Latarnia morska w Faros

Latarnia morska na Faros – starożytna latarnia, która została zbudowana ok. 280-279 p.n.e. na podstawie planów architekta Sostratosa i na polecenie Ptolemeusza I, ukończona podczas rządów jego syna Ptolemeusza II. Możliwe, że pomysłodawcą budowy latarni był sam Aleksander Macedoński.ze względu na wielkość i wspaniałość architektonicznego ukształtowania uważano ją za jeden ze starożytnych cudów świata.

Amiralitetsklockstapeln – dzwonnica w Karlskronie, znajdująca się w Amiralitetsparken (Park Admiralicji). Budowla została zaprojektowana na wzór Latarni Aleksandryjskiej (jeden z siedmiu cudów świata) i zbudowana w 1699 roku. Jej dzwony są zsynchronizowane z dzwonnicą stojącego niedaleko Kościoła Admiralicji.

Latarnia morska Woroncowa (ros. Воронцовский маяк, Woroncowskij majak) – latarnia morska znacząca wejście do portu w Odessie, nazwana na cześć gubernatora miasta Michaiła Woroncowa.

Laterna - przeszklone, najczęściej najwyższe, pomieszczenie latarni morskiej, w którym znajduje się urządzenie optyczne i aparatura umożliwiająca świecenie latarni.

Brant Point Light - latarnia morska na wyspie Nantucket, w stanie Massachusetts w Stanach Zjednoczonych. Jest drugą najstarszą latarnią w Ameryce po Boston Light w Bostonie. Zbudowana została w 1746 roku i jest użytkowana do dziś. Brant Point Light jest też rekordzistką pod względem liczby przebudowań i remontów. Ostatni odbył się w roku 2000. Każdego roku latarnię podziwiają tysiące turystów, jest ona główną atrakcją turystyczną na Nantucket. Czerwona lampa migająca co 4 sekundy na Brant Point Light znajduje się prawie 8 metrów nad poziomem morza, co sprawia że jest jednym z najniższych świateł Nowej Anglii.

Park Miniatur Latarni Morskich w Niechorzu – filia Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska w Kowarach. Tuż przy prawdziwej latarni morskiej w Niechorzu prezentowane są latarnie morskie czynne i historyczne w skali 1:10. Na początek postawiono 22 obiekty i z biegiem czasu będą powstawały kolejne. Oficjalne otwarcie Parku Latarni Morskich zaplanowano na 1 lipca 2012 roku.

Kleopatra III (161-101 p.n.e.) współwładczyni Egiptu w czasie panowania Ptolemeusza VIII Euergetesa II, Ptolemeusza IX Lathyrosa i Ptolemeusza X Aleksandra I, córka Ptolemeusza VI Filometora i Kleopatry II, żona Ptolemeusza VIII Euergetesa II, matka dwóch synów: Ptolemeusza IX i Ptolemeusza X Aleksandra oraz trzech córek: Kleopatry V Tryfajny, Kleopatry IV i Kleopatry Selene I.

Jużnyj Gogłandskij (ros.: Южный Гогландский) to osada (поселение) w Rosji, w obwodzie leningradzkim, w południowej części wyspy Gogland w Zatoce Fińskiej. Jużnyj Gogłandskij leży na wysokości 15 metrów nad poziomem morza. Znajduje się tu latarnia morska, wybudowana w 1905 roku ku czci cara Mikołaja II. Pierwsza latarnia powstała tu jednak w 1861 roku i została wyposażona w aparat optyczny skonstruowany w Paryżu. Ostatnia modernizacja nowej latarni przeprowadzona została w latach 60. XX wieku.

Latarnia Morska Bałtijsk - latarnia morska u wejścia do Zalewu Wiślanego na brzegu Bałtyku, położona na północnej części Mierzei Wiślanej w mieście Bałtijsk w (Rosja - obwód kaliningradzki).


Latarnia gazowa i pomnik Dziewczynki z Zapałkami w Śremie – zrekonstruowana latarnia gazowa i rzeźba, znajdujące się u zbiegu ulic Kościuszki i Wyszyńskiego (na tzw. "Pumpenplacu") w Śremie, odsłonięte 11 grudnia 2009. Latarnia jest jedyną czynną latarnią gazową w mieście. Pomysłodawcą rekonstrukcji starej latarni i odsłonięcia pomnika był Wojciech Majchrzak, który też kierował wszystkimi pracami przy ich wznoszeniu.

Wiszące ogrody królowej Semiramidy w Babilonie. Ich niezwykłość budziła podziw współczesnych, a zdumienie i wielkie zainteresowanie potomnych. Opisywali je często historycy greccy, a od czasów Aleksandra Wielkiego zalicza się je do siedmiu cudów świata. Zostały zbudowane na polecenie króla Nabuchodonozora II (604-562 p.n.e.), który podarował je swojej żonie, Amytis, ponieważ po przyjeździe do Babilonu bardzo tęskniła za bujną zielenią ojczystego kraju – Medii. Niejasne jest, dlaczego nazwano je imieniem Semiramidy, asyryjskiej królowej, która żyła dwa wieki wcześniej.

Ilha da Queimada Grande (zwana Wyspą węży) – niewielka wyspa u wybrzeży Brazylii znana głównie z powodu olbrzymiej liczby zamieszkujących ją węży. Na wyspie znajduje się latarnia morska.

Berenika III (ur. 120 p.n.e. zm. 80 p.n.e.), władczyni Egiptu z dynastii Ptolemeuszów. Panowała w latach 81 - 80 p.n.e.. Była córką Ptolemeusza IX i Kleopatry IV, żoną Ptolemeusza X Aleksandra I i Ptolemeusza XI Aleksandra II.

Latarniowiec – statek pełniący rolę latarni morskiej lub innego światła nawigacyjnego. Klasyfikowany jest jako pływający znak nawigacyjny. Przeważnie bez napędu, zakotwiczony na stałe w miejscu, gdzie budowa latarni morskiej jest niemożliwa albo nieopłacalna.

Ptolemeusz z Aloros - urodzony przed 394 p.n.e. pochodził prawdopodobnie z dynastii Argeadów. Ojcem Ptolemeusza był król Macedonii Amyntas II Mały. Dla pozyskania jego poparcia jego kuzyn Amyntas IV dał mu za żonę swoją córkę Eurione. Nie zapobiegło to jednak walką po śmierci Amyntasa. Wkrótce po tym jak tron objął jego syn Aleksander doszło konfliktu między nim a Ptolemeuszem. Okazję wykorzystał tebański wódz Pelopidas który wezwany przez obie strony pogodził je. Aleksander umarł w zimą 368 lub wiosną 367 roku nie pozostawiając potomka. Władzę po nim przejął jego piętnastoletni brat Perdikkas. Z uwagi na młody wiek władcy regentem Perdikkasa wyznaczono Ptolemeusza. W 367 pojawił się nowy pretendent do tronu, Pauzaniasz, będący przedstawicielem bocznej linii Argeadów. Zajął on wschodnią Macedonię został jednak powstrzymany przez wojska Ptolemeusza a następnie wyparty przy udziale wezwanego na pomoc stratega ateńskiego Ifikratesa. Zaniepokojeni wzrostem wpływów ateńskich w Macedonii Tebańczycy najechali królestwo i zmusili Macedonię do zawarcia sojuszu zaczepno-obronnego. W ramach gwarancji jego utrzymania zabrali ze sobą grupę pięćdziesięciu Macedończyków w tym syna Ptolemeusza Filoksenosa. W 365 Perdikkas osiągnął wiek pozwalający mu na samodzielne rządy. W tym samym roku zmarł Ptolemeusz.

Cabo Rojo - miasto w południowo-zachodniej części Portoryko. Zostało założone w 1771. Według danych szacunkowych na rok 2000 liczy 46 911 mieszkańców. Burmistrzem miasta jest Hon. Perza Rodrigez. Miejscowość posiada swój hymn. W mieście znajduje się latarnia morska z 1881 roku.

Słup dębnicki – kapliczka słupowa w stylu barokowym zlokalizowana w Krakowie na pograniczu dawnych osad Dębniki i Ludwinów. Kapliczka została wzniesiona z cegły pochodzącej prawdopodobnie z przełomu XVII/XVIII wieku, choć niektóre źródła szacują datę jej budowy na XVI lub początki XVII wieku. Pierwotnie pełniła funkcję latarni umarłych. Na noc zapalano latarnię wyciąganą na sznurze. We wnęce umieszczono później figurkę Chrystusa Frasobliwego.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja