Liwiusz Andronikus

Aleksander z Kotyajon (I/II wiek n.e.) - grecki filolog. Zajmował się twórczością Homera, Sofoklesa i Eurypidesa. Był wychowawcą cesarza Marka Aureliusza, a także nauczycielem mówcy Eliusza Arystydesa. Pochodził z Frygii.

Tragikomedia – utwór łączący treści tragiczne i komediowe. Nazwa wprowadzona została przez rzymskiego komediopisarza Plauta. Do tego gatunku mieszanego nawiązywał także Eurypides; Arystoteles natomiast teoretyzował na jego temat.

Gnejusz Flawiusz, Gnaeus Flavius (przełom IV i III wieku p.n.e.) – rzymski polityk i prawnik, autor rozpraw prawniczych, reformator prawa. Jako pierwszy ujawnił publicznie formuły aktów prawnych, skarg procesowych oraz kalendarz religijny, dotychczas znane tylko pontyfikom, przyczyniając się do demokratyzacji prawa w starożytnym Rzymie i przyspieszając jego rozwój.

Akcjusz (łac. Lucius Accius ur. w 170 p.n.e. w Pisaurum, zmarł około 85 p.n.e.) - rzymski poeta, działał w Rzymie. Pisał przeważnie tragedie. Do naszych czasów zachowało się 45 tytułów i około 700 wierszy we fragmentach. Wzorował się na tragikach greckich, głównie Eurypidesie i Sofoklesie. Jego sztuki cieszyły się powodzeniem jeszcze po śmierci autora.

Marcus Pacuvius (ur. około 220 p.n.e. w Brundizjum, zm. około 131 p.n.e.) - tragik rzymski, siostrzeniec Enniusza. Zajmował się także malarstwem. Prawie całe życie spędził w Rzymie. Pisał głównie satyry i tragedie, z których do naszych czasów zachowało się 13 tytułów i nieliczne fragmenty. W swych pracach nawiązywał do tragików greckich, szczególnie do Eurypidesa i Sofoklesa. Cyceron uważał go za jednego z największych rzymskich tragików.

Rydwan - pojazd konny, najczęściej dwukołowy zaprzężony w dwa lub cztery konie, zwykle z tyłu otwarty, znany od około XXVIII w. p.n.e. na całym Bliskim Wschodzie, i w Egipcie od około XVIII w. p.n.e. oraz w starożytnej Grecji od XII wieku p.n.e. (o czym wspomina Homer), później także w Rzymie. Mógł być zaprzężony w dwa konie - wtedy zwał się bigą, lub w cztery i wtedy nazywał się kwadrygą. Jechały nim zazwyczaj stojąc dwie osoby.

Krates z Mallos (ur. 180 p.n.e., zm. 145 p.n.e.) - grecki bibliotekarz i gramatyk władcy Pergamonu, uznawany za twórcę pierwszego globusa. Główny przedstawiciel szkoły w Pergamonie, interpretował alegorycznie Homera. Jako wysłannik króla Attalosa II do Rzymu w 168 p.n.e., zapoczątkował swymi wykładami studia gramatyczne.

Pontyfikat – w Kościele katolickim okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa. Pochodzi od łac. słowa pontifex (pl. budowniczy mostów), a oznaczającego pontyfika - kapłana należącego do kapłańskiego kolegium w starożytnym Rzymie. Termin pontificatus oznaczający początkowo władzę pontyfika przeniesiono później na władzę papieża i biskupa.

Barbarzyńca (gr. βαρβάρους/bárbaros, łac. barbarus - cudzoziemiec) – człowiek dziki, pierwotny, niecywilizowany, okrutny, o prymitywnych odruchach, nieznający kultury europejskiej. W starożytnej Grecji każdy cudzoziemiec, w Rzymie ten, kto nie był Rzymianinem lub Grekiem. Homer podkreślał obcość Karów (sojuszników Trojan) nazywając ich βάρβαροφονοι/Barbarophonoi, czyli mówiących "bar-bar", a więc wydających bezsensowne, niezrozumiałe dźwięki.

Andromacha – tragedia grecka napisana przez Eurypidesa w V wieku p.n.e. Jest to jedno z 18 jego zachowanych do dzisiaj dzieł. Fabuła koncentruje się wokół losów Andromachy po upadku Troi.

Apion, zwany Plejstikonēs („Wielokrotny zwycięzca”) – starożytny grecki retor i gramatyk żyjący i tworzący na przełomie I wieku p.n.e. i I wieku n.e. Pochodził z egipskiej Aleksandrii, być może był dyrektorem tamtejszej Biblioteki. Był cenionym znawcą poezji Homera oraz historii Egiptu. Za panowania Tyberiusza oraz Kaliguli przebywał i nauczał w Rzymie.

Trojanki - klasyczna tragedia grecka napisana przez Eurypidesa w V w. p.n.e. Jest to jedno z 18 zachowanych do dzisiaj dzieł tego autora. Stanowi cześć trylogii trojańskiej wraz z niezachowanymi sztukami Aleksander i Palamedes.

Pontyfik (od łac. pontifex, dopełniacz - pontificis) - dokładnie "budowniczy mostów". W starożytnym Rzymie członek najwyższego kolegium kapłanów, które czuwało nad formalną stroną kultu religijnego i związanych z nimi aktów państwowych (sporządzali kalendarz, wyznaczali daty świąt). W skład kolegium wchodzili m.in. flamenowie i westalki. Przewodniczył im Pontifex Maximus. Mieli oni "budować mosty" - czyli łączyć to, co ziemskie z tym, co boskie.

Karol z Sezze OFM, wł. Carlo da Sezze, właśc. Giancarlo Marchionne (ur. 19 października 1613 w Sezze, zm. 6 stycznia 1670 w Rzymie) − włoski franciszkanin z gałęzi reformackiej, święty Kościoła katolickiego, autor dzieł mistycznych.

Ifigenia w Aulidzie - klasyczna tragedia grecka napisana przez Eurypidesa w V w. p.n.e. Jest to jedno z 18 zachowanych do dzisiaj dzieł dzieł tego autora.

Firenze Campo di Marte (włoski: Stazione di Firenze Campo di Marte) – stacja kolejowa we Florencji, w regionie Toskania, we Włoszech. Stacja posiada 5 peronów. Stacja kolejowa znajduje się na linii Florencja-Rzym, a więc na trasie wszystkich pociągów łączących Florencję z południem i północą Włoch.

Arezzo (wł: Stazione di Arezzo) – stacja kolejowa w Arezzo, w prowincji Arezzo, w regionie Toskania, we Włoszech. Według kalsyfikacji RFI posiada kategorię "złotą". Leży na starej linii łączącej Florencję z Rzymem. Stacje jest podłączoną do szybkiej kolei Florencja-Rzym.

Roma Prenestina (wł: Stazione di Roma Prenestina) – stacja kolejowa w Rzymie, w regionie Lacjum, we Włoszech. Stacja posiada 1 peron. Stacja została przebudowa w związku z budową szybkiej kolei Rzym-Neapol.

Chorea (gr. χορεία, choreia) jest tańcem grupowym, tańczonym w kole (χορεύω σε κύκλο), któremu towarzyszy śpiew (chór). Znany był w starożytnej Grecji, odwoływał się do niego Homer w swoim poemacie epickim Iliada.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja