Linki:
Średniowiecze,
146 p.n.e.,
Achaja (prowincja rzymska),
Achajowie,
Arkadia (kraina historyczna),
Cesarstwo Bizantyńskie,
Ewrotas,
Frankowie,
Grecja,
Imperium osmańskie,
Język grecki,
Lakonizm,
Mesenia,
Nomos (podział administracyjny Grecji),
Półwysep Mani,
P.n.e.,
Peloponez,
Podział administracyjny Grecji,
Prowincje rzymskie,
Słowianie,
Sparta,
Starożytna Grecja,
Starożytność,
Starożytny Rzym,
Tajget (pasmo),
VI wiek,
XIX wiek,
Związek Peloponeski,
Lakonia (
gr. Λακωνία) - kraina historyczna w południowej
starożytnej Grecji, położona w południowo-wschodniej części
Półwyspu Peloponeskiego. Największym miastem była
Sparta. Uczono tam mówić i odpowiadać na pytania możliwie jak najkrócej dlatego ten styl nazywany jest
lakonicznym sposobem mówienia.
Lakonizm - w starożytnej
Grecji oznaczał sprzyjanie
Sparcie (
Lakonia), lub naśladowanie tamtejszych zwyczajów. Lakoniczny sposób mówienia przypisywany był Spartanom. Określenie to stosuje się w języku do dziś. Styl ten charakteryzuje się krótkimi i zwięzłymi odpowiedziami i oszczędnym w słowach, ale treściwym sposobem wypowiadania się. Styl ten narodził się około
V w. p.n.e. w
Sparcie.
Arkadia –
kraina historyczna, obecnie
prefektura w środkowej części
Półwyspu Peloponeskiego (z dostępem do
Morza Egejskiego), w
regionie administracyjnym Peloponez, ze stolicą w
Tripolisie. Graniczy ze wszystkimi pozostałymi prefekturami półwyspu:
Argolidą,
Koryntią,
Lakonią,
Mesenią (region Peloponez) oraz
Elidą i
Achają (region
Grecja Zachodnia). Ma powierzchnię 4419
km², zamieszkuje ją 102 tys. ludzi (stan z roku
2001).
Pindos – góry w południowo-wschodniej
Europie na terenie
Grecji i południowej
Albanii, stanowiące oś południowej części
Półwyspu Bałkańskiego. Długość ok. 200 km, szerokość do 50 km. Najwyższym szczytem jest
Smolikas (2637 m n.p.m.). Jest to drugi co do wysokości masyw Grecji, ustępuje tylko
masywowi Olimpu.
Prowincja Kyŏngsang Północny położona jest we wschodniej części
Korei Południowej. Została utworzona w
1896 roku z północnej części dawnej prowincji Kyŏngsan. Największym miastem i zarazem stolicą jest
Taegu, miasto metropolia z odrębnymi władzami.
Eolia, Eolida (
gr. Αιολίς Aiolís, Αιολία Aiolía;
łac. Aeolis, Aeolia) – część
starożytnej Grecji obejmująca zachodnią i północno-zachodnią
Azję Mniejszą, leży nad wschodnim wybrzeżu
Morza Egejskiego, sąsiadując od północy z
Troadą, ze wschodu z
Lidią, a od południa z
Jonią. Największym miastem była
Smyrna, miejsce pochodzenia świętego Polikarpa (ze Smyrny).
Argolida (
gr. Αργολίς) to
kraina historyczna w północno-wschodniej części
Półwyspu Peloponeskiego, obecnie prefektura (
nomos) w
regionie administracyjnym Peloponez, ze stolicą w
Nauplionie. Prefektura zajmuje powierzchnię 2154 km² i obejmuje większość Półwyspu Argolidzkiego, z wyjątkiem jego północnej części należącej do nomarchii
Pireusu (region
Attyka). Oprócz tej ostatniej Argolida graniczy też z prefekturami:
Koryntia i
Arkadia (region Peloponez). Mieszka tu około 108,6 tysięcy ludzi (stan z roku
2005).
Wojna koryncka – konflikt zbrojny w
starożytnej Grecji trwający w latach 395-387 p.n.e. pomiędzy
Spartą i jej sojusznikami z
Związku Peloponeskiego a koalicją czterech polis (
Teb,
Aten,
Koryntu i
Argos) początkowo popieraną przez Persję
Achemenidów. Bezpośrednią przyczyną wojny był lokalny konflikt w północno-zachodniej Grecji, w który zaangażowały się Teby i Sparta, natomiast głębszą przyczynę stanowiła ekspansjonistyczna polityka Sparty.
Fazzan (
arab. فزان, Fazzān,
łac. Phasania, dawniej Fezzan) –
pustynna kraina historyczna w południowo-zachodniej
Libii. Największym miastem Fazzanu jest
Sabha.
Wojna koryncka – konflikt zbrojny w
starożytnej Grecji trwający w latach 395-387 p.n.e. pomiędzy
Spartą i jej sojusznikami z
Związku Peloponeskiego a koalicją czterech polis (
Teb,
Aten,
Koryntu i
Argos) początkowo popieraną przez Persję
Achemenidów. Bezpośrednią przyczyną wojny był lokalny konflikt w północno-zachodniej Grecji, w który zaangażowały się Teby i Sparta, natomiast głębszą przyczynę stanowiła ekspansjonistyczna polityka Sparty
[1].
Ewrotas, dawniej Eurotas, (
gr. Ευρώτας Eurṓtas) – główna
rzeka Lakonii, krainy w południowej
Grecji, o długości 82 km. Wypływa z góry
Chelmos, przepływa przez
Spartę i wpada do
Morza Egejskiego poprzez
Zatokę Lakońską na wschód od Githio. Według starożytnych Greków oddzielała podziemie od
Alfejosu.
Ukraina,
łac. Ucraina (Ukraina Naddnieprzańska, Naddnieprze) –
kraina historyczna położona w centralnej i południowo-wschodniej
Ukrainie, na wschód od
Podola i
Wołynia, między
Bohem a
Worsklą, w dorzeczu
Dniepru, do roku
1772 w południowo-wschodniej
Rzeczypospolitej.
Księstwo Aten –
księstwo feudalne istniejące w latach
1205–
1460. Powstało po zdobyciu
Bizancjum przez
krzyżowców. Było
lennem Królestwa Tesaloniki, obejmowało
Attykę i
Beocję w środkowej
Grecji i północno-wschodnią część półwyspu peloponeskiego.
Elida, również Eleia , Elea , (
nowogr. Ήλιδα a. Ηλεία,
starogr. Ἤλις /
dialekt attycki/ a. Ἄλις /
dialekt dorycki/) inaczej Elis – górzysta
kraina w
starożytnej Grecji położona w zachodniej części
Półwyspu Peloponeskiego.
Ukraina,
łac. Ucraina (Ukraina Naddnieprzańska, Naddnieprze, rzadziej Ukraina Kijowska) –
kraina historyczna położona w centralnej i południowo-wschodniej
Ukrainie, na wschód od
Podola i
Wołynia, między
Bohem a
Worsklą, w dorzeczu
Dniepru, do roku
1793 (
drugiego rozbioru Polski) w południowo-wschodniej
Rzeczypospolitej.
Argolida (
gr. Αργολίς Argolís) –
kraina historyczna w północno-wschodniej części
Półwyspu Peloponeskiego, obecnie prefektura (
nomos) w
regionie administracyjnym Peloponez, ze stolicą w
Nauplionie. Prefektura zajmuje powierzchnię 2154 km² i obejmuje większość Półwyspu Argolidzkiego, z wyjątkiem jego północnej części należącej do nomarchii
Pireusu (region
Attyka). Oprócz tej ostatniej Argolida graniczy też z prefekturami:
Koryntia i
Arkadia (region Peloponez). Mieszka tu około 108,6 tysięcy ludzi (stan z roku
2005).
Eurotas, obecnie Iri (
gr. Ευρώτας) – główna
rzeka Lakonii, krainy w południowej
Grecji, o długości 82 km. Wypływa z góry
Chelmos, przepływa przez
Spartę i wpada do
Morza Egejskiego poprzez
Zatokę Lakońską na wschód od Gythion. Według starożytnych Greków oddzielała podziemie od
Alfejosu.