Longobardowie

Longobardowie, Langobardowie (łac. Langobardi, starsza nazwa Wannilowie) – lud zachodniogermański. Ich nazwa pochodzi od łac. longa barba czyli długa broda, gdyż w przeciwieństwie do romańskiej ludności Italii nosili właśnie długie, barbarzyńskie brody. Inna wersja pochodzenia nazwy Długobrodzi, przytoczona przez Pawła Diakona, mówi, że przed walką z Wandalami Wannilowie-Longobardowie użyli podstępu, który miał zwiększyć ich pozorną liczebną przewagę. Ich ówcześni wodzowie – Ibor i Agio – nakazali kobietom przebrać się za wojowników, rozpuścić włosy i spiąć je w taki sposób, by przypominały brody.

Eleuterios (zm. 619). Uzurpator bizantyjski, egzarcha Rawenny. W 617 r. zbuntował sie przeciwko cesarzowi Herakliuszowi w Italii. Powodem wystąpienia była restrykcyjna polityka fiskalna basileusa w stosunku do egzarchatu raweńskiego. Eleuterios ogłosił się władcą Italii i na czele wiernych sobie oddziałów ruszył na Rzym, opanowany przez Longobardów. W trakcie wyprawy zginął podczas jednej z potyczek z barbarzyńcami.

Rugiland — historyczna nazwa północno-wschodniego obszaru prowincji Noricum, obecnie północna część Dolnej Austrii. Obszar ten między początkiem V wieku n.e. a 487 zajęli, tworząc tu swój kraj, wywodzący się z Pomorza Rugiowie. Po roku 487 ziemię tę zdobyli Longobardowie.

Egzarchat Rawenny – państwo utworzone w 584 przez bizantyjskiego cesarza Maurycjusza na obszarze bizantyjskich posiadłości na Półwyspie Apenińskim, w celu zabezpieczenia ich przed Longobardami.

Edykt Rotariego (Edykt Rotara, Edykt Rotaryka) – edykt wydany 22 listopada 643, przez króla longobardzkiego Rotariego. Został on wcześniej przyjęty przez zgromadzenie wojowników (szlachty) longobardzkiej. Składał się z preambuły i 388 rozdziałów dzielących się tematycznie następująco:

Baczki (baki) – część brody, czyli zarostu twarzy. Za baczki uważa się zarost wyrastający przed uszami. Baczki zwane też są bokobrodami (porastają "boki" twarzy). Dawna nazwa to faworyty lub bakenbardy.

Baczki (baki) – część brody, czyli zarostu twarzy. Za baczki uważa się zarost wyrastający przed uszami. Baczki zwane też są bokobrodami (porastają "boki" twarzy). W Polsce nazywano je kiedyś "pekaesami". Dawna nazwa to faworyty lub bakenbardy.

Olimpios (zm. 652), samozwańczy cesarz bizantyjski za panowania Konstansa II. Był urzędnikiem dworskim i wodzem. W 649 cesarz wysłał go z misją uwięzienia papieża Marcina I do Italii. Tam Olimpios zbuntował się i sam ogłosił się władcą. Zdobył także poparcie na Sycylii. Zawarł sojusz z okupującymi znaczną część Italii Longobardami i wraz z ich pomocą zamierzał przedostać się do Konstantynopola. Zmarł nagle w trakcie przygotowań do wyprawy.

Lombardia – kraina historyczna i region administracyjny w północnych Włoszech, między Szwajcarią na północy a rzekami: Pad na południu, Ticino na zachodzie, Mincio na wschodzie. Jej nazwa pochodzi od germańskiego plemienia Longobardów, którzy w VI wieku podbili północne Włochy i założyli swoje królestwo z ośrodkiem w lombardzkim mieście Pawia - początkowo słowo "Lombardia" oznaczało wszystkie części Italii pod panowaniem Longobardów, następnie znaczenie słowa zawężyło się do obszarów wokół ich stolicy (zob. Romania).

Wechtar lub Wechtari (ur. ?, zm. 678) – Longobard z Vicenzy, który był księciem Friuli w latach ok. 666 – 678. Przejął kontrolę nad Friulią na rozkaz króla Grimoalda w następstwie buntu Lupusa i Arnefrita oraz inwazji Awarów. Według Pawła Diakona był łagodnym i sprawiedliwym władcą.

Joszko Broda (właściwie: Joszko Broda/W żłobie leży) - drugi singel promocyjny z albumu Ale jestem Anny Marii Jopek. Jest tzw. tribute singlem sławiącym talent grajka góralskiego Joszko Brody.

Geminacja zachodniogermańska to zmiana fonetyczna, która zaszła z językach zachodniogermańskich około 300 roku naszej ery. Polegała ona na tym, że spółgoski pojedyncze (z wyjątkiem /r/) znajdujace się po krótkiej samogłosce i przed /j/, czasem również przed /r/, /l/, i /w/, uległy geminacji, czyli podwojeniu. Przykłady:

Godepert (również Gundipert, Godebert, Godipert, Godpert, Gotebert, Gotbert, Gotpert, Gosbert lub Gottbert) – król Longobardów w 661, starszy syn i następca Ariperta I.

Nazwa pozorna (nazwa bezprzedmiotowa, nazwa pusta, nazwa nieoznaczająca, nibynazwa, onomatoid) to taka nazwa, która nie posiada desygnatów, czyli nie jest znakiem żadnego istniejącego (czyli znajdującego się w czasie i w przestrzeni) przedmiotu. Przykłady: „wysokogórska łódź podwodna”, „ojciec Sherlocka Holmesa”, „obecny król Polski”, „kwadratowe koło”, „złota góra”.

Sonety do Laury – popularna nazwa cyklu wierszy, głównie sonetów, włoskiego poety Francesco Petrarki. Inną popularną nazwą jest Canzoniere, autor zaś zatytułował zbiór Drobne wiersze włoskie (org. łac. Rerum vulgarium fragmenta). Poprzez taki tytuł autor chciał pokazać, że utwory pisane po włosku – w przeciwieństwie do tych łacińskich – nie mają dla niego dużego znaczenia. W rzeczywistości jednak poeta pracował nad sonetami wiele lat.

Architektura przedromańska, mimo wielu cech wspólnych, wykazuje także pewne różnice wynikające z nieco odmiennych tradycji tworzących ją plemion barbarzyńskich osiedlających się w różnych prowincjach dawnego Imperium. Poprzedziła czasy narodzin architektury romańskiej związane z powstawaniem samodzielnych państw chrześcijańskich w Europie.

Nazwa rzetelna (inaczej: niepusta, oznaczająca, przedmiotowa) to taka nazwa, która jest znakiem istniejącego przedmiotu. Np. "obecny prezydent Polski", "plaża w Ustce". Jej przeciwieństwem jest nazwa pozorna.

Hilderyk (ur. ? – zm. 740) był longobardzkim księciem Spoleto krótko w latach 739–740. Został wyznaczony przez króla Liutpranda na miejsce buntowniczego Trazymunda II.

Nazwa pozorna (nazwa bezprzedmiotowa, nazwa pusta, nazwa nieoznaczająca, nibynazwa, onomatoid) to taka nazwa, która nie posiada desygnatów, czyli nie jest znakiem żadnego istniejącego (czyli znajdującego się w czasie i w przestrzeni) przedmiotu. Przykłady: „wysokogórska łódź podwodna”, „ojciec Sherlocka Holmesa”, „obecny król Polski”, „kwadratowe koło”, „złota góra”.

Liutprand był królem Longobardów w latach 712–744 i jest głównie pamiętany ze swej donacji Sutri w 728 oraz swych długich rządów, które doprowadziły do w konfliktów, najczęściej wygranych, z większą częścią Włoch. Skorzystał z osłabienia Bizancjum, by rozszerzyć swe władztwo w rejonie Emilia-Romania.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja