Zgromadzenie Prawodawcze (Assemblée Legislative), zwane potocznie Legislatywą, stanowiło francuską władze ustawodawczą w okresie
rewolucji francuskiej. Działało w okresie od
1 października 1791 roku, do
20 września 1792 roku. Zostało powołane na podstawie Konstytucji przyjętej
14 września 1791 roku. Rozwiązane zostało ustępując miejsca
Konwentowi Narodowemu. Skład izby został wybrany w powszechnych wyborach. Składał się z 745 deputowanych.
Feuillanci zdobyli 264 miejsc, centrum ("Bagno") 345 miejsc, a "Góra" (
jakobini,
kordelierzy,
żyrondyści) 136 miejsc.
Feuillanci (Feuillants) – klub polityczny czasów
rewolucji francuskiej. Jego oficjalna nazwa brzmiała Stowarzyszenie 1789 roku. Klub został utworzony
16 lipca 1791 roku w wyniku secesji z
klubu jakobinów, którego polityka ulegała stopniowej radykalizacji. Feuillanci opowiadali się za monarchią konstytucyjną i rolą króla jako najwyższej władzy wykonawczej. Jednocześnie propagowali
laicyzm i prowadzili umiarkowaną działalność
antyklerykalną. Ich główną linią programową była demokratyzacja życia publicznego, wierność konstytucji i zakończenie dzieła rewolucji. Feuillanci byli najsilniejszym klubem politycznym w
Legislatywie. Po obaleniu monarchii klub rozwiązano, a większość działaczy udała się na emigrację bądź odsunęła się od życia publicznego. Mimo to wielu z nich trafiło później na gilotynę.
Konwent Narodowy (Convention Nationale) – zgromadzenie prawodawcze z okresu
rewolucji francuskiej 1789 r., wyłoniony
21 września 1792. Ogłosił Francję republiką i w styczniu 1793 skazał
Ludwika XVI na śmierć (wyrok wykonano 21 stycznia). W czerwcu 1793 uchwalił nową konstytucję (nie weszła w życie). W Konwencie najbardziej aktywni byli
żyrondyści i
jakobini. W czasie rządów jakobinów w połowie 1793 r. Konwent powołał
Komitet Ocalenia Publicznego oraz
Komitet Bezpieczeństwa Powszechnego, dla zwalczenia kryzysowej sytuacji w państwie, którym nadano nadzwyczajne uprawnienia sądownicze. Rozwiązany został
26 października 1795 ustępując miejsca Ciału Prawodawczemu. W Konwencie zasiadało 750 deputowanych. Żyrondyści mieli 300 deputowanych, "Góra" (jakobini,
kordelierzy) 320 deputowanych, a "Bagno" 130 przedstawicieli.
14 grudnia 1791 roku król
Ludwik XVI wydał dekret o utworzeniu pierwszych w historii związków armijnych. W kolejnych latach w obronie
rewolucyjnej Republiki Francuskiej występowało kilkadziesiąt armii. Nowatorska organizacja armii francuskiej była jedną z przyczyn jej zwycięstw. W schyłkowym okresie francuskiej monarchii i w czasach Republiki działały następujące armie:
Zgromadzenie Narodowe - izba niższa
bikameralnego parlamentu
Pakistanu. Izbą wyższą jest
Senat. Zgromadzenie Narodowe liczy 342 deputowanych. 272 wybieranych jest wyborach powszechnych, pozostałe 70 miejsc przyznawane jest z nominacji (10 miejsc przeznaczono dla mniejszości religijnych, a 60 dla kobiet). Kadencja Zgromadzenia Narodowego wynosi 5 lat.
Ann-Joseph Leroux (ur.
22 października 1747 w
Cambrai; zm. w październiku
1794) –
francuska błogosławiona Kościoła katolickiego. W bardzo młodym wieku wstąpiła do klasztoru klarysek, a w 1770 roku złożyła
śluby zakonne. Podczas
rewolucji francuskiej, w 1791 roku władze zmusiły siostry do opuszczenia klasztoru - wówczas zamieszkała razem z rodzicami. Wkrótce potem wstąpiła do klasztoru urszulanek, gdzie przebywała jej siostra, Maria Scholastyka. Gdy doszło do prześladowań
katolików, wówczas, wraz z siostrami, ukrywała się w domu. W 1794 została uwięziona razem z siostrami w
Valenciennes. Siostry zostały stracone przez ścięcie
gilotyną w okresie od 17 do 23 października 1794. Została
beatyfikowana przez papieża
Benedykta XV w dniu 13 czerwca 1920.
Masakry wrześniowe - fala samosądów wymierzonych przeciwko aresztowanym przedstawicielom szlachty i duchowieństwa, jaka miała miejsce w czasie
rewolucji francuskiej we wrześniu
1792.
Szuani, Szuaneria (z
francuskiego les chouans) – zbuntowani chłopscy uczestnicy
wojen wandejskich w okresie
rewolucji francuskiej. Walczyli oni w latach
1791 i
1793-
1795 przeciwko wojskom
Republiki Francuskiej o przywrócenie monarchii i dawnej, silnej pozycji
Kościoła. Ich głównym obszarem działania była północno-zachodnia Francja (
Bretania i
Maine). Nazwa w języku francuskim pochodziła od okrzyku rozpoznawczego, naśladującego głos sowy.
Piotr Ludwik de la Rochefoucauld, (
fra.) Pierre-Louis de la Rochefoucauld (ur.
12 października 1744 Vivier, zm.
2 września 1792 w
Paryżu) –
błogosławiony Kościoła katolickiego,
męczennik, ofiara prześladowań
katolików w okresie
francuskiej rewolucji.
Józef Mostowski (
1763-
1817) – poseł inflancki na
Sejm Wielki. Był zwolennikiem
Konstytucji 3 Maja i jednym z 83 posłów, którzy
2 maja 1791 w mieszkaniu marszałka Małachowskiego podpisali zobowiązanie popierania projektu konstytucji. Od listopada
1791 do marca
1792 towarzyszył księciu
Czartoryskiemu w dyplomatycznej misji do
Drezna. Był synem
Pawła Michała Mostowskiego (wojewody pomorskiego i mazowieckiego). Ożeniony z Domicellą z Siekierzyńskich.
Wybory generalne w Tunezji w 2009 roku -
wybory prezydenckie oraz wybory do
Izby Deputowanych, niższej izby parlamentu Tunezji, przeprowadzone 25 października 2009. Zwycięstwo w wyborach z niemalże 90-procentowym poparciem odniósł urzędujący prezydent
Zin Al-Abidin Ben Ali, a jego partia zdobyła większość miejsc w parlamencie.
Zgromadzenie Przyjaciół Konstytucji Rządowej – stronnictwo polityczne i klub parlamentarny, powstałe
2 maja 1791, mające w założeniu przeprowadzić uchwalenie
konstytucji 3 maja i dbać o nienaruszanie jej postanowień. Doprowadziło do przyjęcia przez
Sejm Czteroletni, wielu ustaw szczegółowych, sankcjonujących przeprowadzoną zmianę ustroju
Rzeczypospolitej.
Ustrój polityczny Dżibuti – zgodnie z
konstytucją z 1992 roku,
Dżibuti jest republiką, na czele której, jako głowa państwa, stoi
prezydent, wybierany w wyborach powszechnych na 6-letnią kadencję.
Władza ustawodawcza należy do jednoizbowej Izby Deputowanych, liczącej 65 członków, 32 Afarów i 33 Issów, wybieranych w wyborach powszechnych na 5-letnią kadencję.
Władzę wykonawczą sprawuje rząd. na czele którego stoi
premier, powoływany przez prezydenta.
Eliminacje Pucharu Narodów Afryki 2008 odbywają się między
2 września 2006 a
12 października 2007, czyli o miesiąc dłużej niż zaplanowano. Drużyny zostały przydzielone do 11 grup po 4 drużyny w każdej i 1 grupie z 3 drużynami. Do finałów zakwalifikuje się 12 zwycięzców grup oraz 3 drużyny z 2. miejsc (z grup 2-11). Z grupy 3 szansę na bezpośredni awans miał tylko zwycięzca grupy, natomiast drużyna z drugiego miejsca awansowałaby, gdyby była jedną z trzech drużyn z 2. miejsc z największą ilością punktów.
Francja jest pierwszym krajem na świecie, który zalegalizował akty
homoseksualne (w
1791 roku), jednak wiek dopuszczający kontakty seksualne osób homo- i
heteroseksualnych został zrównany dopiero w
1982 roku. Sytuacja prawna osób homoseksualnych podobnie zmieniała się na terytoriach zależnych państwa -
Gujanie Francuskiej,
Gwadelupie,
Majotcie,
Martynice,
Nowej Kaledonii,
Polinezji Francuskiej i
Reunionie.
Geje nie są wykluczeni ze
służby wojskowej z powodu
orientacji seksualnej.
Nowy cmentarz żydowski w
Piotrkowie Trybunalskim został założony w
1791 roku. Podczas
II wojny światowej Niemcy zdewastowali i zniszczyli znaczną część cmentarza.
George Plater (
8 listopada 1735 –
10 lutego 1792) to
amerykański prawnik i polityk z
Maryland. W latach
1778-
1780 był delegatem
stanu Maryland do
Kongresu Kontynentalnego. W
1791 roku został wybrany
gubernatorem stanu Maryland. Zmarł zajmując to stanowisko kilka miesięcy później,
10 lutego 1792 roku. Pochowany na terenie swojej prywatnej posiadłości w pobliżu miasta Leonardtown w Maryland.
Franciszek Józef de la Rochefoucauld, (
fra.) François-Joseph de La Rochefoucauld (ur.
1735 w
Angoulême, zm.
2 września 1792 w
Paryżu) –
błogosławiony Kościoła katolickiego,
męczennik, ofiara prześladowań
katolików w okresie
francuskiej rewolucji.
Georges Jacques Danton (ur.
26 października 1759 w
Arcis-sur-Aube, zm.
5 kwietnia 1794 w
Paryżu) – jeden z organizatorów i przywódców
rewolucji francuskiej 1789,
1789-
90 adwokat, znakomity mówca, członek Konwentu, od stycznia
1790 członek Komuny Paryskiej, od
1791 działał w klubie kordelierów i stał na ich czele, od stycznia 1791 administrator departamentu paryskiego, od grudnia 1791 zastępca prokuratora Komuny Paryskiej.