Lettre de cachet - w
XVIII-wiecznej
Francji - list opieczętowany, którym król francuski skazywał adresata listu bez sądu, np. na karę więzienia lub wygnania. Od listu można było się odwoływać, ale tylko do monarchy, ponieważ tylko on mógł cofnąć wydany przez siebie wyrok.
Przesyłka za potwierdzeniem odbioru – usługa dodatkowa oferowana przez
pocztę dla
listów poleconych lub innych przesyłek rejestrowanych, takich jak paczki pocztowe, listy wartościowe itp. Nadawca listu zlecający dostarczenie listu za zwrotnym potwierdzeniem odbioru otrzymuje po doręczeniu listu specjalny dodatkowy formularz (tzw. „zwrotkę”), na którym znajduje się dowód doręczenia w postaci podpisu odbiorcy. Na „zwrotce”, przeznaczonej dla nadawcy, odbiorca kwituje odbiór listu niezależnie od pokwitowania, na którym podpisuje doręczenie – tak jak kwitowane są wszystkie listy polecone na potrzeby dokumentacji pocztowej.
List otwarty - tekst interwencyjny napisany przez autora (lub
sygnatariuszy) w formie bezpośredniej do szerokiego grona odbiorców, np. do mieszkańców, podany do publicznej wiadomości (np. poprzez publikację w prasie) w celu zwrócenia uwagi
opinii publicznej na przedstawianą sprawę lub wymuszenie zajęcia w tej sprawie (określonego) stanowiska przez adresata
listu.
Aerogram - cienka, składana kartka z klejem (
gumą arabską) na marginesach służąca do pisania
listów przeznaczonych do wysłania
pocztą lotniczą. Na jednej stronie pisze się treść listu, a po złożeniu i zaklejeniu kartka tworzy swoistą
kopertę. Do takiego listu nie można wkładać żadnych załączników.
Pierwszy List do Tymoteusza (1 Tm lub 1 Tym) to jeden z listów przypisywanych
św. Pawłowi z Tarsu, znajdujący się w
Nowym Testamencie. Zaliczany jest do jednych z tzw.
trzech listów pasterskich. Wysłany został z
Macedonii do
Tymoteusza z Efezu między
pierwszym a
drugim uwięzieniem (tj. między
63 a po
67 r. n.e.). Badacze (głównie
egzegeci niekatoliccy) uważają jednak, że nie tylko autorem listu nie jest św. Paweł z Tarsu ale także sam list powstał później (autorstwo listów św. Pawła do Tymoteusza kwestionują także najstarsi pisarze chrześcijańscy). Powodem napisaniu listu była szczególna troska św. Pawła o Kościół w
Efezie. Treścią listu są pouczenia o charakterze praktycznym, pouczającym oraz dogmatycznym. Księga składa się z 6 rozdziałów.
Pierwszy List do Tymoteusza (1 Tm lub 1 Tym) to jeden z listów przypisywanych
św. Pawłowi z Tarsu, znajdujący się w
Nowym Testamencie. Zaliczany jest do jednych z tzw.
trzech listów pasterskich. Wysłany został z
Macedonii do
Tymoteusza z Efezu między
pierwszym a
drugim uwięzieniem (tj. między
63 a po
67 r. n.e.). Badacze (głównie
egzegeci niekatoliccy) uważają jednak, że nie tylko autorem listu nie jest św. Paweł z Tarsu ale także sam list powstał później (autorstwo listów św. Pawła do Tymoteusza kwestionują także najstarsi pisarze chrześcijańscy)[
potrzebne źródło]. Powodem napisaniu listu była szczególna troska św. Pawła o Kościół w
Efezie. Treścią listu są pouczenia o charakterze praktycznym, pouczającym oraz dogmatycznym. Księga składa się z 6 rozdziałów.
Pierwszy List do Tymoteusza (1 Tm lub 1 Tym) to jeden z listów przypisywanych
św. Pawłowi z Tarsu, znajdujący się w
Nowym Testamencie. Zaliczany jest do jednych z tzw.
trzech listów pasterskich. Wysłany został z
Macedonii do
Tymoteusza z Efezu między
pierwszym a
drugim uwięzieniem (tj. między
63 a po
67 r. n.e.). Badacze (głównie
egzegeci niekatoliccy) uważają jednak, że nie tylko autorem listu nie jest św. Paweł z Tarsu ale także sam list powstał później (autorstwo listów św. Pawła do Tymoteusza kwestionują także najstarsi pisarze chrześcijańscy)[
potrzebne źródło]. Powodem napisaniu listu była szczególna troska św. Pawła o Kościół w
Efezie. Treścią listu są pouczenia o charakterze praktycznym, pouczającym oraz dogmatycznym. Księga składa się z 6 rozdziałów.
Wyznanie wiary z Listu Apostołów - zapis jednego z najstarszych znanych symboli używanych w liturgii chrzcielnej. Zostało ono włączone do
Listu Aposotołów, dzieła napisanego ok. 160 po. Chr. w
Azji Mniejszej, przez nieznanego autora. Mimo dyskusji nad ortodoksją pewnych fragmentów dzieła i zaliczenia go do utworów
apokryficznych, sam symbol został wzięty z pierwotnej liturgii
chrztu.
Pierwszy List św. Jana [1 J lub 1 Jan] – księga
Nowego Testamentu. Już od II wieku
Tradycja przypisuje autorstwo listu
Janowi Apostołowi, synowi Zebedeusza, a autorowi
jednej z Ewangelii. Potwierdza to porównanie Listu z Ewangelią, bowiem istnieje szereg podobieństw między oboma dziełami, tak pod względem gramatycznym, stylistycznym (np. zastosowanie
antytez) czy łączenie zdań za pomocą inkluzji (czyli zamknięcia pewnego fragmentu między dwoma takimi samymi słowami),
rytmika. Zarówno Ewangelia, jak i List posiadają te same semityzmy (np. "czynić prawdę") czy wyrazy (np. "Słowo" na określenie Jezusa). Również podobieństwo tematów wskazuje na tego samego Autora, ponieważ oba dzieła mówią o tym, że:
List Apostołów -
apokryf Nowego Testamentu. Ze względu na różnorodność treści istnieją spory co do klasyfikacji gatunkowej tekstu, gdyż zawiera on elementy
listu,
logionu i
ewangelii.
Rom 5:12 - dziesiątny studyjny album szwedzkiej
blackmetalowej grupy Marduk, wydany
2007. Tytuł albumu nawiązuje do wersetu
Biblii z
Listu do Rzymian (
pol. Rz 5,12):
Pierwszy List do Koryntian [1 Kor] – księga
Nowego Testamentu. Za autora listu powszechnie uważany jest
święty Paweł. Miejscem sporządzenia był
Efez, w którym św. Paweł zatrzymał się prawdopodobnie w roku
57.
List do Obuchowicza (
białorus. Ліст да Абуховіча, List da Abuchowicza) –
satyra polityczna autorstwa Cypriana Kamuniaki, napisana w formie listu w 1655 roku, zabytek
literatury białoruskiej. Powodem do powstania utworu była porażka w 1654 roku z rąk wojsk
rosyjskich, jaką poniósł garnizon
smoleński pod dowództwem
wojewody Filipa Obuchowicza. Kamuniaka, mimo iż krytykuje szlachtę polską, nie ocenia faktu zajęcia w 1654 roku Smoleńska przez Rosję. Ogranicza się do wyśmiewania tych, którzy dopuścili do utraty twierdzy. Satyra ma formę listu do wojewody od jego przyjaciela, jest protestem patriotycznie nastawionej części
szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego przeciwko polityce kolonizacji i polonizacji ziem ruskich.
Salvifici Doloris −
list apostolski Jana Pawła II o chrześcijańskim sensie ludzkiego cierpienia, wydany 11 lutego 1984, w dniu liturgicznego wspomnienia Matki Bożej z Lourdes, w szóstym roku pontyfikatu. Kontekstem napisania tego listu był przeżywany w Kościele jubileuszowy Rok Odkupienia. Jest to pierwszy i jak dotąd jedyny dokument kościelny, który całościowo podejmuje zagadnienie cierpienia ludzkiego. W ścisłej łączności z nim, rok później - 11 lutego 1985 - papież opubikował List apostolski
Dolentium Hominum, ustanawiając Papieską Komisję Duszpasterstwa Pracowników Służby Zdrowia, której celem jest rozszerzanie i udoskonalanie opieki nad chorymi.