz z Kells.
Biblia Viviana zwana też Pierwszą Biblią Karola Łysego (
fr. Première bible de Charles le Chauve) – najpiękniejszy z
kodeksów ze
skryptorium w
Tours.
Manuskrypt o wymiarach (495 x 345 mm), zawierający 423
welinowe strony , został wykonany około
845-
846 roku, jest bogato
iluminowany (
purpura,
złoto i
srebro) przez
mnichów z klasztoru Saint-Martin w Tours. Księgę ofiarował
Karolowi Łysemu w roku
846 hrabia Vivian (
Bibian), świecki
opat Saint-Martin w Tours, w podzięce za potwierdzenie przywilejów w
845 r. Jedna z ośmiu całostronicowych miniatur ukazuje sceny z życia
św. Hieronima, które ułożone są w trzech poziomych pasach. Pas górny przedstawia trzy sceny: święty Hieronim opuszcza
Rzym, wsiada na statek do
Ziemi Świętej i dociera do
Jerozolimy, gdzie zatrudnia
Izraelitę przechrzczonego na chrześcijaństwo, by ten nauczył go
hebrajskiego. Na pasie centralnym św. Hieronim naucza szlachetnie urodzone damy, kopiści zaś zapisują jego słowa. Na pasie dolnym pośrodku święty rozdaje
mnichom egzemplarze
Wulgaty, swojego tłumaczenia
Biblii na
łacinę. Po czym - z lewej i z prawej – mnisi owi wracają do siebie, niosąc tomy Biblii. Pod każdym z pasów zawarty jest tekst wyjaśniający. Pozioma kompozycja pasowa, sugerująca głębię i przestrzeń, nawiązuje do malarstwa starożytnego. Z uwagi na klasyczną perfekcję i precyzję wykonania Biblia Viviana uważana jest przez specjalistów za jedno z najbardziej godnych uwagi, zachowanych do naszych czasów, dzieł
średniowiecznej sztuki religijnej. Dzieło to jest również cennym źródłem wiedzy o ówczesnych ubiorach i przedmiotach codziennego użytku. Obecnie Biblia Viviana znajduje się w
Bibliothèque nationale de France (BnF).
The Secret of Kells (tytuł roboczy: Brendan and the Secret of Kells) jest irlandzko-francusko-belgijskim
filmem animowanym wyprodukowanym przez Cartoon Saloon. Premiera odbyła się 8 lutego 2009 na
Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie. 2 lutego 2010 roku film został nominowany do
Oskara za najlepszy film animowany.
Dzień Kolumba (
ang.. Columbus Day)
święto obchodzone w wielu
państwach obu Ameryk (w tym w
USA), i w
Hiszpanii (hiszp. Día de la Hispanidad, Fiesta Nacional) upamiętniające
odkrycie Ameryki przez
Krzysztofa Kolumba. Dzień Kolumba świętowany jest 12 października. Jego nieoficjalne obchody sięgają XVIII wieku, w większości krajów święto zostało oficjalnie uznane w XX wieku.
Dzieło otwarte (wł. opera aperta) –
semiotyczna koncepcja analizy
dzieła sztuki opisana po raz pierwszy przez
Umberto Eco w 1962 roku w jego książce Dzieło otwarte: Forma i nieokreśloność w poetykach współczesnych, opisująca polisemiczność każdego dzieła sztuki i przenosząca akcent w analizie dzieła z relacji twórca – dzieło na dzieło – odbiorca.
Museum Mayer van den Bergh muzeum sztuki w
Antwerpii, (
Belgia). Swoją nazwę zawdzięcza Fritzowi Mayer van der Bergh (1858-1901), kolekcjonerowi dzieł sztuki średniowiecznej i nowożytnej. Trzy lata po jego śmierci, matka kolekcjonera Henriette Mayer van den Bergh ukończyła budowę neogotyckiego gmachu, gdzie umieszczono, liczące około 1000 dzieł sztuki zbiory.
Aidan - inaczej Aedan, król
Dalriady, syn Gabrana. Zmarł ok.
608 r. n.e. Koronowany na wyspie
Iona przez
św. Kolumbę, odmówił uznania zwierzchności irlandzkiej części królestwa Dalriady. Poprowadził też armię do boju z
Ethelfrithem, królem
Nortumbrii i został pokonany.
1QIsa – jeden z siedmiu
zwojów znad Morza Martwego odkrytych w
Qumran w 1947 roku. Jest to rękopis spisany na
pergaminie pochodzący z około 50-25 roku p.n.e. Do naszych czasów zachował się w stanie rozdrobnionym. Zwój 1QIsa zawiera 48 spośród 66 rozdziałów
Księgi Izajasza.
Lex Pacca - w dniu 7 kwietnia 1820 r. papież Pius VII zatwierdził edykt kardynała
Bartolomeo Pacca zwany w historiografii lex Pacca, który w oparciu o edykt z 1 października 1802 r. (zob.
lex Doria Pamfili) określił zasady ochrony zabytków i dzieł sztuki, tworząc Urząd Kamerlinga (czyli Stałą Radę Kamery Apostolskiej) jako najwyższego zwierzchnika nad zabytkami. Stała Rada Kamery Apostolskiej, której podlegały komisje pomocnicze w diecezjach, poddała ścisłej kontroli każdego właściciela i posiadacza dzieł sztuki oraz zabytków na terenie Państwa Kościelnego, zakazując bez zgody komisji wywożenia ich poza obszar państwa. Dzieła sztuki sprzedane za zgodą władz kościelnych obłożone zostały cłami wywozowymi. Nielegalny wywóz zagrożony został konfiskatą dzieła sztuki oraz grzywną – natomiast zniesiono (stosowaną od 1802 r.) karę chłosty. Podtrzymano dotychczas obowiązujące prawo o uzyskiwaniu pozwoleń na prowadzenie prac archeologicznych oraz prac konserwatorskich.
Twórca –
autor dzieła sztuki lub opracowania naukowego, podmiot aktu twórczego, zakończonego powołaniem do życia
dzieła o jednostkowym charakterze, którego nie było wcześniej i któremu w momencie udostępnienia przysługuje walor nowości. W wypadku twórczości
literackiej,
plastycznej,
muzycznej dzieło charakteryzuje się niepowtarzalnością i wartością artystyczną, rozstrzygającą o jego przynależności do właściwej
dziedziny sztuki; w wypadku dzieła naukowego ma ono oryginalny charakter i wartość poznawczą. Zasadniczo dzieło nie służy samemu twórcy, przeznaczone jest do rozpowszechniania w
przestrzeni publicznej i adresowane do otwartego kręgu
odbiorców, zainteresowanych daną dziedziną, choć twórca ma prawo zastrzec szczegółowe warunki, nałożyć ograniczenia lub zdecydować o odłożeniu w czasie udostępnienia dzieła; zapisy
pamiętnikowe,
dzienniki i
listy twórców także uważa się za ich dzieła, chyba że twórca zadecyduje inaczej. Twórca nadaje dziełu wartość artystyczną,
estetyczną lub poznawczą, indywidualny charakter, z tego powodu w każdym przypadku dzieło podpisane jest
nazwiskiem lub
pseudonimem artystycznym twórcy. Twórcami
utworów zależnych są
tłumacze,
autorzy opracowań edytorskich,
aktorzy i wykonawcy muzyczni, ich działania muszą respektować intencje dzieła. W wypadku
filmów i przedstawień twórcą jest osoba, odpowiadająca za nadanie dziełu wyrazu artystycznego i szczególnego charakteru.
Scholia (
l.poj. scholion,
gr. σχόλιον "komentarz") – komentarze i uwagi typu filologicznego i historycznego zachowane na
marginesach greckich i łacińskich
rękopisów. Pochodzą głównie z okresu bizantyjskiego. Pisane były zwykle przez anonimowych autorów (scholistów). Mają ogromną wartość, ponieważ dostarczają cennych informacji o pracach jeszcze starszych, które nie zachowały się do czasów nowożytnych.
1493: Uncovering the New World Columbus Created - książka autorstwa
Charlesa C. Manna wydana w 2011. Omawia zmiany, jakie wywołało odkrycie Ameryki przez Krzysztofa Kolumba, których owocem jest obecna
zglobalizowana cywilizacja. Jest to kontynuacja poprzedniej książki Manna, 1491, traktującej o Ameryce u progu wizyty Kolumba.
Ewangeliarz z Lorsch (
łac. Codex Aureus Laureshamensis), zwany również Złotym Kodeksem z Lorsch –
średniowieczna bogato
iluminowana księga
liturgiczna powstała w ok.
810 r. na dworze
Karola Wielkiego. Początkowo znajdowała się w zbiorach
biblioteki klasztoru w
Lorsch, od
XVI wieku należała do kolekcji
Bibliotheca Palatina. Obecnie
ewangeliarz z Lorsch jest podzielony na części, które znajdują się w
Bibliotece Watykańskiej oraz
Muzeach Watykańskich w
Rzymie, w
Muzeum Wiktorii i Alberta w
Londynie oraz w bibliotece Batthyaneum w
Alba Julia w
Rumunii.
Non finito (wł. niedokończony) - jest to technika rzeźbiarska, polegająca na celowym niedokończeniu dzieła w całości lub poszczególnych partiach, w celu uzyskania określonego przez danego artystę efektu. Tego rodzaju sposób tworzenia rzeźby zapoczątkował
Donatello, a kontynuował
Michał Anioł.
Historia Brytów (łac. Historia Brittonum) - dzieło historyczne spisane w latach 829-830, którego autorstwo przypisywane jest walijskiemu mnichowi
Nenniuszowi. Jego tematyka to dzieje
Brytów i późniejszych mieszkańców
Brytanii, aż do czasów średniowiecza. Jest to jedno z niewielu zachowanych źródeł pisanych z tego okresu, jest więc wykorzystywane przy analizach dotyczących historii Anglii i Walii, mimo iż wielu współczesnych historyków podważa jego historyczną wartość.
Kolumba — żeńska forma
imienia Kolumb, pochodzenia
łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "gołębica". Od imienia Kolumba pochodzi też zdrobnienie Kolumbula.Nosiło je kilka świętych, w tym Kolumba z
Sens. Występuje też jako imię męskie u mnichów klasztorów iroszkockich.
Blackwater, Meath Blackwater –
rzeka w
Irlandii, lewy dopływ rzeki
Boyne. Długość ok. 30 km. Rzeka wypływa z jeziora
Lough Ramor w hrabstwie
Cavan następnie płynie w kierunku południowo-wschodnim omijając od północy
Kells i wpływa do rzeki Boyne w
Navan.
Papirus Rylandsa 458 – fragment greckiego rękopisu
Septuaginty spisany na papirusie w formie
zwoju. Manuskrypt ten jest datowany
paleograficznie na II wiek p.n.e. co sprawia, że jest to najstarszy znany rękopis Septuaginty. Do naszych czasów rękopis zachował się w stanie bardzo fragmentarycznym.