Les Invalides - wybudowany z inicjatywy
Ludwika XIV w latach
1670-
76 wielki kompleks budynków w
Paryżu na lewym brzegu
Sekwany. Od początku istnienia służył jako szpital i pensjonat dla inwalidów wojennych. W swoich salach mógł pomieścić około cztery tysiące chorych i rannych.
Kościół Val-de-Grâce w Paryżu (Dolina Łaski) - barokowy kościół w V okręgu paryskim, na lewym brzegu
Sekwany, pierwotnie własność zakonu benedyktynek, część kompleksu kościelno - szpitalnego .
Szpital Salpêtrière – szpital w Paryżu. Pierwotnie był fabryką prochu (stąd nazwa -
fr. Salpêtrière od
łac. salpetrae czyli sól kamienna,
saletra - jeden ze składników prochu strzelniczego). W
1656 roku na mocy kwietniowego edyktu wydanego przez
Ludwika XIV został przekształcony w przytułek dla ubogich. Służył także jako więzienie dla przestępców, prostytutek, niepełnosprawnych psychicznie, chorych psychicznie, epileptyków, libertynów. Był znany ze swej wielkiej populacji szczurów. W latach
1848-
1893 w szpitalu praktykował
Jean-Martin Charcot.
Kościół Inwalidów, Tum Inwalidów (
fr. Dôme des Invalides) – monumentalny
paryski kościół wzniesiony w
1706 roku przez
Julesa Hardouin-Mansarta na polecenie Króla Słońce,
Ludwika XIV. Jego iglica wznosi się na 105,16 metrów.
Lazaret (z
wł. lazaretto - szpital polowy, przytułek, z wł. Lazar – Łazarz, oraz z wł. Nazaretto -
Nazaret) - dawne określenie
szpitala wojskowego, zwłaszcza
polowego, który przeznaczony był do opatrywania rannych na polu walki oraz izolacji i leczenia chorych żołnierzy.
U.S. Cellular Field - baseballowy stadion znajdujący się w
Chicago w stanie
Illinois przy 333 West 35th Street mogący pomieścić 40615 widzów. Wybudowany w 1991 roku jako pierwszy nowy obiekt sportowy w Chicago po 1929 roku. W chwili oddania do użytku nosił nazwę Comiskey Park i mógł pomieścić 44321 widzów. W trakcie różnych modernizacji jego pojemność zmieniała się. W 2003 roku mógł pomieścić 47098 widzów. Na stadionie swoje mecze rozgrywa profesjonalny zespół
Major League Baseball Chicago White Sox.
Louis Le Vau (ur.
1612 lub
1613, zm.
11 października 1670 w
Paryżu) – francuski architekt, jeden z głównych przedstawicieli barokowego klasycyzmu we Francji, jeden z najważniejszych architektów czasów
Ludwika XIV. Był autorem licznych domów i pałaców w pobliżu Paryża, w tym
Vaux-le-Vicomte i
Wersalu, istotnych dla powstania tzw.
stylu Ludwika XIV.
Kościół Saint Jacques du Haut Pas w Paryżu - siedemnastowieczny kościół katolicki na lewym brzegu Sekwany w
piątym okręgu Paryża na ulicy Saint-Jacques 252.
Początkowo szpital
św. Rocha (założony w 1710 r.) służył Bractwu św. Rocha. Szpital ten wykonywał swoje powinności przez około 208 lat. W czasach Drugiej Wojny Światowej budynek został spalony. Po wojnie został częściowo odbudowany, bez kaplicy. Obecnie, znajduje się tutaj księgarnia, a jedyną pamiątką, która pozostała po szpitalu jest krzyż, który znajduje się nad wejściem.
Salowa – pracownica
służby zdrowia, zajmująca się utrzymaniem czystości w placówkach ochrony zdrowia, w szczególności w salach
szpitalnych (stąd nazwa). Podlegając służbowo (w szpitalach)
pielęgniarce oddziałowej pełni także funkcje pomocnicze przy obsłudze chorych i opiece nad nimi.
Kościół Saint-Julien-le Pauvre (kościół św. Juliana Biednego) - gotycki kościół z XIII w., początkowo rzymskokatolicki, obecnie użytkowany przez społeczność
melkicką. Jeden z najstarszych kościołów w mieście, na lewym brzegu
Sekwany, w 5. okręgu paryskim.
Pożary lasów w Boliwii – masowe pożary wywołane
wypalaniem traw przez
chłopów, połączone z suszą nawiedzającą obszar
Boliwii. Od początku trwania pożarów lasów, zarejestrowano około 34.000 nowych ognisk, na obszarze o powierzchni blisko 2,6 mln
hektarów, które strawiły ponad 60 budynków, dla porównania 15 sierpnia, na początku ogłoszenia stanu wyjątkowego było ich około 17 tysięcy.
Szpital Salpêtrière - szpital w Paryżu. Pierwotnie był fabryką prochu (stąd nazwa -
fr. Salpêtrière od
łac. salpetrae czyli sól kamienna,
saletra - jeden ze składników prochu strzelniczego). W
1656 roku na mocy kwietniowego edyktu wydanego przez
Ludwika XIV został przekształcony w przytułek dla ubogich. Służył także jako więzienie dla przestępców, prostytutek, niepełnosprawnych psychicznie, chorych psychicznie, epileptyków, libertynów. Był znany ze swej wielkiej populacji szczurów. W latach
1848-
1893 w szpitalu praktykował
Jean-Martin Charcot.
Kościół Saint-Julien-le Pauvre (kościół św. Juliana Biednego) - gotycki kościół z XIII w., początkowo rzymskokatolicki, obecnie użytkowany przez społeczność
melkicką. Jeden z najstarszych kościołów w mieście, na lewym brzegu
Sekwany, w
5. okręgu Paryża.
Alumnat – Zakład Dla Inwalidów Wojennych w Tykocinie – wzniesiony w latach
1633–
1636 jako przytułek i szpital dla żołnierzy weteranów pochodzenia szlacheckiego i wyznania katolickiego. Trzeci tego typu obiekt w Polsce i jedyny tego typu zachowany do dzisiejszych czasów, zaliczający się do najstarszych w Europie. Przytułek przeznaczony inwalidom wojennym, założony przez
marszałka wielkiego księstwa litewskiego, starostę tykocińskiego,
Krzysztofa Wiesiołowskiego zapisując na ten cel dobra w
Dolistowie. Budowlę usytuowano w miejscu, gdzie wcześniej, w
XVI w. funkcjonował stary dworzec królewski.
Kodeks Ludwika XIV - zbiór dwóch ordonansów (tzw. "wielkich ordonansów"): postępowania cywilnego i postępowania karnego, opracowywanych od
1661 na polecenie
Ludwika XIV, m.in. przez
Colberta i wydanych w latach
1667 -
1670. Celem Kodeksu (a raczej dwóch odrębnych ordonansów) było uporządkowanie francuskiego prawodawstwa sądowego. Oparto się zarówno na południowo - francuskich normach prawa rzymskiego i północno - francuskich germańskiego prawa zwyczajowego.
Alumnat – Zakład Dla Inwalidów Wojennych w Tykocinie – wzniesiony w latach
1633–
1636 jako przytułek i szpital dla żołnierzy weteranów pochodzenia szlacheckiego i wyznania katolickiego. Trzeci tego typu obiekt w Polsce i jedyny tego typu zachowany do dzisiejszych czasów, zaliczający się do najstarszych w Europie. Przytułek przeznaczony inwalidom wojennym, założony przez
marszałka wielkiego księstwa litewskiego, starostę tykocińskiego,
Krzysztofa Wiesiołowskiego zapisując na ten cel dobra w
Dolistowie. Budowlę usytuowano w miejscu, gdzie wcześniej, w
XVI w. funkcjonował stary dworzec królewski.
Jules Hardouin-Mansart (ur.
16 kwietnia 1646 w
Paryżu, zm.
11 maja 1708 w
Marly-le-Roi) – francuski architekt, jeden z architektów projektujących rozbudowę pałacu w
Wersalu. Jego dziełem są oba skrzydła Dziedzińca Ministrów w tym Galeria Zwierciadlana i Kaplica oraz pałacyk Grand Trianon w ogrodzie wersalskim. Mansart projektował również
Kościół Inwalidów w
Paryżu.
Alumnat – Zakład Dla Inwalidów Wojennych w Tykocinie – wzniesiony w latach
1633–
1636 jako przytułek i szpital dla żołnierzy weteranów pochodzenia szlacheckiego i wyznania katolickiego. Trzeci tego typu obiekt w Polsce i jedyny tego typu zachowany do dzisiejszych czasów, zaliczający się do najstarszych w Europie. Przytułek przeznaczony inwalidom wojennym, założony przez
marszałka wielkiego księstwa litewskiego, starostę tykocińskiego,
Krzysztofa Wiesiołowskiego zapisując na ten cel dobra w
Dolistowie. Budowlę usytuowano w miejscu, gdzie wcześniej, w
XVI w. funkcjonował stary dworzec królewski.
Wielki Pałac Królewski (
tajski: พระบรมมหาราชวัง, Phra Borom Maha Ratcha Wang) – kompleks budynków w
Bangkoku (
Tajlandia). Służył jako oficjalna rezydencja króla Tajlandii od XVIII wieku do połowy XX wieku. Po śmierci króla Anandy Mahidola w Wielkim Pałacu w 1946, król
Bhumibol Adulyadej zmienił królewską siedzibę na pałac Chitralada.