Kuchnia francuska

Kuchnia francuska - uważana jest często za jedną z najlepszych na świecie, wywarła przez wieki duży wpływ na inne kuchnie, zwłaszcza zachodniej Europy. Najczęściej kojarzona jest (choć nie zawsze słusznie) z żabimi udkami, ślimakami, bagietką, serami i winem. W rzeczywistości kuchnia francuska nie jest jednolita. Oprócz dużych różnic pomiędzy poszczególnymi regionami, można wyróżnić także tzw. haute cuisine (wysoką kuchnię) - drogie, tradycyjne dania, przygotowywane przez znanych często kucharzy oraz nouvelle cuisine (nową kuchnię), która narodziła się w opozycji wobec tej pierwszej. Nouvelle cuisine opiera się na lekkich, zdrowych i krótko przyrządzanych daniach.

Haute cuisine (z j. fr., dosłownie wysoka kuchnia) – określenie odnoszące się do wynalezionej we Francji sztuki kulinarnej. Haute cuisine jest kuchnią serwowaną w najlepszych i największych restauracjach i hotelach na całym świecie.

Kuchnia średniowiecza – zwyczaje kulinarne, obejmujące pokarmy, nawyki żywieniowe i metody przygotowywania potraw dominujące w Europie w okresie średniowiecza, od V do XVI wieku. Kuchnia ta była zróżnicowana terytorialnie, szczególnie wśród najniższych warstw społecznych, których dieta była ograniczona do produktów dostępnych w najbliższej okolicy i tanich. Zwyczaje kulinarne warstw najwyższych, mogących spożywać potrawy przyrządzone według ówczesnej sztuki kulinarnej, były bardziej jednorodne; zwłaszcza pod koniec średniowiecza wykształciła się pewna forma haute cuisine, pojawiły się też książki kucharskie. Jednak i kuchnia możnych podlegała ograniczeniom wynikającym z wolnych środków transportu i ówczesnych możliwości konserwacji jedzenia.

Kuchnia wojskowa (Kuchnia polowa) – kuchnia przystosowana do łatwego przewozu. Stosowana głównie przez organizacje militarne, w okolicach linii frontu lub innym trudnym terenie. Rzadziej spotykana na dużych imprezach plenerowych. Najczęściej występuje w postaci przyczepki jednoosiowej.

Kuchnia kreolska - zbiorcze określenie tradycji kulinarnych Kreoli, zamieszkujących różne części świata. Pod względem położenia geograficznego kuchnie kreolskie można podzielić na kilka obszarów. Do najbardziej typowych należą: kuchnia karaibska, kuchnia wysp Oceanu Indyjskiego (Seszele, Mauritius itd.), kuchnia kreolska Luizjany (odmienna od tzw. kuchni cajun). Kuchnie kreolskie, niezależnie od usytuowania geograficznego, charakteryzują się silnym zmieszaniem wpływów z różnych stron świata, najczęściej afrykańskich, hinduskich i europejskich, przy wykorzystaniu bogatej gamy lokalnych produktów. Pomimo wzajemnego oddalenia i różnego składu etnicznego, kuchnia kreolska wykazuje wiele cech wspólnych, np. stosowanie ryżu jako podstawowego pożywienia, wykorzystanie ryb i owoców morza, zamiłowanie do aromatycznych przypraw itd.

Kuchnia węgierska – kuchnia Węgier należy do kuchni środkowoeuropejskich, wyróżnia się jednak pośród nich charakterystycznymi cechami, co w połączeniu z jej wysoką jakością czyni z niej odrębne zjawisko wśród kuchni świata. Najbardziej znaną z tych cech jest obfite używanie jako przyprawy czerwonej papryki w proszku, współcześnie głównie słodkiej.

Kuchnia Padang (język indonezyjski: masakan Padang) – tradycje gastronomiczne powstałe zwłaszcza w mieście Padang w Indonezji. Nazywana także kuchnią Minangkabau od ludu zamieszkującego te tereny. Kuchnia Padang jest bardzo popularna w całej Indonezji. Istnieje wiele restauracji specjalizujących się w daniach tej kuchni, prowadzonych przez samych Minangkabau.

Kuchnia senegalska - styl przyrządzania potraw charakterystyczny dla Senegalu. Z uwagi na zaszłości historyczne (do 1958 kolonia francuska) wykazuje dużą ilość cech zaczerpniętych z kuchni francuskiej, przefiltrowanych przez lokalną tradycję i zasoby kulinarne.

Guillaume Tirel, znany jako Taillevent (ur. ok. 1315, zm. 1395) – francuski kucharz okresu średniowiecza, kuchmistrz na dworze królów francuskich Filipa VI i Karola V. Ogłoszona przez niego książka kucharska, zatytułowana Le Viandier, wywarła wielki wpływ na sztukę kulinarną średniowiecza oraz na kuchnię francuską.

Kuchnia węgierska – kuchnia Węgier należy do kuchni środkowoeuropejskich, wyróżnia się jednak pośród nich charakterystycznymi cechami, co w połączeniu z jej wysoką jakością czyni z niej odrębne zjawisko wśród kuchni świata. Najbardziej znaną z tych cech jest obfite używanie jako przyprawy czerwonej papryki w proszku, współcześnie głównie słodkiej.

Furgonetka-bufet (ang. mobile kitchen lub food truck) to furgonetka, która jest punktem sprzedaży jedzenia, zwykle przygotowanego na zasadzie bufetu/restauracji "na wynos". W takich furgonetkach często (lecz nie zawsze) znajduje się kuchnia (do przygotowywania posiłków na ciepło).

Kambuz - kuchnia pokładowa. W zależności od wielkości jednostki pływającej jest to osobne pomieszczenie, albo wydzielony fragment innego pomieszczenia. W drugim przypadku kantorek kuchenny usytuowany jest zazwyczaj w pobliżu zejściówki, co umożliwia lepszą wentylację.

Kuchnia białoruska – kuchnia narodowa Białorusinów, w której unikalne i wspólne z ościennymi narodami potrawy oraz napoje są przyrządzane według przepisów ludowych i wiekowych tradycji kulinarnych. Prosta i pożywna kuchnia oparta na źródłach pożywienia (głównie zbożach i warzywach bulwiastych) dostępnych na Białorusi. Uważana za dość ciężkostrawną i tłustą. Tradycyjne potrawy białoruskie są stosunkowo łatwe do przygotowania i działają rozgrzewająco. Jej podstawę stanowiły ziemniaki, kwaśny chleb żytni, kapusta i wieprzowina. Tradycyjna kuchnia białoruska oferuje duży wybór potraw ziemniaczanych oraz mącznych. Przykładami charakterystycznych dań są: maczanka z blinami i placki kartoflane ze śmietaną; zup – kapuśniak i barszcz, a napojów – sok brzozowy i kwas chlebowy.

Kuchnia rumuńska – zróżnicowana mieszanka różnych potraw z różnych tradycji, z którymi miała kontakt, ale również utrzymuje własny charakter. Została ona pod silnym wpływem osmańskiej, aczkolwiek obejmuje ona także wpływy z kuchni innych sąsiadów, takich jak Niemców, Serbów i Węgrów.

Bemar (franc. bain-marie) należy do wyposażenia kuchni. Jest to rodzaj podgrzewacza, zwykle w postaci wózka do którego wkłada się naczynia z potrawami. Zastosowanie bemara wodnego, gdzie temperaturę utrzymywały palniki gazowe, pozwalało na zachowanie ciepła potraw bez obawy przypalenia nawet przez okres 1 godziny po wydaniu z kuchni.

Kuchnia czeska podlegała wpływom kuchni krajów sąsiednich: Polski, Bawarii, Austrii, Węgier i Słowacji. Ma ona swoje regionalizmy: czeskie, morawskie i śląskie.

Julienne - metoda przygotowania jarzyn lub mięsa, polegająca na pokrojeniu produktu na równe słupki o długości ok. 6-7 cm i średnicy 1-2 mm. Etymologia terminu nie jest jasna. Najczęściej przygotowuje się w ten sposób marchew, ziemniaki, pory, buraki i seler. Termin ten został po raz pierwszy użyty w druku w roku 1722 w dziele Le Cuisinier Royal napisanym przez François Massialota. Podobny sposób krojenia istnieje również w tradycyjnej kuchni chińskiej

Kuchnia malajska - tradycje kulinarne Malajów zamieszkujących Malezję, Indonezję, Singapur oraz Brunei. Ze względu na położenie tego obszaru na skrzyżowaniu międzynarodowych szlaków handlowych w kuchni malajska widoczne są wpływy chińskie, indyjskie, a także indonezyjskiej kuchni Minangkabau i jawajskiej.

Mamałyga - narodowa rumuńska potrawa, z mąki albo kaszy kukurydzianej (pierwotnie z gryczanej) popularna w krajach południowo-wschodniej Europy, znana m.in. w kuchni węgierskiej, Sasów siedmiogrodzkich, bułgarskiej i ukraińskiej. W Polsce popularna jest wśród rodzin pochodzących z Małopolski wschodniej.

Kuchnia kreolska Luizjany - tradycje kulinarne wywodzące się z okolic Nowego Orleanu. W odróżnieniu od bardziej "chłopskiej" kuchni cajun opiera się na bardziej arystokratycznej kuchni francuskiej z silnym wpływem zwłaszcza kuchni hiszpańskiej i portugalskiej.

Kuchnia tajska – sztuka kulinarna Tajlandii, powszechnie uważana za jedną z najlepszych i najbardziej oryginalnych kuchni świata. Na przestrzeni wieków kształtowała się pod wyraźnym wpływem kuchni chińskiej z północy i kuchni indyjskiej z zachodu. Choć generalnie pod wieloma względami bliższa tej pierwszej, wpływy kuchni indyjskiej są również wyraźne, przykładem może być częstsze niż w kuchni Chin stosowanie przyprawy curry. Mimo wyraźnych wpływów z zewnątrz oryginalność tajskiej kuchni wynika jednak głównie ze stosowanych przez Tajów własnych oryginalnych składników. Jednym z najbardziej charakterystycznych jest mleko kokosowe.

Top Chef to amerykański program telewizyjny typu reality show nadawany w telewizji kablowej Bravo, a w Polsce na kanale Kuchnia.tv, w którym szefowie kuchni rywalizują między sobą w zadaniach kulinarnych. Są oceniani przez zawodowych szefów i inne znane osoby związane z branżą kulinarną i winiarską. W każdym odcinku eliminują oni jednego lub więcej uczestników. Program produkuje Magical Elves Productions, firma, która stworzyła Projekt Runway.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja